II ¶ De coha. cleri. et mulie
poſſet tn̄ dubitari nūquid ſacr̄m baptiſmatis in neceſſitatibꝰ poſſit recipi a talibus. ⁊ potius inclinarem in ſnīam affirmatiuā. nā ⁊ ab heretico licite qͥsrecipit hoc ſacr̄m in neceſſitate. vide bo. tex. in rōeeius. xxxij. di. §. verū ¶ Secūdo caſu etiā ꝙ quando ſunt p̄ciſi a canone. diſtingue aūt factuꝫ ē occultum aut notoriū. ſi notoriū nō licet a talibꝰ perciꝑealiqua ſacr̄a. ar. hic ⁊. d. §. veruꝫ puto ꝙ hoc fallit īſacr̄o baptiſmatis. ⁊ in ſacr̄o corporis xp̄i vt in neceſſitate liceat a talibus iſta reciꝑe ſicut d̓r de fornicarijs ⁊ ſimoniacis in ordine. vt in. d. §. veꝝ. ⁊ qͣrepotius ꝑmittant̉ iſta ſacr̄a qͣꝫ alia vide bo. glo. in. d̓.§. verū. Si ꝟo factū ē occultū ſentiūt doc. h̓. ꝙ ī ſacramētis neceſſarijs nō ſit abſtinendū ab eis. ſꝫ involūtarijs licite poſſumꝰ abſtinere dūmō euiteturſcandalū. qͥnīmo debemꝰ abſtinere in iſtis volūtarijs. ar. vj. q. ij. ſi tātum. ⁊. c. placuit. ⁊ vide Inno.in. d. c. j. de ſciſma. ⁊ ibi fuit in ſin. opi. ꝙ talis occultus qͣꝫuis nō habeat executionē ordinis nihilominus tamē tranſfert in aliū ꝯferendo ſibi ordinē ꝓpter cōem opi. ⁊ publicā vtilitatē ſicut in ſil̓i dicimꝰi. l. barbariꝰ. ff. de offi. preto. multi tn̄ in hoc. ꝯͣ. vtno. in. c. nihil. de elec. ⁊ in. c. veritatis. de do. ⁊ ꝯtu.⁊. .j. q. j. in ſumma. ⁊ nūqͥd excōicatū occultū quempoſſum probare excōicatū debeā euitare maximeſi ē p̄latꝰ meꝰ. vide no. ꝑ Inn. in. d. c. j. ⁊ ꝑ eundemin. c. cū nō ab hoīe. de ſen. ex ¶ Ultimo cāu qn̄ p̄ciſio nō ē facta a iudice vel a canone. ſentiūt doc. hicꝙ poſſumꝰ ſine ſcādalo abſtinere a ſacr̄is voluntarijs nō tn̄ peccamꝰ nō abſtinēdo. qꝛ nō ſūt ſuſpenſiqͦ ad nos. vt in. c. fi. jͣ. eo. Et q̄ ſunt ſacr̄a volūtaria⁊ q̄ neceſſaria vide bo. glo. in. c. veniēs. de tranſac.Et vtꝝ eccleſia liget peccata oīno occulta ſeu peccatores delinquētes occulte. dic ꝙ ſic. vide glo. no. incle. j. d̓ here. ī. ꝟ. īcurrāt. qͣſi ī fi. ſꝫ ī hͦ fi. cāu. do. An.diſtinguit ꝙ vbi peccatū ē notoriū nō ē licitū ab eisaudire diuina vel ꝑciꝑe ſacr̄a. qꝛ oē peccatū notorium int̓dicit officiū ſine diſpēſatiōe. vt ī. c. fi. de tēp.or. Adducit ⁊ alias rōes nō ꝯcludētes iudicio mēovn̄ ſimpl̓r inhereo pͥme cōcluſioni. ⁊ dico tex. eē inc. fi. jͣ. e. nam ibi ſe reſtringit ad peccatū fornicationis notoriū. ⁊ idē facit tex. in. d. c. nullꝰ. nā opi. ſuaeēt vera ſi dixiſſet canon. nullus audiat miſſā illiuſquē indubitāter ſcit ī pctō iacere ⁊ nō poſuiſſet ſpecialitatē in fornicario. ad idē. d. §. veꝝ. nec. ob. c. fi.de tēp. or. qꝛ fatet̉ ꝙ ip̄e grauit̓ peccat celebrando ſꝫnō alij audiēdo ſic̄ pꝫ in ſil̓i in. c. fi. jͣ. eo. ⁊ ꝑ hoc hēsexpeditā maͣm intrinſecā huiꝰ. c. ⁊ ad p̄dicta reducoēs gl. hic poſitas q̄ multū generalit̓ locute ſūt preter glo. in. ꝟ. notoriū q̄ attingit aliā maͣm extrinſecam a. c. cū qua dicemꝰ aliqͥd de notorio ſaltē ꝓ intellectu terminoꝝ ¶¶ In gl. ī. ꝟ. notoriū in fi. de hacmaͣ notorij vide ſatis ꝑ ſpe. in ti. de noto. cri. ⁊ bo.gl. iūctā tex. ij. q. j. manifeſta. ⁊. c. de manifeſta. ⁊ ꝑHoſti. in ſum. eo. ti. §. fi. aliqͥd ꝑ Cy. C. de accu. ea qͥdē. ⁊ ex dictis huiꝰ gl. nō pōt hr̄i certa doctrina necpropter ꝓlixitatem talis maͣe pōt legendo faciliterexplicari ¶ Sꝫ ꝓ noticia glo. ⁊ terminoꝝ inſtabimcirca aliqͦ. pͥmo declarādo terminos. ſcd̓o qͦt hoīuꝫſcīa requirat̉ ad inducēdū notoriū. tertio quō ꝓbe
