L

c. j. ⁊ in. c. que in eccleſiarum. de conſti. inducendoꝓut ibi dixi. habes glo. ordinariā. ī. c. j. de in integ.reſti. licet glo. Io. ſenſerit cōtrariū. in. d. c. ſine exceptione. ⁊ in ſūma. ſed Cal. tenet primū in. d. c. j. ⁊ ſequunt̉ cōiter ibi doc. ⁊ ꝓbat̉ in iuribꝰ p̄allegꝭ. Quiaūt ſint caſus liciti in quibꝰ pōt fieri alienatio. videbonā glo. xij. q. ij. in ſumma. Si autē alienatio ſit īcaſu licito puta ꝓ debito eccleſie ⁊ ſeruat̉ ſolēnitasqꝛ preceſſit tractatus ſi eccleſia enormiter ledit̉ ī cōtractu pōt petere in integꝝ reſtitutionē. vt in. c. adnoſtrā. jͣ. de re. eccle. nō alie. ⁊ in. c. j. ⁊. ij. de in īteg.reſti. li. vj. Ultimo ſcias ꝙ h̓ cadit no. q. vtrū ſolusprelatus poſſit repudiare legatū factū eccleſie maxime de rebus īmobilibꝰ. ⁊ videt̉ ꝙ nō. qꝛ incōtinēti etiā eccleſie ignoranti fuit acquiſitū dn̄ium rei legate. l. cum pater. §. ſurdo. ff. de le. ij. l. a titio. ff. defur. gͦ prelatus nō pōt alienare. qꝛ alienaret rē queſitā eccleſie. ⁊ de hoc videt̉ caſus multū no. in ſimili in. l. magis. §. fundus. ff. de rebus eoꝝ. vbi dicittex. ꝙ pupillus nō pōt repudiare funduꝫ ſibi legatū cū nō poſſit alienare rem ſuā. videt̉ gͦ ꝙ ex repudiatione ſequat̉ alienatio. ſꝫ hoc nō obſtante ꝯͣriuꝫꝯſuluit Fred̓. ꝯſilio. ix. mouet̉ principaliter. qꝛ dominiū nō eſt vere acquiſitū eccleſie ante acceptationē legati. vn̄ repudiando potiꝰ nō acqͥrit qͣꝫ ꝙ alienat ſꝫ in nō acquirendo nō requirit̉ ſolēnitas. prohoc facit. c. sͣ. ꝓxi. vbi ſolēnitas requirit̉ cū alienat̉res que poſſidet̉ ab eccleſia. ⁊ non ē par eadēqꝫ rōnō lucra caꝑe ⁊ queſita ꝑdere. l. ſi ſponſus. in. §. ſimaritus. ff. de dona. inter vi. ⁊ vxo. Sꝫ ad. §. fundus qui multū vrget ſpecifice nō rn̄det. ſꝫ tenendocōcluſionē ſuaꝫ que ſatis pōt ſuſtentari pōt dici ꝙloquit̉ in pupillo qͥ nō habuit adminiſtrationē rerū ſuaꝝ. ſecus in p̄lato. vnde quēadmodū tutor tenetur ſi potuit acquirere pupillo ⁊ non acqͥſiuit. l.quicqͥd. C. arbi. tute. ita ⁊ p̄latus. vt ē bo. tex. cumgl. xij. q. iiij. in. c. ij. ⁊ ꝓ hoc allego primo glo. xvj. qvj. in. §. fi. que dicit ꝙ in acqͥrendis p̄latꝰ pōt facereꝯditionē eccleſie deteriorē. idē dicit Inno. in. c. ij.de dona. ad idē. c. qm̄. de deci. vbi ſolus prelatꝰ donat decimas noualiū que oriunt̉ infra dioceſim ſuam ex quo nō ſūt acquiſite certe eccl̓ie. ſed vt dixi ſip̄latus ſine cā repudiauit pōt cōpelli vt ſatiſfaciateccleſie de ſuo. poſſet tn̄ in cōtrariū adduci .ſ. qͥ actionē habet. ff. de re. iu. vbi dicit tex. ꝙ habēs actionem ad rem videt̉ habere ipſam rem. ergo ſic̄ prelatꝰ nō pōt alienare ſolꝰ rē. ita nec ip̄aꝫ actionē. ſedpōt rn̄deri ꝑ. c. p̄cedēs. fateor tn̄ ꝙ caſus dubiꝰ eſt.Ep̄s parochiales ecp AſtoraliS. cleſias vel obuētiōēsipſaꝝ etiā de ꝯſenſu patroni ſine conſenſucapituli ſui monaſterio cōferre non pōt. Cōis diuiſio. ſecūda ibi. ad qd̓ ¶ Nota primo ꝙ diuiſio parochiarū fuit facta aucͣte Dionyſij pape. vnde primo parochie nō erāt diſtincte. ſed ſacerdotes ſiml̓regebāt populū. ⁊ de hac diuiſione vide tex. xiij. qj. c. j. ⁊ ita in primitiua eccleſia erat in ep̄atibꝰ. de qͦvide qd̓ no. in. c. cum cām. de ꝓba. ⁊ ꝑ Inno. in. c.cōſtitutꝰ. de appel. ⁊ vide tex. ix. di. c. j. ¶ No. ſecundo ⁊ tene menti tex. ꝙ eccleſia parochialis fundat ī

