ſtrarum vegetatione tranſeat animaꝝ. P. Lectio libriN diebus illis? geneſis.¶ Dixit rebecca filio ſuo iacob. Audiui patrem tuuꝫ loquente cū eſau fr̄e tuo; et dicentem ei. Affer mihi de venatōe tua. et fac cibos vt comedam; et bn̄dicaꝫ tibi corādomino anteqͣꝫ moriar. Nūcergo fili mī adquieſce cōſilijsmeis; et pergens ad gregemaffer mihi duos hedos optimos: vt faciā ex eis eſcas patri tuo quibꝰ libenter veſcet̉.Quas cū intuleris et comederit: benedicat tibi priuſqͣꝫmoriat̉. Cui ille reſpōdit. Noſti qd̓ eſau frat̓ meus homopiloſus ſit ⁊ ego lenis? Si attrectauerit me pater meus etſenſerit; timeo ne putet me ſibi voluiſſe illudere. et inducat ſuꝑ me maledictōne ꝓ benedictōe. Ad que mater. Inme ſit ait iſta maledictio filimi; tantū audi voce meam ⁊pergens affer q̄ dixi. Abijt etattulit; deditqꝫ matri. Parauit illa cibos ſic̄ nouerat vellepatrem illius; et veſtibꝰ eſauvalde bonis quas apud ſe habebat domī induit eū. Pelliculas qͣꝫ hedorū circundeditmanibꝰ: et colli nuda ꝓtexit.Dedit pulmentū. et panesquoſ coxerat tradidit. Quibꝰillatis dixit. Pater mi. At ille reſpōdit. Audio. Quis estu fili mi? dixit qꝫ iacob. Egoſum eſau primogenitꝰ tuus:feci ſicut p̄cepiſti mihi. Surge. ſede. et comede de venatōne mea; vt bn̄dicat mihi aīatua. Rurſū yſaac ad filiū ſuūQuō inquit tamcito inuenire potuiſti fili mi? Qui reſpōdit. Volūtas dei fuit; vt citomihi occurreret qd̓ volebamDixit qͣꝫ illi yſaac. accede hucvt tangaꝫ te fili mi? et ꝓbemvtrū tu ſis filiꝰ meꝰ eſau an n̄Acceſſit ille ad patrē; et palpato eo dixit yſaac. vox quidem vox iacob eſt; ſed manmanus ſunt eſau. Et nō cognouit eū; quia piloſe manꝰſimilitudineꝫ maioris expreſſerant. Benedicens ergo illiait. Tu es filius meus eſau:Reſpōdit. Ego ſum. Ait ille.Affer inquit mihi cibos devenatione tua fili mi? vti benedicat tibi aīa mea. Quoscum oblatos comediſſet; obtulit ei etiam vinum. Quod iij