III¶ De preben. et digni.

Qui ordinauit aliPIICOPuS. quē ad ſacros ordines ſine titulo nō habentē de ſuo vn̄ viuatde ſuo pronidere tenet̉ donec aliquē tituluꝫ fueritconſecutus. h. d. primo ponit dictu. ſcd̓o eius exceptionē. ibi. ī fi. No. primo ibi ſtipēdia militie clerical̓. ⁊c̄. Primo enī colligit̉ ꝙ bn̄ficiū dat̉ clerico ī ſtipendiū. ſcd̓o ꝙ quilibet clericus ē miles dei. vndeſicut miles ſeculi habet ſtipendiū a dūo tꝑali ita etmiles dei debet habere ſtipendiū ab eccl̓ia. Et ex hͦetiā infert̉ clericū debere gaudere priuilegio militum. ⁊ intellige de priuilegijs ꝯgruētibus ipſis clericis .ſ. vbi eſt eadē ratio vel maior in eis qͣꝫ in militibus ſeculi. pro hoc eſt bona glo. in. l. miles. ff. dere iudi. Ultimo nota ꝙ habēs vnde viuat nō habet ius cōtra ep̄m ad petendū beneficiū Sed circa ahoc vertit̉ queſtio notabilis. quid ſi gratioſe fuit ſibi collatū bn̄ficiū nunquid poſſit licite viuere de beneficio ⁊ cōſeruare redditꝰ pr̄imoniales. Inno. tꝫhic ꝙ ſic ⁊ quotidie allegat̉ hoc dictū. ⁊ tenet̉ cōmuniter per oēs ſcribētes ⁊ per Io. de lig. in cle. gratie. de reſcrip. ⁊ per Archi. in. c. ſtatutu. de reſcrip.li. vj. nec ob. c. paſtor. .j. q. ij. loquit̉ enim ẜm Inn.qn̄ clericus vellet viuere de beneficijs ⁊ auare theſaurizare de pr̄imonio: ſecus autē. ſi vult ꝯſeruarepatrimo niū pro ſuis heredibꝰ. Item ẜm hoſti. poteſt intelligi ꝯͣrium qn̄ nō deſeruit beneficio ⁊ vultviuere de redditibus beneficij augendo patrimonium propriū. Ego diſputaui hunc articulum ⁊ incipit. Titius clericus. Et poſui plurimas opi. quarū quattuor vide per glo. xij. q. j. illi. Item vide gl.j. q. ij. c. f¶ Et aduertendū ꝙ iura ī hoc vario modolo quuntur quedam enim vident̉ innuere ꝙ clericus peccat tenendo beneficium ⁊ patrimoniū quedam vero ꝙ poteſt tenere patrimonium ẜ nō debꝫviuere de redditibus beneficij. quedam vero iuraſimpliciter permittūt clerico viuere de bonis beneficij. Et plene videas in dicta diſputatione. ¶ Sedpro clara deciſione concluſiue eſt aduertendum ꝙolim in primitiua eccleſia erat valde durum ꝙ chriſtiani haberent proprium vnuſquiſqꝫ conuerſusvendebat patrimonium ⁊ ponebat preciū ante pedes apl̓orum. demū ſtatutum fuit vt bona nō venderentur ſed relinquerentur eccl̓ijs cathedralibus⁊ ex eorum redditibus ſubueniret̉ indigentibꝰ. vt īc. videntes. xij. q. j. Itē premitte ꝙ quieſcēte illo feruore fidei laici chriſtiani inceperunt poſſidere propria ⁊ clerici occulte poſſidebāt quapropter vt euitaretur hypocriſis fuit ſtatutū vt quiſqꝫ clericꝰ poſconcordantia iuriū dicendum ꝙ iura que dicūt cle5ricū nō poſſe poſſidere propria loquuntur ẜm tꝑsprimitiue eccl̓ie. Item anteqͣꝫ clerici haberent beneficia ſeparata nō poterant viuere de redditibus eccleſie ex quo habebant ſufficiens patrimoniū. qꝛ illa bona erant deputata ſolum ꝓ indigentibus. vtin. d. c. videntes. At ẜm hoc tempus procedūt iuraque dicunt habentem pr̄imonium nō debere viuere de redditibus eccleſie. ſed cū hodie beneficia ſint

