L

iſta verba vt pꝫ ex dictione qꝛ papa voluit reddererōnem ſue diffinitionis. ⁊ iō hoc nō placet. Iteꝫ qꝛdiuinat ⁊ diuinare nō debemꝰ. vt in. c. vt noſtrumvt eccle. benefi. Quartam lecturam poſuit idē do.An. dicens ꝙ illud. c. ꝓcedit qn̄ res eccleſie vniꝰ legatur alteri eccleſie qꝛ tūc nō debet̉ legatum etiamquo ad eſtimationē. ⁊ eſt rō qꝛ eccleſia non debet ſeīmiſcere lucris odioſis. xvij. q. iiij. in. c. quicunqꝫ. ⁊pro hoc inducit lr̄aꝫ que loquit̉ ep̄o. ibi lege dei viuis .ſ. tu epiſcope. ſed hec lec. nō procedit quatenꝰreſtringit iſtum tex. qn̄ legat̉ res vnius eccleſie alteri eccleſie. nam in hoc narrat̉ factū prout accidit vtpatet in littera. ⁊ rō ſuper qua ſe fundat papa habꝫlocum nedū in eccl̓ia ſed etiā in quibuſcunqꝫ ſubiectis eccleſiaſtice iuriſditioni. vt. jͣ. dicam. Quintaꝫlec. poſuit Bal. in quadā ſua repetitione. vt ip̄e ponit in. l. j. C. de ſac. ſanc. eccl̓. quā ſequūtur aliqͥ moderni vt dicat̉ ꝙ illud. c. ꝓcedit qn̄ eccleſie fuit legatum rei aliene ignoranter. nā tunc de iure ciuili debetur eſtimatio ſicut qn̄ legatur ꝯiuncte ꝑſone etiāignorant̓ qꝛ valet vt. C. d̓ leg. cū aliena. nā eccl̓ia d̓reē ꝯiūcta ꝑſona. ⁊ ꝓ hͦ fac̄. c. ſi qͥs iraſcit̉. xiij. q. ij. ⁊. c.qͥ abſtulerit. xij. q. ij. vbi dixit tex. ꝙ eccl̓ia ē mat̓ noſtra ſed de benignitate canonica nō debet̉ ibi. ⁊ ſicꝓcedit tex. volens denotare iſtā diuerſitateꝫ interiſta duo iura. ⁊ licet iſta lec. videat̉ colorata tn̄ tollitur duabus rōnibus efficacibus Et prima ſit illa.qꝛ. l. cū aliena. C. de lega. intelligit̉ de cōiunctis ratione ſanguinis nō aūt de eccleſia licet largo mododicat̉ ꝯiuncta ꝑſona. vt ſentit glo. in p̄alle. c. filius. ⁊expreſſius no. ibi. do. An. no. ꝑ doc. in. c. nōnulli.de reſcript. vbi ſentiūt ꝙ iura ꝑmittentia aliqͥd coniunctis intelligunt̉ de cōiunctis rōe ſanguinis nōautē de cōiunctione accidentali ⁊ ficta. ⁊ tn̄ text̉. inp̄alle. c. filius. habuit ꝓ indubitato ꝙ de iure ciuiliin illo caſu deberet̉ eſtimatio. Secūda rō efficacioreſt qꝛ illa rō que inducit vel mouet legem ad ſtatuendum ꝙ ſi legatur res aliena cōiuncte ꝑſone etiaꝫignoranter eadē ratio eſt quādo legat̉ ignoranteralijs legatis ꝙ deberet̉ eſtimatio ea rō mouet legēad ſtatuendū generaliter ꝙ ſi legat̉ ſcienter cuicunqꝫ debetur eſtimatio. nā rō deciſionis in vtroqꝫ caſu eſt preſumpta voluntas teſtatoris ſꝫ q̄ rōne nondebetur legatum eccl̓ie nec eius eſtimatio debeturqn̄ ignoranter eadē rōne qn̄ legatum ſit ſcient̓. naꝫvbi eſt eadē rō idem ius debet eē. vt in. c. trāſlato.de cōſti. ⁊. c. cum dilecta. de cōfir. vti. vel inuti. cumſimilibus. quapropter ego indiſtincte adhereo prime lecture quā premiſi. quā ſentit glo. ibi licet nonclare. vt dicamꝰ ꝙ illud. c. ꝓcedit de equitate canonica. ⁊ ꝙ debeat ſeruari in foro eccleſiaſtico. namẜm rōnem expreſſam ē quilibet tex. intelligendꝰ vtin. c. intelligentia. ⁊. c. p̄terea. de ꝟbo. ſig. ⁊ facit qd̓no. Dy. in regula fi. de reg. iur. li. vj. Sed iſta rō q̄ibi exprimitur habet locū in quocūqꝫ ſubiecto eccleſiaſtice iuriſditioni. gͦ. ⁊cͣ. nam ibi dicit̉ ꝙ iō non debet eſtimatio peti. qꝛ lege dei debebat viue̓ ille ep̄snō autē lege ſeculi. ⁊ ītellige lege dei .i. lege diuina⁊ canonica. nam lex canonica dicit̉ lex dei. vt in. c.qualiter ⁊ qn̄. ij. de accuſa. ⁊ in. c. nimis. de iureiu.

