Druckschrift 
Legenda aurea
Entstehung
Seite
CXCr
Einzelbild herunterladen
 

Tunc demon per menſas ſalienſplus ⁊ minus ſepiꝰ repetendo dicebat. Quē cū ſanctꝰ dominicus qͦdſibi hoc vellet interrogaret: ayt.Quoſdā frēs tēpto vt plus comedāt ⁊ ſic ex nimia cibi ſumptionedelinquat. Quoſdaꝫ vt̓ minus ſūmat̉: vt in dei ſeruitio ⁊ obſeruatione ſui ordinis debiles fiant. Indeduxit euꝫ ad locutoriū: de quo ibidē fratres temptaret̉ inquirens.Tūc ille crebro līguam reuoluēsmirabilis cōfuſionis ſonū promebat. Queꝫ cū ſanctꝰ dnicus quidhoc ſibi vellet int̓rogaret ayt. Hiclocus totus meꝰ eſt. Cū em̄ ad loquendū frēs cōueniūt: eos tēptare ſtudeo vt cōfuſe loquant̉ ⁊ ml̓tis ſeſe inutilibꝰ verbis īmiſceant⁊ vnꝰ aliuꝫ non exſpectet. Poſtremō duxit eum ad capitulū. ſꝫ cuman̄ oſtiuꝫ capl̓i fuiſſet: demō nl̓latenꝰ intrare voluit: ſed ayt. Hunclocū nu̓mꝙͣ īgrediar qꝛ locus maledictōis eſt ⁊ totū ibi amitto qd̓in alijs locis lucror. Nā cū aliquefratrē per aliquā negligentiā delīquere fecero: mox ī loco hoc maledictōnis de ipſa negligētiā ſe purgat ⁊ corā omnibus ſe ꝓclamat.Et ſic totū amiſiſſe me doleo: ꝙ alibi me lucratū gaudebā Et hijs dictis euanuit. Tande aꝓpinquāte ꝑeg̓nacōis termino: cōſtitutusa ꝯd̓ bonoma graui cepit corꝑis īfirmitate languere. Sui auteꝫ corporis diſſolutio ſibi ī viſione mōſtrata eſt. Vidit em̄ iuueneꝫ pulchrimū hijs verbis ipſuꝫ inuocatem ⁊ dicentē. Veni dilecte mir vēiad gaudia veni. Cōuocatis gͣ exfcatribꝰ bonomen̄. cōuentus. ⁊.ne eos exheredes ⁊ orphando derelinqͥret teſtamētum cōdidit dicesHec ſut que vobis tamꝙͣ filijs hereditario iure poſſidēda relinquo.Caritatē hēte. humilitatē ſeruate.pauꝑtatē volūtariā poſſidete. Illd̓vero qͥ potuit diſtrictōe ꝑhibuitne quis vmꝙͣ ī ſuo ordine poſſeſſiones īduceret tꝑales. Maledictione dei omnipotētis ⁊ ſuā terribilit̓imp̄cans ei qui p̄dicatoꝝ ordineꝫterrenarū diuīciarū puluere p̄ſūeret maculare. Fratribꝰ vero de eiꝰdeſtitucōe incōſolabiliter dolentibus dulciter eos cōſolās ayt. Nevoſ mea filij corꝑal̓ turbet diſſeſſio: nl̓latenꝰ dubitantes vtiliorēme vos mortuū hīturos ꝙͣ viuuꝫ.Proinde ad extremā hora veniēſAnno domini. 12 26. dormiuit ī domino. Cuius quidem tranſitꝰea die eademqꝫ hora fratri genea̓li tunc priori fratrum p̄dicatoruꝫde Prixia ⁊ poſtmodum eiuſdeꝫciuitatiſ epiſcopo hot modo monſtratur Nam cū in cāpanili fratꝫcapite ad murum inclinato: leuiſomno dormitaſſet. Vidit celumaperiri ⁊ duas ſcalas cādidas adterram ſubmitti. Quarum ſummitates xpriſtus tenebat ⁊ angeliper eas iubilantes aſcendebant ⁊deſcendebant. In medio autemſcalarum ⁊ iymo ſedes poſita ea̓t⁊ ſuper ſedem velato capite fraterſedens Iheſus autem ⁊ mater eiꝰſcalas ſurſum trahebant: donecſedentē in celum eleuato apertura