I
ꝙ capitulū recipiēdo quē ī canonicū ſine p̄bēda tacite ſe obligat ad ꝓuidendū recepto de p̄bēda cumfacultas ſe obtulerit. ¶ Ultimo no. ꝙ canonicꝰ nōdꝫ carere p̄benda ⁊ fac̄ ꝙ p̄bende dn̄t eē ſufficiētesnā paria ſūt p̄bendā nō hr̄ę vel minꝰ ſufficientē. vtin. c. ij. de tranſla. p̄la. iō data tenuitate p̄bendaruꝫeēt ꝓuidendū. vt habet̉ ī. c. expoſuiſti. sͣ. de p̄ben.¶ Opp. ꝯͣ tex. videt̉ enī ꝙ iſte receptꝰ non potueritagere ꝯͣ capl̓m anteqͣꝫ facultas ꝓuidendi ſe offert ⁊qꝛ vbi obligatio ē in diē vel ſub ꝯditiōe nō pōt agiante euentū diei vel ꝯditiōis extātis. inſti. de ꝟ. obli. in. §. ex cōditionali. ⁊ in. c. romana in. §. caueantde ſen. ex. li. vj. ſed capl̓m nō obligat̉ niſi poſtqͣꝫ facultas ſe obtulerit ⁊ ſic ad certū diē vel ſub ꝯditiōegͦ anteqͣꝫ ſtaret ꝯditio vel dies nō poterat agi. Sol̓.mētu huiꝰ ꝯͣrij dant̉ tres intellectꝰ ad iſtū tex. Primus ꝙ iſte canonicus egit ꝯͣ capl̓m ꝯditione. l. diffamari. C. de inge. ma. qꝛ capl̓m diffamabat eū dicēdo ꝙ erat receptꝰ ꝯͣ ſtatuta ꝯcilij. iſte intellectꝰ eſtverꝰ in ſe ẜ nō multū ꝯgruit lr̄e. qꝛ papa nō īponitſilentiū capl̓o ſꝫ tm̄ mādat vt illi ꝓuideat cū facultaſſe obtulerit. Scd̓s intellectꝰ ꝙ capl̓m h̓ egit ꝯͣ iſtumcanonicū dicēdo ꝙ fuerat ꝯͣ cōcilium lateran̄. receptus .i. ꝙ fuerat ſibi ꝓmiſſus canonicatꝰ an̄qͣꝫ vacaret ſꝫ nō ꝓbauit. iſte intellectꝰ etiā nō multū ꝯgruitlr̄e que innuit ꝙ capitulū tenebat locū rei. Tertiꝰintellectus ꝙ canonicꝰ egit ꝯͣ capl̓m vt ꝓuideret ſibi cū facultas ſe obtulerit. ⁊ capl̓m excepit vt ptꝫ inlr̄a. ⁊ iſte intellectꝰ placꝫ Hoſt. ⁊ ſatꝭ vr̄ ꝯuenire lr̄eex ꝟbis ſnīe. vnde tenet Hoſti. ⁊ ſatis mihi placetꝙ receptꝰ in canonicū poſſit agere ꝯͣ capl̓m vt ꝓuideat ſibi cū facultas ſe obtulerit. Nec ob. ꝯͣria ⁊ maxime. l. j. ff. de vſur. q̄ dicit ꝙ tractꝰ futuri tꝑis nonſpectat ad iudicē qꝛ illa iura loquūtur qn̄ obligationō ē pura de pn̄ti. iō tūc nō pōt agi ante tempus.quia ſola ſpes eſt in obligatione et ex ſola ſpe aginō poteſt. ſed vbi obligatio eſt pura ⁊ orta de preſenti lꝫ exactio ſeu ſolutio vel implementū ſit de futuro nihilominꝰ pōt agi de pn̄ti vt fiat ꝯdemnatio⁊ exactio differat̉ ad tꝑs debitū. ⁊ de hͦ eſt caſus h̓.nā eoipſo ꝙ quis recipit̉ in canonicū ē orta obligatio ꝯͣ capl̓m vt teneat̉ ſibi ꝓuidere. vt in. c. cum. Mde ꝯſti. ⁊. c. relatū. sͣ. de p̄ben. iō poterat agere iſtecanonicꝰ de pn̄ti. ⁊ ita in ſil̓i voluit Inno. rn̄dendoad illā. l. j. ⁊ in. c. in nr̄a. de ſepul. ⁊ vide bo. glo. ī. d̓.§. caueant. ⁊ maxime hͦ ꝓcedit cū aliqͣ cā agendi fuit orta de pn̄ti. vtputa qꝛ pl̓es p̄bende vacarunt etcapl̓m nūqͣꝫ curauit iſti ꝓuidere. EEt ex his habesdeclaratū hūc intellectū quē Hoſti. poſuit ſꝫ nō declarauit. ⁊ vide qd̓ dixi in. c. int̓ cetera. de p̄ben. vbiꝯcluſi ꝙ receptus aucͣte capituli nō hꝫ ius afficienſp̄bendā vacaturā. ⁊ dic vt plene ibi dixi maxīe allegando ſingulare dictū Inno. in. c. ſtatuimus. demaio. ⁊ obe. ¶ In glo. in. ꝟ. nō extitit in fi. no. bn̄fi. glo. nā ex ea potes colligere mirabile dictum ꝙcrimen ꝯfeſſatum ꝑ viam exceptionis etiam in iudicio ciuili eſt puniendum. ſed Io. an̄. videt̉ ꝯͣdicere duabus rōnibus. Prima ꝙ exceptionē obijciēsnō fatetur. vt in. l. nō fatet̉. ff. de except. ⁊ in. c. cuꝫvenerabilis. eo. ti. Scd̓o qꝛ crimē exceptū nō debꝫ