ẜm quas leges debēt viuere oēs ſubiecti eccl̓iaſticeiuriſditioni vt in. c. ſi duobꝰ. de appella. ⁊. c. j. ⁊ quaſi per totū. iiij. di. ⁊ hanc diuerſitatē inter ius canonicū ⁊ ius ciuile aperte voluit iſte tex. duꝫ dicit ꝙ leges ſeculi habent vt heres ad ſoluendū cogatur ſieius auctor rem legauerit alienam. ẜ qꝛ lege dei viuis nō aūt lege ſeculi. ⁊cͣ. ⁊ ſic aꝑte voluit facere differentiā quo ad ſoluēdā eſtimationē legati. ⁊ ꝙ aliud ſit de iure canonico aliud de iure ciuili tenet Accur. ī. l. cū alienā. C. d̓ lega. ⁊ pōt eē rō. nā ꝙ debeat̉legatū vel eſtimatio hoc ꝓcedit ex tacita voluntateteſtatoris nō autē ex exp̄ſſa. vn̄ ſi eccl̓ia permitteretꝙ poſſet peti legatū vel eius eſtimatio ab herede īuito ſaltim quo ad vulgi opinionē videret̉ inhiarelucris odioſis ⁊ tꝑalibus a quibꝰ abſtinendū ē. vtin. c. fi. xvij. q. iiij. vbi dicit Augu. Qui vult exheredato filio heredem facere eccl̓iaꝫ aliā q̄rat qͣꝫ Augīmo deo ꝓpitio neminē inueniet. ⁊ ꝓ hͦ optimustex. in. c. ex parte de cenſi. in fi. vbi propter iſtā rationē ſi eccl̓ie ad diuerſas menſuras ſolui ſolet liberatur ſoluēs ad minorem qꝛ a iure eccl̓iaſtico benignius ſunt exigenda ne tanqͣꝫ exactores videāturlucris tꝑalibus inhiare. ⁊ licet rō neceſſario concludens reddi nō poſſet ſufficit tn̄ ita ſcriptū eē. vj. q.iij. ſcriptū. Ex iſtis oībus talē elicio cōcluſionē. Legatū rei aliene ignoranter ſiue ſcienter factū de iure canonico nō debet̉ nec eius eſtimatio. Hecūdopͥncipaliter quero nūquid clericus poſſit teſtari derebus tam ꝓprijs qͣꝫ de fructibꝰ ſui beneficij. Sol̓.de bonis ꝓprijs nō ē dubiū qꝛ teſtari pōt. vt in. c. j.de teſta. ⁊. xij. q. v. c. j. ⁊. c. ſi ep̄s. ⁊ qͣſi ꝑ totū de fructibꝰ aūt ſui beneficij ſūt opiniones mam aliq̄ glovidentur velle ꝙ clerici cōparent̉ vſurarijs. aliqueꝙ cōꝑentur vſufructuarijs. glo. in. c. duo ſunt. xij.q. j. dicit ꝙ clerici ſūt dn̄i fructuū collectoꝝ. ⁊ ſubijcit ꝙ licet ꝓprietas fructuū ip̄orū ſit tn̄ in morte nōpn̄t eā alicui largiri rōne teſtamenti ſed intuitu elemoſyne ſic. vt in. c. qꝛ nos. sͣ. eo. ti. ⁊. c. ad hec. ſic̄ heres quilibet ⁊ ſic dn̄s rerum quaſi ꝑ fideicōmiſſumreſtituere tenetur. alij tn̄ nihil pōt alienare. ff. adtrebel. deducta. §. vltimo. ⁊. l. quidā. §. ſiquis. ⁊ gl.vulgaris in. c. p̄ſenti. de offi. ordi. li. vj. diſtinguit īter clericum habentē adminiſtrationē ⁊ nō habentem dicens ꝙ clericus adminiſtrationē hn̄s qͣꝫdiuviuit ⁊ ſanus eſt poteſt donare moderate tn̄. vt ī. c.ceteꝝ. de dona. cōꝑat eū vſufructuario. qꝛ eius iusmorte finit̉ ſicut vſufructuarij. vt in. c. fi. de pecu.clericoꝝ. ⁊ sͣ. de dona. cōſultationibꝰ. ⁊ sͣ. de pigͦ.c. vlt. poteſt ergo dū viuit volūtatē ſuā facere dummodo donet moderate. cū aūt incipit infirmari cōparat̉ vſuario ⁊ ita nihil hꝫ niſi vſum. elemoſynaꝫtn̄ facere poteſt ſꝫ teſtari nō. vt in. c. cū in officijs. etc. ad hec. cū ſil̓ibus. sͣ. e. ti. Si vero clericus ſit nonhn̄s adminiſtrationē ſꝫ ꝑſonalit̓ ⁊ ſimpliciter beneficiatus ⁊ in vita ⁊ in morte cōꝑatur vſufructuario.quātū ad faciendū fructus ſuos ⁊ de ip̄is poteſt teſtari ẜm illam. ⁊ refert iſtam opi. tenere Hoſtien̄. etGar. ⁊ ꝙ generalis cōſuetudo eam approbat ⁊ dicitꝙ iſta opinio ſatis probatur in. c. requiſiſti. in. §. il.lud. jͣ. eo. ti. ⁊ pro hac parte optime facit tex. qd̓ ibi