Druckschrift 
6 (1488) Decretalium 3
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Li

ſed dic ille.. intelligit̉ de oībus clericꝭ. ſic videtur intellexiſſe Io. in. c. ſi qͥs virorū. xxx. di. vel intelligo in ep̄is tꝑe neceſſitatꝭ puta algoris vl̓ pluuie qͥn vtunt̉ dn̄t vti diffibulatꝭ.. .n. p̄cipit̉ vtvtāt̉ pallijs ſꝫ dn̄t vti diffibulatꝭ ſꝫ eo caſu poſſūtvti. ad p̄dicta facit. c. deꝰ. qd̓ ibi no.. eo. vbiderat̉ veſtis ſuꝑior inferior Itē no. monachus ꝓmotꝰ ad ep̄atum mutat̉ habitū monachalē īmo nec ſi ꝓmoueat̉ in cardinalē. gl. ī. c. monachi. xv. q. j. ſꝫ qꝛ tex. dicit clerici debēt deferre anulos niſi cōpetat eis ex officio dignitatis.Quero qui ſint iſti? dicit Io. an. ceſſante priuilegio ſoli ep̄i ſuꝑiores pn̄t. mouet̉ qꝛ ſolus ep̄s ꝯͣhit matrimoniū ſpūale eccl̓ia ſua. ip̄iꝰ mortēdicit̉ eccl̓a viduata. ſic dicunt̉ alie eccl̓ie viduate mortē prelatoꝝ ep̄i ſuccedūt. ad. c. fi. de ſucceſ. ab inte. hec Io. an. pōt cauillari per. c. nedefectu qd̓ ip̄emet allegat.. de elec. nam ibi text̉.doc. dicūt eccl̓ia remanet viduata nedum mor ep̄i ſꝫ etiā mortē cuiuſlibet p̄lati regularis eccl̓iecollegiate. qͥſqꝫ illoꝝ dicit̉ paſtor eccl̓ie vt ibi patꝫexp̄ſſe Itē aduerte iſte tex. non dicit illi ſolipoſſint vti qui ꝯͣxerūt matrimoniū ſpūale ſꝫ ſolūdat ſe ſuꝑ officio dignitatis. multi ſūt p̄lati inferiores ep̄o qui dicunt̉ habere dignitatē. c. indēnitatibus de elec. li. vj.. c. vt apl̓ice. priuile. eo. li. necmemini alicuiꝰ tex. qui vſuꝫ anuloꝝ ꝯcederet ep̄isdūtaxat bn̄ poſſet in argumētū induci. c. vt apl̓ice.p̄alle. vbi d̓r ſedes apl̓ica ꝯcedit abbatibꝰ qͥbuſdam alijs p̄latis inferioribꝰ inſignia ep̄alia. ſic videt̉ ex ꝓpria dignitate inferioribꝰ iſta ꝯpetūt ſic fere habēt oēs abbates ex pͥuilegio vt poſſintportare inſignia ep̄alia ꝯferre minores ordines. idē dicit cardinalibus ep̄is. habētent ex priuilegio vt poſſint portare inſignia ep̄alia cōferreminores ordines ſicut abbates. nam vltra officiuꝫſacerdotale nihil habent a iure. ita dicunt Hoſti.Io. an. in. c. j. de ſupͣ. neg. p̄la. no.. Sed poſſetrn̄deri ad iſta iura loquūtur ī alijs inſignijs ep̄alibus. vt in mitra baculo paſtorali ſandalijs ſimilibus. Et hoc facit id qd̓ habet̉ ī pōtificali vbi habetur diſponit̉ ſuꝑ anulo ꝯcedēdo abbatibꝰ ſicutep̄o. ille liber approbatus ē ab eccl̓ia vt in. c. miramur. qd̓ ibi no. de ſeruis or. ſi tamē vis tenereopi. Io. an. que cōis ē poſſes dicere quēadmod̓anulus dat̉ ſpōſe in ſignū matrimonij. xxx. q. v. femine. ita ꝑſone eccleſiaſtice in ſignū matrimonijſpūalis. qͣꝫqͣꝫ alij p̄lati inferiores maxime regulares dicant̉ ꝯͣhere matrimoniū eccleſijs eorūtn̄ illud eſt veꝝ matrimoniū quēadmoduꝫ ꝯtrahit̉inter ep̄m eccl̓iam ſuā. vnde videmus ep̄s tāqͣꝫmatrimonialit̓ alligatus pōt eligi ad aliā dignitatem ſꝫ dꝫ poſtulari. c. fi. de poſtu. pla. ſed p̄lati inferiores pn̄t eligi. c. abbatē. de elec. li. vj. ad id qd̓dixi de libro pōtificali pōt rn̄deri habuit reſpectūad id qd̓ cōiter accidit. qꝛ ex pͥuilegio ꝯcedūt̉ abbatibꝰ inſignia ep̄alia voluit ponere formam tradēdi. iure tn̄ cauet̉ nec nec ꝯj. puto tn̄ doctoresclerici licite deferūt anulū qm̄ inter cetera inſigniaque licite tradunt̉ doctoribꝰ etiā clericis dat̉ anul

