I

ſuꝑ eo. de eo qͥ cog. ꝯſan. vxo. ⁊. xxxv. q. vj. ſi duo.Indiciū ꝓprie eſt notabile ſignū alicuiꝰ dicti rei ſeufacti qd̓ ſubijcit̉ neceſſitati ꝓbāde. ⁊ largo mō argumentū pōt dici indiciū. ⁊ vide in. c. forus. de ꝟbo.ſig. nā tot poſſunt eſſe indicia ⁊ ita vrgentia ꝙ īducerent iudicē ad credulitatē ⁊ ſufficerent ad ferēdāſnīam etiam in criminalibus. l. indicia. C. de rei vēdi. l. ſciant cuncti. C. de proba. c. afferte. de p̄ſump.⁊ vide qd̓ dixi in. c. tertio loco. de proba. ⁊ idē dic d̓ſi. Sed veniamus ad notoriuꝫ qd̓ ẜm gl. eſt triplexſcꝫ iuris facti ⁊ p̄ſumptionis. notorium vero iurispōt ſic deſcribi ꝙ ē ſpōtanea ꝯfeſſio clara probatioiuſta ⁊ indubitata diffinitō ⁊ irreuocabilis. ⁊ declara. dicit̉ enī ſpōtanea ꝯfeſſio. qꝛ ex ſpōtanea ꝯfeſſion in iure facta orit̉ notoriū. vt in iſto tex. Iteꝫ exclara ⁊ indubitata ꝓbatione etiā orit̉ notoriū. vt inc. cū olim. de. ꝟ. ſig. Itē ex diffinitione ſeu ſnīa necpōt ampliꝰ retractari vt hic. ⁊. c. fi. ⁊. c. cū inter d̓ reiudi. nā res iudicata ꝓ veritate accipit̉. l. res iudicata. ff. de re iudi. ⁊. l. ingenuū. ff. de ſta. ho. ⁊. d. c. cūinter. ⁊ dicit̉ notoriū iuris ex duplici cā. vel qꝛ in iure orit̉ .i. ex his q̄ in iudicio fiunt vel ex eo qꝛ iurisartificio inducit̉ Et hoc reſpectu diligent̓ aduerte.qꝛ notoriū qd̓ glo. appellat p̄ſumptiōis pōt dici notoriū iurꝭ. nā artificio iurꝭ inducit̉ ⁊ tūc ſufficeret facere diſtinctionē bimēbrē. ſic̄ debet eē quelibꝫ bōadiſtinctio. nā qd̓dam ē notorium iuris qd̓daꝫ facti.Notoriū iuris p̄t dici duplex. qd̓dā orit̉ ex his queagunt̉ in iudicio. qd̓dā vero ex actibꝰ extraiudicialibꝰ qn̄ ius vehemēter aliqͥd p̄ſumit vt in filiationeꝓbāda. nā ex ꝯiecturis a iure inductis filiatio dicit̉notoria ⁊ tunc dic ꝙ notoriū iuris ſeu p̄ſumptiōisē iuris euidentia vehemēter p̄ſumpta. Notoriū facti vario modo diffinit̉ ſꝫ ſufficit ponere duas diffinitiōes ſeu p̄ſcriptiones. prima ꝙ eſt crimen vel factū cuius teſtis ppl̓s ē ⁊ ſimulatꝰ locꝰ nō eſt. vt not̓.archi. ij. q. j. de manifeſta. ⁊ vide bo. tex. in. c. cū dilectus. jͣ. de pur. cano. ſcd̓o mō diffinit̉ ꝙ ē clara etfam oſa locutio ex euidentia rei ſurgens que tergiuerſatione aliqua celari nō pōt. ꝓbatur in. c. ſe. ⁊ īc. euidentia. de accu. Et hoc notoriū facti ē triplexnā qd̓dā ē notoriū facti ꝑmanentis vt ꝙ palatiumdn̄oꝝ ſit in platea. ⁊ hͦ ꝓprie dꝫ dici notoriū qͣſi resnota oībus volētibꝰ inſpicere. ꝓ hͦ aucͣ. qui ſel̓. C.quō ⁊ qn̄ iudex. ⁊. d. c. euidētia. vn̄ dicit text̉. in. d.aucͣ. ꝙ vox p̄conis qꝛ eſt trāſitoria nō trāſit in notoriū qꝛ paucis noteſcit. ſꝫ edicta ſic qꝛ hn̄t actū ꝑmanentē. Scd̓m ē notoriū facti trāſeuntis ⁊ nō redeūtis vt ſi in ꝯſpectu ppl̓i aliqͥs fuit occiſus. nā pōt dicinotoriū tunc. nō aūt ꝙ ſit notoriū nunc. ⁊ ſic intelligo qd̓ dixi de voce p̄conis. Tertiū ē notoriū facti īterpollati. exēplū in eo qͥ eſt paratus ſꝑ ad mutuandū ſub vſuris. nā nō ſemꝑ mutuat ſꝫ interpollatimlꝫ poſſit dici hr̄e actū ꝯtinuū reſpectu aptitudinis.ſꝫ nō actꝰ. ⁊ hec ſufficiāt qͦ ad primū. habes enim exp̄dictis terminos declaratos ⁊ ex quibꝰ iudex adducit̉ qn̄qꝫ ad verā ſcīam qn̄qꝫ ad credulitatē queſufficit ad ferēdā ſnīam. Uenio ad ſcd̓m .ſ. qͦt hoīmſcīa requirit̉ ad inducendū notoriū facti. ⁊ in hͦ varia dicunt̉. vide glo. no. in. c. de manifeſta. iuncto

