De regularibusIII

enim ceſſante cauſa nō cōpellitur durare in monaſterio ſed dimittere habitum vel profiteri. ⁊ qͣꝫuisiſte intellectus ſit verus in ſe nō tamē cōgruit littere quia non ſe fundat ſuper honeſtate īmo magisſuꝑ fictione īprobata. Hoſti intellexit tex. ⁊ meliusde his qui portant habitū extra monaſterium ⁊ cōgregationem monachorū. nam iſti quātūcunqꝫ deferant habitū nō obligant̉ religioni. ⁊ pro hoc allego tex. iuncta glo. in cle. eos. jͣ. eo. ti. ſed poſſunt tales cōpelli ad dimittendum habitū vel ad intrāduꝫreligionē ⁊ ita ꝓcedit iſta littera. nam ẜm Inn. erātquidā canonici ſeculares qui vt apparerent ſanctiores inter collegas ſuos vtebant̉ habitu monachorum qd̓ voluit iſte tex. emendare. ¶ Ul̓ quarto poteſt intelligi de his qui proteſtabant̉ expreſſe. ꝙ perdelationem habitus nō intendebāt profiteri. ⁊ no.hunc intellectum ꝓ intellectu iurium dicentium ꝙper delationē habitꝰ annalē inducit̉ tacita profeſſio. hoc enī procedit niſi p̄cedat proteſtatio in ꝯtrarium. idem voluerunt hic Io. an. ⁊ Hoſti. ⁊ vid̓ gl.que hͦ approbat in. d. cle. eos. ⁊ eſt bona cautela cūquis nō intendit ita cito profiteri. ¶ Ultimo pōt ītelligi ẜm Hoſti. de his qui ingrediunt̉ monaſterium vbi nō ſeruat̉ regula antiquitus inſtituta etiaꝫquo ad habitum. nam ingredientes profitētur noregulam antiquitus inſtitutam ſed illaꝫ que ſeruatur de preſenti. tales enim ẜm eum religioſi nō ſūtſed reformato monaſterio cōpellunt̉ ꝓfiteri aūt exire. ⁊ no. huiꝰ caſus poſitione. ⁊ vide qd̓ dicā. in. c.ſuꝑ eo. jͣ. eo. ti. ⁊ per hoc habes declaratā glo.Nouitia que ſponte ſe ingey NA. rit actibus ꝓfeſſaꝝ ꝑ hoc cenſetur profeſſa. ⁊ eſt caſus multum no. ⁊ declara vt. jͣ. dicetur. primo ſoluitur dubiū. ſecundoſolutionē ampliat. ibi. licet. ¶ Nota pͥmo ꝙ viduapoteſt intrare monaſteriū vt ſit monialis nō tamēcōſecrabitur vt alie virgines. vt in. d. c. deuo. xx. qj ¶ Que eſt autē ratio diuerſitatis inter ep̄m ⁊ viduam monialem in eo ꝙ is qui habuit vxorē ⁊ etiāconcubinam poſt ſolutū matrimoniū poteſt ꝓmoueri in ep̄m ⁊ conſecrari. vt ī. c. fraternitatꝭ. xxxiiij.di. vidua autem ingreſſa monaſteriū nō conſecrat̉vide bonā glo. in. c. acutius .xxvj. di. que ponit rationem diuerſitatis. vide etiā ad maͣm bo. glo. ī. c.vidue. xxvij. q. j. ¶ Nota ꝙ nō ſemꝑ in dependentibus a conſcientia ⁊ ab aīo alicuius ſtatur iuramēto illius. in cōtrarium tamē facit. c. ſi vero. el. ij. jͣ. d̓ſenten. excom. ⁊. c. ſignificaſti. jͣ. de homi. ſed dic ꝙvbi certa p̄ſumptio extrinſeca cōiecturat animumnō ſtatur iuramento in cōtrariū ī preiudiciū alterius. ⁊ ita loquitur hic quod tene menti ¶ In contrario vero non erat ingens p̄ſumptio animi declaratiua. vnde cuꝫ animus probari nō poteſt ſtatur iuramento illius de cuius facto agitur. ⁊ vide ad hocbo. glo. in cle. j. de pe. in. ꝟ. cōmode. ¶ In. glo. ij. īfi. de multiplici velo qd̓ imponit̉ mulieribus intrātibus religionem. vide bo. glo. xx. q. j. in. §. velamē⁊ inquantum glo. hic dicit ꝙ vidua poteſt ſibimetimponere velum cōuerſionis intelligo cōſentientibus illis qui poſſunt eaꝫ incorporare religioni. ad

