L

retro vendendo ꝓ modico precio nunquid ex iſtisduobus debet p̄ſumi cōtractus feneraticius ⁊ iſtecaſus eſt magis dubitabilis. Dy. poſt Ia. de are. īl. iij. C. plus valere qd̓ agitur. tenet ꝙ nō etiam ſicōcurrat tertiū ꝙ emptor ſit vſurarius. ⁊ nititur reſpondere ad iſtud. c. ⁊. c. illo vos. ſed reſponſū nōplacet Io. au. in. d. c. illo vos. nec aliter declarat. ſꝫiſta glo. iuncta glo. ſe. videt̉ velle ꝙ hec duo ſufficiant. ⁊ apertius tenet glo. quā ſemꝑ no. in. c. cōqueſtus. de vſuris. ⁊ Archid. in. d. c. pleriqꝫ. ſentit do.An. in. d. c. illo vos. h̓ tn̄ expreſſe non probat̉ iure.qꝛ in hoc. c. fuit preſumptio magis vrgens qꝛ fuitappoſitū pactū de retro vendēdo a ſeptennio vſqꝫad nouenniū ⁊ ſic nō licebat recuperare reꝫ venditam quādocūqꝫ ſꝫ volebat interim lucrari fructuscauſa vſure. dictū tamē in ſe videt̉ verū. Et no. qꝛex modicitate p̄cij preſumit̉ qualitas cōf̓ractus. vteſt glo. no. in. l. j. ff. de ſuꝑficiebꝰ. ⁊ per Bar. ī. l. cotem. §. qui maximos. de publica. ⁊ facit tex. in. l. cūhi. §. modus. ff. de trāſac. nā nemo preſumit̉ iactare ſuum. c. ſuper hͦ. de renun. ⁊ in. l. cum de indebito. ff. de proba. puta tamē ꝙ nō ſufficiat quelibet īiuſticia precij. ſed debet eſſe preciū valde tenue reſpectu valoris rei duplici reſpectu. rimo qꝛ ꝯtrahentes ſolent ſe decipere in precio. Secūdo qꝛ resminus valet propter illud onus retro vendendi invēditione appoſitum. arg. in. l. fundi partem. ff. decontrahen. emp. ⁊ maxime hͦ procederet ſi emptoreſſet vſurarius. Et no. hunc caſū qꝛ quotidie accidit ⁊ habes notabiles auctoritates. ¶ Tertius caſus eſt qn̄ ſit pactū de retro vendendo certo terminō elapſo ꝓ modico p̄cio ⁊ talis cōtractus p̄ſumit̉feneraticius ⁊ iſte ē ꝓpriꝰ caſus huius. c. nam preſumptio ē ꝙ interiꝫ voluerit emptor lucrari fructꝰ.¶ Quartus caſus quādo fuit appoſitū pactum deretro vendendo in cariori p̄cio ⁊ ꝙ fructus cōputarentur in ſortem ⁊ ille cōtractus preſumit̉ feneraticius ⁊ iſte eſt ꝓprius caſus. c. illo vos. ⁊ orit̉ hͨ preſumptio ex pacto appoſito cōtra naturā contractꝰ.nam ſi erat vera venditio debebatꝭ emptor lucrarifructꝰ. illud enī pactū cōgruit magis nature ꝯͣctuspignoraticij. ⁊ illud qd̓ voluit vltra primū p̄ciū p̄ſumit̉ exortū cauſa vſure. ¶ Quintus ⁊ vltimꝰ caſuseſt quādo quis petebat mutuū offerendo reꝝ ſuarum hypothecā ⁊ alter dicit nolo mutuare ſꝫ emere⁊ ſic ſecutus fuit cōtractus emptōis. qͦ cāu dicit Hoſti. ꝙ ex hoc ſolo noſtri vſurarij moderui cōuincūturꝭ ſed videt̉ velle hoſti. ex illis verbis ꝙ oportetꝙ emptor ſit vſurarius al̓s aūt ego nō video vt illaprima requiſitio per ſe ſufficiat. nam ſepe qͥs velletrecipere mutuū ⁊ nō reperit mutuantē ſed faciliusreperit emptorem rei quā vult obligare. ſed poſſetprocͣedere illud dictū quādo venditio fuit ſecuta ꝓilla pecunia quā petebat mutuo. nā tūc modicitasprecij cum preſumpta voluntate que colligit̉ ex prima requiſitione preſumit̉ ꝙ cōtractꝰ ſit ꝟe pignoraticius quod in dubio ꝓcederet quādo cum hocfuit appoſitum pactū de retro vendēdo. ⁊ per hͨ habes multa iura declarata ⁊ reſponſionē ad contraria formata in ſequenti glo. naꝫ ſola modicitas pre

