Druckschrift 
6 (1488) Decretalium 3
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

reli. domi. in tractatu minoricaꝝ. per hoc dico ſi pecunia relicta a teſtatore ſufficeret ad monaſteriū conſtruendū dꝫ ꝯuerti in aliū pium vſumSed vnū ſemꝑ no. iſta cōuerſio pōt fieri ſolum heredē nec ſolū ep̄m ſꝫ ep̄m qui hꝫ exequi qd̓ ꝓbat tex. ibi ordinari tecū. vt legi. no. ī. d.l. legatū in alijs iuribus proxi. allegatis. No.ibi ſine diminutione qualibet. ⁊cͣ. relicta eccleſiecōſtruende debēt tradi ſine aliqua diminutione.hoc cōſuluerūt Bar. Fran. de alba. etiā fructꝰ Atmedij tēporis debēt aſſignari. hoc facit pulchertex. in. l. ſi ita relictū. §. pegaſus. ff. de lega. ij. vbi dicitur ſi relinquit̉ p̄diū ī certū diē puta poſt. x. annos. vel legatarius erit pubes debet̉ p̄dium fructibus medij tꝑis ſi dies fuerit appoſita fauore legatarij. ſed in caſu noſtro cuꝫ relinquit̉ monaſterio cōſtruendo dies apponit̉ fauore heredisſed fauore monaſterij. qꝛ ſi monaſteriū fuiſſet conſtructū tēpore teſtamenti reliquiſſet de pn̄ti indiem qd̓ no. No. ep̄us ſupplet negligentiā executoris teſtamenti. qd̓ an ꝓcedat in oībus relictisetiā ad pias cauſas. multi tenēt ſic. qꝛ oīs voluntas teſtatoris largo modo dicit̉ pia non poſſit aliquid amplius velle. l. j. C. de ſac. ſan. eccl̓. dequo dicā latius in. c. tua. in. c. ſi heredes.. e. Inglo. iij. in verbo infra annū ibi quis edificationemaduerte. qꝛ iſte. §. potius probat ꝯͣrium. nam dicit ſi teſtator mandauit oratoriū cōſtrui dꝫ heresfacere infra quinqꝫ annos. ſꝫ ſi mandauit hoſpitalecōſtruendū tunc dat̉ annus. tex. aūt noſter loqͥtur de hoſpitali ſed de monaſterio qd̓ requirit ꝓlixius tempus qͣꝫ ſimplex oratoriū. Sed Hoſti. dixitſtanduꝫ huic. c. indiſtincte vt det̉ tm̄ annus. Exquo no. hodie ille. §. ꝓcedit reſpectu oratorijpōt tn̄ ſatis eque dici negligentia heredis poteſtdupliciter cōp̄hēdi Primo reſpectu oꝑis inchoandi hoc caſu indiſtincte ſufficit annus. Scd̓o reſpectu oꝑis cōplendi hoc caſu dꝫ cōſiderari qualitaſoꝑis. nam ſi opus pōt ꝑfici infra annū non pōtdici heredē fuiſſe negligentē ſꝫ aſſignabit̉ tēpꝰ conueniens. hāc ꝯſiderationē puto habuiſſe ius ciuile diuerſū tp̄s ſtatuendo inter hoſpitale oratoriūAduerte ad aliud. glo. dicit hic ſimpl̓r voluntatem teſtatoris executioni mandandā infra annumqd̓ vere indiſtincte ꝓcedit licet doc. ſimpl̓r tranſeunt. Dic ergo latius teſtator ꝓuidit ſibi de tꝑe ſerua tunc ip̄ius voluntatem. Unū tn̄ no. ſiteſtator mandat aliqͥd fieri infra certu tꝑs ꝯputan a die mortis dꝫ intelligi ſuppleri a die ſcīe adite hereditatis. ꝓbat tex. in. l. ſtatu liberos. §. ſiqͥsheredi. ff. de ſta. lib. facit tex. iunta gl. in. l. fi. §. ſi au dubiꝰ. C. de iure delib Si vero teſtator prouidit de tꝑe tunc in relictis ad pias cauſas daturannus currit a tꝑe monitionis fiende iudicē vtle. no. in aucͣ. hoc amplius. C. de fidecom. Si ꝟoſunt relicta ad pias canſas. tunc debent ſolui infraſex menſes. currit tempus a die inſinuationis toſtamenti vt clare vult tex. in. §. ſi aūt legatū ī aucͣ.eccl̓. ti. nec contrariatur iſte tex. qui loquit̉ ī monaſterio cōſtruendo qꝛ poteſt conſtrui infra modi

