hauſto; dixit ad euꝫ. Accedead me; et da mihi oſculuꝫ filimi. Acceſſit; et oſculatus eſteum. Statim qͣꝫ vt ſenſit veſtimentoꝝ illius fraglantiaꝫbenedices ait. Ecce odor filimei ſic̄ odor agri; cui bn̄dixitdn̄s. Det tibi deus de rore celi et de pinguedine terre abudantiam frumēti et vini; etſeruiat tibi populi. et adorette tribus. Eſto dn̄s fratrumtuorum; et incuruentur antete filij matris tue. Qui maledixerit tibi ſit ille maledictꝰ:et qui benedixerit tibi benedictionibꝰ repleat̉. Vix yſaacſermone impleuerat; ⁊ egreſſo iacob foras: venit eſau. Coctos qͣꝫ de venatione cibos. intulit patri dicens. Surge pater mi. et comede de venatōefilij tui; vt bn̄dicat mihi aīatua. Dixit qͣꝫ illi yſaac. Quisenim es tu? Qui reſpondit.Ego ſum filius tuus primogenitus eſau. Expauit yſaacſtupore vehementi; et vltraqua credi poteſt admiras aitQuis ergo ille eſt qui duduꝫcaptam venationem attulitmihi. et comedi ex omnibuspriuſqͣꝫ tu venires. Genedixiqꝫ ei:; et erit benedictꝰ. Auditis eſau ſermonibus patris.irrugijt clamore magno; ⁊ cōſternatus ait. Genedic etiaꝫet mihi pat̉ mi. Qui ait. Uenit germanus tuus fraudulēter: et accepit benedictioneꝫtuam. Ad ille ſubiunxit. Iuſte vocatum eſt nomen eiusiacob; ſupplantauit eniꝫ meen altera vice. Primogenitamea antetulit; et nunc ſecundo ſubripuit benedictionemmeam. Rurſumqꝫ ad patremNunquid non reſeruaſti aitet mihi benedictionem? Reſpondit yſaac. Dominum tuum illum conſtitui; et omēsfratres illius ſeruituti eiꝰ ſubiugaui. frumento ⁊ vino; ſtabiliui eum. Et tibi poſt hec fili mi vltra quid faciam? Cuięſau. Num vnam benedictinem inquit tantuꝫ habes pater? Mihi quoqꝫ obſecro vibn̄dicas. Cumqꝫ eiulatu magno fleret. motꝰ yſaac dixitad eum. In pinguedine terre et in rore celi deſuper: eritbenedictio tua. Oraduale.Oonū eſt cōfiteri domino ⁊ pſallere nomini tuo altiſſime. ꝟ. Adannunciandum mane miſericor-