Druckschrift 
Legenda aurea
Entstehung
Seite
CCLXXXVIIr
Einzelbild herunterladen
 

Cecus autem contractum ferebat⁊ contractus cecō viaꝫ mōſtrabatSicqꝫ talit̓ mendicates ml̓taꝫ pecuniam acqͥrebant Audiētes vero ꝙad corpus ſancti Martini multi ſanabātur īfirmi Cum in trāſlacōnecorpus eius extra eccleſiā ꝓceſſionaliter duceret̉ timere ceperūt ne p̄dictum corpus iuxta domū in quamanebāt duceret̉ ⁊ ſic ipſi forſitancurarent̓ Nolebant em̄ ſanitatē cōſequi: ne deꝑie̓t mat̓ia queſtus fuiQuaꝓpter de illa ſtrata fugienteſ.ſe ad aliam tnͣſferebant: ꝑ quamcorpus nequaꝙͣ duci putabant.dum gͦ fugerent: corꝑi eius ex inprouiſo ꝓtinus obuiauerūt. Et qꝛdeus multa bona preſtāt inuitis:ambo contra eoꝝ volūtatem continuo ſūt curāti. licet de hoc plurimūtriſtarent̓ Ambroſiuſ aūt de beatoMartino ſic ait Beatus Martinuſꝓfan erroris templa deſtruxit. vexilla pietatis erexit. mortuos ſuſcitauit. ab obſeſſis corꝑibus demonia ſeua excluſit: ac varijs laborātes languoribus: ſalutis remedioſb̓leuauit̓. Qui ita ꝑfectꝰ inuentuseſt vt xp̄m texiſſet ī paupere ⁊ velte quā egenus acceꝑat mūdi dn̄minduiſſet. O felix largitas: quā diuinitas oꝑitur. O clamidis glorioſa diuiſio: que militem texit ⁊ regēO ineſtimabile donum qd̓ veſtiremeruit deitateꝫ digne hūic dn̄e cōfeſſionis tue p̄mia contuliſti. digne ei arrianoꝝ ſubiacuit feritas.digne amore Martirij ꝑſecutoristormenta nō timuit Quid erit prooblacōe integri corꝑis recepturusClxxxx.quī ꝓ quātitale veſtis exigūe. veſtire deum meruit ⁊ videre. Sic ſꝑantibus ꝯtulit medicinā: vt alios ſuꝑplicacōibus. alios viſu ſaluaretde ſancto BrictioRictius ſancti martini archidiacōnuſ eiqꝫ plurimuꝫemulus multa eideꝫ ſancto cō uiciainferebat Nam cum qͥdam pauperMartinū reqͥreret dixit ei GrictiusSi illū delirum queris: proſpice eminus. ille eſt em̄ qui qͣi amens celuꝫreſpicit Cum igit̉ pauꝑ a Martinoqd̓ petierat accipiſſet: vir Sanctꝰbrictiū ad ſe vocās dixit An ego tibi delirus videor bricti. Quod cumille p̄ verecūdia ſe dixiſſe negaret:ait Martinus Nōne aures mee ados tuum erāt. qn̄ hoc eminus loq̄baris. Amen dico tibi. qꝛ a deo obtinui vt mͥ in epiſcopatu ſuccedasSed ſcias te in epatu multa adu̓ſapaſſurū Quod brictius audiēs. irridebat dicēs. Nōne verū dixi iſtuꝫdelirum eſſe. Poſt mortem igit̉ ſācti Martini brictiꝰ in epiſcopum eſtelectus. qͥ deinceps oroni vacabatEt licet adhuc ſuꝑbus. tamen corpore caſtus erat. Anno aūt ep̄atꝰſui. xxx. mulier quedaꝫ religioſe veltita que eiꝰ veſtimēta lauabat: cōcepit ⁊ filiū peꝑit Tūc om̄is populus cum lapidibus ad eius ianuāꝯgregatus eſt dicens. diu pietateſancti Martini luxuriaꝫ tuam diſſimulauimꝰ: ſꝫ iaꝫ nequaꝙͣ pollutaˢmanus oſculari valemus. Illo aūtem viriliter hoc negāte: adduciteait ad me infantem. Quo allato cūxxx. eſſet dierum. dixit ad eū Bricti