Druckschrift 
6 (1488) Decretalium 3
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

I

recludi ſic cogat̉ iſte ꝑficere qd̓ ꝓmiſit. intellige hoc procedit etiā ſi renūciaſſet beneficio ceſſionis quaſi videat̉ electa induſtria ꝑſone vt ſuccedat obligatio ad intereſſe. idē tenet Cy. in. l. j. C.bo. cedere po. glo. iuris ciuilis dicit hoc tenendūin fauorē publice vtilitatis. in. l. ſtipulatio. §. ſin autem. ff. de no. ope. nunci. ſꝫ Bar. aliud ſenſit in. d. l.ſtipulatio. vt ſuccedat obligatio ad intereſſe iurageneralia que volunt in obligationibꝰ facti ſuccedat obligatio ad intereſſe qꝛ eſt quedā ſpēs ſeruitutis homo liber p̄ciſe cōpellat̉ ad factum. l. ſiqͥsab alio. ff. de re iudi. in. l. ſtipulatiōes diuidūtur. ff. de ꝟbo. obli. ibi pleniſſime no. an̄ qn̄ qͥspoſſet preciſe cōpelli ad factū. dicit Cy. ī. d. l. i. mirandū fuit primus ſcriptor cancellauit illamglo. que erat cōtra ſcriptores. In glo. j. ibi. l. vltima. vbi dicit̉ ſi captus ab hoſtibꝰ redimit̉ cogitur quinquēniū ſeruire aut preciū ſoluere interim tanqͣꝫ pignore detinet̉ interim relegari poteſt. vt in. l. ſenatus. §. vltimo alle. in glo. eſt caſusno. in quo liber homo relegat̉ In fi. glo. hacreſtrictionē glo. intellige tex. vt detineat̉ homoliber debito ſed cedit bonis. Et generalit̓ cumritur an homo liber capi poſſit carcerari. aliquoscaſus ponit hic Io. an. ſed tu diſtingue poſt Bar.in. l. cum eo. ff. ad. l. iul. pe. aliquibus additꝭ autqueritur nunquid poſſit capi a priuato aut auctoritate iudicis. primo caſu regulariter capi poteſtl. eſt ſingulis. ff. de re. iur. fallit ſi ſuus debitorfugeret haberet in illo loco vnde poſſet ſibi ſatiſfacere. vt in. l. ait pretor. §. ſi debitorē. ff. de hisin frau. credi. ibi etiā no. voluit Io. an. et anidē ꝓcedat in clerico debitore vt ſic poſſit capi ſinemetu excōicationis. dic vt dixi in. c. ab homine. de iudi. ſcd̓o fallit in crimine. dep̄henſum incrimine poſſum capere vt detineā niſi ſpatiuꝫa lege p̄finitū ſed vt ducā ad iudicē. de quo ī. l. nullus. C. de iude. in. l. vnica. C. de rap. vir. in. l. ſiquis in ſeruitute. ff. de fur. aliqui tamē reſtringūtad crimina in quibus venit imponēda pena corporalis qd̓ eſt ſatis equū. Secūdo membro principali dic crimīe poteſt iudex regulariter facerequē capi etiā ſi ſit clericus. in. c. vt fama. de ſen. ex. in. c. ſi clericꝰ. eo. ti. li. vj. no. in. l. pleriqꝫ. ff. de inius vo. Pro debito vero dic aut ē debitū fiſcalepoteſt facere aliquē capi. vt. d. l. eo. tamen vtdetineat̉ in carcere niſi ꝑſeueret in cōtumacia. l. nemo. C. de exacti. tribu. li. x Pro debito vero priuato ſubdiſtingue aūt quis ꝓmiſit ſe ſiſtere in iudicio ita fuit a pͥncipio ſꝫ poſtea d̓ſiſti p̄t capi. l. ꝯſentaneū qd̓ ibi no. C. quō qn̄ iudex. dico in. c. ꝓut.do. cotu. aut nunqͣꝫ cōparuit in iudicio tunc iudex cogit̉ capere ſed ſi vult pōt debet euꝫ citare realiter vt retrudat in carcerē ſed vtpareat corā eo tamē debet euꝫ extrahere vimde domo qꝛ ī cauſa ciuili dꝫ qͥs de domo capi qꝛdomus ꝓpria dꝫ vnicuiqꝫ tutiſſimū refugiū. vtin. d. l. pleriqꝫ.. l. nemo. ff. de regu. iu. Cōclude. regulariter debito ciuili debet quis capi etcarcerari niſi priꝰ cōdēnet̉ noluerit cedere bonis

