Druckschrift 
6 (1488) Decretalium 3
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

L

bus perceptis a ſecūdo tenet̉ ſecūdus reſtituerepignoratam licet ſuū integrū debitum non ꝑcepitſatis ē debitū pͥncipale ſit ſublatum tamē pōtprimus creditor in maiori quantitate pignus obligare qͣꝫ ſibi obligatū fuerit. Nota creditor licite vendit fructus quos ꝑcipit a re pignorata ſꝫ precium accedit in ſolutione ſortis. no. hoc cāu fitcōpenſatio ip̄o iure. Ultimo no. hic tex. optimū debitor poteſt agere cōtra creditorē pro pignorelicet ſecū contraxit. Sꝫ cōtra hoc fortiter oppo. actio ꝑſonalis que orit̉ ex mutuo tranſitcōtra ſingularem ſucceſſorē ergo debitortrahit ſecūdo videt̉ poſſit agere cōtra eumſed potius contra primū primus contra ſcd̓m. vtvidet̉ tex. in. l. petēti. ff. de pigno. act. credo obhoc doc. hic variant in cōiecturando actionē intētatam contri iſtum creditorem. aliqui dicuntagit rei vendicatione cōpetit domino ꝯtra quēlibet poſſeſſorē. ſꝫ certe hoc colligit̉ ex littera necapparet ſe probauerit dominū eſt neceſſariumagenti rei vendicationē. Alij dicūt fuit actū iudicis officio. vt ſentit Hoſti. poteſt adduci bonꝰ tex.i. l. ij. C. ſi pignꝰ pignori datū ſit. Alij egit pignoraticia actione placet Inno. qꝛ actio ꝑſonalis tranſit in tertiū ſed ego aliter dicerem. dico enī vbi interuenit pignus orit̉ duplex actio. poteſt creditor agere hypotecaria que eſt actio realisItē agere ꝑſonali pro hoc. l. creditor qui idoneum pignus. ff. ſi cer. pet̓. ita dico ex parte debitorꝭnam pignoraticia actio licet ſit ꝑſonalis. nihilominus ē ſcripta in rem ideo pignoraticia ſalteꝫ vtilispoteſt cōpetere cōtra creditorem. ar. eoꝝ que not̉.in. c. ex ꝑte. b. de foro cōpe. ſic nos dicimꝰ in ſecundo creditore qui agit vtili cōtra primū debitorem quo ꝯtraxit. vt. l. j. C. ſi pignꝰ pignori datuꝫſit. Cōclude ergo aut dat̉ vtilis pignoraticia autofficium iudicis. Sed ē queſtio notabilis in materia vtrū ſecūdus creditor poſſit pignorare pignꝰtertio ſic in infinitum. vide ſpe. eo. ti. §. j.. ſꝫ cumpignus. vbi dicit pōt pignorare vltra tertiaꝫvicem vt infinitas euitet̉. ar. c. cuꝫ in multis. de reſcrip. li. vj. nota bene hoc dictū qꝛ ſingulariter limitat totū titulum. C. ſi pignus pignori datū ſit. Eſt aliud dubiū quid ſi pignoraui tibi tu pignoraſti petro petrus pignorauit vel vendidit alteriqui forte abſentauit ſe cum re qd̓ remediū dabiturprimo debitori ad cōſequēduꝫ pignus ex quo res poteſt haberi ille qui vendidit non eſt pn̄s. vide ſpe. in dicto loco.. ſed querit̉. vbi not̉. dicitpōt agi cōtra primū ſed primꝰ liberat̉ cedēdo actionē ꝯtra ſecūdū. qꝛ legitime pignorauit rem alteri liberatur ex quo ipſe deſinit ſine dolo poſſidere idē dic in ſecūdo reſpectu tertij. qd̓ bene no. In glo. j. in fi. no. gl. ſingularem maxime limitatione eoꝝ que notat̉ in. c. grauis. de reſti. ſpo. vultenī hec glo. hene creditor tenetur ad fructꝰſolū qͦs ꝑcepit re pignorata ſꝫ etiā eos potuerūtꝑcipi ex negligentia ſua fuerūt percepti. Hoſti. in ſūma eo. ti. §. quādo efficaciter.. ſꝫ nunquid

