Druckschrift 
Legenda aurea
Entstehung
Seite
CCLXXXVIv
Einzelbild herunterladen
 

enim pictaui. Noſter ē mōachusnogreqͥrimus ꝯm̄datū. Quibꝰ illi.Vob̓ ē ablatꝰ nō a deo doͣtus Nocteg̓ media pictaui oēs peītꝰ ſopiūt̉⁊ ſic a turonicis ꝑ feneſtra eiectuꝫcorpus ꝑ ligerim. nauigio ad vrbēturonica cum magno gaudio deportat̉. Beatus aūt Seuerinus colonienẜ epiſcopus cum die dn̄ica locaſācta poſt matutinas more ſolito c̓cuiret: illa hora qua vir ſāctus obiit āgelos in celo cātantes audiuit.VVocanſqꝫ archidiacōneꝫ ſuum int̓rogat ſi aliqͥd audiret Et cum ſe nilaudire diceret̉ ⁊ epiſcopus vt diligent̓ anſcultaret moneret̉. Cepitſurſum colluꝫ extende̓. aures erigere et ſuꝑ ſūmis baculo articulis ſuſtentante ſtare. Sed dum epiſcopꝰꝑ eo oraſſet: quaſdā in celo vocesaudire ſe dixit. Cui epiſcopuſ. dn̄ſmeꝰ Martinus ē qui miguit e mudo ⁊ nunc angeli eū in celū deferūt.Demōes āt affuerūt qͥ eū retine̓ voluer̄t: ſꝫ nichil ſuū in eo reꝑiētes cōfuſi receſſerūt. Archidiaconꝰ igit̉diē ⁊ hora notauit ⁊ tūc Martinuꝫmigͣſſe cognouit Seuerus etiā mōnachus qͥ vitaꝫ eiꝰ ſcripſit. cū poſtmatutīas leuit̓ obdormiſſet. ſic̄ ip̄ein qͣdaꝫ ſua epl̓a teſtat̉: ſcūs Martinus albis indutus. vultu igneo.ſtillātibꝰ ocul̓ e̓ne purpureo. teneſlibruꝫ ī manu dext̓a. que de vitā eiꝰidē Seuerus ſcripſit: eidē apparuitCumqꝫ poſt benedictionem nilū ce.conſcendere ipſum videret ⁊ cuꝫ eoaſcendere cuper euigilauit. Poſthoc autem nuncijs venientibus eadem nocte ſanctum Martinum ingraſſe audiuit. Eo quoqꝫ die ſanctus Anbroſius mediolanen̄ ep̄uſmiſſam celebrans ſuꝑ altare interꝓphetiam ⁊ epl̓am obdorimuit. Etcum eū nullus excitare p̄ſumeret ⁊ſubdiacōnus niſi ip̄o īnuēte epl̓aꝫnō auderet legere Trāſactis duarūvel triū horaruꝫ ſpacijs excitauerūteum dicētes. Iam hora p̄terijt ⁊ populus valde laſſus expectat. Iubeat dn̄s noſter: vt clericus epl̓aꝫ legat. Ad qͦs ille. Nolite turbari. Frater em̄ meꝰ Martinuſ ad dn̄m inigͣuit ⁊ ego eiꝰ obſeqͥum p̄bui: ſꝫ vltimā oroem vob̓ excitatibꝰ exple̓ nōvalui. Tūc illi diē ⁊ hora noͣntes inuenerūt ſcm̄ Martinuꝫ tūc migͣſſead celum. Cappam eius vt ait magiſter Iohannes belethreges frācie in prelijs portare confueueruntvnde ipſius cappe cuſtodes capellain dicebantur. Poſt mortem auteꝫeius anno lxiiij. cum beatus Perpetuus eius eccleſiam magnifice ampliaſſet ⁊ in eam corpus eius trāſferre vellet: ſemeſ ⁊ bis ⁊ tercio ieiunijs ⁊ vigilijs inſiſtentes: ſepulchrū eius nullatenus mouere potuerunt. Cumqꝫ vellent dimittere: q̄dam ſenex pulcherrimus eis apparuit dicens. Vſqꝫ quo tardatis: nōvidetis ſcm̄ Martinū ꝑatuꝫ iuuarevos. ſi manꝰ appoītis. Tūc ille cumeis manꝰ ſuppoſuit ⁊ cū ſūma velocitate ſepulchrū leuauerūt ⁊ ī locovbi nūc colit̓ poſuerūt. Senex aūtille poſt hoc nuſꝙͣ comparat̉. Hectrāſlacō ī mēſe iulij celebrat̉. Fert̉quoqꝫ ꝙ tunc duo ſocij erāt. quoꝝvnus erat cecus ⁊ alter contractuˢ