tex. ij. q. j. q̄ dicit ſufficere ſcīaꝫ. x. hoīm. ſꝫ intelligoillā glo. ꝓut ibi no. nā oportet ꝙ detur ſcīa totiꝰ vicinie vel maioris ꝑtis. ita ꝙ nō ſint minꝰ. x. vn̄ in loco vbi nō ſunt. x. ꝑſone nō pōt ortri notorium. ⁊ ꝙſufficiat ſcīa vicinie ⁊ ꝙ non requirat̉ ſcīa totiꝰ ppl̓i.vide bo. tex. in. d. c. cū dilectus. de pur. ca. dicit tn̄hic Cal. ⁊ bn̄ ꝙ diſcretus iudex ex varijs circūſtantijs ⁊ qualitate actꝰ loci ⁊ tꝑis arbitrat̉ factū eē notoriuꝫ vel non. ⁊ cōiter dicit̉ ꝙ ex tribus cauſat̉ notoriū. ex hoīuꝫ ſcīa ⁊ loci. ⁊ tꝑisᵛ qualitate. nā loporteret ꝙ nō fiat de nocte neqꝫ in loco ſecreto nec paucis ſcientibus ſꝫ ꝙ in publico ⁊ patenti loco. Itē dedie ne homines de facili decipiant̉. Itē ꝙ in p̄ſentia plurimoꝝ vt p̄dixi. ſꝫ vt dixi diſcretus iudex habebit oīa ꝑſcrutari diligenter. nā etiā de nocte ipſapoſſēt adhiberi lumina vt poſſit hr̄i indubitata ſcīaactus. ⁊ idē dic de ſi ¶ Ad tertin̄ qualit̓ ꝓbet̉ notorium. dico ꝙ duo teſtes ſufficiūt ſicut ad ꝓbanduꝫfamā. vn̄ licet duo nō ſufficiūt ad cauſandū notorium ſufficiunt tn̄ duo ad ip̄m ꝓbandū. qꝛ ī ore duorum vel triū ſtat om̄e verbū. de quo vide glo. in. §.qn̄. ij. q. j. ⁊ quod no. glo. in. l. iij. ff. de teſtibus.Circa quartum videlicet nunquid in notorio reqͥratur ordo iuris. dic cōcluſiue ꝙ in notorio p̄ſumpto. vt qꝛ agitur de conſanguinitate probanda ſeruatur ordo iuris. ſed ibi eſt ſpeciale. qꝛ ex probabilibus coniecturis probatur factū notorium. In notorio vero facti nō requiritur vſqꝫquaqꝫ ordo iurꝭſed cōmuniter dicitur ꝙ requiratur citatio. Itemſcientia. vt in. c. ad noſtram. de iureiur. ⁊ in. c. manifeſta. ij. q. j. ⁊ pn̄t in hͦ multa allegari ꝓ ⁊ contra.ſed vide qd̓ dixi decitatione. in. c. cū olim. de re iudi. vbicunqꝫ enim factū eſt ita notoriū ꝙ certuꝫ eſtabſenti nullam defenſionem cōpetere tunc non eſtneceſſaria citatio. qꝛ illa fit vt ſe defendat. ⁊ ſic intellige tex. in. d. c. cum olim. ⁊. l. ij. ff. de admi. re. adciui. ꝑti. ⁊. c. venerabilē. de elec. qn̄qꝫ pōt cōpeterealiqua defenſio qd̓ eſt quaſi regulare ⁊ tūc requiritur citatio al̓s nō valebit ſententia. ⁊ intelligo tex. īc. fi. iuncto. c. j. de offi. dele. li. vj. ⁊ in cle. paſtoralisde re iudi. De ſententia vero dicit h̓ Cal. ꝙ requirit̉. ſed nō cū ſolennitate ſolita. ⁊ ſic intellige Inn.in. c. ex ꝑte. de. ꝟ. ſig. ⁊ ꝙ requirat̉ aliqualis ſententia videt̉ tex. in. l. ſi ꝯfeſſus. ff. de cuſto. ⁊ exhi. re. ⁊ij. q. j. nos in quēqͣꝫ. litis vero cōte. ⁊ alius ordo iudiciarius ſolennitatē reſpiciens neceſſario nō ē obſeruandus. ꝓ quo vide bo. tex. in cle. paſtoralis. d̓re iudi. Ad vltimū nunqͥd requirat̉ ꝓbatio dic ꝙin notorijs facti ꝑmanētis nulla ꝓbatio requirit̉vt in. c. ſe. ⁊ in. c. euidentia. de accu In notorio iuris reqͥrit̉ ꝓbatio ſi negaret. vn̄ ſi nego ſnīaꝫ lataꝫꝯͣ me dꝫ ꝓbari plene. vt in. c. ſic̄. de re iudij Idē dic̄in notorio p̄ſumpto. vt ī. c. ꝑ tuas. de ꝓba. In notorio facti interpollati reqͥritur ꝓbatio lꝫ nō multūplena vt in. c. cū in dioceſi. de vſur. In notorio facti tranſeuntis requirit̉ ꝓbatio plena ⁊ ē valde vtile ꝙ iudex a principio declaret factū eē notorium.de quo vide tex. cum glo. in. ꝟ. declarato. in. d. cle.paſtoralis. ⁊ hec ſufficiant ꝓ curſu lectiōis. naꝫ pleniſſime pōt maͣ examinari ⁊ videri in locis. sͣ. alle.