videt̉ ſentire oppoſitū vt ſolū teneatur ad ꝑceptos. licet Io. an. ſimpliciter tranſeat hic tamē in. c. j.ij.. de vſuris. tenet iſta glo. eo eſt caſus in. lij. C. de pig. ac. Et ad materiā glo. adde confor queſtionē quā ponit ſpe. eo. ti. §. j.. quid ſi obligaſti mihi. vbi dicit pignoraſti domū quā ego inhabitaui an tenear ad pēſiones quas tu ꝑcepiſſesan ad eas quas ego ſoluiſſem ſi fuiſſem cōductur inclinat in parte vt ſolū tenear ad illas quas egop̄ſtitiſſem. l. in ſumma. §. in frumento. ff. de cōdi.inde. ſed ſua diſtinctio mihi ex toto non placet dictū huius gl. per dictā. l. ij. vnde diſtingue. autſimpliciter domus fuit pignorata tunc tenet̉ adpenſionē que cōiter potuiſſet ꝑcipi a quocūqꝫ alioaut fuit actū vt inhabitaret domū tunc forte ꝓcederet dictum ſpe. qd̓ tn̄ in caſu ē ſatis durū predicta. nec obſtat ille. §. in frumento. qꝛ loquit̉ quādo indebite per errorē habitatio fuit tradita. namtunc obligat̉ recipiēs niſi inquātū effectus ē locupletior vt ibi notabiliter ꝓbat̉ qd̓ nota pro ſimilibus queſtionibus. ſed ī caſu noſtro loquitur intractu qui ſit gratia vtriuſqꝫ in quo tenet̉ creditorpreſtare diligentiam in fructibꝰ ſeu redditibus recolligendis in rebus pignoraticijs no. qꝛ faciūtad multa. In glo. fi. intellige fineꝫ glo. quandores cōmodata effecta ē deterior ex culpa cōmodatarij ſecus ſi ſine culpa ſua. qꝛ videt̉ dn̄s cōſenſiſſeex quo ad certum vſū cōmodauit. l. ſi mihi. alle. inglo. idē dicēdū in re locata fortius. ſed ī re pignorata aliud dicendū. qꝛ poteſt ſine culpa mea exvſu effici deterior. cōmitto furtum vtendo re pignorata. l. ſi pignori. ff. de fur. niſi veriſimiliter crederē dominū ꝑmiſſuꝝ. vt no. in. c. dudum. de elec. inſti. de obli. que ex delic. naſcun. in. §. placuit.Si is qui ſub pa Ignificante. cio legis ꝯminorie pignorauit rem ſuā iurauit contrauenire iuſte impeditus infra diē ſtatutum redimit poſt diem redimere poterit. Et primo poniturquerela. ſcd̓o datio iudicum. ibi. cum igit̉. Et pro ītellectu ſcias pactū legis cōmiſſorie fuit inuentūad diſſoluendū cōtractum emptionis venditiōisdpone exemplū prout dicit̉ in gl. ij. No. primo iudex eccleſiaſticus pōt adiri inter laicos quo adhoc vt fructus ſeu redditus rei pignorate reſtituātur vel in ſortem cōputentur. idem vt interp̄teturiuramentum an ligauerit iurantem vel ne. Ratioprimi eſt qꝛ nolle reſtituere fructus vel redditꝰ eſtvſura. vt in. c. j.. ij.. de vſuris. rōne vſure eccleſiaſticus eſt iudex cōpetens de vſuris per totum.Ratio ſecundi eſt clara. per. c. venerabilē. de elec.. c. nouit. de iudi. nam iudex ſecularis poteſt īterpretari iuramentū dubium. vt in iuribus p̄alle.licet poſſit cōpellere ad obſeruantiā liciti iuramēti.c. licet. de iureiuran. li. vj. vbi bo. tex. Nota ſcd̓o impoſſibilitas vel iuſtuꝫ impedimentū impeditcōmiſſionē pene tranſgreſſionem iuramenti.ergo incidit in periurium qui iuramentum obſeruat quādo poteſt. qd̓ bene nota pro iſtis qui