ferendo ⁊ equo animo tolerādotuti eē valemus. Duꝑandā aitVirgilius. omnis fortunā ferendo eſt. Hoc autem maximie oꝑeratur paciencie virtus que omnibus neceſſaria eſt ſine qua ſuccumbit mens et deficit animuscum aliquod ſiniſtrum accidereviderit. Eapropter in hoc ẜmone de pacienciā erimꝰ tractaturiDe qua tres condiciones faciemusPrima eſt de eius deſcriptione.Secunda de eius determinationeTercia de eius acquiſicione.Quid ſit paciencia ⁊ de multiplici eius accepcōeCapitulum primumRimia conſideracō eſt d̓pacientie deſcripdoe inqua qud ſit pacientiāoſtendemꝰ. Et Iactancius. v.libro diuinaꝝ inſtitutionuꝫ adhec ſic dicit. Paciencia eſt malorum que aut niferuntur aūt accidunt cum equammitabe ꝑlacio. ¶ Tullius in rethorica eandem ſentenciam loquitur ſubalijs verbis dicens. Pacientia ēhoneſtatis aut vtilitatis cauſarerum difficilium ⁊ arduarumvolūtariā ac diuturna ꝑpeſſioEt pro ampliori declaratōe nōtandum ꝙ quintuplex paciētianueniturPrima eſt remiſſorūSecundā mūdanorumTerciā ſtultorumQuarta ypocritarumQunta virtuoſorumPrima eſt pacientia remiſſorum eorum ſcꝫ quibus ex officōinicumbit reprehendere corrigerevel punire aliena peccata. et tamen illa tolerant. Contra quoseſt. c. Facientis. lxxxvi. diſ. vbidicitur. Facientis ꝓculdubio culpam habet qui quod poteſt corrigē negligit emendare. ⁊ lxxxiijdi. c. Conſentire. Conſentire videtur fractanti qui ad reſecādaque corrigi debent non otcurritet eadem di. iij. c. Error. Cui nōreſiſtitur app̄cobatur et veritascum mimime defēſatur opprimitur. Negligere quippe cum poſſꝫꝑturbare ꝑuerſos nihil aliud eꝙ fouere. Nec caret ſcrupulo ſocietatis occultē qui maifeſto facinori deſinit obuiare. De hacaubem vel tolerancia vel punicione maloꝝ cōpioſius diſputabitur in ſermone de iuſticiāSecunda eſt pacientia mundanorum eoruꝫ ſcꝫ qui proptermundum quoſcūqꝫ labores ſtrēnu̓e tolerant. de quibus diciturlxvij. di. c. Omnes. Om̄s huiſeculi dilectores in terrenis hijsrebus fortes ſunt. in celeſtibusautem debiles Nam pro tēꝑali