L

⁊ vide dictū Hiero. xliiij. di. in prin. Itē no. ibi gratis. ⁊cͣ. ꝙ nullū prorſus munꝰ debet iudex eccleſiaſticꝰ exige̓ a ꝑtibꝰ. Ultīo no. ex fi. iūcta gl. fi. ꝙ ſnīalata intercedente pecunia eſt ip̄o iure nulla. Nunquid autē cōmittat̉ ſimonia? vide glo. menti cōmēdandā. jͣ. q. iij. vendentes. que cōcludit ꝙ in ꝓphanis nō cōmittit̉ ſimonia lꝫ ſit grauiſſimū peccatuꝫrō qꝛ ſimonia cōmittit̉ tm̄ in ſpūalibus vl̓ annexisj. q. j. quaſi per totum ⁊ maxime ibi in ſūma. ſed inrebus ſpūalibꝰ ſatis poteſt dici ſimoniaꝫ cōmitti ſido pecuniā vt habeam ſnīam ꝓ me qꝛ volo conſeqͥſpūale vel ſibi annexum. ¶ In glo. j. in prin. videtur glo. excipiendo caſum a regula ꝙ redimere vexationē ſuaꝫ ſit ſpecies mali. qd̓ a doc. cōiter reprobat̉ cū hoc fiat auctoritate iurꝭ. gͦ nō eſt malum necſpecies mali. xxiij. q. iiij. qui peccat. ⁊. l. gracchus.C. de adul. ſꝫ forte glo. habuit reſpectū ad actū ī ſe.i. ad ipſam datione pecunie iudici factaꝫ. ⁊ an̄ ⁊ qn̄liceat dare pecuniam ad obſeruationē iuris ſui plene no. in. c. dilectus de ſimo. ⁊. c. ad aures. eo. ti. etdic vt ibi. Sed h̓ cadit vna bona queſtio ⁊ vtilis nūquid tradens pecuniā iudici poſſit illam repeteretanqͣꝫ indebite ſolutā? ⁊ exclude vnū caſū indubitabilē quādo dedit eo aīo vt iudicē corrūperet ad ferendā p̄ciſe ſnīam pro ſe. nam tunc ceſſat repetitiocum turpitudo verſetur ex vtraqꝫ parte. fiſcus enītalem pecuniam repetere pōt qꝛ ip̄e accipit oīa iſtaillicite acquiſita. vt. l. lutiꝰ. ff. de iure fiſ. Sed dubitabilis caſus ē quando dedit pecuniā vt ꝯſeruaretius ſuū ⁊ vt ſententiam recte ferat? de hoc vide gl.xiiij. q. v. c. nō ſane. ⁊. xj. q. iij. qui recte. vbi ponuntur opiniones cōtrarie. videt̉ tamen ibi glo. magꝭinclinare vt locus ſit repetitioni qꝛ nō turpit̉ deditſed iudex turpiter recepit. ꝓ hoc. d. c. nō ſane. ⁊. l. ijff. de cōdi. obtur. cām. ſꝫ Bar. in aucͣ. ſꝫ nouo iure.C. de pen. iu. qui male iudicauit tenet ꝙ hodie perius nouiſſimū nō poteſt repeti cū nō ſit licituꝫ quoquo mō dare pecuniā iudici. Satis ego putare excircūſtantijs hanc qōnem diffiniendā vt ſi veriſil̓iter timebat grauari habeat locū prima opi. vt poſſit repetere. al̓s aūt ſecus qꝛ prima fronte ē p̄ſumptio ꝯͣ dantē ꝙ voluerit corrūpere iudicē. ⁊ in hocno. iſtā glo. dū dicit niſi manifeſte ꝓbetur ꝯͣrium.nā licet oēs hodie vtāt̉ bonis ꝟbis nihilominꝰ mēte id agūt vt iudex ferat ꝓ eis ſnīam ⁊ pecunia ſeumunera ſolent ꝑuertere animū iudicis ⁊ cecare vtnō videat ius alterius ꝑtis. nā afficit̉ incōtinēti adius tradētis. ꝓ hͦ. j. q. j. ſūt nonnulli. viij. q. ij. c. j. ⁊ij. ⁊ primū dictū glo. clare ꝓcedit qn̄ extra iudiciuꝫquis dat pecunia iudici vt nō moleſtet eū. tūc enimnō tractat̉ de p̄iudicio alterius ꝑtis. ¶ In. glo. ij.ibi ordinariꝰ autē nō debet hr̄e niſi ſportulas. primo ꝓ declaratiōe videndū ē qͥd ſint iſte ſportule. ſecūdo qͥd poſſit reciꝑe iſte ordinariꝰ vel delegatus.Dic ad pͥmū ꝙ ſportule ſūt quedā vaſa que vulgariter vocant̉ ſportule. ⁊ ponit̉ cōtinēs ꝓ ꝯtento.qꝛ in illis vaſis ſolebāt deferri muuera iudicibꝰ etqualia debent eſſe iſta munera ſeu quāta nō ē legediffinitū. vt in aucͣ. generaliter alle. in glo. ¶ Et aduerte qꝛ dubiū eſt nūquid iudex eccleſiaſticꝰ ordīa-