vt in. l. j. C. qui bo. ce. poſ. puto licet qͥs ſit condēnatus debito debet iudex incōtinēti inuinculare ſed primo executionē in bonis facere. vtin. d. l. a diuo pio. Fallit qn̄ eſt ſuſpectus de fuga.Et dubitat̉ vtrū bōa ſua ſint ſufficiētia. vt le. no. īd. §. tutores. fallit etiā qn̄ nōdū venit dies ſolutionis debitor ē ſuſpectus de fuga tūc pōt carcerarivt faciat tutū creditoreꝫ puta p̄ſtando fideiuſſoresvel pignora. qd̓ voluit hic Io. an. facit tex. in. l. ſifideiuſſor. ff. ſatiſda. co. in. l. in bonefidei. ff. deiudi. intellige qn̄ ſuſpitio fuge accidit poſt ꝯͣctumdebitū. ſecus ſi erat tꝑe contractus. nam tunc de ſeconqueratur. vt no. per Bar. in. d. §. ſi debitorem dixi in. c. propter. s. de locato.Si rector ecpreſentium. cenie q ſacroꝓprio rem eccleſie obligauit cogitur eiusheres rem redimere eccleſie reſtituere. Primo factum. ſecūdo dat iudices. ibi. vnde. No. pͥmoclericus ſecularis licite tenet eccl̓iam primonium in pr̄imoniū ſuccedit eius filius intellige legitimꝰde quo in. c. j. de ſucceſ. ab inteſta. No. ſecundorectorem eccl̓ie poſſe pignorare bona eccl̓ie provtilitate ꝓpria. Nota tertio heredes clericipellunt̉ reddere eccl̓iam olim defuncti indēnem.ſic tenetur heres mala adminiſtratione rectorisvide glo. nota. xvj. q. iij. placuit. el. ij. que dicit ſirector ob negligentiā ſua paſſus ē rem eccl̓ie p̄ſcribi tenet̉ de ꝓprio pr̄imonio ſatiſfacere eccl̓ie qd̓ ſingulariter no. nam iſtum tex. dico heres ſuꝰ pōtcōpelli ad ſatiſfaciendū. idē dic vbi potuit aliquidacquirere eccleſie neglexit. vide tex. bo. gl. xij.q. iiij. c. j. ad inſtar tutoris qui in hoc tenet̉. vt. l. qͥcquid. C. arbi. tutele. Sed cōtra predicta cōtratex. oppo. ſacerdos de redditibus eccl̓ie debet viuere. c. cum ẜm apl̓m. de preben. Inno. in. c. ep̄sde p̄ben. vbi dicit beneficiatus hn̄s patrimoniuꝫ tenet̉ viuere de pr̄imonio ſꝫ pōt bona cōſcīaviuere de bonis eccleſie. Et idē Io. de lig. ī cle. gratie. de reſcrip. ergo ſacerdos gr̄a illius pignorauerit hec bona ſua neceſſitate debet compelliheres ad redimendū ſꝫ ſucceſſor ī bn̄ficio. Sol̓. Io.an. metu huius ꝯͣrij vt arbitror dicit tex. iſtū intelligendū qn̄ debitū ꝯtraxit ſua ſuſtentatiōe ẜꝫneceſſitate patrimonij ſui ꝯſeruādi. puta domuſſua ꝓpria minabat̉ ruinā vel vinea ſua erat inculta. hoc dicto tranſeūt cōiter doc. Et ex potesnotare ſingulariter ſi bn̄ficiatꝰ tꝑe infirmitatꝭ ſueꝯtraxit multa debita ſua neceſſitate corꝑali tenet̉ſucceſſor in beneficio illa debita ſoluere. ſic extendo. c. j. de ſolu. vbi dicit tex. ſucceſſor in beneficiotenet̉ debita p̄deceſſoris ſoluere neceſſitate eccleſie ꝯͣcta. idē dic ſupradicta ſi neceſſitate ꝓprieſone. Scd̓o no. ex hoc dicto ſeu ex tex. ſic intellecto res eccl̓ie pn̄t pignorari vel obligari ſuſtentatione rectoris. Sed aduerte qꝛ Io. an. ſentit vnūampliando dictū ſuū ad tex. lꝫ bn̄ficiatꝰ habeatpr̄imonialia tn̄ debita ꝯͣcta ſua ſuſtentatione incūbūt eccl̓ie heredi qd̓ dubito an ſit verū.dico ſic. aut eccleſia erat impotens ad ſuſtētanduꝫ