cij nō eſt ſufficiens ar. doli. ſed oportet ꝙ cōcurrātalie preſumptiones de quibus .s.cUm Caula. diecti s. eo. ⁊ eſtpsSumma vt in. c. cuꝫſum in quo ꝓcedit libellus incertus ⁊ alternatiuꝰc. cū cauſam. s. de teſti. ¶ Nota primo canā ſufficit in libello ꝓponere ꝙ res valebat longeplus ⁊ ꝙ venditor fuit deceptꝰ vltra dimidiā iuſti p̄cij. nec ē opus aliter determinare deceptionē ⁊ ſatis ē cōcludere alternatiue vt peto rem reſtitui veliuſtū preciū ſuppleri. ⁊ hoc iō qꝛ incertitudo nō reddit rem dubiaꝫ ſed habet̉ pro certo in iſto caſu al̓saūt regulariter nō procedit libellus alternatiuꝰ. vtno. in. c. cōſtitutus de in integ. reſti. ⁊ de libello formando in hac materia ⁊ de modo probandi certūvalorem rei. vide per Bar. ī. l. ij. ff. de reſcin. ven.⁊ qd̓ no. in. c. cum cauſam. p̄alle. ¶ Secūdo no. ꝙſufficit quātūcūqꝫ modica deceptio vltra dimidiaꝫiuſti precij. ad hoc vt ꝯtractus veniat emendādusQuare autē requirat̉ deceptio vltra dimidiā dicꝙ ex eo qꝛ vbi vitium ē potentiꝰ qͣꝫ rō fauens cōtractui actus denoīatur a potētiori. ar. in. l. querit̉. ff.de ſta. hō vnde cōtractus iſte videtur vitioſus extante deceptione ſed vbi rō fauēs cōtractui eſt potentior qꝛ preciū ē maius qͣꝫ deceptio vl̓ ſaltē equales tunc cōtractus ſuſtinet̉ ¶ Sed opp. ꝯtra tex. nāquiſqꝫ preſumit̉ ſcire valorem ſue rei. l. ſi quis. C.de cōtrahen. emp. ergo vendendo pro minori precio videtur voluiſſe donare id qd̓ erat plus. ar. ī. l.campanus. ff. de ope. li. ⁊ in. c. fi. jͣ. de ſolu. ergo talis cōtractus nō debet reſcindi p̄textu deceptionisper tex. l. cū donationis. ff. de cōtrahen. empt̉ vbidicit̉ ꝙ ſi donationis cauſa quis vendidit ꝓ modico p̄cio nō audit̉ volens venire ꝯtra volūtatē. So.cōclude vt colligit̉. ⁊ no. in. d. l. ij. ⁊. l. ſi quis cū alit̓.ff. de ꝟbo. obli. per Bar. Aut ꝟo qͥs ſciebat volorērei ⁊ vendidit ꝓ minori p̄cio ⁊ nō audit̉ volens cōtrauenire. Aut ignorabat vel ſumꝰ in dubio ⁊ auditur eoip̄o ꝙ eſt deceptus vltra dimidiā. Nec ob. ꝙius preſumat eum ſcire qꝛ illa p̄ſumptio ꝙ quis nop̄ſumitur iactare ſuū. ⁊ ꝙ in dubio nō eſt p̄ſumēdadonatio cōfundit illā primā p̄ſumptionem ⁊ preſumitur ꝙ ignoranter fecit. nam fortior p̄ſumptio elidit minus fortem. vt in. c. litteras. de p̄ſumpt. ⁊ licꝫiſte venditor fuit in culpa ignorando p̄ciuꝫ rei ſueemptor tamē ita enormiter eū decipiendo p̄ſumit̉in dolo fuiſſe vl̓ ſaltē interuenit dolus re ipſa ⁊ dolus ex propoſito ⁊ re ipſa in hͦ equiparant̉. vt in. d̓l. ſi quis cum aliter. dolus aūt p̄ponderat culpe. ff.ad legē aqͥ. l. item ſi obſtetrix. ſꝫ ſi venditor dixiſſetin cōtractu ſe donare qd̓ plus valebat tūc videturꝙ nō poſſet cōtrauenire. ꝑ. d. l. cum donatiōis. qd̓tamō nō placet Bar. in. d. l. ij. ⁊. l. ſi quis cum alit̓.arbitrat̉ tamē ꝙ illa verba generalia debēt reſtringi ad modicā quātitatē. per. l. hec adiectio. ff. de. ꝟ.obli. niſi fiat mentio ꝙ donabat qd̓ plus valebat ſiue in parua ſiue in magna quantitate. ⁊cͣ. qd̓ ſatisplacet. ⁊ ex hoc ſume cautelam in venditione fienda. vt venditor adijciat illa verba in fine cōtractusſcꝫ dono qd̓ eſt plus ſiue ſit magnū ſiue paruum.