III¶ De decimis

male dicunt licet Hoſt. nō placeat ꝑ iura ſuꝑiꝰ alle.Sed in hoc nō ē facile p̄cipitare ſnīam ſꝫ dico ſtādūeē cōſuetudini q̄ eſt optima legū interpres. c. cū dilectus. de conſue. ⁊ in fi. glo. idem cōcludit glo. ī. d.c. decime. An autem hodie excuſet cōſuetudo nonſoluentes decimas perſonales. dicam. jͣ. eo. c. in aliquibus. ¶ In glo. in. ꝟ. credimus ibi ſpeciale ē indecimis. ſed cōtra glo. videt̉ tex. sͣ. eo. in. c. tua. vbidicit̉ idē eē in dominio alicuiꝰ predij. vt ſi tradit fūdum colono ꝓ aliquota ꝑte fructuuꝫ debet̉ quotacōuenta nō deductis ſumptibꝰ. ⁊ ſic nō intelligiturſpeciale in decima. Inno. aliter reſpōdet ad. l. fructus. ⁊ alia iura que dicūt fructū eſſe quod ſuper ēexpenſis deductis. dicit enim ꝙ illa eſt interp̄tatiociuilis ⁊ nō naturalis. qꝛ naturaliter quicquid percipitur ex re eſt in fructu ſeu redditu. ⁊ ſic naturaliter debemus capere hoc. ꝟ. in ſolutione decime. etſic vulgariter appellat̉ fructꝰ quicquid ex re ꝑcipit̉)nō deductis expenſis quod eſt verbum menti cōmendandū Hoſti. ponit aliud verbum notabile dicens ꝙ vbi verbum fructus refert̉ ad aliquotā partem nō deducunt̉ expenſe. nam decima reddit̉ hicdeo ⁊ nouē ꝑtes remanēt apud dn̄ꝫ. ⁊ ita loquiturhic tex. ⁊ ī. d. c. tua. ſed vbi quis obligat̉ reſtituereomnes fructus tunc habēt locū ꝯtrarie leges vt prius deducantur expenſe ne quis locupletur cum iactura alterius qui fecit expenſas. ar. in. l. nam natura. ff. de ꝯdi. inde. ⁊ no. hoc ꝟbū bn̄. Bar. latiusdiſtinguit in. l. fructus. all̓. in gl. dicit enim ꝙ qn̄qꝫhoc verbū ꝓfert̉ a lege ⁊ tūc intelligit̉ deductis ſūꝑtibus. vt in. d. l. fructus. cū ſil̓ibus. fallit ī decimavt hic. qn̄qꝫ hoc verbū ꝓfert̉ ab hoīe ⁊ tunc ſi refertur ad fructus iā ſtantes ⁊ tunc nō intelligit̉ deductis expenſis. vt in. l. ſi pendentes fructꝰ. ff. de vſufruc. aut refert̉ ad fructus colligendos in futurum⁊ tunc intelligitur deductis expenſis. vt in. l. funditrebatiani. ff. de vſufru. le. vbi dicit̉ ꝙ ſi teſtator legauit ꝓuentum alicuiꝰ fundi alicui quoad viueretnō tenet̉ heres reficere ſeu colere funduꝫ. ⁊ p̄dictaꝓcederent ẜm eū qn̄ verbū fructus refert̉ ad om̄sfructꝰ indeterminate. ſed ſi refertur determīate puta ad. x. corbes grani tūc intelligit̉ nō deductis expenſis. vt. l. venditor. ff. de cōtrahen. emp) Ex p̄dictis no. primo ꝙ ſpeciale eſt in decima ẜm Bar. qd̓tn̄ ē falſū. vt. sͣ. dixi. Itē in materia decimarū ꝟbūfuit prolatum ab ipſo deo ⁊ equiparat̉ verbo prolato a dn̄o ꝑticulari. vt in. d. c. tua. iō dic vt. sͣ. dixi.ꝙ nō eſt ſpēale. qꝛ verbum fructus hic nō referturad omnes fructus ſed ad decimā tm̄. vn̄ ſiue a legeſiue ab hoīe ꝓferat̉ hoc ꝟbū cū hac determinatiōenūqͣꝫ intelligit̉ deductis expenſis Itē ex dicto Inno. ſupra recitato pōt colligi vnū notabile ꝙ ſi īterꝯtrahentes fit mentio de fructibꝰ dꝫ intelligi nō deductis expenſis qꝛ ꝯͣhētes maxīe ruſtici capiūt verba naturalit̓ ⁊ ẜm ꝙ vulgarit̓ ꝓferunt̉. vt in. l. librorū. §. ꝙ tn̄ caſſiꝰ. ff. de le. iij. cū ſil̓ibus. inſpiciēda eēttn̄ mēs ꝯͣhentiū q̄ ex multis circūſtantijs pōt elici.nam in conuentionibus ſpectatur magis mens qͣꝫverba ipſorum cōtrahentium. vt dicit tex. in. l. ī cōuentionibus. ff. de ꝟbo. ſigni.