dotata principaliter ꝓ clericis. d̓e conſe. di. j. nouonec ſit horridū ꝙ clericꝰ poſſideat propͥa bona emānarunt alia iura nouiſſima que volūt vt clericꝰ poſſit viuere de redditibus beneficij ex quo ſeruit beneficio. vnde pondera. c. fi. j. q. ij. vbi datur clerico.ſtipendiū nō propter indigentiam ſed propt̓ ſeruitium. nō enim tenetur ſuo pr̄imonio militare. Et īhoc multa poſſent dici que in dicta diſputatiōe reperies. Sed ſimpliciter cōcludo ꝙ hodie licite clericus ſecularis viuit de fructibus beneficij ⁊ ꝯſeruatpatrimonium ſuis heredibꝰ dūmodo honeſte viuat. ¶ In gl. fi. in fi. notabis ſemꝑ hanc gl. ex quacollige ꝙ licet clericꝰ nō habeat eccleſiam nihilominus gaudet in bonis patrimonialibꝰ pͥuilegio clericali ſicut in bonis eccleſie. ¶ Et per hoc patet ꝙ gl.in. c. ex litteris. de pigno. nō eſt vera duꝫ dicit ꝙ iōbona pr̄imonialia clericoꝝ ſunt priuilegiata qꝛ ſūtobligata beneficio ꝓ mala adminiſtratione. illa enīratio nō procedit. qꝛ ſequeret̉ ꝙ non habēs bn̄ficium nō gauderet illo priuilegio dic ergo ꝙ priuilegiū competit alia rōne qꝛ bona ſunt acceſſoria perſone. nam propt̓ p̄rogatiuam perſone ſepe priuilegiantur in bonis. l. iij. C. de ep̄i. ⁊ cle. ⁊ vide qd̓ dico in. c. ſi clericꝰ laicū. de fo. ꝯpe. hic nō ſūt alia. ⁊cͣ.Non debētqAla intantum. ep̄i permiere quē plures eccleſias obtinere. Et pͥmoponit̉ exceſſus: ſecūdo ꝓuiſio. ibi. ꝑ fratres. ¶ Nota primo ꝙ cōtra obtinentē plures eccleſias eſt preſumptio ambitionis. Et ambitio proprie ē aſpiratio ad dignitatē procedens ad actū. hec tamen p̄ſūptio qn̄qꝫ ceſſat ẜm qualitatē bn̄ficiorū ⁊ perſonaꝝnam poſſent eccleſie eē ita tenuēs vel ꝑſone ita noͣbiles ꝙ licite ⁊ ſine omni ambitiōe poſſēt tenere diſpenſatiue plures eccleſias. vt probat̉ in. c. de multa. in fi. jͣ. e. ix. q. iij. in. c. vnio. ¶ Nota ſecūdo multas cauſas quare ꝓhibetur pluralitas in eccleſijs.Et prima eſt propt̓ delictū ambitiōis. ſcd̓a propterimpotentiā pluribus ſeruiendi. tertia qꝛ induc̄ materiam diſſolutionis tam in veſtibus qͣꝫ in moribꝰ.iuxta illud pſal. ꝓcedit ex adipe iniquitas. quartaquia inducit vagationem. nam quanto homo magis exuberat tāto facilius efficitur vagus. quintaqꝛ cōtinet periculū animaꝝ. Et ex hoc aperte coligit Hoſti. ꝙ peccatū eſt tenere plures eccleſias. ⁊ intellige qn̄ nō ſubeſt cā licita tenendi. Et infert̉ ex hͦ⁊ ex tex. ꝙ nō valet cōſuetudo vt quis ſit pluralis ībeneficijs nō ſubſiſtēte cauſa legitima. quod benenota. qꝛ conſuetudo nō valet contra periculū aniſet poſſidere propria. vt in. c. certe. xij. q. j. vnde ꝓ marum ⁊ qn̄ prebet cauſam tantorū malorū. in. c.ex parte. ⁊. c. fi. de conſue. nec valebit diſpenſatio.qꝛ vt dicit beatus Bern̄. Ubi non ſubeſt legitimacauſa diſpenſandi illa nō eſt diſpēſatio. ſed diſſipatio. ⁊ idem Hoſti. ⁊ cōiter docto. hic. ⁊ vide Inno.in. c. cū ad monaſteriū. de ſtatu. regu. ꝓbatur ex vtvocabuli. nam diſpenſare eſt diuerſa penſare ⁊ ſicp̄ſcrutari cām tollendi iura. vnde ſi nulla ſubeſt cālegitima dicit̉ diſſipatio ⁊ iurium vulneratio. videetiā Inno. in. c. ex tue. sͣ. ti. ꝓxi. vbi dicit non poſſe

D 4