IIIDe ſolutionibus.

ceſſit vel cedere volebat bonis. ⁊ glo. vltima hͦ clarius ſentit. ⁊ etiam doct. hic. ⁊ prodeſt hec ceſſio vtnō detineatur in carceribꝰ. vt ī. l. j. C. qui bonis cedere poſſunt. ſed per iſtā ceſſionē omnia bona poſſunt ſibi auferri. ita vt dubitet̉ nunquid panni dedorſo ſibi auferant̉. ⁊ cōmuniter tenetur ꝙ non. qꝛnō auferunt̉ damnatis ad vltimū ſupplicium. l. dinus. ff. de cuſto. reorū. ſed in clerico hoc nullo iureprobatur. īmo potius probatur oppoſitum. nam ſiiſte ceſſiſſet bonis nō fuiſſet excōmunicatus. Itemhoc narraſſet papa ad magis grauandū proceſſuꝫiudicis. Itē ſi papa intēdiſſet hoc ꝙ iſte deberet cedere. queadmodum mandauit vt prius reciperet̉cautio ita mandaſſet vt prius admitteret̉ ceſſio bonorum. c. ad audientiā. de deci. Itē facit tex. c. peruenit. sͣ. de fideiuſſo. nam ibi clericus nō ceſſit bonis. ſed ſolum redditus fuerūt aſſignati creditoribus detinendi vſqꝫ ad ſatiſfactione debitorum. adidem tex. c. olim. p̄alle. vbi expectatus fuit ille ep̄sdonec poſſet ſoluere. nullū ergo ius eſt qd̓ clericisimponat neceſſitatem bonis cedendi. īmo potiꝰ iura preallegata vident̉ probare oppoſituꝫ. vide gl.no. ī. c. ſtudeat. l. di. que dicit a clerico debitore nōeē omnia extorquēda. ſed debet relinqui vnde viuere poſſit. qd̓ nota perpetuo. nam videmꝰ ꝙ miles ſeculi non cogitur cedere bonis. nec cōueniturniſi inquantum facere poſſit deducto eo vt egeat. lmiles. ff. de re iudi. vnde idem ⁊ fortius dicenduꝫeſt in milite dei. qd̓ voluit glo. in. d. l. miles. et ibiBar. Nam videmus etiam ꝙ multe ꝑſone ſunt priuilegiate ne cōueniant̉ vltra qͣꝫ facere poſſunt. vtmaritus ſocrus patronus ⁊ ſimiles. l. ſunt qui cuꝫduabus ſe. ff. de re iudi. fortius hoc dicendū eſt inclerico. vide tex. xxiij. q. viij. in. c. rep̄henſibile. ⁊ inc. chriſtianis. xj. q. j. ¶ In glo. que eſt in verbo nōvalentē. que eſt tertia in fi. Nota fi. glo. in eo ꝙ diſcutit. nunquid excōicatio lata cōtra notorie nō valentē ſoluere teneat. vel ſit nulla. ⁊ poteſt generalit̓induci ad qōnem. nunquid notoria iniuſticia reddat excōmunicationē nullam. ⁊ arguit glo. ꝓ ⁊ contra. ⁊ tandē videtur velle ꝙ tutius ſit tenere eā validam ⁊ iuſtam. Do. an. videtur velle ꝙ ſi notoriecōſtaret debitorem eē nō ſoluendo ꝙ excōicatio ſitnulla. al̓s ſecus. ⁊ ſic ſentit ꝙ notoria iniuſticia reddat eā nullā ſed aduerte. qꝛ in alijs ſentētijs ab excōicatione hͦ poſſet admitti. vt eſt notabile dictumInno. in. c. fraternitatis. de fri. ⁊ ma. facit tex. in. cinter cetera. de re iudi. ⁊ vide qd̓ ibi dixi. ſed ī excōmunicatione ē magis dubiū. ⁊ videt̉ archi. tenerein. c. venerabilibus. de ſen. excō. li. vj. ꝙ ſemꝑ excōmunicatio teneat exquo error nō ē exp̄ſſus in ſnīaad hͦ. c. ꝑ tuas. de ſen. excō. vbi tex. ponit exemplūnullitatis qn̄ ē exp̄ſſus error in ſnīa. vel qn̄ fuit latapꝰ appellationē. ad idē qd̓ le. ⁊ no. in. c. romana. §. īvniuerſitatē. de ſen. excō. li. vj. vbi dicit̉ ꝙ tutius ētenere ꝙ liget licet ſit iniuſta. ſꝫ de rigore ⁊ ſubtilitate iuris aliā ꝑtē putarē veriorē. nā vbi notorietas.ibi nulla eſt p̄ſumptio ꝓ ſnīa. vn̄ nō apparet rō qͣreeccl̓ia velit aliquē iniuſte ligare cū apud deū ligat̉nō ſit. vt in. c. j. de re iudi. li. vj. ¶ In gl. fi. ibi ⁊ ita

