Druckschrift 
6 (1488) Decretalium 3
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

L

cogitauit de fuga ſed heres debet impendere operam qꝛ tenet̉ tradere. ſi vero arripuerit fugaꝫ. tertio tꝑe aut fuit ex culpa heredis tunc tenet̉ ad eſtimationē. aut ſine culpa tenet̉ ad aliud ſꝫ ſoluꝫp̄ſtabit cautionē de eo tradendo ſi ꝑuenerit ad manus ſuas. idē dicendū in quarto tꝑe eadē rōnepoſſet ratio diuerſitatis inter iſtos duos caſus priores. nam in iſtis teſtator nunqͣꝫ cogitauit grauare heredē in aliquo ceperit fugaꝫ poſt ipſiusmortē. vnde quēadmodū liberat̉ heres īteritu ſpecie relicte. vt in. l. qd̓ te. ff. ſi cer. pe. ita ex fuga ſeruiſine ſui culpa ſuꝑueniente ſꝫ in prioribus caſibꝰ teſtator viuebat. nihilominus voluit valere relictū debetur leIIlilis noſte. gatuꝫ teſtator reꝫ ſuā ſꝫ eccleſie alteri eccl̓ie legauith. d. ſimpliciter inherendo lr̄e. habet enī multos ītellectus vt.. patebit. Primo ponit̉ ꝯqueſtio. ſcd̓oꝓuiſio ibi. quidam. Nota primo caſum ſingugularē ẜm vnū intellectu legatū rei aliene ad pias cauſas factū valet etiā vt debeat̉ eſtimatio. ſꝫẜm aliū intellectū ꝓcederet de quo infra. Nota ſecūdo licite relinquit̉ aliquid eccleſie gr̄a ſepulture. an aūt poſſet apponi cōditio ne fiat certumofficiū. dic vt no. Inno. in. c. penul. vt prela. vi. ſuas. ibi dixi. Nota tertio ius ciuile appellaturlex ſeculi. qꝛ principaliter intendit ad finē beatitudinis eterne ſꝫ vt homines quiete viuant in hocſeculo. lex vero canonica theologica appellāt̉ lexdei quia tractant de deo cum ſemꝑ tendūt p̄ciderepeccata dirigere hoīes in deū. hoc. c. qualiterqn̄. el. ij. de accu.. c. j. de iura. calū. ibi dixi aliqͥd. Nota ẜm vnū intellectū tex. mirabilem limitan.tem cōem theoricā tex. doc. dicentiū vbi ius ciuile expreſſe reprobat̉ ab eccl̓ia nec cōtinet peccatū in ſe debet obſeruari in foro aīe. vt in. c. j. qd̓ibi no. de no. ope. nun. Iſte tn̄ tex. videt̉ ꝓbare oppoſitū. nam lex ciuilis diſponens legatū rei alieneſciēter factū valere reprobat̉ exp̄ſſe aliqua legecanonica nec cōtinet in ſe peccatū ꝓcedat ex preſumpta mente teſtatoris tn̄ dicit̉ hic iſte ep̄s nondebebat ſeruare illā legē ciuilē. p̄t. quia illalex fouet quodāmodo lucrū odioſuꝫ heredi. nec videtur fundata ſuper equitate naturali. ex quo pōttrādi hec limitatio ad theoricā antedictā vbicunqꝫ ius ciuile fouet lucrū ꝓximo odioſum vel rigorequendā tunc ſit ſeruāda talis lex in foro canonico licet expreſſe reprobet̉. quo facit. c. dilecti. de iudi. in. c. j. de do. cōtu. qd̓ ſingularit̓ no. In glo. j. in fi. vel forte ẜm Hoſti. intererat ipſiqꝛ petebat̉ preciū. In glo. ij. in fi. dic latiꝰ autquis legat rem alienam in quo habet aliqd̓ ius. īdubio videt̉ legare ſolum ius qd̓ habet in re et ſic debetur eſtimatio totins rei. vt in. l. ſerui electione. ff. de lega. j. idem ſi putabat aliqd̓ ius in eare haberet quod tamen extinguebatur morte. vteſt tex. in. l. vxor patrui. ẜm vnū intellectū. C. de lega. per hoc poſſet attētari ſi teſtator legauit reꝫalienam ſibi pignorataꝫ videtur legaſſe ius pignoris quod habet in re. ſic glo. j. non poſuit bonum