tempus. ſecus ſi aliquid reliqueret̉ monaſterioconſtructo. ſic limita hunc tex Item predicta procedunt reſpectu ſolutionis fiende. ſed reſpectu executionis deuoluende ad ep̄m. puto ſi p̄cedat duplex monitio poſt negligentiam debentis exequi requiritur aliud tempus nec expectatur annusvt videtur innuere iſte tex. in aucͣ. predicta. in. §. ſiautē qui hoc facere. ſic intelligere no. Bar. ī. d.aucͣ. hoc amplius Ubi vero p̄cedit monitio vnicaexpectatur annus. ſed hodie vt dixi ep̄i per ſtatutadiſponunt vt annꝰ a die mortis currat monendogeneraliter quoſcūqꝫ. Sed illud ſtatutum primo limitarem ẜm predicta vt tempus currat a die mortis adite hereditatꝭ ſcīe. ſcd̓o limita vt no. Bar.in. d. l. cum quidā. ff. de lega. ij. vbi format hanc. q.Quidā reliquit centū pauꝑibꝰ declarandis ſemproniū lapſo anno declaratione facta ep̄s vigore ſtatuti vult pauꝑes eligere querit̉ nunqͥd poſſit. decidit. qꝛ ſtatutū loquitur de executiōe. ſꝫhabēs declarare eſt executor. ſicut dicimꝰ dr̄iaꝫeſſe inter iudicē declarat executorē qui exequit̉ſnīam. l. executorem. C. de exe. rei iudi. vide latiꝰibi per eum. In gl. penul. in fi. dic clarius attingendo materia duo dubia poſſunt elici Primuꝫē ſi teſtator ſimpliciter mandat eccl̓iam cōſtrui nonexpreſſo certo loco. Secūdo qn̄ incertitudo orit̉ pꝰmortē teſtatoris qꝛ pōt cōſtrui in loco defūctūdeſtinato. in vtroqꝫ dubio ſentiūt hic cōiter docrelictū vitiari. videt̉ hoc ꝓbari in tex. noſtro.nam quēadmodū vitiat incertitudo ex poſtfacto orta eadē rōne nec a principio. pro hoc allegobo. tex. in aucͣ. de eccl̓. ti. §. ſi quis in noīe. vbi dicit̉ ſi teſtator reliquit monaſterio ſancte Marie tale monaſteriū non eſt in illo territorio vitiat̉ relictum ſed debetur eccl̓ie cathedrali illius loci. de. c. ꝓxi. vbi glo. Ad idē induco bo. tex. in. l. queditio. in fi. ff. de condi. demon. vbi dicit̉ ſi teſtator mandauit aliquid fieri in foro ſpecificauitintelligitur de foro illius municipij vbi habitat ſiquerat̉ in quo loco edificabitur. dico de cōſenſuep̄i executoris teſtamēti eliget̉ locus ſicut obſeruat̉ qn̄ incertitudo orit̉ ex poſtfacto vt hic. fac̄ qd̓. dixi. Si vero relictū ad pias cauſas ſeu certe perſone poſſit deputari ad vſum deſtinatū nunqͥdefficiat̉ caducū. diſtingue poſt Bar. in. l. pater. §.tuſculanus. ff. de lega. iij. aut enī relictum cōcernitpiā cām ſimpliciter perſonā tūc debet deputari ad aliū vſum ꝯſenſu ep̄i heredis. vt in. l. legatū. qd̓ ibi no. ff. de vſufr. lega. no. in. d. cle. qꝛcōtingit. aut relictū factū eſt perſone. tūc ſi cōtemplatione aīe. quia fuiſſet alij perſone relicturus. ettunc deficiente illa perſona debet relictū ad piumvſum cōuerti vt voluntas defuncti in effectu adīpleatur. d. l. legatū. ſi vero relictū fuit factū cōtemplatione perſone vel collegij non habito reſpectuad piam cauſam tunc deficiente perſona vel collegio expirat legatum remanet apud grauatuꝫ. vtd. §. tuſculanus. ſi autem dubitatur an teſtator habuit reſpectum ad perſonam an ad piam cauſamdebemus p̄ſumere religionis fauore aīe ad piā