De pignoribus.III
rectorem aut potēs. Primo caſu ſi impotētia fuita principio tēpore quo acceptauit eccl̓iam dico indubio ꝙ debita incūbunt ſibi ⁊ heredi ⁊ nō eccleſieqꝛ eſt qd̓ ſibi imputet̉ quare acceptauit eccl̓iam minus potentē. nam hoc caſu tenet̉ viuere ex induſtria ⁊ ſic fortiꝰ ex pr̄imonio. nō autē vendere bōaeccleſie vel pignorare ſeu obligare. tex. eſt no. cumglo. xxj. q. j. c. j. facit. c. clericus victū. xcj. di. ſi veroeccleſia ex poſtfacto facta eſt impotens adhuc dicerem idē vt nō debeant bona eccleſie vendi vel pignorari ꝓ ſuſtentatione ſacerdotis ſed debet agereſacerdos cōtra parochianos vt preſtent ſibi neceſſaria ex quo eis ſeruit in diuinis. ⁊ eſt cauſa licitaſubtrahendi parochianis diuina. vide bo. glo. deꝯſecra. di. j. c. oīs chriſtianꝰ. Secūdo caſu qn̄ eccl̓iaē potens ⁊ tūc fateor ꝙ ſi ſacerdos nō habet ad preſens vnde ſe ſuſtentet ⁊ ꝯtrahat debita ſub ſpe ſoluendi de fructibus ꝑcipiendis ſꝫ morte p̄uentꝰ nōpōt hoc facere tunc ſatis equū eſt vt ſucceſſor teneatur. ⁊ hoc caſu ꝓcedit dictū Io. an. ⁊ hec no. quianō ſunt diſcuſſa ꝑ alios. ¶ In glo. j. in fi. ex gl. collige tres ſolutiones ⁊ quelibet bona ſed vltima notabilior ⁊ poteſt procedere in quolibet pͥuato ſi resſua eo ignorante pignoraret̉. nā pōt vendicare rēſuā a creditore etiā nō ſoluto debito qꝛ ſine ipſiusꝯſenſu ius pignoris nō potuit cōſtitui in aliena reC. ſi alie. res. pig. da. ſit quaſi ꝑ totuꝫ. ff. de pigno.ac. quaſi ꝑ totū. ⁊ vide glo. de p̄ſump. c. nōne. ⁊ qd̓ibi dixi. Sed extra glo. dant̉ due ſol̓. Et pͥmo dixitGoſ. ꝙ talis creditor ignorabat has res eē eccleſieallegat. l. ⁊ liberi. ff. de ꝯͣhen. emp. cum duabus ſequentibꝰ. ⁊ ꝓpter hoc videt̉ velle ꝙ ignorantia creditoris faciat vt ius pignoris ꝯſtituat̉ in aliena re īp̄iudicium dn̄i qd̓ nō eſt verum. vt in iuribus prealle. ⁊ in. l. in ciuilem. C. de furtis. nam ibi pꝫ ꝙ dominus pōt vendicare rem ſuā venditā a fure p̄cionō oblato. nec obſtat. l. ⁊ liberi. qꝛ ibi ponderaturignorantia ad effectū agendi de euictione contravendentē rem ſacrā ſeu alienā nō vt habeat ius retentiōis ꝯtra dominū. Scd̓o ſoluit Inno. ꝙ res fuerunt pignorate noīe eccleſie ⁊ ſeruata ſolennitatedebita ſed nō cōſtabat pecuniā ꝯuerſam in vtilitatem dn̄i. Et ex hoc videt̉ velle Inno. ꝙ creditor habeat hoc caſu ius retentionis donec ſibi fuerit ſatiſfactū. licet nō habeat actionē ꝯtra eccl̓iam. Sedcōtra hoc facit qꝛ tenendo opi. vt ſit neceſſe ꝓbareverſum iuxta ea que dicā in. c. ꝙ quibuſdā. jͣ. ti. proximo. ſicut nō cōpetit actio ꝯͣ eccleſiaꝫ ita nec ius retinendi rem eccleſie. de hoc pleniſſime dicā in. d. c.ꝙ quibuſdā. tene ergo ſolutiones glo. que ſunt tutiores. ¶ In glo. fi. no. duo ex hac glo. primo ꝙ p̄latus eccleſie comꝑatur curatori. alibi dicit̉ ꝙ procuratori. vt. jͣ. de dona. c. ij. ſed dic ꝙ ꝓprie nō comparatur curatori nec ꝓcuratori qꝛ habet lōge pinguius ius in rebus eccl̓ie qͣꝫ ꝓcurator in rebus domini vel curator in rebus pupilli. Item curatio vl̓ꝓcuratio eſt onus ſꝫ prelatura ē honor ⁊ dignitasde quo vide glo. no. v. q. iij. in. c. fi. ſed ꝓcedit dictaequiꝑatio quo ad impotentiā diſtrahendi bona eccleſie. ¶ Secūdo no. extra glo. ꝙ heres p̄lati tenet̉