puniri pena ordinaria cū ad hͦ nō agat̉. ⁊ modꝰ iſteagendi inſpiciendus ē. vt in. c. ij. de or. cog. ⁊ optīefacit. c. ſuꝑ his. de accuſa. Do. an. dicit glo. ſaluaripoſſe qn̄ crimē exceptiōis ē ꝯnexuꝫ ei de quo agit̉.iuxta no. in. c. j. de excep. ⁊ in. c. j. de ꝯfeſ. Nec ob.primū motiuū qꝛ id qd̓ eſt in ipſa exceptiōe excipiens bene fatet̉ licet nō fateat̉ tacite intercluſum. iuxta ea que plene dixi in. d. c. cū venerabilis. hͦ dictūdo. An. ſatis mihi placet ſi h̓ principaliter fuiſſꝫ criminaliter actū ſꝫ cū hic ageret̉ ciuiliter nec aliqd̓ crimen fuit deductū in iudicio pͥncipaliter duꝝ ē ꝙ excipiēs puniri debeat ꝑ id qd̓ habet̉ in. d. c. ſuꝑ his.vide tn̄ qd̓ dixi in. c. ij. de ꝯfeſ. ⁊ dic vt ibi dixi. notabis ſemꝑ glo. iuncto dicto do. An. ⁊ facit quod no.Bar. in. l. ij. ff. de adul. tamē tene menti hoc. ¶ Inglo. in. ꝟ. poſſe ibi penitētes. vide qd̓ ibi no. ⁊ in. c.noſti. de elec. ⁊ dic̄ ꝙ hic nō querit̉ pͥncipalit̓ vtrumquis poſſit venire ꝯtra factū ſuū ꝓprium. nam d̓ hͦdixi in. d. c. noſti. ⁊ no. in. c. ſiqͥs p̄ſbyteroꝝ. de rebꝰeccle. nō alie. ſed hic ſolū dicit̉ ꝙ allegās turpitudinē ſuā nō eſt audiendus. tex. tn̄ iſte facit in ꝯͣrium.qꝛ iſti canonici fuerūt auditi ⁊ defecerūt in ꝓbādo⁊ ſic videt̉ lr̄a ſibi ꝯͣria. Dicit Egidius ꝙ officio iudicis fuerunt auditi ⁊ nō ꝓprio iure qd̓ no. Sꝫ generalit̓ cū querit̉ vtrū allegās turpitudinem ſuamagendo vl̓ excipiendo ſit audiendus. diſtingue ſicpoſt Bar. in. l. iuſiurandū qd̓ ex cōuentiōe. in. §. ꝓcurator. ff. de iureiu. ⁊ aliquid ꝑ doc. hic ꝙ aut vertitur ꝑiculū aīe ſi turpitudo illa nō allegat̉ ⁊ tūc fauore aīe qͥs ē audiendꝰ iō ſi ꝯtraxit qͥs matrimonium cū ꝯſanguinea ſua ꝑ falſas ꝓbatiōes debet poſtea audiri ſi allegat hanc turpitudineꝫ ⁊ vult ꝓbare ꝯͣriū. ad hoc. c. tertio loco. de p̄ſump. ⁊. c. lator. ⁊c. ꝯſanguinei. de re iudi. no. gl. in. c. inter dilectosde dona. ⁊ pōt dici ꝓut dicit Egidiꝰ ꝙ audiat̉ potius officio iudicis qͣꝫ ꝓprio iure. Si vero ſimus īalia materia qͣꝫ peccati ⁊ tūc ſi allegat qͥs turpitudinē ad cōmodū ⁊ noīe eccl̓ie debet audiri. vt in. d. c.ſiquis p̄ſbyteroꝝ tn̄ in veritate nō pōt dici ꝙ qͥs allegat turpitudinē propriā ſꝫ potiꝰ noīe eccl̓ie agit̉ d̓turpitudine p̄latorū vl̓ ſinguloꝝ. Aut agit qͥs ꝓpͥonoīe ⁊ tūc ad ſui incōmodū ⁊ dānuꝫ pōt turpitudinem ꝓpriā allegare. vt in. c. j. ⁊. ij. de ꝯfeſ. Aut allegat̉ in dānum alteriꝰ. ⁊ tunc aut ꝑ viam agendi fūdando ius agendi ſuꝑ turpitudine ꝓpria ⁊ nō dꝫaudiri qꝛ ex improbitate ſua nemo dꝫ actionē ꝯſeqͥl. itaqꝫ fullo. ff. de fur. ⁊ in. d. c. inter dilectos. ⁊ ē exp̄ſſum in. d. c. ex tenore. e. ti. Aut excipiēdo ſeu replicādo vl̓ intentionē ſuā aliter iuuādo. ⁊ dic̄ ꝙ ꝯͣ ꝑticipē turpitudinis audit̉ ſi ip̄e certat de dāno vitādo ⁊ adu̓ſariꝰ de lucro captādo vel ſaltē intenditeuitare ſolū dānū ꝯͣ ꝑticipē ⁊ debet audiri. l. de tutela. C. de in integ. reſti. mino. ⁊ qd̓ ibi no. vn̄ ſi percolluſionē ꝓbaui me maiorē ad inſtātiā tutoris vtip̄m abſoluere a tutela poſſū poſtea allegare hancturpitudinē ꝯͣ tutorē qͥ fuit ꝑticeps qꝛ ego certo dedāno vitando cū iniuſte eū abſoluerim ⁊ ip̄e fuit ꝑticeps huiꝰ turpitudinis. Si ꝟo allegās nō certatde dāno vitādo īmo potiꝰ vult īferre dānū alteri. ⁊tunc regularit̓ nō audit̉ etiā ꝯͣ participem. fallit in