L

cū regula generali qd̓ maior ꝑs facit. ſed illa regula vt predixi habet locū in caſu predicto. ¶ Secundo no. ex dictis Inno. ꝙ maior ꝑs vniuerſitatꝭ nōpōt obligare bona ſpectantia ad minorem partemetiā ꝓ opere pio ⁊ neceſſario ex quo bona illa pertinent ad illos iure proprio ⁊ nō iure collegij. Ratiomanifeſta ē. qꝛ maior ꝑs collegij nō habet iuriſditionē in minorem ꝑtem. ⁊ iō nō poteſt ꝑ ſtatutū ſuuꝫobligare ꝑſonas minoris ꝑtis vel eorum patrimonium. vide Inno. qui hoc apertius voluit in. c. exꝑte. sͣ. de ꝯſue. ⁊ glo. iuris ciuilis. in. l. ij. C. que ſitlon. ꝯſue. Aliud eſt qn̄ maior ꝑs diſponit ſuper bonis collegij qꝛ cum maior ꝑs cenſeatur tota vniuerſitas vt .s. videt̉ diſpoſuiſſe de rebꝰ ꝓprijs cuꝫ bōacollegij ſint ꝓpria ip̄ius corꝑis ficti ⁊ nō ſingulorūde collegio. xij. q. ij. qͥ manumittit̉. dicendū tamenꝙ vbi obligata eēt vniuerſitas ⁊ nō habet vn̄ ſatiſfaciat de bonis cōibꝰ ꝙ tūc poſſit ſingulis imponere collectā. ⁊ ad hoc pn̄t cogi ꝑ ſuꝑiorē vt habeāt vn̄ſoluāt. ſic intellige gl. ī. l. j. ff. ꝙ cuiuſqꝫ vniuer. no.Et de modo imponendi collectā ſingulis vtrū debet imponi ẜm quātitatē patrimonij an pro capitei. vt quiſqꝫ equaliter ꝯtribuat non habito reſpectuad vires patrimonij. vide qd̓ no. Inn. in. c. graue.de ſen. ex. latius per Bar. in. l. iiij. §. actor. ff. de reiudi. Do. an. referendo pͥus p̄alle. dictū Inno. dic̄ꝙ maior ꝑs potuit hic diſponere inuita minori ꝑteqꝛ ad vſum deſtinatū diſponebat ſeu deputabat illas portiones ſinguloꝝ reddituū. nam cum bonacanonicorū ſint deſtinata ad fabricam eccleſie ī defectū nō fuit neceſſe vt cōcurreret conſenſus ſingulorum. ꝓ hoc facit tex. ī. l. ſabinus. ff. cōi diui. ⁊ qd̓no. glo. in. c. cum oēs. de cōſti. Aduerte qꝛ hoc dictum nimis reſtringit hūc tex. nā ſeq̄ret̉ ꝙ ad aliuꝫvſum piuꝫ nō procederet diſpoſitio maiorꝭ partisſuꝑ iuribꝰ ſeu redditibꝰ ſpectantibus ad ſingulosiure collegij. Itē cōtra hoc dictuꝫ facit qꝛ debuiſſetſufficere diſpoſitio ſolius ep̄i. Ite cōtraria loquūt̉iure cōi ſed nos hic loquimur in redditibus ſingularibus. ⁊ intelligerem iſtū tex. ꝙ canonici vltra cōmoditatem eorum nō poſſunt cōferre ad fabricaꝫniſi parce viuendo. nam ſi aliquid ſuꝑeſt vltra eoꝝcōmoditatē credo ꝙ ſolus ep̄s poſſit eos cōpelleread deputandū ſuperflua ad fabricā neceſſariam. ꝑc. de his. ⁊ qd̓ ibi no. de eccl̓. edi. ⁊ ꝑ doc. in. c. j. e. ti.⁊ vide Io. an. in. c. ſi propter tua debita. de reſcpͥ.li. vj. ⁊ tex. xvj. q. j. ſi monachus. qꝛ in obligationeiuris nō ē neceſſe habere cōſenſum obligantis. qꝛin nec eſſitatibus nemo liberalis exiſtit. vt in. l. ī relegata. ff. de adimen. lega.Ut eccl̓iaſtica bn̄ficia ſine diminutiōe ꝯferāt̉. ℟ica¶ Supra viſum eſt de collationibus beneficioruꝫfiendis. tam a prelato cum conſeuſu capituli qͣꝫ abipſo capitulo tm̄. verūtamē quia beneficia ipſa debent conferri ſine diminutione merito ſubijcituriſta rubrica.

