I

feciſſet de proprio. al̓s ſecus. Pone exempluꝫ. particularis recipit mutuū ⁊ fecit fieri nobile edificiuꝫin loco nō expedienti ita ꝙ graue eſſet eccleſie ⁊ dānoſum illum ſumptū feciſſe vel approbare. nam hͨcaſu credo eccleſiā nō teneri ꝑ id qd̓ in ſimili habet̉in. l. in fundo. ff. de rei vendi. nam nō poteſt dici ꝙpecunia ſit verſa in vtilitatē eccleſie ſi non expediebat eccleſie in illū vſum ꝯuertere. Item ꝑ eandē. l.puto ꝙ eccleſia tenet̉ ſolum reſtituere quātū eſt meliorata. licet plus fuerit expenſum. ⁊ ſi in plus fuerit meliorata qͣꝫ expenſum ſolū tenet̉ ad expenſumſatis probat̉ in ſil̓i in. d. l. in fundo. Rō qꝛ eccleſiahoc caſu nō tenet̉ ex cōtractu ex quo nō dedit mandatum. ſed actione de in rem verſo. gͦ ſolū tenet̉ adid in quo ē meliorata. ⁊ hec ꝓcedunt vbi ꝑticularisnō habebat aliquā adminiſtrationeꝫ ſaltē peculij.al̓s aūt tenet̉ ipſe ſuperior inquātū patitur peculium ſeu adminiſtratio inferioris. ita notanter dicitInno. in. c. cum olim. el. ij. de priuile. ¶ In contractibus factis per monachū ſine licētia abbatis poteſt dici peculiū ī monacho qͥcqͥd detinet abbate ſciente ⁊ patiente ſicut dicimꝰ in ſeruo. vt in. l. quā tuberonis. ff. de pecu. Et nota bn̄ hoc dictū vt religioſi nō dicant̉ ex hoc habere ꝓpriū. nec peccēt ſi aliqua detinent abbate ſciente ⁊ nō ꝯͣdicente. vn̄ ſolapatientia ſufficit vt dicatur peculiū ſibi cōſtitutum⁊ no. Inno. ibi ad aliud. nam ex multis que ibi ponit aperte ſentit idē iudicandū de religioſis reſpectu acquirendi vel obligandi eccl̓ias. qd̓ in ſeruisreſpectu dominoꝝ ſuoꝝ. qd̓ etiā approbat Bar. inl. ſi cōis ſeruus. ff. de ſtipu. ſeruo. ita ꝙ totus ille titulus de ſtipulatione ſeruoꝝ pōt applicari ad religioſos. ⁊ idē ſentit Inno. hic in fi. qui dicit idē fortepoſſe dici de clerico ſcꝫ particulari qd̓ notabis. Etqꝛ tex. iſte facit mentionem de ſūma taxata de cōiprouidentia. quero quid intendat hic iſte tex. So.poteſt intelligi dupliciter. Primo in habentibꝰ aliquā adminiſtrationē in monaſterio. Secūdo ī particularibꝰ nullā adminiſtrationē habentibꝰ ⁊ habetur reſpectus ad cōſuetudinē quorūdā religioſorūqui prefigunt certam ſummā infra quā iſti poſſuntmutuū recipere ꝓ vtilitate eccl̓ie vl̓ pro neceſſitatepropria quādo ꝓficiſcunt̉ extra monaſteriū. ⁊ ꝑ hͦhabes iſtā materiā ſatis clarā. vnde glo. Inno. nōꝓſequor. qꝛ nō facit multū ad titulum. ¶ In glo. fideiubeat. nota bn̄ hanc gl. que notabiliter limitatc. j. sͣ. eo. vt clericus poſſit ⁊ teneat̉ fideiubere ꝓ laico in caſu neceſſitatis. ⁊ eſt ratio apertiſſima. qꝛ ī tali caſu tenetur clericus p̄ ceteris elemoſynam facere. xvj. q. j. qm̄. multo fortius fideiubere. hͦ tamennō intelligas in ſimplici monacho. qꝛ nō pōt ſine licentia ſuꝑioris hoc facere obligando monaſteriū.nā ſe obligare nō poteſt cum nihil habeat. elemoſynam tn̄ cōpetentem facere pōt ſi remotus eſſet a ſuperiore. vide glo. in cle. ij. de vi. ⁊ hone. cleri. ¶ Etetiam no. ſecūdo ꝙ clerici licite fideiubent inter ſe.qd̓ dixi in. c. ij. sͣ. eo. ¶ In glo. in verbo in vtilitatēibi ſed aget̉ actione de in rem verſo. puto etiam ꝙpōt agi actiōe negocioꝝ geſtoꝝ ſi mutuans habuerit reſpectū ad eccleſiam ⁊ nō ad perſonā ſubiectaꝫ

