L

habuit oportunitatem debuit citius reclamare. qd̓nō placet. qꝛ tunc fruſtra fieret mentio de anno.Quero ꝓ declaratione littere ⁊ materie. qꝛ text̉. facit hic mentionē de cōſenſu parentū in religionis īgreſſu nūquid parentes poſſint offerre filium monaſterio. So. Inno. egregie tractat ⁊ in effectu videtur concludere ꝙ ſic. ⁊ intelligo de filio īpubere.nam vſqꝫ ad pubertatē libera eſt poteſtas parentibus offerre filium monaſterio. ⁊ videtur ꝓbari. ij.q. j. c. in primis. ⁊ ea. cauſa. q. ij. c. j. Sed dubium ēquid ſi pater ⁊ mater nō cōcordāt. vt qꝛ pater vultofferre matre inuita vel ecōtra. dicit Inno. ꝙ p̄fertur is qui cōtradicit qꝛ in re cōmuni potior eſt cōditio ꝓhibentis. vt in regula. in re cōi. de re. iu. li. vj.⁊ in. l. ſabinus. ff. cōi diui. Quidā tamē dixerūt vtip̄e refert ꝙ pater ē preferendus cum habeat filiuꝫin poteſtate ⁊ nō mater. vt inſti. de pa. po. ⁊ in. c. j.jͣ. de cōuer. infi. ipſe tamen Inno. ꝑſeuerat in pͥmodicto aſſignando vnā rōnem ſingularē que non ēobliuioni tradenda. dicit enim ꝙ in iſtis ſpūalibusmagis eſt ſeruanda rō naturalis qͣꝫ ciuilis. nam patria ptās eſt de iure ciuili. naturaliter enī filius obligatus ē obedire matri ſicut patri. vnde deꝰ ſine diſtinctione p̄cepit patrem ⁊ matrē honorari ¶ Ex qͦetiā infert̉ ꝙ ſola mater pr̄e nō cōtradicente pōt oſferre filiū monaſterio. pro hoc videt̉ tex. in. c. qͥcunqꝫ. xx. q. j. ⁊ hec dicta Inno. cōiter approbant̉ hic ꝑdocto. ⁊ per Frede. cōſil̓. cclxxvij. ſed ego reꝑio gl.tenentē cōtrarium. xx. q. j. in. c. ij. que dicit matreꝫnō poſſe offerre filium monaſterio cum nō habeateum in poteſtate. ⁊ illam glo. ſequit̉ ibi Archi. ⁊ adc. quicunqꝫ. rn̄det ꝙ factū narrat ⁊ non ponit ius. ſꝫdictū Inno. vt dixi cōiter approbatur. ⁊ ideo gl. videtur dubitaſſe in. c. j. xx. q. ij. vbi dicit matreꝫ poſſe ſaltem quādo pater non ſupereſt. ſatis placet fauore religionis tenere dictum Inno. ¶ Sed dubitatur quid ſi auus habet patrē ⁊ nepotem in ptātenunquid pater poſſit offerre filium monaſterio inuito auo. vel nunquid pater poſſit reuocare eū ingreſſum inuito auo. Inn. tenet ꝙ ſic. per p̄miſſamrōnem. qꝛ in iſtis ſpūalibus potius ē attendendarō naturalis ſed naturaliter filius eſt magis aſtrictus patri qͣꝫ auo. ⁊ hoc dictū Inno. cōmuniter approbat̉. Sed ſatis pōt dubitari. nam cum auus habeat nepote in ptāte nec per iſtum actum factū ante pubertatē a ptāte aui eripitur nō video qūo pōtpater in preiudiciū aui iſtam oblationē facere cumnō poſſit filius vouere in preiudiciū paterne poteſtatis. vt plene dicetur in. c. ſcripture. jͣ. de voto.¶ Queritur de tutoribus. nunquid poſſint offerrepupillū monaſterio. Inno. ꝙ ſic. nam poſſūt eū reuocare ab ingreſſu. vt in. c. ij. xx. q. j. ſed Irede. cōſilio p̄alle. incident̓ ſentit cōtrarium. dicit enī ꝙ licetreperiat̉ ꝙ tutores pn̄t reuocare non tamē reperit̉ꝙ poſſunt offerre. mihi tamē placet dictū Inno. ꝑillud. c. ij. nam ibi dicitur ꝙ ſi pupillus ē ingreſſusmonaſterium ⁊ tutores ſimulando cōſenſerint infra annū nō poſſunt reuocare. ecce ergo ꝙ tacitur.nitas annualis habet̉ ꝓ oblatione exp̄ſſa. nā ceſſāte illa taciturnitate pupillus potuiſſet exire qn̄cūqꝫ

