Druckschrift 
6 (1488) Decretalium 3
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

IIIDe conceſ. preben.

beneficiū ꝯſequendū qꝛ bn̄ficiū priꝰ erat collatūſꝫ ad habēdū poſſeſſionē beneficij. ē odioſuꝫnec reſtringendū īmo fauorabile vt bn̄ficiū ſtetſine ſuo rectore debebat fieri ſtricta interpretatio. Itē puto aliud dicendū ī p̄lato qui habet iuriſditionē in collegio vt eſt ep̄s vel abbas. aliud iniſtis inferioribus qui non habent iuriſditionem inillos de collegio vt decanus. decanus eſt ꝓprieꝑs capituli ſic ep̄s ius p̄lature ſit diſtinctuꝫ aiure capitulari hic ageret̉ de re odioſa īmofauorabili ſcribendo capitulo ſatis videbat̉ ſcpͥtuꝫdecano qui ē ꝑs capituli. hāc ſolutionē pꝫ nuncrn̄ſum ad ꝯͣrium. Et habes an̄ qn̄ appellatione capituli venit p̄latus maior vel minor. tenebisti illā glo. in. d. cle. vt hi qui. qꝛ valde notabilis eſt. al̓s laudaui. In gl. in.. inſtitutiōe. no. gl.iūcto tex. glo. exponit .i. collatione qꝛ inſtitutiofacta archiep̄m fuit ꝓprie collatio. inſtitutioprie ſumpta fit ad p̄ſentationē patroni. collatio ꝟoſit ſine p̄ſentatione alicuius vt dixi in. c. aucͣte..de inſti. no. tex. collatio poteſt appellari inſtitutio vitiabit̉ libellus vel reſcriptū ex hoc. Inglo. in.. pꝰ reſignationē in fi. no. bene hāc glo. naſentit id qd̓.. dixi poſt Inno. ſemel occupās beneficiū viuentis pōt denuo aſſumi ad illud ſinediſpēſatione pape. vide qd̓ dixi in. c. j. s. eo. Inglo. fi. intellectu huiꝰ gl. oppo. ꝯͣ text̓. videt̉ enīrenūciationis vel abiurationis exceptio debet admitti ꝯtra iſtū honoriū auctorē. renūciationēperdit quis ius poſſidēdi etiā ꝓprietatis. iuxͣ no.in. c. accepta. de reſti. ſpo.. c. audita. Inno. inc. ſuꝑ hoc. de renū. facit. l. ſi qͥs vi. §. differentia. ff.de acqͥ. poſ. ergo hec exceptio elidebat ius actoris. ꝯſequēs debuit admitti vt in iuribus p̄all̓. Somētu huiꝰ ꝯtrarij hic glo. ponit quattuor intellectꝰPrimus exceptio fuit ꝓpoſita corā papa lꝫꝓbata. iſte intellectus ē bonꝰ qꝛ lr̄a innuitfuit datꝰ iſte terminꝰ ad ꝓbandū. ſi fuiſſet datuſ admitteret̉ aliꝰ ad agendū. iuxta no. in. c. dilecti. de ele. tn̄ papa hic in fi. reſeruat ius agendiſuꝑ renūciatione vl̓ abiuratione. Secūdꝰ intellectꝰeſt erat hic p̄ſumptio calūnie ꝯͣ illū excipientem.i. cauſa ſubterfugij exciꝑet ī veritate ille renunciaſſet vel abiuraſſet. Et hanc lec. ponit etiaꝫInno. dicit ex hoc valde notabiliter iudex pōtrepellere exceptionē aduerſe ꝑtis ſi p̄ſumit calumnioſe excipi. E ponit in tria notāda. Aut enī iudex ꝓcedit ſeruato iuris ordine tūc de facilipter p̄ſumptionē pōt exceptionem repellere. facitcle. ſepe. de ꝟbo. ſig. Si ꝟo ſeruat̉ iurꝭ ordo tuncexceptionē ꝑemptoriā dꝫ niſi ex p̄ſūptione multum vehemēti repellere. dilatoriā ꝟo faciliꝰ repellere pōt. qꝛ eſt tanti p̄iudicij in repellendo dꝫcurare de appellatiōe qꝛ appellatio non releuat niſi appellandi ꝓbet̉ vera. vt in. c. interpoſitā. de ap. hec lec. ſatis pōt ꝯuenire huic lr̄e. ē notāda maxime iuncto dicto Inno. Et ex ea habes ſi p̄ſumptio ē malicie ꝯͣ excipientem facit aīo differendipoſſeſſionē adu̓ſarij iudex ꝓnūciet vt priꝰ habeat actor poſſeſſionē demū agat̉ ſuꝑ iure excipiētꝭ