tur. qͣrto vtꝝ exigat̉ ordo iuris. qͥnto vtꝝ exigat̉ ꝓbatio ⁊ ꝓcedā cōcluſiue ¶ Ad pͥmū aduertēduꝫ ohabemꝰ duo extrema .ſ. ſciam ⁊ neſciaꝫ. neſcire eſtꝓrſus igͦrare ita ꝙ nulla ibi cadat credulitas. vt noͣff. de iu. ⁊ fac. ig. ſuꝑ rubrica ꝑ Bar. in. l. admonendi. ff. de iureiu. facit qd̓ no. glo. in. c. ij. de teſti. li. vjScīa ꝟo pōt hr̄i duplex. pͥmo in his q̄ ſūt alicuiꝰ artis ſeu ſcīe ⁊ in his ſcire ē rē ꝑ cām cogͦſcere. vt dicitph̓s. ⁊ facit. l. ſcire leges. ff. de legi. ⁊. c. intelligentiajͣ. de. ꝟ. ſig. habet̉ ſecūdo in his q̄ ſunt alicuiꝰ facti.⁊ dicimur qͥd ſcire qn̄ ad noticiā illiꝰ ꝑuenimus adaliquē ſenſū corporeū vtputa ſcio ꝙ habes caputium in capite. hͦ enī ſcio qꝛ dep̄hendo per ſenſuꝫ viſus. ⁊ hec ſcia requirit̉ in teſte. iij. q. ix. teſtes. ⁊. l.teſtiū. C. de teſti. ad hāc ſcīam iudex non poteſt adduci niſi in actu cōtinuo. vel quādo res geſta ē coram eo tanqͣꝫ coram iudice. In actibus vero trāſeuntibus ſeu in momētaneis iudex nō habet talemſcīam ſed ex varijs ꝯiecturis ⁊ varijs ꝓbationumgradibus adducit̉ ad credulitatē que tenet mediūinter ſcīaꝫ. ⁊ neſcīam. Et ad habēdū ſcīam ſeu iſta:credulitatē habemus vt dixi multos gradus probationis ⁊ diuerſa vocabula. nā qn̄qꝫ factū ē occultum. qn̄qꝫ pene occultū. qn̄qꝫ publicuꝫ. qn̄qꝫ dicit̉manifeſtū. qn̄qꝫ euidens. itē fama rumor indiciuꝫargumentū ſuſpitio opinio credulitas p̄ſumptio.notoriū ⁊ ſi. Occultū ꝓprie dicit̉ ſicut eſt qd̓ ꝓbarinō pōt. vn̄ dei iudicio relīquit̉. xxxij. di. erubeſcāt.vj. q. j. ſi oīa. facit. l. duo ſūt titij. ff. de teſta. tute. Pene occultū d̓r id qd̓ ꝓbari pōt ſꝫ cū difficultate. vnd̓dictio pene diminuit ſicut dictio quaſi. vt in. c. cumdilecta. de cōfir. vti. Publicū vero eſt nomē generale ⁊ verificat̉ qn̄qꝫ ī notorio ⁊ qn̄qꝫ in fama. vnd̓ notoriū pōt dici publicū ſic. ⁊ id qd̓ conſtat ꝑ famam.vt eſt tex. jͣ. eo. c. ſe. ⁊ idē quaſi dic de manifeſto. nāmanifeſtū multipl̓r capit̉ in iure. qn̄qꝫ manifeſtumeſt qͥd notoriū facti ꝑmanētis. vt ꝓbat̉. ij. q. j. manifeſta. ⁊. c. de manifeſta. qn̄qꝫ ſumit̉ ꝓ notorio factitranſeuntis ⁊ nō redeuntꝭ. iij. q. v. qꝛ ſuſpecti. quādoqꝫ ⁊ ꝓprie ē ſpēs de ꝑ ſe differēs a notorio. ⁊ hꝫſe in minꝰ qͣꝫ notoriū. nam proprie manifeſtum eſtpublica ſeu famoſa inſinuatio ex certo auctore ⁊ excertis cauſis proueniens. ⁊ differt manifeſtuꝫ a fama. qꝛ fama quādoqꝫ procedit ex incerto auctore.quandoqꝫ etiam eſt fallax nō ſic manifeſtuꝫ. poteſtenim probari. ſed nō ita clare apud alios ſicut notorium/ Fama vero ſolet deſcribi prout dicitur inglo. ꝙ eſt illeſe maieſtatis ſeu dignitatis ſtatus vita ⁊ moribus cōprobatus. ſed iſte deſcribit tantuꝫbonā famam nō malā q̄ tamē pōt ita ſe hr̄e ad malū ſicut ad bonū. vn̄ appellat̉ quis famoſus latro. l.capitaliū. §. famoſos. ff. de penis. ⁊ in. c. ex parteade. de teſti. vbi raptores vocant̉ notabiles. ꝓprieaūt deſcribēdo famā in genere ſuo dic ꝙ ē cōis locutio ex veriſil̓ibꝰ ꝯiecturis ſurgēs. ⁊ dixi no. ex veriſil̓ibus. qꝛ al̓s ꝓprie nō ē famā ſaltē qͦ ad iurꝭ effectū ſꝫ ſūt vane voces ppl̓i. de qͦ plene per Bar. in. l.de miore. §. tormēta. ff. de q̄ſti. ⁊ glo. ⁊ docto. in. c.inquiſitiōis. ⁊. c. cū oporteat. de accu. Rumor ꝟoin minus ſe hꝫ qͣꝫ fama. vide bo. glo. iuncto tex. i. c