tentionē ſuā de iure cōi ſuꝑ oībus obuentionibusſpūalibus ꝯtingentibꝰ infra parochiā ſuā. vt patꝫibi ſingulariū parochialiū ꝓuentus. ⁊cͣ. Ex quo infert̉ ẜm Hoſt. ⁊ bn̄ ꝙ oēs decime ⁊ oblationes quefiunt de parochia cedūt eccleſie parochiali. Exquoinfero ego ꝙ ſi capella eēt infra parochiā alicuiuseccleſie. oblationes ibi facte nō cedūt capelle ſꝫ eccleſie parochiali. adduco tex. ꝑ locū a ſpeciali. in. c. adaudientiā. el. j. jͣ. de eccle. edi. Infert etiā do. An. ꝙſi ſit oblatio imagini depicte in muro alicuiꝰ parochie ꝙ tales oblationes cedūt eccleſie parochiali. ⁊ita no. jͣ. ſuꝑ rubrica de parochi. ⁊ ita ſepe in facto īterrogatus rn̄di. ⁊ vt dixi bene facit tex. in. d. c. adaudientiā. ⁊ qd̓ ibi dicam. nā ſi oblationes facte capelle ſeu altari cedūt eccleſie parochiali ⁊ nō p̄ſbytero capelle fortius oblationes facte imagini que ēdepicta in muro priuato. nam laicus nō eſt capaxhoꝝ iuriū ſpūalium. nec flunt domui priuate. ſꝫ obreuerentiā dei ad cultū diuinū. Adminiſtrationeꝫaūt hoꝝ ſpūaliū habet preſb̓r parochie infra parochiam ſuā. vt hic ⁊ in. d. c. ad audientiam. qd̓ beneno. qꝛ quotidie de facto accidit. Et per hͦ etiaꝫ dicipoteſt ꝙ ſi celebranti infra eccleſiam alterius fiuntoblationes. ꝙ tales oblationes cedūt rectori eccl̓ie⁊ nō celebranti. ꝓ hoc facit. c. requiſiſti. jͣ. de teſta.vbi relictū factū ep̄o ab extraneo videt̉ factū contēplatione eccleſie. ita oblationes facte celebranti vident̉ facte intuitu eccl̓ie. nā oblationes faciūt parochiani ꝓpter onera ſacramētoruꝫ. de cōſe. di. j. oīschriſtianus cū glo. ⁊ vide qd̓ no. jͣ. de parochi. ſuꝑrubrica. ¶ Nota vlterius ⁊ tene menti iſtum text.ꝙ ep̄s cū cōſenſu capituli ſui pōt imponere penſionē eccleſie abundanti ſoluendā ad ſuſtentandā vitam religioſorum. ⁊ ſic habes ꝙ nō ſolū papa ſꝫ etiāep̄s pōt imponere penſionē eccleſie. ⁊ intellige qn̄detracta penſione eccleſia pōt congrue viuere. al̓saūt nō habet diſcooperire vnum altare vt aliud cooperiat̉. vt in. c. cū cauſam. de p̄ben. ⁊ vide qd̓ dixiin. c. extirpande. in fi. eo. ti. vbi bonꝰ tex. ¶ In gl.in verbo cōſtitutione in fi. cōcluſio gͦ glo. ē. ſꝫ multum videat̉ dubitaſſe ꝙ quinquageſimā ſeu centeſimā poteſt ep̄s ꝯferre abſqꝫ cōſenſu capituli ſui. ⁊intellige in caſu. c. apoſtolice. jͣ. de donat̉. nā ſi vultmonaſteriū cōſtruere de nouo vel eccleſiā ſecularēfacere religioſam. ꝑmittit̉ ei a iure vt poſſit ꝓ dotedonare quinquageſimā partē ſuoꝝ reddituuꝫ. Sivero eccleſiā ante cōſtruciā vult magnificare ꝓ ſuis ſepulturis. tūc pōt donare centeſimā portioneꝫ⁊ hec lr̄a facit ꝓ opi. glo. nā exceptio dꝫ eē de regula. vt no. ſuꝑ rubrica de reg. iur̄. li. vj. vnde cuꝫ papa faciat hic regulam vt ep̄s nō poſſit quinquageſimam donare de rebus eccleſie ſine voluntate capituli ſui. ⁊ excipiat donationē iſtius quinquageſtme vel centeſimia ergo hec donatio poteſt fieri ſineconſenſu ip̄ius capituli. ⁊ hanc opi. tenuit Goff. h̓.⁊ in ſumma eo. §. fi. ne quis decipiat̉ aucͣte iuris.xxiij. q. iij. qui peccat. Et abbas pro cōcordia opi⁊ iuriuꝫ de quibus in gl. diſtinguit ꝙ aut ep̄s vultde nouo conſtruere eccleſiam vel eam reformaremonaſticis regulis. ⁊ debꝫ habere ꝯſenſū capituli.