¶ ¶ De clericis coniugatis.

opus ē priuatione .ſ. ꝑ ſnīam. ⁊ ſic ꝙ nō vacāt ipſoiure ſicut qn̄ tenuit matrimonium. Io. an. tenet ꝙipſo iure vacant ne iſti ſint melioris cōditiōis qͥ illicite ꝯtraxerūt qͣꝫ hi qui licite. c. euꝫ qui. de preben.li. vj. ⁊. c. nuper. de biga. ſed ipſemet Io. an. aliudſentit in. c. Ioannes. jͣ. eo. vbi latius attingit huncarticulū. ibi enī licet per multa verba ꝯcludit tria.qn̄qꝫ enī matrimoniū non tenet ex defectu conſenſus. vt qꝛ clericus erat furioſus ⁊ beneficia non vacāt ⁊ hoc clariſſimum qꝛ nō peccauit. qn̄qꝫ nō tenuit ex defectu etatis ſponſe vel ſponſi. ⁊ idem qꝛ iſtaſunt potius ſponſalia de futuro. c. j. de ſpon. li. vj.qn̄qꝫ matrimoniū nō tenuit ꝓpter ordinē ſacrum.⁊ hoc caſu dicit ꝙ ē priuandus beneficijs ſuis perſnīam niſi cū eo diſpenſetur ⁊ poteſt ẜm eū ep̄s diſpenſare. ar. c. ſane. ij. jͣ. eo. niſi cōtraxiſſet de factobigamiam. vt in. c. nuper de biga. ⁊ ſic ibi tꝫ opi. hꝰglo. ⁊ adde no. ꝑ Bar. brix. in. q. que incipit clericꝰquidā. vbi cōcludit. ꝙ ſi clericus ꝯtraxiſſet cū ꝯſanguinea ꝑdit beneficia. qꝛ quātū in ea fuit mr̄imonium ꝯͣxit. rn̄det ipſe ꝙ ibi ex alio defectu nō enuitmatrimoniū .ſ. propter cōſanguinitatem. vnde clericus in minoribus ibi voluit oīno mutare vitam.Sed in caſu noſtro clericus in ſacris nō potuit velle mutare vitam. Et ex his elicit̉ ꝙ ſi clericus in minoribus elegit ꝯtrahere mr̄imoniū ſed non tenuitex alio defectu extrinſeco ꝑdit bn̄ficia. ⁊ iſtam gl. tenuit do. An. hic .ſ. ꝙ cōſtitutꝰ in ſacris nō ſit pͥuat̉ſed pͥuandus. ⁊ mouet̉ qꝛ cā priuationis elicit̉ ex.cqd̓ a te. ⁊. c. diuerſis. jͣ. eo. qꝛ nō pōt deſeruire vxori ⁊ beneficio ſꝫ in ꝯſtituto in ſacris ceſſat hec rō cuꝫmatrimoniū nō teneat ⁊ cōpellatur dimittere vxorem. Ego tenerē aliā opi. ꝙ ſit pͥuatus ipſo facto ſicut ſi teneret matrimoniū. pͥmo qꝛ vera ratio ꝑditionis beneficij eſt tacita renūciatio ſeu habitus proderelicto qͥ cauſatur ex cōtractu mr̄imonij cū elegerit actū oīno ꝯtrariū clericatui. vn̄ quātuꝫ in ſe fuithabuit bn̄ficium ꝓ derelicto. ad hoc tex. in. d. c. extranſmiſſa. ⁊ qd̓ no. Inno. in. c. j. de apoſta. ⁊. d. c.cū renūciatur. itē p̄ſuppoſito ꝙ cā perditionis eſſetilla. alle. per do. An. nihilominus dicerē adhuc vacare beneficia ipſo facto. ꝓbat̉ ꝑ ſil̓e ꝑ adeptionemſecūdi beneficij curati vacat primū ipſo facto quiareddit̉ impotens ad ſeruiendum vtriqꝫ. vt in. c. cūſingula. de p̄ben. li. vj. ⁊. c. relatū. de cle. nō reſi. cūſi. ⁊ tamē ſi quis adipiſcitur ſcd̓m de facto vacat primū ipſo facto. vt in. d. c. eū qui. ad idem. c. quantode tranſla. prela. vbi ep̄s tranſferens ſe ꝓprio motu ad aliā cāthedrā caret habita ⁊ ambita. ita in ꝓpoſito in odiū iſtiꝰ qui voluit ꝯͣhere matrimoniumcarnale cū nō poſſit debeat tn̄ effectꝰ ſurgere ꝯͣ euꝫac ſi matrimoniū tenuiſſet. Ex predictis habes an⁊ qn̄ ex cōtractu matrimonij clericus perdat beneficia ſua. an aūt ⁊ qn̄ ꝑdat priuilegiuꝫ clericale. Io.an. tractat in. d. c. Ioannes. ⁊ ibi dicitur.Cōiugatus ad adminiſtratiōeꝫNI 3C ⁊ ad ordinē eccl̓iaſticū vel beneficiū nō ꝓmouet̉ niſi caſtitatē ꝓmittat ⁊ nō ſit bigamus. h. d. pͥmo dictū. ſcd̓o exceptio. ibi. niſi. ¶ Nota primo ꝙ clericꝰ cōiugatꝰ nedū bn̄ficia eccl̓iaſtica