RubrumNoſtrum. comc proſummario. vel ſūma ſic ẜm abbatēOcculta collatio bn̄ficij licet ſit ſuſpecta valet dūmodo alias legitīefacta probet̉. h. d. ⁊ ē caſus not. nōtn̄ facit ad ti. nec oēs indiſtincte hoc tenent ẜꝫ maiorꝑs cōcludit cū hoc ſūmario. vt. jͣ. dicet̉. Diuidit̉ inquattuor ꝑtes. Primo aſſignat papa cāꝫ ſue reſpōſionis. ſecūdo ibi. cum enī ꝓceſſus pape excuſatio⁊ ad obiecta rn̄ſio. tertio archiep̄i incōuincibilis rep̄henſio. ibi. oībus. quarto caute ⁊ neceſſarie īſtructionis ꝓuiſio. ibi. credimus. Et pone caſuꝫ in terminis. vt in glo. j. ¶ No. pͥmo ex pͥncipio ꝙ iudicium hoīs dꝫ ad ſui tuſticiā eſſe cōforme iudicio diuino. vnde etiā papa nō p̄t diſpone̓ id qd̓ deꝰ non diſponeret. ⁊ ꝓ hoc vide tex. in. c. a nobis. ij. jͣ. d̓ ſen.excō. ¶ Scd̓o no. regulā ꝙ ſine accuſatore qͥs nondebet dānari. vnde Io. xviij. c. Mulier qͥs te accuſat. ⁊cͣ. ¶ Tertio nota ꝙ depoſitiones teſtiū nō valent ſi tela iudicij nō p̄ceſſit. ¶ Nota quarto ꝙ actore nō probante reus nō ꝯpellitur aliquid ꝓbare. ⁊ſic facit ꝙ etiā iurare nō teneat̉. ¶ Nota quinto ineo ꝙ papa ſe excuſat ꝙ ignominia iudicis ē nō ſeruare debitū ordinē ꝓceſſus iudiciatis. Et facit heclr̄a in ar. ꝙ iudex nō poſſit eē teſtis corā iudice adquē ſi dubitat̉ de rectitudine ꝓceſſus. qꝛ ſemꝑ deponeret pro ordine obſeruato vt euitaret verecundiam ſuam. ¶ Nota ſexto ī. ꝟ. porro. ꝙ collatio br̄ficij occulta eſt ſuſpecta. Ex quo clare infert̉ ꝙ noneſt nulla al̓s fruſtra hic papa mandaſſet ꝓbari ꝙmodo canonico. ⁊cͣ. qꝛ cū teſtes faterent̉ ꝙ collatioeēt occulta potuiſſet papa īmediate ꝯferre alteri ſicollatio nō tenuiſſet ꝓpter clādeſtinationē. ¶ No.ſeptimo ꝙ vbi collatio eſt facta palaꝫ p̄ſumit̉ ꝓ idoneitate ꝑſone ⁊ aſſerenti ꝯͣrium incūbit onus ꝓbādi. ¶ Nota octauo bo. tex. ꝙ lapſo tempore p̄fixoad cōferendū bn̄ficiū pōt is ad quē ſit deuolutio īmediate cōferre. nec tenet̉ requirere primū collatorē ⁊ cōputat̉ tempꝰ a die vacationis bn̄ficij. ¶ Nota nono ibi cām ⁊ occaſionē dr̄iam inter hec duo.aliud gͦ cauſa aliud occaſio. Et aduerte qꝛ occaſioaliqn̄ capit̉ in malā partē .ſ. ꝓ excuſatione friuola.vt ꝓbat̉ in. c. ſolite. de maio. ⁊ obe. qn̄qꝫ capit̉ ī bonā ꝑtem vt hic. ⁊ credo ꝙ capiat̉ hic ꝓ cā impulſiua⁊ ca capiat̉ ꝓ cā finali qꝛ papa nō allegaſſet ꝯtra ſe¶ Nota decimo ibi. nō tn̄ ex plenitudīe ptātis. ⁊cͣ.ꝙ plenitudo ptātis pape eſt ſupra debitū officij papalis. ⁊ videt̉ in hoc iſta lr̄a mirabilis ſꝫ pōt intelligi de debito officio .ſ. legibꝰ humanis ordinato. etdicit̉ debitū qꝛ iuſtū ⁊ honeſtū eſt principi ſeruarelegē ſuā. vt. l. digna vox. C. de legi. ⁊. c. iuſtū. ix. di.ẜꝫ ex plenitudīe ptātis nō tenet̉ illas leges ẜuare qꝛprinceps eſt ſolutꝰ legibꝰ ſuis ⁊ etiā p̄deceſſoꝝ. ⁊ inc. innotuit. de elec. ⁊. c. ſignificaſti. eo. ti. ⁊. c. ꝓpoſuit. de ꝯceſ. p̄ben. ⁊. l. pͥnceps. ff. de legi. Et noͣ. papāhr̄e plenitudinē ptātis. fi plenitudinē gͦ nullus ſupra eū. ad hͦ. c. licet. in fi. sͣ. de elec. ⁊ vide qd̓ dixi inc. ꝓpoſuit p̄alle. ⁊. c. ſignificaſti. ¶¶ No. xj. ex. ꝟ. oībꝙ rūdens ꝯͣria ē ſuſpectus de falſitate. ¶ No. xij.