I

emācipet. de qͦ dic vt latiꝰ habetur in. l. fi. ff. ſi a pa.qͥs fu. ma. ⁊ no. inſti. qui. mo. ius pa. po. ſol. in fine¶ In ea glo. ibi. de iure quiritū. dic quiritum. id ēromanoꝝ. qꝛ dicūtur quirites a qͥris qd̓ eſt haſta.nā haſtati incedebāt qͥ inuenerūt patriā ptātem. etdicunt̉ quo ad iſtū effectū romani om̄s qui ſūt ſubromano imperio. alij vero nō recognoſcentes romanū imperiū nō habēt filios in ptāte. vnde dubitatur de venetis ⁊ quibuſdam alijs. de quo videꝑ glo. inſti. de pa. po. ¶ In ea. gl. ibi cōditionē patris vel matris. no. gl. ꝙ nō eſt ſpēale ī patre qd̓ dicit̉ in tex. ſꝫ idē eſt in matre cōuerſa ad fidē. ⁊ idē ꝓbat tex. no. in. c. iudei. xxviij. q. j. habes ergo caſuꝫſing. in quo mat̓ pōt petere cōem ſobolem ⁊ inuitopatre pōt ꝑducere ad baptiſmū. ⁊ dic ꝙ ꝑ baptiſmūſoluit̉ ius patrie ptātis. vt eſt tex. iūcta gl. no. ī. c. iudeoꝝ. ea. cā. ⁊. q. ⁊ rō pōt eē qꝛ nō eſt cōueniēs ꝙ iudeus habeat filiū chriſtianū in ſua poteſtate cū etiāſeruū chriſtianū habere nō poſſit. jͣ. de iude. c. fi. Etob p̄dicta dicit hic Hoſti. ꝙ papa poterat hic ſe facilius expedire ſtatuendo ꝙ ſi alter infideliū veneritad fidē ſit pater vel mater cōis ſoboles aſſignandaē cōuerſio niſi ſit doli capax qꝛ illi relinquūt̉ ꝓprielibertati. hͦ vltimū dictū ego intelligo rōne baptiſmi recipiendi. nā ſi pater venit ad fidē filiū maiorēhabēs dico ꝙ pater pōt petere filiū maioreꝫ qꝛ ꝑ baptiſmū non dꝫ ꝑdere patriā ptāteꝫ quā habebat infiliū cū debeat tūc eē melioris conditionis qͣꝫ priꝰ. ꝓhoc. c. iudei. ij. jͣ. de iude. vbi pꝫ ꝙ oīa bona ſunt relinquēda iudeo cōuerſo ad fidē intelligo niſi ꝑ vſurariā prauitatē illa bona queſita fuiſſent. vt ē glo.no. iuncto tex. de cōſe. di. iiij. c. iudei. ¶ In gl. i. ꝟ.ſaluti ibi diuortio facto. ⁊ dicit Inno. ⁊ coiter doc.illā aucͣ. ſi pater ꝓcedere qualitercūqꝫ fiat diuortiūſiue de iure ſiue de facto qd̓ no. bn̄. Ex hoc infert̉ ꝗſi ꝓpter adulteriū mariti mr̄imoniū ſeꝑat̉ quo adthoꝝ filij debēt alia patre ſiue apud matrē expenẜpatris. idē ſi pater de facto relinqueret vxorem.¶ De voto ⁊ voti redemptione. ℟ica.¶ Uiſū eſt ſupra de quodā voto ī ſpecie qd̓ .ſ. emittitur per ingreſſum religionis vel ꝑ ſuſceptionē fidei. nūc ſubijcit de voto in genere ⁊ ip̄iꝰ voti redēptiōe. de maͣ habet̉ .xxvij. q. j. ꝑ totū. ⁊. xxxij. q. j. c.fi. repetit̉ in .vj. ⁊ in cle. de fide inſtru. c. qd̓ ſuꝑ.EperegrinatiōisdEp̄s ex cā mutare pōt votū ꝑegrinationis ī aliud qd̓ ſit deo magis acceptūvel ſūma generaliꝰ ſic. Uota poſſuntelemoſynis redimi vel in aliud cōmutari intercedēte ſuꝑioris auctoritate ⁊ iuſta cā redimēdi vel mutādi. h. d. ſecūda ꝑs. ibi rn̄demus. ¶ No. primo ꝙ avoto quis pōt dupliciter liberari. primo ꝑ redēptionē. vt ſi vult facere elemoſynā ſeu edificare hoſpitale ſumptuoſū vel maritare domicellas vel qͥd ſil̓e⁊ hoc intendit lr̄a dū dicit affluentia diuitiarū. ⁊cͣ.Scd̓o ꝑ cōmutationē in aliud. vt ſi vouit ire ad ſepulchrū ⁊ petit vt fiat ꝯmutatio vt bis teneatur ire