hoc quod no. in. c. porrectum. jͣ. eo. ti. ⁊ dicit̉ veluꝫcōuerſionis qd̓ imponitur conuerſis ſeu profeſſis.vnde cum in prin. littera facit mentionem de veloconuerſionis. poſtea ſubdit ꝙ inter velatas iſta vidua obtulit ſe. ⁊ ſic videtur intelligere de velo profeſſionis. id eſt qd̓ datur ingredientibus religionētempore profeſſionis. ¶ In glo. in. ꝟ. oblationemibi forte velate offerunt. ex his verbis glo. colligit̉intellectus ad tex. ꝙ iſta vidua cenſet̉ eſſe profeſſaper illam oblationem quā fecit cū alijs velatis quoniā illa oblatio ex conſuetudine loci competebat ꝓfeſſis dūtaxat. ⁊ ſic ingerendo ſe actui profeſſarumvidetur tacite profiteri. ⁊ pro hoc intellectu glo. adducit ſimile in ea que ſponte recipit habitum ꝓfeſſarum. ꝑ h̓ enim preſumit̉ ꝙ voluit ꝓfiteri. vt in. c.ad noſtram. jͣ. eo. Io. an. ſequendo hunc intellectūlatius exordiendo dicit ꝙ vbicūqꝫ nouitius ſe ingerit actibus ꝓfeſſoruꝫ cenſetur profeſſus ſi ꝑſeuerauit triduo. ar. in. d. c. ad noſtram. qd̓ dicit procedere ſiue ille actus pertineāt ad profeſſos de iure cōmuni ſiue ex ſtatuto vel conſuetudine vt hic. ¶ Exquo infertur ꝙ ſi nouitius vna cum alijs profeſſisinter fuit electioni vel alijs actibus capitularibuscenſetur profeſſus quia nouitij non debent intereſſe capitulo cum profeſſis. vt in. c. ex eo. in fi. deelectio. li. vj. ſecus dicit ſi non nouitius immiſceretſe actibus profeſſorum. pone enī ꝙ clericus ſecularis vel laicus de facto vna cū profeſſis exercet actūſolum profeſſis conuenientē. certe per hoc non iudicabitur profeſſus qꝛ ceſſant ille coniecture ſed innouitio qui ſcienter ac ſponte ingeſſit ſe huiuſmodi actibus. aliud eſt dicendū propter primaꝫ p̄ſumtionem qꝛ intrauit monaſterium vt ꝓbaret regulā⁊ ſic poteſt concordari varia opi. qua ponit h̓ Inn.Concludo ergo ꝙ ad hoc vt ꝑ exercitium huiuſmodi actuum quis dicat̉ profiteri requiruntur plura.Primo ꝙ ſit nouitius. id eſt ꝙ intrauit monaſteriūanimo vt efficeret̉ religioſus. ¶ Scd̓o ꝙ ſciat illuꝫactum pertinere ad profeſſos tm̄. nam data ignorātia ceſſat preſumptio. ¶ Tertio requirit̉ ꝙ ſe ſponte ingeſſerit ſecꝰ ſi per metum. vt in. c. j. qd̓ me. cā.Quarto ꝙ perſeuerauerit poſtmodū triduo in eopropoſito. ⁊ hoc videtur requirere Io. an. argu. c.ad noſtram. jͣ. eo. vbi dicit̉ ꝙ aſſumptio habitus ꝓfeſſorum inducit ꝓfeſſionē cum perſeuerantia tridui. ergo eadem rō eſt in caſu noſtro. ſed do. Ant̓.dicit ꝙ in caſu huius. c. non requirit̉ perſeuerātiatridui. vnde in eo ſit nulla mentio. ſed procedit tex.quādo duo cōcurrunt videlicet aſſumptio habituſꝓfeſſorum ⁊ exercitium habitus conuenientis profeſſis. vnde hͨ duo ſimul iūcta ſufficiūt per ſe abſqꝫperſeuerātia tridui. ſed dictū Io. an. ꝓcederet vbiconcurreret alterum tm̄. ⁊ iſte intellectus multummihi placet. tum qꝛ cōgruit littere. tum qꝛ ingreſſionō debet minus operari ſuſcepto prius habitu qͣꝫperſeuerantia tridui. Itē qꝛ duo vincula ſunt fortiora qͣꝫ vnū. l. fi. C. de adop. ⁊ in. c. j. de tre. ⁊ pa. etẜm hūc intellectū dꝫ tex. intelligi de velo qd̓ dat̉ ꝓfeſſis. ⁊ ex his habes declaratum intellectum huiꝰc. qd̓ no. ⁊ vide quod dixi in. c. ij. de teſta.