Druckschrift 
6 (1488) Decretalium 3
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

I De his que fiūt a ma. par. ca.

iuri ſuo. cauti ꝓcuratores in libello alijs ſcripturis nunqͣꝫ dicunt illū eſſe prelatū ſꝫ aſſerit ſelatum. Ultimo nota non valet eius appellatiocuius intereſt. ꝯcor. c. cum inter. de elec.. ij. q.vj. ſolent. In glo. ſuꝑ verbo ſi mandatū ibi efficiatur poſſeſſor. dic hic interuenit inueſtitura vt patet in littera. Et an qn̄ ſine actu corꝑaliacquirat̉ poſſeſſio. ibi dixi. in. c. aucͣte. de inſti.Io. an. in. c. tranſmiſſam. de elec. Et in fi. glo. adute. qꝛ hic eſt fortior caſus qͣꝫ in. c. dilectus. qꝛ papadedit hic executorē. vnde de materia dic vt in. c. ſiſoli.. c. ſi capitulo. de conceſ. preben. li. vj. p̄ſuꝑpoſito prepoſitura fuiſſet affecta pro iſto beneficio. nihilominus renunciauit ipſe iuri ſuo exhibēdo reuerentiā aduerſario tanqͣꝫ p̄poſito. In gl.penul. ibi herēnius. §. vlti. glo. ꝯͣrijs allegat illaꝫl.. c. dilecto. de preben. que parum faciūt. nam inl. herēnius. ſolum dicit̉ perceptio ſalarij facitquē decurionē ſed electio legitima. ſed dic reuerentia exhibita intruſo facit illū p̄latum. ſedderat̉ quo ad excludendū iſtū bn̄ficiatū. c. dilecto.ctiā ob. qꝛ poterat expreſſe ibi ep̄us ꝯſentirevt duo haberēt vnā prebendā ita nec tacite. Inea. glo. ibi. licet expreſſe valeret. no. mirabilemglo. pōt quis tacite renūciare bn̄ficio ſuo ſine licētia ſuꝑioris. aūt exp̄ſſe. ſed hoc dictū ſalua reuerentia glo. eſt verū. qꝛ regularit̓ plus operat̉ꝯſenſus expreſſus qͣꝫ tacitꝰ ille ſit fortior. vt in regula. is qui tacet. li. vj. no. in. c. dilecti. de fo. compe. hoc qd̓ notāt doc. in. c. de multa. de preben.vbi dicūt licet tacite inducat̉ renūciatio pͥmi bn̄ficij acceptationē ſecūdi. tn̄ ſuperior primi pōt reuocare illū ad primū beneficiū. qꝛ potuit ſineſenſu ſuo dimittere bn̄ficiū. Ad iſtū tex. dicūt qͥdaꝫ loquit̉ de iure ad rem cui pōt renunciari ſineſenſu ſuꝑioris. hec ſolutio ē vera in ſe. probat̉ incle. gr̄e. de reſcrip. eſt bona ad iſtū tex. qꝛ tex.hic dicit etiā ſi fuiſſet inueſtitꝰ. ſic habuiſſet ius īre. tn̄ illi iuri renūciauit exhibendo illi reuerentiaꝫ poteſt ſolui cōtrariū aliter quēadmodū ſufficit tacitus ꝯſenſus renūciantis vt hic. qd̓ eſt no. itaſufficit tacitus ꝯſenſus ſuꝑioris ī acceptādo renūciationē. vnde ex quo ſuꝑior cōtradixit videturtacite acceptaſſe. ſic pōt intelligi iſte tex. in ponit dictū no. iſte tex. limitat illud. c. admonet. īc. in dubijs. de renun. Sed cōtra tex. op. namper electionem cōfirmationē ad ep̄atum vacauit p̄poſitura. vt in. c. cum in cunctis. de elec. ergoalio reſpectu non valuit electio. So. dicit Hoſti.forte ille electus renūciauit p̄poſiture tm̄. Nunqͥdaūt ſufficiat eius ꝯſenſus ſine renūciatōe. dicit ſiꝯſentit collatori valet. qꝛ videt̉ tacite renunciare.ſic pōt intelligi ẜm eum. c. beneficium. de regula. li.vj. ſed ſi ꝯſentit ſolū electoribus valet electio. qꝛ poteſt renūciare bn̄ficio in manibꝰ electoꝝ dumtaxat. ſed requirit̉ ꝯſenſus ſuꝑioris qui habet ꝯfirmare vt in. d. c. admonet. Ego dicerē quo ad caſūhuius. c. ſufficere fiat in manibus electoꝝ. qꝛ ī fauorem electi dūtaxat ē introductū vt vacēt bn̄ficia ſua ante cōſecrationem. vt in. c. cum in cunctis