ex facto p̄lati ſicut heres curatoris qui tenet̉ ex dolo ⁊ lata culpa curatoris. ex leui vero nō tenet̉. vt īl. fi. C. de fideiuſ. ⁊ here. cura. ⁊ hͦ voluit etiā Inno.h̓. ip̄e tamē p̄latus tenet̉ facilius. de quo vide glo.sͣ. de offi. archi. in. c. ea que. in. ꝟ. reatu.Si vſurarius emit rem¶ LO OOS. eō pacto ꝙͣ poſt tempusreſtituat venditori recipiendo aliqͥd vltraſortē fructibus tamē in ea cōputatis iudicat̉ ꝯtractus feneraticius. cōmunis diuiſio. ſcd̓a ibi reſpōdemus. ¶ Nota primo ibi. ſcientie donū. ꝙ ſciētiaē donū dei. Idem verbū tex. in. c. qualiter ⁊ quando. de elec. vide pulchrū tex. Hiero. xvj. q. j. reuertimini. ¶ Nota ſecūdo ꝙ reſolutio ꝯtractus poteſtcōferri in voluntatē emptoris. licet ergo ſubſtātialia cōtractus nō poſſint ab initio cōferri in volūtatē alterius cōtrahentiū. vt in. l. hec venditio. ff. decōtrahen. emp. reſolutio tamē poteſt cōferri ī perſonam emptoris. vt hic ⁊ in. l. ꝙ ſi nolit. in fi. ff. deedi. edic. ⁊ in ꝑſonam venditoris. vt in. c. ad noſtrāde emp. ⁊ vendi. ⁊ in. l. ij. C. de pac. ꝯuen. int̓emp.¶ Nota tertio ꝙ venditio que venit reſoluenda ineuentū ꝯditionis adiecte poteſt dici pura. eſt enimpura de pręſenti ad differentiā venditionis conditionalis. ¶ No. quarto ꝙ in cognoſcēdo ſpeciē alicuius cōtractus magis debent attendi pacta appoſita in eo qͣꝫ nuda verba ip̄ius cōtractus. vnde licethͨ verba innuerent ꝯtractū eē venditionis ⁊ emptionis tamē propter pacta appoſita ꝯuenientia magis pignori iudicatur ꝯͣctus pignoraticiꝰ qd̓ no. adidē tex. in. l. ſi vnus. ff. locati. ¶ Nota quinto ꝙ facultas allegandi ꝯtractū ſimulatū tranſit ī heredeꝫlicet defunctus tacuerit tꝑe vite ſue. ad idē. c. ad noſtrā. de emp. ⁊ vendi. ¶ No. ſexto p̄ſumendū ꝯͣ aliquē ex eo ꝙ facere cōſueuit ⁊ ꝙ facilius p̄ſumit̉ cōtractum ſimulatū cōtra vſurariū qͣꝫ cōtra alium.Itē ꝙ ex cōiecturis ⁊ nudis p̄ſumptionibꝰ iudicat̉ꝯͣ vſurariū. vide tex. cū glo. in. c. cū in dioceſi. d̓ vſuris. ¶ Sed hic quero de notabili. q. multum quotidiana. quidā vſurarius emit quādam rem ꝓut dicebatur in inſtrumēto ⁊ īmediate illā locauit vēditori ita ꝙ venditor remāſit in poſſeſſione rei vendite ꝯſtituta certa penſione ipſi emptori. nunquid exhoc debeat p̄ſumi cōtractus vſurarius. Ia. d̓ are.diſputauit ⁊ nō ſoluit qꝛ queſtio pēdebāt de facto.dn̄s Pe. de ancha. tenebat ꝯͣctū eſſe vſurariū. ꝑ. l.ſicut. §. ſuꝑuacuū. ff. qui. mo. pig. vel hipo. ſol. Sꝫaduerte latius nā ſiue talis ꝯͣctus fiat ab vſurārio.ſiue nō p̄ſumit̉ ſimulatꝰ in p̄iudiciū tertij creditorꝭex quo venditor remāſit in poſſeſſione rei venditeſꝫ ille qͥ vēdidit nō pōt ex illo ſolo dicere ꝯͣctū ſimulatū. vt le. ⁊ no. in. d. §. ſuꝑuacuū. Item vt dicit ibiBar. ſi ꝓbaret̉ ſolutio pēſionis nō iudicaret̉ ſimulatus etiā in fauorē tertij. ſꝫ in caſu nr̄o vbi ꝯcurrūtilla duo ꝙ emptor erat vſurariꝰ ⁊ ꝙ vēditor ſub velamine locationis remanſit in poſſeſſione rei vēdite ſatis ē p̄ſumendū ꝯͣctū eē feneraticiū vn̄ illa penſio videt̉ cōſtituta ꝓ mercede pecunie. nā defacili p̄ſumendū ē ꝯͣ vſurarios qͥ ineunt tales ꝯͣctus ficticios ⁊ ſimulatos maxime ſi interueniſſet iuramētū.
O 3