Autem ex cōnſil̓io viri dei ſibi p̓rouiderant ⁊ ſummi pontificis autoritate muniti erant: ne quis gaudium ſuum ab eis tollere poſſet.Quodam tempore cum fratreſcartuſiēſes viſitaſſet ⁊ ipſi ab eoin omnibus plurimum edificatifuiſſent: vnuꝫ fuit quod predictiloci priorem aliꝙͣtulum mouit ſcilicet ꝙ ſella cui equitando inſidebat minus neglecta erat ⁊ parūpreferens paupertateꝫ. Quod cuꝫdictus prior vni ex fratribus ⁊ nlle viro dei retuliſſet: non minus ipſe miratus qualis eſſet ſella querebat. Nam a claraualle vſqꝫ adcartuſiam venerat̉ ⁊ tamen qual̓eſſet ſella penitus ignorabat. ¶Iuxta lacum etiam Lauſanenſētotius diei itinere pergens penitꝰeum non vidit: aūt ſe videri nonſiuit. Cum enim ſero facto de cōdem lacū ſocij loquerentur: īterrogauit eos vbi naͣm lacꝰ ille eſſet.Quod illi audientes plurimū admirati ſunt. Vincebat ſane in eoſublimitateꝫ nominis. humilitascordis: nec tantum poterat eū vniuerſus erigere mundꝰ: ꝙͣtum ſeipſe deicere ſolꝰ. Summꝰ reputabatur ab omnibus: infimū ipē ſereputans ⁊ quem ſibi omnis ipēſe nemini p̄ferebat̉. deniqꝫ ſicutip̄e ſepius fatebat̉ inter ſummosqꝫ honores ⁊ fauores ppl̓oꝝ in alterum ſibi mutatꝰ homine videbat̉ſeqꝫ potius reputabat abſentemvelut quoddam ſomniuꝫ ſuſpicatus Vbi vero int̓ ſimpliciores fratreſ ea̓t ⁊ amica ſemꝑ licebat humilitate frui: ibi ſe inuēiſſe gaudēbat̉ a in ꝓpriam rediſſe perſonaꝫSemper autem inuēiebatur: autorans: aut legens: aut ſcribens: a̓meditans: aut fratres verbo edificans. ¶ Quadam vice cū pōpulo predicaret ⁊ omnes verba eiuſattente ac deuote ſuſtiperent: eiuſanimo quedā talis irrepſit tēptatio. Ve̓ nūc optīe p̄dicas ⁊ ab oībꝰ libēt̓ audis ⁊ ſapiēs ab oībꝰ repuris. At vir dei de tali tēptacōepulſari ſe ſenties paruꝑ ſubſiſtit⁊ an̄ ꝓcede̓t l̓ fine faceret cogitae̓cepit Statiqꝫ diuino ꝯfortatꝰ auxilio: temptatori ſilenter reſpōdit:nec per te incepi: nec ꝑ te dimittāSicqꝫ ſecutus p̄dicacōem vſqꝫ adfinem proſecutus eſt. ¶ Aōchuſquidā qui in ſeculo ribaldus fuerat atqꝫ luſor: maligno ſtimulatus ſpiritū ad ſeculū redie̓ voluitCū aūtͣ beatꝰ Bernardꝰ eū retine̓re non poſſet: interrogauit eumvnde victurus eēt. Qui rn̄dit. Adtaxillos ludere ſcio ⁊ inde viue̓ pͥotero. Et ille. Si tibi capitale cōmiſero: vis ſingulis annis ad me redire ⁊ lucrum mecū diuidere. Qd̓ ille audiens gauiſus eſt ⁊ libentetſe acturum promiſit. Viginti ergo ſolidos ei dari precepit: ⁊ illecum illis abijt. Hoc autem faciebat vir ſanctus vt eum iterumreuocare poſſet: ſicut ⁊ poſtmodum factum eſt. Ille ergo abiestotum perdidit ⁊ ad portam confuſus redijt. Quo audito vir deiad cum letus exijt: extēditqꝫ gremium vt ſimul diuideret lucrum.