L

c. dudum. ⁊ in. c. dilectus filius. sͣ. de reſcrip. ⁊ in. c.ex inſinuatione. de procu. cum multis ſi ¶ Secunda opi. ꝙ nimia ml̓titudo reprobatur a iure ẜ duovel tria ſimplicia licitū eſt poſſidere. pro hoc. c. qꝛ ītantum. sͣ. e. ¶ Tertia opi. ꝙ in tituluꝫ non poteſtquis habere plura beneficia ſed vnicum tm̄ ſic vtꝙ denominetur ſoluꝫ ab vno beneficio ſed alia habeat quaſi in ſtipendiū dūmodo non requirāt reſidentiā. Quarta videt̉ opi. Inno. in qua reſidet videlicet vt nō ſolū in beneficiū ſed in titulū poteſt qͥshabere plures prebēdas ſine aliqua diſpenſationeetiaꝫ in diuerſis epiſcopatibus. videt̉ tn̄ requirereduo. primo vt tales prebende nō requirāt reſidentiam. ſecūdo vt eas obtineat nō propter fructꝰ ſeuvtilitatem propriā ſꝫ propter bonū publicū. vt qꝛ ēperſona induſtrioſa ⁊ meliꝰ ſcit gubernare iſte decem beneficia qͣꝫ alius vnū. ⁊ ita reſpōdet ad. c. ſanctorū. lxx. di. qd̓ facit in oppoſituꝫ. dicit enī illud intelligendū quādo propter cōcupiſcētiam quis vultobtinere plures p̄bendas. illud enī nō licet nec iure cōmuni nec diſpenſatiue. Nec ob. ẜm eū ſi dicat̉ꝙ alienus ep̄s nō debet eū reciꝑe. vt in. c. fraternitatis. sͣ. de cleri. nō reſi. ⁊ in. c. primates. lxxj. di. qꝛilla iura loquunt̉ de ignotis vel loquūt̉ vt nō recipiant̉ quo ad ordines ſed quo ad beneficia recipipoſſunt ⁊ rōne bn̄ficiorū poterit eis ꝯferre ordinē.⁊ notabis ſemꝑ hoc dictū. Ex hoc enī potes ſumere vnā cautelā qn̄ vis recipere ordines ab ep̄o nontuo ſine ep̄i tui licētia. nā obtineas primo beneficium ab alio ep̄o ⁊ tūc cuꝫ rationē bn̄ficij incipias eēſubditus eius poteris ab eo ordinari. ⁊ ꝓ hoc facitc. iij. de temp. ordi. li. vj. Nec ob. ſi dicat̉ ꝙ iſte eritꝑplexus ſi ep̄i mandarēt ſibi ꝯͣria cū debet obedirepriori niſi ſūma neceſſitas vrgeat. ⁊ de hͦ vide latiꝰhic per Inno. Hoſti. aūt hoc tractans. ī. c. ſuꝑ inordinata. jͣ. e. ⁊ in. c. lr̄as. d̓ ꝯceſ. prebē. poſt multa cōcludit ꝙ de iure cōmuni quelibet p̄benda ſeu beneficiū requirit ꝓpriū miniſtrū. vnde quēadmodū īpluribus caſtris quoꝝ quodlibet requirit certoshomines ad ſui cuſtodiam non pōt quis obtinerelocū pluriū. ita ⁊ in beneficijs eccleſiaſticis. dicit tn̄ne multe aīe illaq̄ent̉ ꝙ diſpenſare poterit ep̄s etiāpropter p̄rogatiuā ꝑſone vt quis habeat plures p̄bendas nō in titulū ſed in beneficiū. Et vt clare habeantur p̄dicta faciamꝰ duo mēbra. Primū nūqͥdad iure poſſit quis obtinere plura ſimplicia. Secūdū in caſu in quo de iure ꝯmuni nō eſt licita pluralitas vtrū ep̄s poſſit diſpenſare. ¶ Circa primū cōcludo ſic ꝙ aut beneficia requirūt reſidentiā ſiue īſpecto iure cōmuni ſiue ſpeciali ſtatuto ⁊ in dubienon eſt licitum de iure plura retinere. ſunt enī incōpatibilia ꝓpter onus reſidentie. pro hoc. c. penul.sͣ. de cleri. nō reſi. ⁊ hoc ē ẜm mentē iuris. nā quodlibet beneficiū creat̉ propl̓ officiuꝫ. vt in. c. fi. de reſcrip. li. vj. ſi vero nō requirunt reſidentiā. puta qꝛcōſuetudo eſt in oppoſitū que ſatis valet in ſimplicibus. vt in. c. cum oēs. de conſti. ⁊ tunc aut ſufficitvnū ad ꝯgrue ſuſtentandū clericū ⁊ nō licet tenereplura beneficia propter vtilitatem propriam īmo ēpeccatū mortale cum ſit ibi vitiū ambitionis ⁊ aua

