L

Si clericus ī minoribꝰa Uod a cL. bn̄niciatꝰ matrimoniuꝫꝯͣhit priuatur bn̄ficio ⁊ ſibi reſtituit̉ qd̓ dedit eccleſie. h. d. ⁊ in hoc vltimo ē caſus no. ⁊ multūalle. Cōis diuiſio. ſecūda ibi. id volumꝰ. q̄ ſubdiuidit̉ in duas ꝑtes. ſcd̓a ibi. ſane. ¶ Primo no. queꝫnō poſſe deſeruire carnalibꝰ deſiderijs ⁊ diuinisofficijs. ⁊ hec fuit vna cā quare clericis fuit indictacōtinentia. ad idē. c. diuerſis fallacijs. jͣ. eo. ti ¶ Secūdo no. ꝙ cōiugatꝰ d̓r īmundus reſpectu diuinorum. ⁊ facit rō tex. ꝯͣ clericos orientales vt non ſintita mundi ⁊ ita diuinis intenti quēadmodū clericioccidentales legitime cōtinētes. ¶ Ultimo no. ꝙꝯferens tꝑe ingreſſus aliqua bona collegio pōt inde recedēs illa repetere. ad idē. l. j. ff. de colle. illi. ⁊an hōt ſit verū indiſtincte infra ſubijciam cum glo.In gl. ſuꝑ. ꝟ. volētes in fi. no. bene gl. iūcto tex.ex qua collige ꝙ ꝯſuetus peccare difficilit̓ a pctō abſtinet. vnde alibi dicit tex. pulchre. Humane nature eſt cōſueta ſūma affectione diligere ⁊ abhorere.ea que in diſſuetudinē abierūt. xxiij. q. vj. §. fi. ⁊ habes vnū modū ex quo difficile ſeruat̉ cōtinentia.ſcd̓m collige ex. c. eccl̓iaꝝ principes. xxxv. di. videlicet ꝓpter delitias ⁊ epulas. ad idē. c. a crapula. devi. ⁊ ho. cleri ¶ In glo. ij. ibi. caſtitas eſt cū ꝓpriavxore. no. bn̄ glo. ⁊ habes tex. valde no. in. c. nicena hic alle. ⁊ nō eſt alibi ita tex. exp̄ſſus. ⁊ alle. iſtuꝫtex. Bart̓. in. l. mulier. §. cū ꝓponebat̉. ff. ad treb.ad. q. vt vxor nō ꝑ̄dat relictū ſibi factū ſi caſte vixerit tranſeundo ad ſcd̓a vota niſi aliud ſenſerit teſtætor ſeu aliud habeat cōis vſus loquēdi. ⁊ ideꝫ no.Bar. C. ſi ſcd̓o nup. l. j. ⁊ facit ibi tex. cū aucͣ. ſua. ſꝫaꝑte ꝓbat̉ in. d. c. nicena. nā greci cōiugati caſtitatem ſeruāt. al̓s nō poſſunt fungi ſacerdotio cū cōparent̉ dijs ⁊ angelis rōe officij ſacerdotalis. c. cūex iniūcto. de hereti. poſſet etiā alit̓ rn̄dere ad tex.ꝙ qn̄ frequēter etiā cū vxore peccat̉ vident̉ īmundiad adminiſtranda ſacr̄a. ⁊ an̄ ⁊ qn̄ peccet marituscubando cū vxore. vide. xiij. di. nerui. xxxiij. q. iiij.vir cū propria vxorē. ⁊ ibi in ſūma. ⁊ glo. valde no.que pōit quattuor cauſas ex quibꝰ vir cōmiſcet̉ cūvxore. xxij. q. ij. c. qͥcquid. dico plene ſuꝑ rubrica d̓ſpon. Et in fi. glo. boati. ponit hic. viij. cās qͣre clerici cōtinere debēt. Prima qꝛ debēt placare deumorationibus ⁊ nō pn̄t placare niſi ei placeant. iij. q.vij. in grauibꝰ. placare aūt non pn̄t ſi carnaliter viuunt. Scd̓a qꝛ deꝰ ſpūs ē. iō ip̄i deo dediti ſpūalit̓nō carnaliter viuere debēt. Tertia qꝛ ſunt ſodalesangeloꝝ. ſeruiūt enī deo cui ⁊ illi deſeruiūt. Quarta qꝛ intēdūt generationi ſpūali. iō ſpūaliter viuere debēt. Quinta cā cū ſancta miniſtrēt ſancti eſſedebent. vn̄ dicit deus. Sancti eſtote qm̄ ego ſanctꝰſum. lxxxij. di. plurimos. ⁊. c. ſe. Sexta cum aliosmūdent. jͣ. q. j. ip̄i ſacerdotes. debēt ip̄i eē mundi.Septima qꝛ habēt ſponſā .ſ. ſapīam ſeu dei eccl̓iaꝫOctano vt ex toto ſint ip̄ius dei ⁊ nō diuiſi. nā coniugati ſunt diuiſi in duo. vt in. c. diuerẜ. p̄all̓. ⁊ iſterōnes ſatis faciunt vt ⁊ orientales clerici debeantſeruare cōtinentiā. nō tn̄ peccant nō ſeruādo. c. cuꝫolim. jͣ. eo. ⁊ per hoc dico ꝙ licet clerici redderētur

