III De his que fiūt a prela.

ꝓ hoc videtur tex. xij. q. ij. ī. c. ſi ep̄s. aut eccl̓iaꝫ iaꝫcōſtructā ꝑ ſe vult dotare ⁊ tūc p̄t ſine ꝯſenſu capl̓i.⁊ ita loquitur hic ⁊ in. c. bone rei. nam hoc caſu ep̄seſt obligatus ex quo eccleſiam cōſtruxit. vt in. c. ꝙſicut. jͣ. de eccle. edifi. ⁊ intellige quādo ep̄s conſtruxit prius cum cōſenſu capituli. qꝛ tūc obligatio ē orta reſpectu vtriuſqꝫ. hec opi. placet Io. an. ⁊ cōmuniter docto. ſe. Et rō huius diſtinctionis eſt. qꝛ inhoc vltimo caſu alienatio eſt neceſſaria. ideo nō eſtneceſſe ſeruare aliam ſolēnitatem. ſed in primo caſu alienatio eſt voluntaria cum non ſit ad huc ortaaliqua obligatio. ¶ Et ex hoc collige ꝙ vbi eminetalienatio ex neceſſitate iuris non eſt ſeruanda ſolennitas. ſecus vbi eſt volūtaria licet emineat propter neceſſitatem hominuꝫ. nam hic loquit̉ tex. dealienatione propt̓ neceſſitatē religioſorum. ſed qꝛeſt voluntaria quo ad ep̄m requirit̉ ꝯſenſus capituli. ¶ Sed dubitatur extra glo. nunquid ep̄s poſſit donare illam centeſima vel quinquageſimaꝫ derebus eccleſie inferioris. ⁊ maxime qn̄ vult magnificare eccleſiam pro ſepulturis ſuis. tenet h̓ Inno.ꝙ nō. qꝛ iura loquūtur de redditibus ep̄i. vt in. d.c. bone. ⁊. ī. d. c. apoſtolice. Pe. cōſuluit cōtrariumin auinione. vt refert abbas in qōne facti. Sed dicit Egidiꝰ ꝙ hoc videtur ſibi extraneū. iſte tex. optime facit ꝓ opi. Pe. nam hic querebatur de alienatione rei inferioris eccleſie. ⁊ papa excipit caſum donationis quinquageſime. ergo illam poteſt facereſine cōſenſu capituli ſui. ſed qꝛ iura de bac materialoquētia ſemper faciunt mentionē de redditibꝰ ep̄inō extendentur iura illa per hanc generalitateꝫ. ⁊exceptio hic poſita intelligit̉ generaliter vt illaꝫ donationem de redditibus ſuis poſſit facere ſine conſenſu ſui capituli. ⁊cͣ.Ad cōcilia proe ¶ ¶ MeMIA. uincialia vocari debēt ⁊ admitti cathedraliū eccleſiarū capitula. Prima ꝑs ponit querelam. ſecūda ꝓuidet.ibi. viſuꝫ. ¶ Nota primo ꝙ clerici inferiores neceſſario nō vocantur ad cōciliū prouinciale. nam hicſtatuit̉ ſpeciale in capitulis eccleſiaꝝ cathedraliumqͥnimo Inno. multū vacillat in. c. graue. de prebē.nunquid de neceſſitate iſta capitula ſint vocandaad cōcilium ꝓuinciale. ſed ego tenui ꝙ ſic. ⁊ allegaui hunc tex. qui optime probat. vt patet ꝑ verbumdebeant qd̓ regularit̓ eſt neceſſitatiuuꝫ. vt dicit gl.no. in cle. attendentes. de ſta. reg. ſed pondera bene iſtum tex. qui non ponderatur in hoc ab aliquoꝙ iſta capitula ſolum admittant̉ ad tractatū. nō dicit ad iudicandū vel ad decidendum. vnde puto ꝙſoli ep̄i in hoc cōcilio ſint iudices. īmo dubitat̉ deſuffraganeis vt ſint potius aſſeſſores ⁊ archiep̄usſolus iudex. de quo dic vt no. Inno. in. c. graue. ⁊ibi dixi. Et nō ſine miniſterio tex. dicit hic ꝙ debētinuitari. nam ſi neceſſario cōcurrerent ad diſponēdum nō ſolum inuitarentur ſed compellerent̉ adveniendū ſicut cōpellunt̉ ep̄i. vt probat̉ in. c. ſi ep̄s⁊. c. placuit. xviij. di. Et nota iſtam cōſiderationeꝫqꝛ multū valet ad perſcrutandū nūquid clerici exiſtentes in concilio generali admittantur ſolum ad