exempluꝫ. aut legat rem ſibi alteri cōmunē tūcvidetur legare partem ſuam tm̄ licet dixerit meam. vt in. d. l. ſerui electione. facit. l. ſi domꝰ. in. fi. flde lega .j. que lex melius probat primū membrumhoc verum niſi teſtator dixiſſet lego totam rem velſil̓ia verba. qꝛ tunc eſtimatio totius debetur. vt ī. l.iulianus. in prin. ff. de lega. iij. no. Bart̓. in. l. cumalienam. C. de lega. aut legat rem oīmodo alienaꝫ tunc aūt eſt heredis oīo debet̉ nec ſufficit dareeſtimationē qꝛ teſtator poteſt legare rem heredis ſicut ꝓpriam. vt eſt tex. no. in. l. vnuꝫ ex familia. §. ſirem. ff. de lega. ij. aut legat rem alterius qͣꝫ herediſ aūt ſcēiter vl̓ debetur illa res vl̓ eſtimatio. vt ī. d.l. cum alienam. dūmodo ſit talis res cuius cōmercium poſſit haberi al̓s inutile ē legatuꝫ puta ſi legat̉res ſacra vel principis. l. apud iulianū. in fi. ff. de lega. j. Si legatur ignoranter aut extraneo non valet legatū. vt in. d. l. alienam. aut ꝯiuncte ꝑſonecui al̓s fuiſſet relicturus etiā ſi ſciuiſſet alienaꝫ debetur eſtimatio. vt. d. l. alienaꝫ. Et ex hoc oriturdubitatio ẜm aliū intellectū. nunquid legatum factum eccleſie dicatur factū cōiūcte perſone vt ſic debeatur eſtimatio ſi ignoranter fuit factuꝫ tenendoaliū intellectum a predicto de quo infra dicet̉. Predicta procedūt quādo quis errat generaliter ſꝫ quādo errat ex cauſa ſpecifica. puta qꝛ credebat remſuam ex emptione facta a pupillo que tamē emptō valebat tunc in totum vitiat legatū etiā factuꝫconiuncte ꝑſone. vt no. in. d. l. alienā. an aūt hecſint obſeruanda in foro canonico dicā latiꝰ glo.fi. In glo. fi. in fi. intellectu huius gl.. c. oppo contra tex. videtur enī ex quo legatum rei aliene fuerit factum ſcienter debuerit dari ſaltem eſtimatio. vt in iuribus prealle. So. ex hac gl. fi. poſſūtcolligi due lec. Prima vt aliud ſit de benignitate canonica. opi. hec fuit Tancre. Secūda lec. ē Ber.vt eſtimatio debeatur eccleſie ẜm ius ciuile ſic nulla erit differentia in hoc inter ius canonicū ciuilenec obſtat iſte tex. qꝛ prohibet eſtimationē petiab herede. ſed vt res aliena teneat̉ inuito domi ꝓcedit etiam de iure ciuili. ſed certe hec lec. noncongruit tex. in verbo quid. vbi ſit mentio de eſtimatione debita ẜm legem ciuilē. poſtmodū ſubijcitur. ſed quia. qui venit aduerſatiue ad precedētia ſic denotat diuerſitatē reſpectu eſtimatiōis inter ius canonicū ciuile. Tertiā lec. ponit Inno. glo. in. c. ſi ep̄s. xij. q. v. dicentes hunc tex. ꝓcedere qn̄ legatur res eccl̓ie. tale enī legatū cuicunqꝫ factum eſt inutile etiā reſpectu eſtimationis petende mouet̉ Inno. qꝛ res eccl̓ie magna difficultatealienant̉. vn̄ quēadmodū valet legatū rei ceſarꝭpropter difficultatē alienationis. l. apud iulianuꝫin fi. ff. de le. j. ita legatum rei eccleſiaſtice. naꝫ bona eccl̓ie ſunt deputata publico vſui. xij. q. j. vidētes. in. c.. de p̄ben. ſꝫ legatū taliū reꝝ ē inutile.l. apud iulianū. Tertio mouet̉. quia de re eccl̓iaſtica eſt cōmertiū inter laicos. xij. q. ij. liceat pape. legatum ē inutile quia quādocunqꝫ legat̉ rescuius comertiū habetur inutile ē legatum. d. l.apud iulianū. cum. l. ſe. ex quibus ſentit Inn. qꝛ ſi