ſed propter taciturnitatē tutoris que habet̉ pro oblatione non poteſt exire pupillus vſqꝫ ad pubertatem. ⁊ ſic inducendo illū tex. probat̉ opi. Inno. licꝫdo. Pe. teneat cōtrariū. qꝛ tutoris poteſtas non videtur extendi ad hunc caſū maxime cū in ꝯſequentiam perſone ſequatur alienatio bonoꝝ. ſed hoc dictum mihi nō obſtat quia abdicatio bonoum nonſit niſi per profeſſionem que non poteſt fieri niſipoſt etatem perfectam. ⁊ ſic poſt tutelā extinctam.¶ Sed dubito ſatis de vno circa p̄dicta nunquidparentes ⁊ idē in tutoribus poſſunt offerre filiumimpuberē inuitū. nam reperio tex. narratiue tn̄ loquētē ꝙ pater obtulit filiū inuitū. vt in. c. patris. xxq. iij. facit. c. monachum. ⁊. c. quicunqꝫ. xx. q. j. prohoc facit. qꝛ ꝑ talē actū iſte nō obligat̉ irreuocabilit̓monaſterio ſꝫ tm̄ donec ꝑuenerit ad etatem ꝑfectaꝫInno. tamē ſentit ꝙ ſi inuitus fuit oblatus pōt exire qn̄cunqꝫ. ar. c. ij. xx. q. j. qd̓ ſatis placet. Et ꝑ hocdicerem ꝙ inuitū filiū nō pōt offerre nec monaſterium dꝫ recipere. qꝛ volūtariuꝫ militē diligit deus.xv. q. j. in. c. nec eſt. ⁊ hoc idē videt̉ ſentire gl. xx. qj. in ſumma. ⁊ ad cōfirmationē facio tale motiuumoblatio parentū d̓ impubere habet ſe ad ꝓfeſſionēſicut ſponſalia ad matrimoniū. ar. ea. cā. ⁊. q. in qͣſtuor pͥmis. c. ſꝫ ex ſponſalibus cōtractis ꝑ parētesfilij nō obligant̉ niſi tacite vel expreſſe cōſenſerint.puta qꝛ ſunt p̄ſentes ⁊ nō cōtradicunt. vt in. c. j. dedeſpon. impu. li. vj. ergo idē dicendū in hac oblatione. ¶ Sed quero quid operat̉ parentum oblatioSol̓. ex dictis Inno. ⁊ aliorū cōclude ſic ꝙ talis oblatio operat̉ vt impubes oblatꝰ nō poſſit exire monaſteriū ante aduentū pubertatis. ꝓ hoc. xx. q. ij. cpuella. idem̄ eſt vt. sͣ. dixi. qn̄ parentes expreſſe nōobtulerūt ſed tacite diſſimulauerūt ꝑ annū ⁊ diemar. in. d. c. puella. ſi autē impubes fuiſſet ingreſſusſine tali oblatione parentum tunc pōt exire qn̄cunqꝫ ante ꝓfeſſionē expreſſam vel tacitam. vt no. jͣ. e.ſignificatum. h̓ tamē profeſſio nō poteſt fieri an̄ pubertatem. vt in. c. j. jͣ. eo. li. vj.Clericus ſecularꝭ vtensv LCIENA. habitu ⁊ nomine monachali cogitur vt fiat monachus vel ab hͦ deſiſtat. h. d. ¶ Nota bo. ar. ꝙ nouitius qͥ diu portauit habitum probationis poteſt compelli vt ꝓfiteatur vel vt exeat monaſterium ⁊ dimittat habitum.Nota ſecūdo ar. cōtra fictos ⁊ eos qͥ portant habitum cuiuſdam ſanctitatis vt appareāt ſanctioresqͣꝫqͣꝫ nō ſint. debet enī vnuſqͥſqꝫ ſe conformare moribus illorum inter quos viuit al̓s p̄ſumit̉ ſuꝑſtitioſus. de quo vide bo. tex. xlj. di. c. j. ¶ Nota ꝙ nonmonachi nō pn̄t vti habitu monachali. ¶ In glo. j.ibi ex cauſa honeſta. no. glo. ⁊ vide ad materiā bo.tex. cum glo. in. c. qd̓ interrogaſti. xxvij. di. vbi int̓cetera glo. ponit vnā. q. in eo qui fecit ſe monachuvt eſſet abbas. nam certe licet nō ſequat̉ intentumſuum nihilominus remanebit monachꝰ qꝛ ex cā inhoneſta ſil̓abat monachatum. ⁊ ex verbis glo. colligitur vnus intellectus ad iſtum tex. vt intelligatquādo ex cauſa honeſta quis aſſumpſit habitum ⁊de hoc conſtat. puta propter timorem mortis. tunc