ſꝫ nec̄ etiā adminiſtrationē eccl̓iaſticā hr̄e poteſt. etputo ꝙ ꝑ hoc ꝟbū adminiſtrationē ſit hic caſus. vtnō poſſit eē vicariꝰ ep̄i. qd̓ tenēt doc. in. c. j. eo. ti. li.vj. ſꝫ ꝑ alias rōnes. dicūt enī ꝙ cū clericꝰ ꝯiugatꝰ nōgaudeat pͥuilegio eccl̓iaſtico niſi in duobꝰ de quibꝰibi inter que nō reꝑit̉ iſtud nō poterit ꝓmoueri adhoc officiū. ¶ No. ſcd̓o ꝙ qn̄qꝫ clericus vouet̉ cōtinentiā exp̄ſſe ⁊ ſic tenet̉ nō ſolū ad cōtinentiā ex cōſtitutione eccleſie ſꝫ etiā ex voto. qd̓ an̄ ſit verū generaliter dicā in. c. cum olim. jͣ. eo ¶ Ultimo no. ꝙ cōiugatꝰ qͥ ꝯͣxit cū vnica ⁊ virgīe pōt ꝓmoueri ad ordines. dūmodo ꝓmittat ꝯtinētiā ⁊ intellige vxoremortua vel cōſentiente ꝓut no. in gl. ¶ Sed q̄ronūquid poſſit ꝓmoueri ad ordines minōres. ⁊ dicꝙ no. vt in. c. fi. de temp. or. li. vj. vn̄ ꝟbū ſacros ordines capit̉ hic generalit̓ vt cōp̄hendat oēs ordīes⁊ idē dic de bn̄ficijs vt indiſtincte nullū bn̄ficiū poſſit habere in titulū. an autē diſpenſatiue poſſit hr̄edicet̉ in. c. ioānes. jͣ. eo ¶ In glo. ij. ibi ſequeſtrato manſionis cubiculo. nunqͥd aūt ſufficiat ſeꝑatioqͦ ad lectū tm̄ an debeant ſeꝑare ſe qͥ ad habitatiōeꝫdic vt glo. in. c. ep̄s bn̄dictionē. lxxvij. di. ⁊. c. oīno.xxxj. di. ⁊ generaliter an ⁊ qn̄ liceat alteri cōiugumintrare religionem. dicet̉ in. c. ex parte. de conuer.cōiū. ¶ In glo. fi. ibi quidā dicunt ꝙ nō p̄t. ⁊cͣ. hācopi. tenuerūt Goſ. Hug. ⁊ Hoſti. qͥ multū in hoc inſtant ⁊ ꝓbāt ꝑ leges ciuiles dicētes ꝯiugatū nō promouendū niſi habuerit vxorē ex virginitate nō cōcubinā in aucͣ. quō oportet ep̄i. §. j. ⁊ in hoc multuꝫinſtant. ſꝫ opi. glo. nr̄e q̄. jͣ. ſubijcit̉ cōiter tenet̉. ⁊ lꝫIo. an. hic trāſeat recitādo. d. Hoſt. tn̄ glo. ſua poſito in. c. vnico. eo. ti. li. vj. tꝫ cū opi. huius gl. ⁊ ibivide latiꝰ. Idē ſentit gl. in. c. qual̓. xxx. q. v. ⁊ ī. c. innotuit. de elec. optime facit. c. tanta. qui fi. ſint legi.nā in fauorē mr̄imonij fingit̉ matrimoniū a principio fuiſſe ꝯͣctuꝫ. ⁊ ſic ē cōformitas ⁊ vnitas int̓ iſtos⁊ multū mouet me in hac opi. ꝙ hec irregularitasſit de iure poſitiuo qd̓ no. in. c. ij. de biga. iō cuꝫ ſitodioſa ⁊ ꝯͣhat̉ ſine delicto ⁊ ex ꝑmiſſione apl̓i dꝫ fieri ſtricta interp̄tatio. no. Inno. in. c. ad audientiā.de homi. iura gͦ que requirūt virginitatē tꝑe ꝯͣctushabuerūt reſpeciū ad effectū vt nō dicat̉ corruptaꝑ aliū. vnde hͨ opi. ſatꝭ eſt equior ⁊ attēdēda ē multū loci ꝯſuetudo. ⁊ ſi vis ſcire qͣre bigamꝰ vel corruꝑte maritꝰ nō poſſit ꝓmoueri ad clericatū. dic̄ qꝛ clericꝰ dꝫ eē miniſter xp̄i .i. ſacr̄i. iō indecēs ē illū ꝓmoueri qui patit̉ aliquē defectū in aliquo ſacr̄o ſic̄ patit̉ ille qͥ diuiſit carnē ſuā in plures vl̓ habuit corruptā. nā matrimoniū ē maximū ſacr̄m in eccl̓ia. vt īc. debitū. de biga. ⁊ ꝯiūctio carnalis deſigͣt ꝯformitatē q̄ ē inter xp̄m ⁊ eccl̓iam militantē ꝑ aſſumptionē carnis humane. vn̄ ſic̄ fuit caro vnica ⁊ pura itavnicū dꝫ eē matrimoniū ⁊ puꝝ. ad hͦ vt eccl̓ia recteillā vnitatē poſſit p̄figurare. ⁊ de hͦ vide latiꝰ ī. d. c.debitū. ⁊ ꝑ gl. in. c. qͣpropt̓. xxvij. q. ij. Eſt etiā ī matrimonio coniunctio animorum per quā deſignatur charitas ſeu coniunctio in charitate inter deū⁊ fidelem animam. Eſt ergo matrimonium maximum ſacramētū qꝛ deſignat illas duas res ſacrasde quibus ſupra dictum eſt.