ad p̄figurandū matrimoniū ſpūale ꝯtractuꝫ int̓eum ſciam. cle. ij. de magiſt. qd̓ ibi no. iſte tex.ſolūmodo fundat ſe ſuꝑ officio dignitatis. doctoratus aūt ē dignitas. c. quāto de magiſt. vbi tex. ſin.ẜm vnū intellectū ſenſit Bar. in. l. j. C. de nouodi. cōpo. in. l. fi. C. de iude. licet vacillauerit in. l.ex eo. ff. de mili. teſta. In cōtrariū tamen poſſet adduci iſta lr̄a dic̄ ex offō dignitatꝭ fūdat .n. ſe ſuꝑoffō offm̄ eccl̓iaſticū ē admīſtratō reꝝ eccl̓iaſticaꝝvt no. Archi. ī. c. j. de ꝯſue. li. vj. dicā ī. c. de ml̓ta.p̄ben. hanc adminiſtrationē hꝫ doctor. Satisvidet̉ paſſus iſte dubitabilis maxime cum tex.hibuerit clericis ornatū argēti auri etiā circa corrigiā. An aūt habēs vſum anuloꝝ vel inſigniumep̄aliū ex priuilegio poſſit vti illis extra locū priuilegiatū. Doc. alle. ꝯͣ. tn̄ ꝯcludunt recurrenduꝫad formā priuilegij. .. de priuile. porro. ſꝫ poſſintadduci Io. an. d. c. vt apl̓ice. ita etiā adducit ibi optime facit ille tex. ibi enī dicit tex. abbatesbus ſūt ꝯceſſa inſignia ep̄alia pn̄t vti in ꝓuincialibus ꝯcilijs ſinodalibꝰ alijs mitris ep̄alibꝰ lꝫita p̄cioſis ſicut ep̄i. hāc ꝑtē tenerem niſi pͥuilegiūaliter reſtringeret ptātem vel cōceſſionē. ar. in. l. j.ff. de offi. lꝓco. vbi ꝓconſul vtit̉ inſignijs dignitatꝭextra territoriū ſuū. qd̓ intellige vt dixi in. c. j. vt li.pen In glo. j. ibi ab officio degradent̉. nota exhoc ꝯͣ dictū Inno. qui ſimpliciter dixit ſe crederec. loqui de honeſtate. vides enī in hoc in multꝭalijs cōtinet p̄ceptuꝫ vt colligit̉ hic in glo. in.. adaleas. dic vt.. dixi. Et inquātū glo. dicit clericiexercentes officia ſecularia debēt degradari intelligit̉ ita amare ſicut glo. loquit̉. nam eēt de directo ꝯͣmentē. c. ſe. ſed intelligo debēt degradari. iſuſpendi vel etiā deponi qn̄ eēt incorrigibiles ſeddebēt primo moneri vt dicā in. c. ſe. In ea. glo.ibi nunqͣꝫ de manu ſua exeat pſalteriuꝫ. dic̄. c. qd̓alle. glo. ē Hiero. loquit̉ de religioſis. nec intelligas nihil aliud debeat facere religioſus. ſꝫ intellige horis cōpetētibꝰ maxime in illis qui habētaliud exercitiū qui nihil intelligūt de alijs ſcientijsalias ipſe Hiero. eēt ſibi ꝯͣrius ſcribes ad ruſticum monachum. Longo tꝑe diſce poſtmodū doceas inter bonos ſemꝑ ſectare meliores. vt ī. c. ſicviue. in. c. ſi clericatus. xvj. q. j. ex quibꝰ ꝟbis clare colligitur religioſum poſſe aſſumere officiū docendi dūmodo ad illud ꝓmoueat̉ legitime. itacludunt doc. de magiſt. c. qꝛ nōnulli. quēadmodum ꝓpter officiū cure poteſt de monaſterio extrahi. c. qd̓ dei timorē de ſta. regū. vt ſit cubiculariep̄i. ij. q. vij. paſtoris. ita fortiꝰ ꝓpter officiumdocēdi ibi longe magis ꝓficiat qͣꝫ in p̄dictis caſibus cum ad predicta multi reperiant̉ idonei nonad officium docēdi In gl. in.. ad aleas. ibi credo in beneficio obtento. no. glo. iſtaꝫ in pͥn. ex quahabes clericus publice aleator ipſo facto repellit̉a promotione ſed priuatur a beneficio obtentoniſi precedat monitio. vt in glo. An autē dicat̉ publice aleator qui ſemel vel bis publice ludit? de hocdic vt Bar. proſequit̉ in proemio digeſtoꝝ. ibirit qn̄ verificent̉ iſta noīa verbalia vt aleator calū-