L

vidēs remiſſioneſ nō ſufficere. hanc materiā latiusreaſſumpſit in addi. ſpe. eo. ti. in. iij. colū. Et vt clare habeas hanc maͣm excludamꝰ priꝰ caſus indubitabiles. nam aūt querit̉ de decima ꝑſonali aut p̄diali. ꝑſonalis aūt ſpectat ad eccl̓iam parochialeꝫ vbiquis audit diuina ⁊ ꝑcipit eccl̓iaſtica ſacr̄a. vt in. c.ad apl̓ice. sͣ. e. ⁊. c. fi. s. de paro. ⁊ .xvj. q. j. c. queſti.iuncta glo. ⁊ in hoc oēs ꝯueniūt. Remanet tn̄ vnūdubiū. nā qn̄qꝫ quis ꝑcepit cetera ſacr̄a in prochiaſua ſꝫ ſacr̄m baptiſmi ꝑcepit in eccl̓ia mr̄ice. ⁊ ſic nōpōt dici ꝙ oīa ſacr̄a recepit in eccl̓ia parochiali. vnd̓videt̉ quibuſdā. vt no. Io. an. in addi. p̄dicta ꝙ cūbaptiſmus ſit ianua oīm ſacr̄orū. in. c. fi. de preſb̓.nō bap. ⁊ ſit nobilius alijs ſacr̄is. videt̉ ꝙ rōne huius ſacr̄i dꝫ eccl̓ia baptiſmalis hr̄e partē decimarūꝑſonalium qd̓ videt̉ rōni ſatis cōſonū. facit qd̓ no.Inno. in. c. de his. de ſepul. ⁊ tex. cū ibi no. in. c. ij.e. ti. li. vj. ⁊ qd̓ no. in. c. nouū genꝰ. sͣ. e. in hͦ tn̄ ē ſtādū cōſuetudini. ¶ Scd̓o caſu principali cum q̄rit̉de decima p̄diali dic̄ ꝙ aut decima ē infra ꝑrochiāep̄i. nā in aliquibꝰ locis hꝫ certam parochiaꝫ diſtinctam. ⁊ tūc hec decima ꝑtinet ad eū vt. jͣ. eo. c. dudūẜm intellectū huiꝰ glo. Aut hec decima nō eſt infraalicuius parochiā. vtputa qꝛ predia ſunt multū diſtantia ⁊ nō incluſa infra parochiam alicuiꝰ. ⁊ tuncdecime etiā ꝑtinēt ad ep̄m. in. c. qm̄. sͣ. elidem dicovbi parochie nō eēt diſtīcte. nā tūc ep̄s dꝫ ꝑcipereoēs decimas ſicut olim faciebat an̄ diſtinctionē parochiaꝝ. nō tn̄ debet rē ſibi retinere ſed diſpenſareinter clericos ẜm eoꝝ merita. vt ē tex. no. xvj. q. vijc. j aut decima eſt infra parochiam eccl̓ie baptiſmalis ⁊ tūc de iure ad eā ꝑtinet. xvj. q. j. ſtatuimꝰ. tam̄qͣrta decimaꝝ ꝑtinet ad ep̄m licet gl. aliud ſenſerithic ⁊ minus bene. nā tex. ē aꝑtus. in. c. cōquerentede of. or. vbi inter cetera iura ep̄alia numerat qͣrtādecimaꝝ. ⁊ facit qd̓ le. ⁊ no. in. c. j. sͣ. e. hec tn̄ quarta pōt p̄ſcribi. vt in. c. de quarta. sͣ. de p̄ſcri. Aut decima eſt infra parochiam capelle que ē in plebanatu ⁊ in hoc etiā dubiū remanet vtrū decima ꝑtineat ad capellam an ad plebē. ⁊ in hoc exclude quattuor caſus. Primꝰ qn̄ cōſuetudo ſuꝑ hoc diſponitē enī optima legū interpres. c. cū dilectꝰ de ꝯſuetu.Scd̓s caſus qn̄ ep̄s cū ꝯſenſu capituli cōſtituit ꝑrochiam capelle ⁊ ſpecifice ſibi deputauit decimas illius parochie. ad hoc. c. ad audientiā. jͣ. de eccl̓. edi.Tertius caſus qn̄ cōſtat plebē nō eē antiquiorē capella. nā illo caſu expreſſe capella hꝫ integra iuraprochie ſue. in his tribus caſibus acquieſcit ꝑ oīaIo. an. in addi. ſpe. p̄dicta. Sed remanet quartuscaſus valde dubitabilis qn̄ .ſ. nō apparet de ꝯſenſunec apparet q̄ eccl̓ia ſit antiquior ⁊ reperit̉ capellaꝫhr̄e parochiā diſtinctam ab eccl̓ia baptiſmali. ⁊ ī hͦtenet ibi firmit̉ Io. an. decimā iſtoꝝ p̄dioꝝ ſitoruminfra parochiam capelle ꝑtinere ad eccl̓iam plebismotiuū ſuū pͥncipale elicit̉ ex. c. eccl̓ie. ⁊. c. quicūqꝫ.xvj. q. j. vbi d̓r ꝙ eccl̓ia nō dꝫ de nouo fundari cump̄iudicio antiquaꝝ eccl̓iaꝝ ⁊ ſpēaliter fit ibi mentiode decimis. vnde cū cōiter eccl̓ia plebis ſit antiqͥor⁊ territoriū parochie huius capelle eēt antiquitusde parochia plebis nō debet hec eccl̓ia antiqua pri