Um conIIAgal. bit decias īQui p̄ſcrialiena parochia ſi ibi inſurgūt noualia ip̄orū decimas non habebit. primo qo. ſcd̓o rn̄ſio. ibi.vnde. ¶ Primo no. ex iſto tex. iuncta gl. prima ꝙid d̓r ꝑtinere ad aliquē ab antiquo qd̓ ꝑtinet ad eūex p̄ſcriptione. ⁊ idē no. in. c. ꝓxi. qd̓ valet ad ſtatuta diſponētia ſuꝑ iuribꝰ ꝑtinentibꝰ ad aliquem abantiquo Et no. etiā de. ꝟ. ꝑtinere. cōprehendit enīin ſe qd̓ ꝑtinet ex preſcriptione ⁊ valet ad verba libelli cū quis dicit rem petitaꝫ ad ſe ꝑtinere. ſatꝭ enīeſt ꝓbare dominiū ex p̄ſcriptione cōpetēs. facit qd̓le. ⁊ no. in. c. cuꝫ eccl̓ia. de cā poſ. ⁊ proprie. ⁊ quodno. Bar. l. ad ꝓbationē. C. locati. vbi dicit quē ꝓbare dominiū ſi ꝓbat ſe ꝑcepiſſe fructꝰ tanto tēpore ꝙ ſufficit ad p̄ſcriptionē ¶ Scd̓o no. ꝙ vna eccleſia pōt p̄ſcribere decimas ꝑtinētes ad aliam eccl̓iaꝫlicet ergo laici decimas p̄ſcribere nō poſſint qꝛ illasnequeunt poſſidere. vt in. c. cām. sͣ. de p̄ſcrip. clerici tn̄ noīe eccl̓iaꝝ p̄ſcribūt. tum qꝛ ſunt capaces poſſeſſionis. tum qꝛ hec p̄ſcriptio nō eſt cōtra ius diuinū qꝛ nō refert que eccl̓ia habeat. vt in. c. cū apl̓ica.de his que fi. a. prela. ¶ Tertio nota ꝙ vna eccleſiapoteſt p̄ſcribere certa iura ꝑrochialia infra limitesalterius eccl̓ie. ⁊ videtur ꝓbare hec lr̄a ꝙ etiam preſcribi poſſunt coherentia limitibꝰ. nā ſi p̄ſcripſeratdecimas totius parochie. gͦ ⁊ decimas coherenteslimitibus. ⁊ per hoc poſſet impugnari vel verius limitari glo. in. c. cū ſint hoīes .sͣ. eo. que dixit ꝙ decime adherentes limitibus non poſſunt p̄ſcribi ne ꝑꝯſequētiā inſurgat limitū cōfuſio. nā ſoluendo potintelligi qn̄ ſolū p̄ſcriberentur decime adherenteslimiti. ſecus ſi pariter preſcribūtur om̄s decime parochie qꝛ tūc nō ita inſurgit ꝯfuſio limitꝭ qd̓ eſt no.al̓s oporteret dici glo. illā nō recte loqui. ¶ Ultīono. ꝙ p̄ſcriptio certoꝝ iuriū de pn̄ti non extēdit̉ adfutura oīno cōſilia iuribꝰ pn̄tibꝰ p̄ſcriptꝭ. nā decime noualiū ſunt eiuſdeꝫ iuris cuiꝰ ſunt antiq̄. ⁊ tn̄ad p̄ſcriptionē antiquaꝝ non ſequit̉ p̄ſcriptio futurarū ⁊ pōt eē deciſionis rō. nā cuꝫ verba ꝯtractꝰ referant̉ ad tēpus ip̄ius ꝯͣctus nō ad futuꝝ. vt ē tex.not̉. l. rutila polla. ff. de ꝯͣhen. emp. multo fortiꝰ p̄ſcriptio nō dꝫ extēdi ad iura futura. nā in ꝯͣctibusſit plene interp̄tatio. vt in. c. cum dilecti. de dona. ⁊in p̄ſcriptione debet fieri ſtricta cū veniat ad detractionē iurꝭ alteriꝰ. gͦ ſi nō ſit extentio in ꝯͣctibꝰ fortiꝰnec in p̄ſcriptione. ⁊ hāc rōnem ſentit tacite Inno. īc. tua ⁊ sͣ. eo. ⁊ de hoc aliqͥd in. c. ſe. ¶ In gl. j. not̓.ſemꝑ iſtā glo. ad ꝓbandū dn̄ium alicuius rei ꝑ preſcriptionē. ⁊ facit ad libellandū. vt ē in notabili primo. ¶ In gl. ij. in fi. no. gl. ad quam fit quotidie remiſſio cū q̄rit̉ ad quē de iure cōi ꝑtinet decimaꝝ ꝑceptio. ⁊ ē iſte articulꝰ pͥncipalis ī hac maͣ. ⁊ ꝯcluſiohuiꝰ gl. ē. ꝙ decime integre ꝑtineāt ad eccl̓iam ꝑrochiale baptiſmalē. nō autem ad ep̄m niſi ī caſibꝰ ingl. exceptꝭ. ⁊ d̓r eccl̓ia baptiſmal̓ eccl̓ia matrix q̄ al̓sd̓r plebs vbi baptizāt̉ oēs infra plebanatū venientes ad fidē. ⁊ hac opi. gl. tꝫ Inn. in. c. ad apl̓ice. sͣ. eidē ſentit h̓ Hoſti. Io. an. remiſit ad glo. ī. c. ſtatuimus. ⁊. c. qͥcūqꝫ. xvj. q. j. vbi plene ſed poſtmoduꝫ