patet. hec glo. manifeſte ſentit ꝙ iſte odo ardus ceſſit bonis. ⁊ ꝙ ꝓfuit ceſſio vt euitaret carceres. ſꝫ certe vt ſupra dixi. hic colligit̉ totum oppoſitū. qꝛ neccarceratus fuit licet debitū fateret̉. nec ceſſit bonisnec cedere ꝑatus erat. ⁊ iō dic̄ glo. ꝓcedere in ꝑſonis nō priuilegiatis. tene tn̄ menti glo. qꝛ doc. communiter aperte nō reprobant. īmo Frede. conſilioclxxxviij. videt̉ hoc ſentire. vbi tractat nunquid exceptio excōicationis impediat ceſſionem bonoruꝫ.⁊ loquit̉ de clerico. ⁊ cōcludit ꝙ non. qꝛ ꝑ ceſſionē liberat̉ ab excōicatione. ſed do. Pe. de ancha. tenebat qd̓ ſupra dixi clericū nō artari ad cedendum. ⁊hoc intelligo verū vt clericus cōueniat̉ inquantuꝫfacere poteſt ⁊ nō vltra qn̄ cōuenit̉ ex cōtractu. ſecꝰſi ex maleficio vel qͣſi. nā tunc nō habebit̉ rōne egeat. vt no. ſentit iſta glo. ⁊ apertius vide in. c. olim.el. ij. de reſti. ſpo. ¶ In eadē gl. ibi. de redditibuseccleſie. no. gl. qꝛ aperte declarat animū ſuū pro intellectu. c. ꝑuenit. vt intelligat̉ d̓ redditibus beneficiorum ſed tu dic vt ibi dixi. ⁊ ad iſtum tex. pōt diciꝙ non facit pro nec contra. qꝛ nō apparet ꝙ iſte clericus eſſet beneficiatus.Conquerens ſe indebite ſoli S ¶l. uiſſe hoc ꝓbare debet niſi incaſu hic poſito. Primo dictū. ſecūdo exceptio. ibi. niſi. ¶ Nota primo ꝙ ſoluēs alicui pecuniam p̄ſumit̉ ex cauſa debita ſoluiſſe. qꝛ nemo preſumit̉ iactare ſuū. vt in. l. cum de indebito. ff. de ꝓba. ⁊ in. c. ſuꝑ hoc. de renun. vnde licet a principioquis nō preſumat̉ obligatus ſed aſſerenti debituꝫincūbit onus probandi. vt in. c. actor qd̓ aſſeuerat.vj. q. vlti. ⁊ in. l. j. C. de ꝓba. tamē poſt ſolutionemfactā preſumit̉ ꝓ debito ꝑ rōnem p̄dictā. Ego limitarem hoc dictum ⁊ tex. quādo ſolutio pecunie fuitfacta aliqua cauſa p̄tenſa. ſed vbi ſimpliciter fuiſſetfacta ſolutio. tunc p̄ſumeretur potius mutuum vl̓depoſitum. niſi qualitas perſonarum aliud ſuadeat. vt eſt notabilis glo. in. l. cū quid. ff. ſi cęr. pe. puta ſi ſimpliciter dixi tolle hanc pecuniam. ¶ Notaꝙ contra mendacem eſt de facili p̄ſumendū. nā cōuictus hic de mēdatio qꝛ negauit ſibi ſolutionē factam. tenet̉ poſtea probare pecuniā debitā. ſi allegat eam debitam. ¶ Et ex hoc ⁊ ex tex. nota ꝙ recōuictus in vna exceptione poteſt tranſire ad aliaꝫetiam cōtrariam. nam primo iſte negauit ſolutiōeꝫſibi factā. ⁊ cōuictus de ſolutione poteſt allegare ꝙdebite recepit pecuniam. ſꝫ tenet̉ probare debituꝫ.Et facit ad. q. quotidianā. quidā accuſatur d̓ homicidio negat in principio. demū cōuictus allegat adſui defenſionem occidiſſe dubitat̉ nunquid debeat admitti ad ꝓbandum cum ſit cōuictus de mendacio. ⁊ facit iſte tex. ꝙ ſic inducendo vt ſupra. Itēfacit regula nullꝰ pluribꝰ. d̓ reg. iu. li. vj. ⁊ vide hācqōnem ibi pleniꝰ in mercū. ¶ In gl. j. hͨ glo. ꝯtinetmam ſatis difficilē ⁊ legalē. ⁊ ē qͣſi tracta ex viſceribus gl. iuris ciuilis. vt. l. cum quis. C. de iur. ⁊ fa.igno. ⁊ ibi ꝑ doc. plene diſcutit̉ hec maͣ. Et vt clare ītelligas ē ſciendū ꝙ quoddā ē debitū naturale tm̄.qd̓dā ciuile tm̄. quoddā ciuile ⁊ naturale. ꝯͣ qd̓ nulla cōpetit exceptio. qd̓dā ē naturale ⁊ ciuile ꝯͣ quod

P2