vel viā actiōis. Tertiꝰ intellectꝰ quē glo. poīt qͣrtoloco ē iſte rogeriꝰ fuit repulſus ab hac exceptiōeqꝛ ſua intererat nullū ius poſſet ſibi ꝯpetere rōne inſtitutionis facte a capitulo. qꝛ fuit factade vacāti. nec rōne ſecūde inſtitutionis facte abarchiep̄o. qꝛ ex quo acceptauit bn̄ficiū viuentispotuit ampliꝰ ad illud aſſumi. merito ſibi imponit̉ſimpliciter ſilentiū alijs reſeruat̉ ius agendi ſuꝑrenūciatione ne alter ſine titulo poſſideret bn̄ficiuꝫ ſic intelligo fi. glo. iſte intellectꝰ ēt ſatꝭ ꝯuenit lr̄eQuartus intellectꝰ hic agebat̉ poſſeſſorio ideo ob. talis exceptio. vt in. c. ij. de reſti. ſpo. S aduerte qꝛ illud. c. videt̉ gl. intelligere hic ageret̉poſſeſſorio recuꝑande. qd̓ placet Inn. qꝛ legitur iſte honoriꝰ habuerit vnqͣꝫ poſſeſſionē. Iteꝫdic̄ ex alio cōpetit lr̄e qꝛ ſi fuiſſet actū recuꝑande papa ꝓnūciaſſet iſtū reſtituendū hic ſolū ꝓnūciauit vt inſtitutio de eo facta ſortiret̉ effectuꝫ.dat̉ alius intellectꝰ hic agebat̉ poſſeſſorio adipiſcende qd̓ dat̉ ei habuit titulū ſolū agit̉ vt adipiſcat̉ poſſeſſionē poſſeſſoriū ē priuilegiatū vtadmittat̉ exceptio ꝓprietatis defectus anteqͣꝫ fiatpoſſeſſionis traditio qd̓ intellige niſi incōtinenti oſferret̉ ꝓbatio. vt in. l. iij. §. ibidem. ff. ad exhibēdū vide glo. no. in. c. j.. c. lr̄as. de reſti. ſpo. iſte intellectus ſatis ꝯuenit ſnīe pape in eo reſeruauitius agendi ſuꝑ renūciatione. de hoc poſſeſſorioadipiſcende vide qd̓ plene dixi in. c. accedens.. deaccu. Sed ꝯͣ hoc ob. c. olim. de poſ. ꝓprie.So. dicit Inno. bn̄ qn̄qꝫ ꝯͣ agētē poſſeſſorioexcipit̉ de defectu ptātis in ꝯferente vel in eligente talis exceptio admittit̉. ſic loquit̉ ille tex. nonenī debet alicui poſſeſſio dari quā nūqͣꝫ habuit niſipriꝰ cōſtet de ſuo titulo legitimo. l. fi. C. de edic. di.hadri. tol. vbi aūt ꝯſtat de titulo legittimo dꝫ admitti exceptio extrinſeca priꝰ habita poſſeſſionevt hic. in. d. l. fi. in. d. c. accedens. ex his apparet clare multiplex intellectꝰ huius. c. iſte vltimusvidet̉ magis ꝯuenire lr̄e. ad p̄dicta debes reducere glo. ē hic in.. ꝯfirmari. narrauit ī intellectuhuius. c. ꝯcluſit ageret̉ hic petitorio. qd̓ mihiplacet quia cōgruit ſnīe pape.Um ſuper queſtionecRecepto in canonicum tenetur capituluꝫprouidere qͣꝫcito facultas ſe obtulerit. h. d. Et pͥmoponit rationem diffinitionis allegationem ꝯtraillam duas rn̄ſiones ad eam. ſecūdo diffinitex ratione cōcludens ibi ſentētiando. Nota pͥmo quēpoſſe recipi in canonicū abſqꝫ eo ꝯferat̉ prebēdade pn̄ti. ergo p̄benda quē facit canonicū ſed iuris collatio facta ab eo qui habet ptātē ꝯferēdi qͥnīmo poſſet canonicus nūqͣꝫ habere p̄bendamſi alibi eſt canonicꝰ ſufficienter prebendatus. vtdixi pꝰ Inn. ī. c. dudū.. de p̄bē Ro. ſcd̓oparia ſūt exciꝑe vl̓ exciꝑe ꝓbare. ad ſoletallegari iſte tex. paria ſūt appare̓ vel eſſead iuris effectum. l. duo ſunt titij. ff. de teſta. tutel̓.Nota tertio ibi ſe fatet̉ ⁊cͣ. allegās turpitudinēſuā ē iure audiēdꝰ qd̓ lima vt latiꝰ dicā.. No.