de elect. huic autem fauori poteſt renunciari. arg.in. c. ad apoſtolicam. de regula.IA Par TE. te capituli ꝯtradicēte mi¶Prelatus cum maiorinori ſtatuere poteſt ad neceſſariā reꝑationē fabrice quilibet canonicus ꝯferre teneat̉. h. d.Cōis diuiſio. ſecūda ibi ſtatuimus. Nota primoibi tractatū qd̓ ad tractatus neceſſario ꝯcurrit ꝯſenſus deliberatꝰ. facit pro his que dixi in. c.tua.. ti. j. hic enī ep̄s canonici habuerūt tractatūde hac re tn̄ aliquid deliberauerūt Secundono. ad opus pium pōt ep̄s maiori ꝑte capituli obligare certa parte reddituū canonicoruꝫ. licetpars minor ꝯtradicat. Et facit iſte tex. in ar. vt ep̄s maior ꝑs capituli poſſint ſtatuere vt quiſqꝫ debeat ꝯferre ad ſubuentionē ſcholaris pauꝑis docilisexiſtentis in ſtudio. facit etiā in ar. c. ſuꝑ ſpecula..de magi. Tertio nota ibi maioris ſanioris. ⁊cͣ. ſufficit ad validitatem ſtatuti ep̄us habeatſecū aliquos ex canonicis. ſed debet ad minꝰ ſecuꝫhabere maiorē partem ſaniorem. Nota quarto tex. valde no. quaſi ſingularem in maͣ ſua ſuper redditibꝰ ꝑtinentibꝰ ad canonicos vt ad ſingulos valet ſtatutū a maiori ꝑte. Cōtra hoc op. del. per fundū. ff. de ſerui. ru. predio. Itē de regula īre cōi. de regu. iu. li. vj. vbi patet in re etiā cōmuni pluribus vt ſingulis vnus ſolus poteſt impedire diſpoſitionē maioris ꝑtis circa ipſam rem. vtdicit̉ in. l. fundū. ſi tu ego habemꝰ fundū cōem potes cōſtituere alicui ſeruitutem in fundo niſiego cōſentiam. nec ſufficit maior ꝑs ſi plures eſſemus dn̄i. fortius ergo in caſu huiꝰ. c. debuit ſufficere maior pars redditus canonicorū eſſent ſeꝑati quilibet ſingulariter cognoſceret fructus ſuos. Sol̓. metu cōtrarij vt arbitror dixit Uincen. qhoc ꝓceſſit ex approbatione pape. al̓s ꝓcederettrariū. ſed ẜm hanc opi. Uincē. de nihilo ſeruirethodie hec decre. vnde fruſtra fuiſſet poſita in volumine cōtra id qd̓ habet̉.. in ꝓemio. In Inn.dat aliā ſol̓. valde no. dicens ꝯtrariū procedere qn̄redditus ꝑtinerent ad ſingulos iure ꝓprio. ſed hicꝑtinebāt iure eccleſie. nam redditꝰ canonici ſūt eccleſie. licet deputent̉ ſingulariter eorū ſuſtentation. Et ex hoc dicto habes plura no. Primo regula cōis qua cauet̉ diſpoſitū a minori ꝑte vniuerſitatis debet p̄ualere habet locū ſolū quādomaior ꝑs diſponit de bonis collegij. vt in. c. j.. e.ti. ſed etiā diſponit de bonis ſpectantibꝰ ad ſingulos iure tn̄ collegij. iſte tn̄ tex. loquit̉ decretūſit opere pio neceſſario. vnde crederē ſi vltimo caſu vellet maior ꝑs diſponere ceſſante neceſſitate vel vtilitate collegij ſeu pia neceſſaria cauſa maior ꝑs poſſet diſponere in p̄iudiciū minoris ꝑtis. vide gl. no. in. c. oēs. de cōſti. in gl.j. in fi. qd̓ no. Io. an. in regula. qd̓ om̄s tangit. li.vj. in mercu. vn̄ dicerē maior ꝑs collegij poſſet facere gr̄am alicui ꝯͣdicente minori parte de redditibus qui ꝓueniunt ad ſingulos iure collegij. etoptime facit iſte tex. dum fundat ſe ſuper pia etneceſſaria. qd̓ bene no. qꝛ multi tranſeūt ſimplicit̓

L 4