rius poſſit petere iſtas ſportulas ſicut iudex ſecularis. ⁊ tenet Io. an. hic ⁊ cōiter doc. ꝙ nō. ⁊ idē no. īc. vnico de pluſpeti. ⁊ ſatis iudicio meo ꝓbat̉ hocin tex. nam licet queſtio in pͥn. loquat̉ in delegato.ratio tamē decidendi nō minus cōcernit ordinarios qͣꝫ delegatos cū ⁊ ipſi ſint beneficiati ⁊ beneficiadantur eis vt ius reddant ex quo habēt iuriſditionē ita ꝙ fortius dꝫ abſtinere ordinariꝰ eccleſiaſticᵍqͣꝫ delegatus. Itē aduerte qꝛ licet lr̄a in pͥn. loquat̉de quota litis. tamē in. ꝟ. mandamꝰ. ⁊ in. ꝟ. non attendentes. clare innuit̉ vt nihil a ꝑtibus ꝓrſus ſitexigendū. ⁊ hodie videt̉ declaratu in. c. ſtatutū. §inſuper. de reſcrip. li. vj. vbi tantū cōcedunt̉ expeſe victualiū cū iudex delegatꝰ ꝓficiſcit̉ extra domicilium. nunquid aūt valeat cōſuetudo in oppoſitū.Spe. in loco sͣ. alle. tenet ꝙ ſic. cuiꝰ dictuꝫ reprobatglo. in cle. ſtatutū. de electi. ꝑ iſtum tex. qui bene facit. nā h̓ dānatur ꝯſuetudo vt patet ibi more ſecularium. niſi diceres ꝙ nō erat cōſuetudo iſta in foroeccleſiaſtico ſed tm̄ in ſeculari. Dn̄s Car. h̓ dicit attentari poſſe ꝙ ſi cōſuetudo nō habuit ortuꝫ ab exactione poſſūt tūc partes ad obſeruandū laudabilem ꝯſuetudinem cōpelli. ar. in. c. ad apoſtolicam.jͣ. de ſimo. ſed hoc dictū mihi nō placet qm̄ aut preceſſit exactio ⁊ tūc claꝝ vt cōſuetudo nō potuerit induci qꝛ ꝯtra honeſtatē ⁊ cōtra mentē huiꝰ. c. ⁊ facitj. q. iij. ex multis. Aut nō p̄ceſſit exactio ⁊ tunc noninducit̉ conſuetudo ex liberalitate donantiū ſꝫ q̄libet donatio habet effectū ſuum. iuxta ea que not̉.Bar. in. l. cū de in rem verſo. ff. de vſuris. facit. l. ſicertis annis. C. de pactis. ¶ Nec ob. c. ad apoſtolicā. qꝛ illud loquit̉ quādo diu aliquid fuit datuꝫ inpiam cauſam. tunc enī laici vident̉ voluiſſe inducere illam cōſuetudinē. vt ibi plene nō ¶ Cō clude gͦꝙ de iure ciuili ordinarius petit iſta munera a leganō diffinita. Delegatus aūt petit ꝓut dicit̉ h̓ in gl.ſꝫ de iure canonico nec ordinariꝰ nec delegatꝰ pn̄tpetere aliquid ꝓ labore iudicādi ꝑ id qd̓ habet̉ ī litterā. Sed dubium eſt quid ſi delegatus non habet ſufficiens beneficium vnde viuat nunqͥd poſſit petere ſaltem vt delegatus principis. iſta litteraa contrario in verbo non obſtante facit ꝙ ſic. ⁊ licꝫquidam teneant oppoſitum per alias rōnes littereſcꝫ quia iudicium debet eſſe gratuitum. Item quiaobediēdum eſt principi deleganti. ⁊ ſic tenuit Pe.de ancha. hic tamē vt dixi iſtam opi. non puto veram. nam delegatus principis ſecularis recipit pecuniam pro labore ſuo nō tamē eſt iudicium ſuumminus gratuitū. vt patet in. d. auc̄. iuncta. d. l. fi. Cquando prouo. non eſt ne. ſic etiam tollitur alia ratio cum ſeculares nō minꝰ teneant̉ obedire imꝑatori. vt in. c. ij. de maio. ⁊ obe ¶ In glo. ſuper. ꝟ.preter expenſas. in fi. hec glo. proſequitur in effectu tres queſtiones. Prima de delegato principisnunquid poſſit petere expenſas cum proficiſciturextra domicilium ſuuꝫ occaſione cauſe ſibi delegate. ſecūdo queritur de ordinario. tertio de delegato ordinarij. ⁊ ſecūda pars ibi. ordinariꝰ. tertia ibiitē ſi ordinariꝰ. Et circa iſtā glo. poſſūt formari alietres q̄ſtiones. Prima nunquid delegatꝰ principis