cui mutuū cōceſſit. ar. optimū in. l. ſi pupilli. ff. deneg. ge. Et ſi diceres actionē iſtā nō cōpetere. qꝛ cōtra voluntatē eccleſie videt̉ mutuū factū ſi vltra formam cōſtitutā aliquid fuit receptū. hoc cōtrariumfecit vacillare Inn. per. l. fi. C. de neg. geſt. vbi tex.notabiliter dicit ceſſare illā actionē qn̄ qͥs geſſit negocium alteriꝰ eo inuito. vnde dicit Inno. ꝙ h̓ agitur actione d̓ in rē verſo. ⁊ iō oportet ꝙ duret ꝟſuꝫqꝛ al̓s nō cōpetit illa actio. ſed certe hoc dictū nō eſtverū. qꝛ ſi p̄ſupponeremꝰ ꝙ eccleſia ꝯtradicente fuiſſet factū iſtud mutuū ceſſaret actio de in rem ꝟſo.qꝛ nō debes te ingerere negocijs meis me inuito.l. ſi pro te. ff. manda. ⁊ qd̓ no. Bar. in. d. l. fi. Undedico aliter ꝙ eccleſia ſtatuendo certā ſūmā nō videtur cōtradicere vltra ſummā ſi illud cōuertit̉ ī vtilitatē eccleſie ⁊ appareat de verſione qꝛ in dubio nonvidet̉ quis velle ꝓhibere ꝓpriam vtilitatē vt no. īregula qui tacet. de reg. iur̄. li. vj. Itē dico ꝙ poſſetagi actione negociorū geſtoruꝫ intelligendo vt ſupra dixi. Et nota vltimo fi. huius glo. ex qua habeſiuncto tex. ꝙ nō ſemper tenetur creditor eccleſie ꝓbare verſionem.Ponit tres ca¶Um Pro quo. ius in auibusfideiuſſor cōtra debitorem agit anteqͣꝫ ſoluat vt a fideiuſſione liberet̉. hoc dicit ⁊ ē Grego.¶ Nota primo ꝙ fideiuſſor receptus in cōtractu nonliberatur licet debitor diu diſtulerit ſolutionē debiti. vel licet creditor nō cōuenerit debitorē. ſed oportet inſtare coram iudice vt abſoluatur. Et hoc cōittenetur. licet quidā contra. per. l. penul. C. eo. ſꝫ illalex cōiter intelligit̉ in fideiuſſore de iudicio ſiſti quiliberatur tꝑe. vt ibi dicit̉. Secūdo noͣ. ꝙ fideiuſſornō tenet̉ prius ſoluere qͣꝫ agere ꝯtra debitorē vt liberet̉. ¶ Tertio nota aliqͥd innouandū ꝯtra eū quiſua bona diſſipare ceperit. ⁊ vide qd̓ dixi in. c. ij. depigno. ¶ Sed hic quero. pone ꝙ fideiuſſor denunciauit creditori vt ageret̉ ꝯtra debitoreꝫ quia fortediſſipabat bona ſua ⁊ aliter teneri nolebat. nunqͥdteneat̉ creditor ad inſtantiā fideiuſſoris agere ꝯtradebitorem. doc. hic cōiter tenēt ꝙ nō. per. l. ſi fideiuſſor. ff. eo. ⁊ videt̉ ibi expreſſum niſi fideiuſſor eētacceptus in eo ꝙ nō poſſet exigi a debitore principali. nam tunc tenet̉ agere ad denūciationem fideiuſſoris. ar. in. l. ſi fideiuſſores. ff. eo. Et hoc etiaꝫ tenent legiſte in. d. l. ſi fideiuſſor. Sed aduerte qꝛ hodie hoc dictū doc. hic nō videtur ꝓcedere. qꝛ cum ꝑauc̄. eo. ti. fideiuſſor nō poſſit cōueniri niſi in eo qd̓exigi nō poteſt a debitore principali. eadē eſt ratioin fideiuſſore accepto ſimpliciter quod olim erat infideiuſſore accepto. in eo qd̓ a reo exigi non poſſetniſi fideiuſſor renunciaſſet beneficio autētice. eo caſu tene dicta docto. qd̓ no. ⁊ ratio differentie nota.in. d. l. fideiuſſor. ⁊ ſunt quotidiana oīa iſta. ¶ Inglo. j. ibi. ab initio cōuenit arguit etiā Uin. ex tex.ꝙ ſi fideiuſſor vellet irę ad ſtudiū vel ex aliqua cauſa ad longinquas partes ꝓficiſci poſſet agere vt liberetur a fideiuſſore. ar. in. l. aut longa. ff. de ꝓcu.⁊ vide in ſpe. in ti. de iudi. §. iij. ꝟ. ſed quid ſi fideiuſſor. vbi tractat quid ſi inimicitia interuenit. nūqͥd