L

¶ Quinto quero ibi in noīe. quid ſi diceret̉ in nominibꝰ patris. ⁊cͣ. vel in virtute patris. ⁊cͣ. dic ꝙ nōeēt baptiſmus ẜm Inn. qꝛ plus importat in ſingulari qͣꝫ in plurali. nā denotat vnitatē eſſentie. Itemnō licet variare formā ꝑ eccl̓iam traditaꝫ. ¶ Sextoquero ibi ego nūquid illud ꝓnomē ego ſit de ſubſtantia baptiſmi an ſufficiat dicere baptizo. ⁊cͣ. glo.ij. hoc tāgit. ⁊ cōis opi. ē ꝙ nō ſit de ſubſtantia qꝛ intelligit̉ ſub alijs verbis. dicit tn̄ gl. in. c. multi. de cōſe. di. iiij. ꝙ nō debet omitti ſi tamē omittit̉ tenet baptiſmus. ⁊ hec opi. bona. ⁊ qꝛ aliqui tenent hoc eſſede ſubſtantia p̄cauendū eſt a principio vt iſtud pronomē ego exprimat̉. ¶ Septimo quero ibi baptizo te. quid ſi dicit̉ baptizo te in noīe xp̄i ⁊ patris ⁊ filij. ⁊cͣ. quidā vt refert Inno. dicūt ꝙ nō ē baptiſmꝰꝓpter omiſſionē forme ſubſtātialis niſi forte ī vnaꝓuincia cōſuetudo aliud haberet. Et nota bn̄ hocdictū. vult enī ꝙ vna ꝓuincia pōt vti alia forma qͣꝫſit hic expreſſa dūmodo in ſubſtātia ſit iſti eqͥpollēsPonit exemplū in calabria ⁊ dicit ꝙ papa intantūapprobauit illoꝝ cōſuetudinē ꝙ eis cōceſſit vt in futurū poſſint ita facere. ſecus dicit vbi in vna ciuitate vel in pluribꝰ qꝛ nō ē ita iuſtus error in vna ciuitate ſicut in vna ꝓuincia. Itē nō eminet tm̄ ſcandalum ẜm Hoſti. ⁊ cōcludūt Inno. ⁊ Hoſti. ꝙ eccleſiaromana debet quātū poteſt ſine tamē violatione fidei tolerare ritus ⁊ cōſuetudines aliaꝝ ꝓuinciarūvt grecorū ⁊ aliorū xp̄ianoꝝ vt faciliꝰ redeant ad fidem integrā. ⁊ his rōnibꝰ papa ſuſtinet grecos ſacerdotes in matrimonio. vt in. c. cum olim. de cle.cōiug. ⁊ in. c. nicena. xxxj. di. Item iudeos ⁊ paganos cōtrahentes in ſecundo gradu. vt in. c. gaudemus. de diuor. Et ſic bene ⁊ ſingulariter nota ꝙ cōſtitutio pape nō extendit̉ ad illos habentes cōſuetudinē ꝯtrariā. ꝓ hoc vide bo. glo. xxj. di. in. c. j. ī fi.¶ Octauo quero ibi te. quid ſi omittat̉ illud ꝓnomen te. cōiter tenet̉ ꝙ ille nō eſt baptizatꝰ qꝛ nō apparet quid iſte baptizet. ¶ Ultimo quero ibi in nomine patris. quid ſi dicat̉ in noīe trinitatis vel ī nomine chriſti. hanc qōnem ponit glo. pe. ⁊ dicit ꝙ tenet baptiſmus. qꝛ olim ſic baptizabant̉ hoīes. vt inc. a quodā. de cōſe. di. iiij. doc. hic cōiter tenēt oppoſitū qꝛ hodie fuit īmutata illa forma. vt patet in hoctex. ⁊ hoc tene mēti. quedā tangit hic Inn. ad maͣꝫfacientia. vide ꝑ te. ⁊ ꝑ p̄dicta expedite ſunt glo.I E quibus. dii. Si ꝓbabilter duBreue eſt ⁊ hoc intēbitatur an quis fuerit baptizatꝰ pōt baptizari forma hic expreſſa. ¶ Nota ꝙ vbi dubitat̉ anſolennitas debita interuenerit dꝫ in dubio reiterari. ad hoc de cōſe. di. j. ſolēnitates. ⁊ qd̓ hic dicit̉ debaptiſmo ꝓcedit etiā de cōfirmatiōe ſeu de chriſmatione ẜm doc. Itē dicerem in omnibus alijs ſacramentis nō iterabilibꝰ eadē rōne. ¶ Itē nota caſuꝫin quo ſacramentū cōfertur ſub conditione. hec tamē nō eſt ꝓprie cōditio cū ſit de p̄terito. non enī ſuſpendit actū qꝛ certum eſt nature vtrū fuerit baptizatus. vt no. in. l. cum ad tp̄s. ff. ſi cer. peta. ¶ Ultimo quero in quo dubio ꝓcedit iſte tex. doc. inſtantſed finalis ⁊ vera cōcluſio eſt ꝙ ꝓcedit tam ī dubio