uari decimis p̄dialibꝰ ꝓpter ꝯſtructionē capelle. ſatis eſt enī ſi habet oblationes ⁊ decimas ꝑſonalesque debent̉ intuitu diuinoꝝ ſed Io. cal. tenuit hicoppoſutū cōcludens ꝙ ex quo capella habet procham diſtinctam debet habere decimas p̄diales ꝓuenientes infra parochiā ſuā. nā decime ſunt de iureparochiali. vt in. c. fi. de parochijs. ergo ex qͦ reꝑit̉habere ꝑrochiam dꝫ habere ⁊ decimas. hāc opi. tenet Archi. xiij. q. j. ī ſūma tenet Pau. zenze. ⁊ Lau.in cle. j. eo. ti. ſequuntur moderniores cōiter hic. ⁊hanc opi. ego ſequor. qꝛ iura dicūt cōiter decimasꝑtinere ad eccl̓iam parochialem. pro hoc iſte tex. cūc. ſequenti. ⁊. c. ad decimas. de reſti. ſpol̓. li. vj. ⁊. d.c. ad audientiā. fatendū eſt tamen ꝙ ſine iuſta ⁊ neceſſaria cā nō poteſt ep̄s capelle deputare certā parochiam cum preiudicio eccleſie antique. ⁊ ſic dn̄tintelligi iura que allegat Io. an. ſed ex quo reperitur de p̄ſenti capellam habere parochiaꝫ diſtinctaꝫp̄ſumendū eſt ꝙ ex iuſta ⁊ neceſſaria cā parochia ſibi fuerit deputata. nec ob. iura que dicūt decimamꝑtinere ad baptiſmalē eccl̓iam. nam debent intelligi de decima que ꝓuenit infra parochiam ipſiꝰ eccleſie baptiſmalis. vel intelligunt̉ ẜm ſtatū antiquūantequā capelle ibi edificarent̉. vel qn̄ capelle nonhabent parochiaꝫ diſtinctā. in p̄dictis oībus ſaluaſit cōſuetudo. ⁊ hec no. ¶ In glo. in. ꝟ. noualium.no. hanc glo. q̄ clarius ponit h̓ intellectū ad. c. ex ꝑte. sͣ. eo. quā ibi fecit. ⁊ hanc glo. ſequūtur cōmunit̓doc. hic. nā vt dicit Inno. sͣ. eo. tua. el. j. p̄ſcriptioadeo ē ſtricti iuris vt licet qͥs preſcripſerit decimasoīuꝫ predioꝝ alicuius parochie vno excepto ad illud p̄ſcriptio nō extendit̉. ⁊ facit qd̓ no. jͣ. c. ꝓx. naꝫp̄ſcriptio nō ꝓcedit ſine poſſeſſione vt in regula ſine poſſeſſione de re. iur̄. in. vj. ergo non pōt dici ꝙdecime noualiuꝫ ſint p̄ſcripte ex quo nihil receptūeſt noīe decime ex illis terris anteqͣꝫ reducerent̉ adculturā. Et in fine glo. habet̉ hodie iſte tex. in. c. j. d̓p̄ſcriptio. li. vj. ¶ In glo. fi. in fi. dicit Io. an. ꝙ certo caſu pōt p̄ſcriptio allegari. finge enim ꝙ ab illisterris incultis hec eccl̓ia q̄ p̄ſcripſit decimaſ antiqͣsaliqͥd ꝑcipit noīe decime. nam ex hoc efficiunt̉ decimales illius eccl̓ie ⁊ ſi reducunt̉ ad culturam pōthec ecclęſia petere decimā. ar. jͣ. eo. c. ſe.¶ Decima omniū fruc A. ctuum predij debet̉ei qui decimas ibi p̄ſcripſit ſed ad aliud p̄dium p̄ſcriptio nō extenditur. cōis diuiſio. ſcd̓a ibireſpōdemus. ¶ Nota primo iuncta gl. ij. ꝙ monaſteria poſſunt p̄ſcribere decimas infra parochiamalterius eccleſie. ⁊ intellige cum titulo vel per tātuꝫtempus de cuius initio nō eēt memoria. vt in. c. j. d̓preſcrip. li. vj. ⁊ facit. c. jͣ. proxi. ¶ Secūdo nota ꝙpercipiens decimas ex certo predio per tempꝰ qꝛſufficit ad preſcriptionē videtur ibi preſcribere iusdecimādi in genere reſpectu .ſ. cuiuſqꝫ fructꝰ indepercipiendi licet per tempus preſcriptionis ꝑcepitibi decimam de fructibus certis dūtaxat. vt notanter probatur hic. ¶ Ex quo ſingulariter infertur ꝙexercens vnum actum iuriſditionalem in ꝑſonamalicuius animo querendi iuriſditionē vl̓r videtur