meliores ſeruādo cōtinētiam tn̄ ſi ꝯͣherent ꝯiugialicita nō peccarent. per. d. c. nicena. ſi cōſtitutio eccleſie nō obuiaret ¶ In glo. fi. no. hanc gl. vſqꝫ adfi. ad quā quotidie fit remiſſio. ⁊ ponit quattuor ſolutiones ſatis ſubtiles. Prima ſol̓. ꝙ ſi ſua ſponterecedit nō recuꝑat bona. ſecꝰ ſi cū auctoritate ſuꝑioris. ⁊cͣ. glo. improbat hāc ſo. qꝛ iſte clericꝰ de quoh̓ ſua culpa recedit ab eccl̓ia. ⁊ nihilominꝰ bōa ſuarecuperat. hͨ impugnatio glo. cōiter īpugnat̉ a doctoribus. qꝛ ſi clericꝰ in minoribꝰ nō valet cōtinerelicite ꝯͣhit matrimoniū. īmo eſt conſiliū apl̓i vt qͥſqꝫhabeat ſuā ſi alit̓ fornicationē vitare nō pōt. xxviijdi. de his. Itē ſi eccleſia retineret iſtiꝰ bona ꝯpelleret̉ indirecte ad deſiſtendū a mr̄imonio. qd̓ fiendūnō eſt cū integritas corporis debeat ꝑſuaderi nonan̄t imꝑari. xxxij. q. j. integritas. ⁊ iō hec pͥma ſolū.ſatis pōt ſaluari in caſu ſuo. vt. jͣ. dicā. Scd̓a ſol̓. eſtꝙ aut donatio fuit facta tꝑe ingreſſus. aut ſine aliquo ingreſſu. primo caſu reuocat̉ donatio reuocato ingreſſu vt hic ⁊ in ꝯcor. ſcd̓o cāu nō. ⁊ no. benehāc glo. ſo. ex qua collige ꝙ donās bona ſua alicuicollegio ⁊ collegiū intrans videt̉ donaſſe intuitu īgreſſus. Tertia ſo. ē ꝙ de miſericordia fit reſtitutiobonoꝝ. ſecus de iure ſtricto. Cōtra hāc ſol. facit iſtetex. qui nō vtit̉ ꝟbo ſapientis indulgentiam. īmopotius cōtrariū dū dicit recta via debēt redire. ⁊cͣ.⁊ maxime hͦ innuit verbū debet qd̓ ex ꝓprio ſignificato importat neceſſitatē. vt no. glo. in cle. attēdētes. de ſta. reg. ꝑ Bar. in. l. iij. C. de pigno. Quarta ſo. diſtinguit inter collationem bonoꝝ exp̄ſſe factam ⁊ tacita. vt pͥmo caſu nō ſit locꝰ repetitiōi. Secūdo ſic. ⁊ ita gl. videt̉ intelligere iſtū tex. ſed certehec lec. nō ꝯgruit lr̄e que loquit̉ de exp̄ſſa collatiōevt patet ibi aliqua ꝯtuliſſe noſcunt̉. ſed certo caſuiſta eſt bona cōſideratio vt. jͣ. dicam. Hoſti. h̓ ⁊ Io.an. poſt eū diſtinguūt. ꝙ aut querit̉ de ingrediente religionē aūt eccl̓iam ſecularē. primo cāu ſi nonfecit ꝓfeſſionē oīa bona recuperat inde recedens.ar. c. ſuꝑ eo. ⁊. c. ſtatuimꝰ. de regu. Si vero fecit ꝓfeſſione tunc ſi receſſit licite recuperat bona vt h̓. ⁊in. c. ex tranſmiſſa. de renū. cū ſi. ſecus ſi illicite. puta ſine ſuꝑioris licentia. ar. c. licet. de reg. De ingrediente eccl̓iam ſecularem dicūt ꝙ aut tacite bōa ſuatranſiuerūt in eccl̓iam ⁊ illa recuꝑat inde recedendo. ar. in. d. c. ex tranſmiſſa. dicit tn̄ Io. an. ⁊ beneꝙ nō videt quō bona clerici ſecularis tacite tranſeant in eccleſiam cū in eis nō habeat locū aucͣ. īgreſſi. C. de ſa. ſan. eccl̓. que dicit ꝙ cū ſint capaces bonoꝝ remanſerūt illa penes eos niſi de facto aliudfuerit obſeruatum. Si vero bona cōtulit expreſſetunc de miſericordia illa recuperat ſi nō habet vnd̓viuat. ſecus aūt de iure ſtricto. faciūt iura ꝓ ⁊ contra alle. in glo. ſꝫ certe hoc pōt reprobari ꝑ iſtū tex.vbi expreſſa fuit facta donatio. ⁊ tamē reuocat̉ necapparet de aliqua miſęricordia. ⁊ in hͦ multi multadicūt. Sed vt clare habeas maͣm expedio per aliqͦscaſus. Primus qn̄ quis intrauit religione ⁊ nō fec̄ꝓfeſſionē. ⁊ in hoc cōſidera. qꝛ aūt nō fecit ꝓfeſſionem. qꝛ fuit oblatus dando ſe ⁊ ſua plene monaſterio ⁊ ampliꝰ nō reuocat. ē enī qͣſi ſeruꝰ monaſterij