facti qͣꝫ iuris. ⁊ primo pone exemplū cū reperit̉ infans expoſitus fine ſigno baptiſmi. nam dubiū cōſiſtit in facto. De ſecūdo poſſunt poni multa exempla ex notatis. sͣ. c. proxi. puta ſi fuit dictū baptizote in noīe xp̄i. nam in iure dubitat̉ an iſte ſit baptigatus. ideo poteſt baptizari ſub iſta forma de qͣ hic¶ In glo. fi. in fi. dic ꝙ iſta qō nō ꝓcedit ad tex. relata. qꝛ ex quo p̄mittit ꝓteſtationē ꝙ nō intēdit baptizare ſi erat baptizatus non pōt dici ꝙ imprimat̉nouꝰ character. Itē ſine illa ꝓteſtationē tene ꝙ nōimprimit̉ nouus character ſi iterū quis baptizet̉ ſꝫtm̄ ſit reiteratio in facto. ar. in. c. in geneſi. de elect.nam dominiū alicuius rei nō poteſt haberi amplius qͣꝫ ſemel ⁊ bis haberi nō poteſt. vt in. c. inter dilectos. de fl. inſtru. multo fortius hoc eſt dicendumin charactere. ⁊cͣ.Hoc dicit vſqꝫ ad. §. veruꝫ.¶ NlOLCS. Sacramētū baptiſmi vtiliter cōfertur paruulis licet nō credant necintelligant ⁊ remittitur eis peccatuꝫ originale. ⁊ diuiditur tota decre. in duas ꝑtes. primo ponit exordium ꝓbans magnas qōnes maxime fidem tāgentes referendas eē ad papā. ſecūda ibi in quibuſdaꝫponit epl̓am que quattuor habet ꝑtes ſicut quattuor ſunt qōnes. ſecūda ibi verum. tertia ibi ſꝫ adhucquarta ibi. item queritur. prima ſubdiuidit̉. pͥmoponitur hereticorū obiectio duabus auctoritatibꝰmunita. ſecūda ibi ad id ipſius ſol̓. tertia ibi ceterūauctoritatibus rn̄det. ¶ Nota primo ꝙ magnaruꝫcauſaꝝ deciſlo reſeruanda ē ſoli apl̓ice ſedi. pro hͦc. vt debitus. sͣ. de appella. ⁊. c. qͣꝫuis. de elec. lib̓. vj.hinc eſt ꝙ nemo citra papā pōt ferre ſnīam ſuꝑ depoſitione ep̄i. iij. q. vj. accuſatus. ⁊. c. qͣꝫuis. ⁊. c. ij. d̓tranſla. prela. ⁊ p̄ſertim ſi talis cā attingit articulosfidei vel ſacramēta eccl̓ie. hic enim agebat̉ de ſacramentis eccleſie. Et ex hoc ⁊ ex tex. infero ſolū pap āpoſſe cognoſcere ⁊ decidere cauſas fidei ⁊ ſacramētoꝝ eccleſie. In cōtrarium tamē facit glo. in. c. anaſtaſius. xix. di. que videt̉ velle ꝙ papa in cā fidei dꝫcōgregare cōciliū ⁊ in tali cauſa cōciliū eſt ſupra papam. ⁊ ſic aliqui ruditer intelligentes illā glo. aperte veniunt cōtra iſtū tex. vnde dic ꝙ regulariter ſolus papa poteſt decidere cauſā cōcernentē fidem ⁊ſacramētū eccl̓ie. vt ꝓbat̉ hic ⁊ in. c. h̓ ē fides. xxiiij.q. j. ad. c. anaſtaſius dic ꝙ ibi papa voluit deciderecōtra aliqd̓ ſtatutū ꝑ eccl̓iam. qd̓ nō poterat ſine cōcilio qꝛ vbi in cauſa fidei cōſtat de iudicio totiꝰ eccleſie papa nō poteſt aliquid decernere cōtra ſtatutūeccl̓ie. qꝛ poſſet papa eē hereticus ⁊ ſic errare ī fide.xl. di. ſi papa. ſed tota eccleſia errare nō poteſt. vt īc. a recta. ⁊ ibi bo. glo. xxiiij. q. j. ¶ Secundo notaꝙ xp̄s orauit ꝓ Petro vt non deficeret eius fides.Ex quo infert̉ ꝙ fides chriſtiana deficere nō poteſtqꝛ nō eſt preſumendum ꝙ xp̄s fuit fruſtratꝰ labijsſuis. ¶ Sed cōtra hoc oppo. xp̄s orauit pro Petroergo ſequit̉ ꝙ ſucceſſores Petri nō poſſent errare.qd̓ tamē eſt falſū. nam papa pōt peccare. vt ī. c. aliorum. ix. q. iij. ⁊ poteſt eē hereticus. vt in. d. c. ſi papa. Itē poteſt eē ignarus adeo ꝙ propter inſufficientiam pōt reſignare papatū. vt in. c. j. de renuncꝭ.