tractatum an admittantur ad decidendū. ⁊ debeꝰant compelli ad veniendum. ¶ Nota ibi procuratores eorum. ꝙ capitula poſſunt comparere in concilio per procuratores. ⁊ hoc ideo. qꝛ de facili nonpoſſunt per ſe comparere. alij vero qui neceſſariodebent intereſſe ⁊ nō detinent̉ aliquo impedimento debent comparere ꝑſonaliter ⁊ nō ꝑ ꝓcuratoresniſi in caſu neceſſitatis. vt probat̉ in. d. c. ſi ep̄s. ⁊. c.placuit. Et ſic no. ꝙ ex cauſa poteſt quis cōparerein cōcilio ꝑ procuratorem. ⁊ probat̉ in. c. ad apoſtolice. de re iudi. lib̓. vj. Et qui debeant intereſſe iniſto concilio prouinciali. ⁊ qui in ſinodo ep̄ali. vid̓per Inno. in. d. c. graue. ¶ Nota vltimo ibi maxime ꝙ etiam in negocijs nō contingentibus capitula debent admitti ad tractatū concilij. ⁊ nota ſemꝑglo. fi. hic. qꝛ ponit tres caſus in quibus laicus admittitur ad cōcilia generalia. Primus caſus ſi ſpecialiter inuitentur. ⁊ ſic intellige glo. c. hadrianus.⁊ nota bene ꝙ ex hoc poteris ſoluere ꝯtrariuꝫ multorum iuriū. in quibus legit̉ laicū fuiſſe admiſſumad cōciliū. vt intelligatur ꝙ ſpecialiter fuerint inuitati nō de neceſſitate. Secūdꝰ caſus ſi tractat̉ cauſafidei. Tertius ſi tractat̉ de cā matrimoniali. qꝛ mr̄imoniū tangit eos. Et ex hoc vltimo caſu poſſes ęlicere regulā generalem. ꝙ vbicūqꝫ in cōcilio tractarent̉ negocia tangentia ip̄os laicos poterūt laici intereſſe concilio. Sed aduerte qꝛ Io. an. multum reſtringit hoc dictum. dicit enī ꝙ in iſtis caſibus exceptis laici admittunt̉ vt audiant nō vt iudicent veldoceant. arg. lxij. di. docendus. Item tenet ꝙ ī iſtꝭcaſibus nō ſit neceſſe vocare laicos cum poſſint ſtatuta cōcilij eis intimari in predicationibus. ⁊ dic̄ ꝙqn̄ tractantur negocia eccleſie vel correctiones clericoruꝫ debent laici excludi. argu. in. c. maſſana. d̓elec. ⁊ in extrauagan. Bonifacij. viij. non debet.que verba ſemper no. in practica. Et inquantū dicit Io. an. ꝙ debent admitti vt audiāt. credo ꝙ admittantur vt conſulant. ⁊ vt materiam tractent maxime qn̄ ſunt periti. hoc videt̉ probari. xxxj. q. vj. īc. ad ſedē. vbi papa vocauit iuriſtas laicos ⁊ canoniſtas ad defenſionem iurium ſuꝑ illo puncto nontm̄ vt audirent. ſed vt cōſulerēt. ad idē tex. pulcherin. c. ad apoſtolice. de re iudi. li. vj. vbi papa pollicebatur ſe vocaturum ad ꝯcilium reges ⁊ pͥncipesſeculares ⁊ eccleſiaſticas ꝑſonas vt cum conſilio cōcilij diſponeret. vocat gͦ laicos vt ꝯſulant. nec ꝓnūcvlterius me extendo dicet̉ pleniꝰ in diſputatione.¶ De his q̄ fiunt a maiore ꝑte capituli. ꝝica.¶ Continuatur ad precedētia hoc ordine. Supraviſum eſt de his que fiunt a prelato ⁊ capitulo ſedquia quedam pertinent ad capitulum tm̄ in quibperagendis ſepe diſcordant ⁊ dubitari poteſt qͥdiuris merito ſubijcitur hec rubrica. Et nota ex haccontinuatione diuerſitatem titulorum ꝙ appellation capituli non proprie comprehendit prelatus.de quo vide qd̓ plenius dixi in. c. poſt electionē. deconceſ. preben. merito ſequit̉ nigrum.

L 2