Druckschrift 
Legenda aurea
Entstehung
Seite
CLXXXIXv
Einzelbild herunterladen
 

Finito completorio cēteris frātribus ad quieſcendū pergentibuſip̄e in eccīā remāſit ⁊ in orationemore ſolito ꝑnoctauit. Cōuenientibꝰ igit̉ fratribꝰ ad prima cū cantor incepiſſet Iam lucis orto ſyderis Ecce lucis noue ſydꝰ nouū futurus mgr̄ Conrādꝰ ſubito veniēſ⁊ ad pedes ſancti dnīci ſe proſternēs hitu ordinis inſtanter petijt:ꝑſeueranter accepit. Inerat aūtẜuo dei Dn̄ico firma valde mentiseqͣlitas niſi cū ad cōpaſſionem ⁊mīam turbaret̉. Et qꝛ cor gaudēsexhilea̓bat faciēplacitā intelorishominis cōpoſitionem manifeſtadeforis benignitate prodebat̉. Tēpore diurno cū fratribus ſuis ſociis ne quideꝫ honeſtatis tenore nemo cōior. nocturnis horis. vigilijſ⁊ orationibꝰ nemo inſtātior. dieꝫimꝑtiebat̉ ꝓximis. noctē deo. deſuis oculis quaſi quēdā fontē effecerat lacrimaꝝ. Frequēter qn̄ corpus dn̄i eleuabat̉ in miſſa in tantū mētis rapiebat̉ exceſſu ac ſi ibixp̄m incarnatu p̄ſentem videret.ꝓpt̓ qd̓ miſſaꝫ cū ceteris multo tēpore non audiuit. Erat aūt ſibi inecciā ꝑnoctādi ꝯſuetudo creberriāvt vix aūt raro certuꝫ ad quieſcēdū lectū vide̓tur habere. Et cuꝫ laſſitudine ſuccedēte ſomnij int̓pellaret nccītas: ſiue an̄ altare aut ſuꝑlapidē capite reclinato paululū q̄eſcebat. Tres ſingulis noctibusrecipiebat manu ꝓpria de quadācathena ferrea diſciplinas. Vnāviꝫ pro ſe. Alteraꝫ pro pctōribusqui verſātur in mūdo Terciā verspro hijs quūi in purgatorio cruciātur. Electus aliqn̄ in Coreacen̄.ep̄m: omnino renniuit ꝯteſtās ſepotius terrā deſerere ꝙͣ electiōi alicui de ſe facte aliquatenꝰ cōſentire.Interrogatꝰ aliqn̄ cur nō libētiꝰTholoſe in Tholoſanaqꝫ dyoceſiꝙͣ Carcaſſone ⁊ in eiꝰ dyoceſi moraretur. Quia in Tholoſana inqͥt̉dyoceſi multos q̄ me honorāt inuenio Apd̓ Carcaſſonā vero oēsecōtrario mͥ impugnat. Interrogatus a quodā in quo libro āplius ſtuduiſſet Rn̄dit In libro cai̓tatis. Quādaꝫ vicedum vir deiDm̄cus apd̓ hononam ꝯſtitutꝰin ecciā ꝑnoctae̓t: dyabolus in ſpecio fratris eidē apparuit. Quē ſanctꝰ dn̄icus frēꝫ eſtimās eidē innuebat vt cū ceteris ad qͥeſcendū ꝑge̓t. Ille vero qͣi deridēdo eiſdem ſibi nutibꝰ rn̄debat. Tūc ſtūs dn̄icus quis nā eſſet qui ſic eius mādatū ꝯtemne̓t ſcire volens: candelā ad lampadē accendit ⁊ in faciem̄ ip̄iꝰ r̓ſpiciēs ꝙ dyabolꝰ eēt cōfeſtī agnouit. Quē cū vehemētiꝰīcrepae̓t: mox eidē dyabolꝰ de fractiōe ſilētij inſultae̓ cepit. Sanctꝰaūt Om̄cus vtpote fratrū ingr̄oſibi loqͥ lice̓ aſſerēs coegit ipſū vtſibi dice̓t de quo frēs in choro tēptae̓t. Qui rn̄dit. Facio eos tarde venire ⁊ cito exire. dein̄ duxit eū addormitoriū: de qͦ frēs ibidē tēptae̓t̉inqͥrēs. Qui ait. Facio ecs minisdormie̓. tarde ſurge̓ ſicqꝫ a d̓ino officio r̓mane̓ ⁊ int̓dū īmūdaſ cogitacōes hr̄e dein̄ ad refcōriū eū duxit ⁊ de qͦ ibi frēs tēptaret q̄ſiuit.