romā vel quid ſil̓e. Et ex hoc ⁊ ex tex. no. ꝙ preciſenō tenet̉ qͥs perficere votū illud vl̓ aliud ſed poteſtex toto liberari largiendo certum quid in piaꝫ cāmde hoc. jͣ. ¶ Secūdo no. ꝙ in cōmutatione voti veleius redemptione nō poteſt dari certa regula ſꝫ totū dependet ex arbitrio ſuꝑioris qͥ ex diuerſis īformabit motū animi ſui. ¶ Itē nota ꝙ recōpenſatioque ſit ꝓ voto debet eē melior ⁊ deo magis acceptaEgo putarē hoc dictū procedere quādo ſola voluntas redimēdi vel mutandi ſubeſt vel ſil̓e. ſed ſi cauſa eſt in vouente. puta qꝛ ē debilis ad ꝑegrinandūtūc ſatis ē ꝙ fiat cōmutatio in ſil̓em cām licet illa nōſit deo magis accepta. ꝑ. c. qd̓ ſuꝑ his. ⁊. c. magne. jeo. facit qd̓ le. ⁊ no. in. c. i. de re. ꝑmu. ⁊ ſic vltra alios limitarē iſtum tex. ¶ Item reperio dictum no.beati Tho. qd̓ recitat Archi. in. c. qui bona agunt.xvij. q. j. vbi dicit ꝙ omne impedimētū ſuꝑuenienqd̓ habuiſſet a principio impedire votū ſi orit̉ poſtfactū habet auferre obligationem voti. qd̓ ē dictuꝫſatis ſing. ſed multū ob. c. qd̓ ſuꝑ his. jͣ. e. vbi impedimentū ſuꝑueniens facit mutationē in aliam cauſam. ⁊ licet illud ſit magis tutū tn̄ de ſubtilitate credo primū dictū ſatis poſſe ꝓcedere dūmodo nullaculpa reperiat̉ in vouēte. nam ſi ꝑ me nō remanetquo minꝰ votū ꝑficiā ſubſiſtente bona volūtate debeo reputari ac ſi votū ꝑfeciſſem. ꝓ hoc. c. dixit. depeni. di. j. ⁊ quod no. in. c. j. de eo qui mittit̉ ī poſfacit in ſimili quod no. in. l. qd̓ te. ff. ſi cer. peta. ⁊ inl. ſi nō ſortē. §. libertus. ff. de cōdi. inde. ⁊ in. l. ſi vſufructus mihi. de vſufru. lega. Et ad. c. qd̓ ſuꝑ his.poteſt reſponderi ꝙ procedit qn̄ impedimentū nōeſt oīno voti impeditiuū ſed difficultatiuum. aliudenim eſt qd̓ factum reddat impoſſibile. aliud quoddifficile. facit. l. continuus. ff. de ꝟbo. obli. Cōmūniter tamē obſeruat̉. c. qd̓ ſuper his. alle. ⁊ fac̄ iſtetex. dum dicit an ex infirmitate. Sed ꝓ declaratione predictorum ⁊ materie querit̉ nunquid ſine cauſa poſſit votū redimi vel cōmutari. Sol̓. dic ꝙ iſtavota que a principio fuerunt voluntaria poſſuntredimi ⁊ cōmutari cauſa exiſtente in vouente dūmodo cōmutet̉ vel ꝓ redemptione detur aliquidmagis vtile ⁊ deo magis acceptū. hoc not̓. voluitInno. ſuper rubrica. de obſer. ieiu. Ideꝫ ſequiturArchidia. in. c. preſbyter. lxxxij. di. ego probo ꝑ. c.de multa. prope fi. jͣ. eo. dum tex. alternatiue loquitur dicens ſi neceſſitas exigat vl̓ vtilitas perſuadetſufficit ergo alterum illorum. ¶ Et ex illo tex. inferoad limitationem quā ſupra dedi ad iſtuꝫ tex. vt tūccōmutatio debeat eſſe vtilior quādo neceſſitas nonſuggerit cōmutationem voti. naꝫ patet ex illo tex.ꝙ ſufficit neceſſitas vel vtilitas. gͦ in caſu neceſſitatꝭnō requirit̉ melior vtilitas qd̓ no. ⁊ vn̄ ſurgit hͨ cōmutatio voti cū ſit de iure diuino. dic vt colligit̉ exc. magne. jͣ. eo. Hec ꝓcedūt in votis volūtarijs. ieiunia aūt neceſſaria q̄ ſūt indicta ab eccl̓ia nō poſſunt cōmutari nec redimi ſine cā exiſtēte in ip̄o obligato vt no. Inno. ſuꝑ rubrica in loco p̄alle. ¶ Deieiunijs ꝟo indictis ꝑ ſacerdotē in penitētia. dic ꝙip̄iꝰ arbitrio pn̄t cōmutari ſed ſine arbitrio ipſiusſecus. ſic intellige glo. no. in. d. preſbyter. lxxxij. di.