ricie ⁊ occupat ſtipēdia alioruꝫ pauperū. vt no. gl.in. d. c. dudum. ⁊ ſic etiā poteſt intelligi. d. c. ſcōrū.vbi dicitur ꝙ quis nō poteſt eſſe prebendariꝰ ⁊ canonicus in diuerſis eccleſijs. Aut vnum per ſe nōſufficit ⁊ licet tenere plura vſqꝫ ad cōgruā ſuſtētationē. ⁊ ſic poſſunt intelligi. c. gratia. de reſcrip. lib̓.vj. ⁊ cle. gratie. eo. ti. ⁊. c. cum teneamur. a ꝯtrario.sͣ. e. ⁊ hoc quo ad primū. ¶ Ad ſcd̓m nunquid poſſit ep̄s diſpenſare in caſu prohibito aſſumendo dicta Io. an. que ſolent multū allegari in. c. litteras.p̄alle. vbi dicit ꝙ in diuerſis eccleſijs pōt ep̄s diſpēſare. in eadem vero pōt circa difformia beneficia ſꝫnō circa cōformia. vnde nō poſſet diſpenſare vt qͥsin eadē eccleſia habeat duos canonicatus licꝫ poſſit diſpenſare vt ibi habeat dignitatē ⁊ canonicatūcum p̄benda. iuxta no. ꝑ glo. in. c. j. de cōſue. li. vj.Et eſt ratio diuerſitatis. nā per diſpenſationē in diuerſis eccleſiis vel in eadē circa difformia nō frangitur ibi numerus nec tollitur eccl̓ie ſuffragium canonicorū. ſi enī in qualibet eccleſia eſt numerꝰ duodenarius poteſt iſte cōputari ⁊ numerū complerein qualibet eccleſia ac ſuffragiū ſuū in ſingulis actibus eccleſiaꝝ preſtare. nam poterit vocari ad capitulum vtriuſqꝫ eccleſie ⁊ vtriqꝫ dare cōſilium ſuuꝫ.idē erit ſi habet dignitatē ⁊ canonicatum in eademeccleſia. nam poterit nūc preeſſe vt habēs dignitatē ⁊ al̓s tanqͣꝫ canonicus. ſed ſi haberet duos canonicatus frangeretur numerꝰ eccl̓ie. finge enī ꝙ ineccleſia debēt eſſe duodecim ⁊ ex diſpenſatione ſexobtinent diſpenſatiue omnes canonicatꝰ qꝛ quilibet habet duos. h̓ enim nunquā poteris numerare duodecim canonicos nec habēt cōſilium niſi vtſex vnde eccleſia multū lederet̉. ¶ Sed aduerte qꝛquatenus ſimpliciter dicit̉ ꝙ in diuerſis eccl̓ijs poteſt diſpenſare circa duas p̄bendas non videt̉ ſimpliciter ꝓcedere īmo tex. apertiſſime eſt ī cōtrariuꝫin. d. c. ſanctorū. vbi dicit̉ ꝙ licet ex diſpenſationeep̄i poſſit quis preeſſe duabus eccleſijs nō tamenpōt ex eius diſpenſatione eē canonicus ⁊ p̄bendarius in diuerſis eccl̓ijs. Et videt̉ prima fronte mirabile vt indigeat diſpenſatione ep̄i in diuerſis eccleſijs ⁊ nō in diuerſis prebendis. ſed nō mireris.nā intellige illū tex. ꝙ diſpēſatio reſpectu eccl̓iaruꝫſit propter vtilitatē publicā. ſed reſpectu diuerſaꝝp̄bendarū fit propter vtilitatē priuatā. nam prebeda dat̉ canonico vt inde viuat nō ſic preciſe dat̉ eccleſie curate ſꝫ pͥncipaliter vt populū regat. iō ex qͦquis habet vnā p̄bendā nō ē licitū vt habeat ſcd̓aꝫītellige ſi pͥma ſufficit n̄ ſic ē ī eccl̓ia qꝛ vt dixi ibi noͣt̉vtilitas publica hic pͥuata ideo limitarē dictuꝫ Io.an. vt poſſit diſpenſare in duabus prebendis quādo vna nō ſufficit al̓s ꝓcedat illud. c. ſcōꝝ. qd̓ ſic ītellige licet ibi glo. diuinādo aliter dicat. Et plenecirca hanc materiā vide qd̓ dixi in repetitione. §. qͥvero. in. c. extirpande. jͣ. eo. ti. Et ꝙ poſſit ep̄s in caſibus p̄dictis diſpenſare licet bn̄ficia requirāt reſidentiaꝫ ꝓbat̉ apertiſſime iure antiquo ⁊ nouo. primo in. d. c. ſanctoꝝ. ſcd̓o in. d. c. de multa. jͣ. e. namcū. c. ſanctoꝝ. ꝯcederet ep̄o generaliter diſpenſationē. c. de multa. ſolū ademit reſpectu eccleſiarum