beatum Anthonium cum fratribꝫgaudentem quadam vice aſpexit:⁊ eidiſplicuit Cui anthoniuſ Pone ſagittam in arcum et trahe.Qd̓ ⁊ fecit. Cunqꝫ hoc ſecundo ⁊ t̓cio fieri mandaſſet. dixit ſagittarius Tantum trahere potero ꝙ deeius fractione dolebo Cui anthonius Sic eſt in opere dei Quoniamſi ſupra menſuram tendere vellemus. ticius frangeremur Expeditergo rigorem aliquando relaxariHec audiens ille edificatus receſſit. Interrogauit quid am Anthomum dicens Quid cuſtodiēs placebo deo ⁊ Cui reſpondens dixit.Quocunqꝫ vadis ſemper deum p̄oculis tuis habeas In hijs que agis teſtimonium ſacrarum ſcripturarum adhibeas In quocunqꝫloco ſederis: nō inde cito recedas.Hec tria cuſtodi. ⁊ ſaluus eris.Abbas quidam interrogauit anthonium dicēs Quid faciaꝫ. ? Cuianthonius Non confidas in tuaiuſtitia. ventris ⁊ lingue ſit tibicontinētia ⁊ ne peniteas de re trāſacta dixitqꝫ anthomus. Sicut piſces ſi in ſiccō tardauerint moriūtur Ita monachi extra cellaꝫ tardantes aut ⁊ cuꝫ viris ſecularibꝰmorantes a quietis propoſito reſoluuntur Qui ſedet in ſolitudine⁊ quieſcit. a tribꝰ bellis eripitur.ſcilicet a bello auditus locutioniſ⁊ viſus. ⁊ contra vnum tantummodo pugnaꝫ habebit ſcilicet cordis. Quidam fratres cuꝫ quodāſene ad abbatem anthoniuꝫ viſitandum venerunt dixitqꝫ anthonius fratribus Bonum tomitemhab uiſtis ſenem hunc. deindedixit ſoni. Bonos fratres inueniſtis tecum abbas Cui ille Bonoquidem inueni: ſed habitatio eorum non habet ianuam Qui cumvult intrat in ſtabulum ⁊ ſoluitaſinum. Hec autem dicebat quomam quecunqꝫ erant in corde eorum ſtatim erant in ore. dupliceꝫportam non conſiderantes queori preponitur dentes ſcilicet ⁊labia quibus ſingulorum hominum merito conceptus reſtringēdi ſūt ne ſine matua̓ premeditacōne exprimētus dixit itaqꝫ Anthomus. Scire conuenit: qui a tresſunt̉ motus corporales. vnuſ quidem nature. alius ex ciborum plenitudine. tertius ex demone Fr̄ter quidam renunciauerat ſeculo: ſed non plene: quia quēdaꝫ ſibi adhuc r̓manebāt Cui anthomus Vade ⁊ eme carnes Qui vadēſerit carnes. ⁊ portans carnes dūveniret canes lacerabant euꝫ Cuianthoniuſ Qui renunciant ſeculo⁊ volunt habere pecunias: ita impugnati a demonibus diſcerpūtur nthomus dum in heremo tedio afficeretur: dixit domine voloſaluus fieri ⁊ non permittunt mecogitacōes mee Et ſurgens exiuitforas Et vidit quendam ſedenteꝫatqꝫ operantem. deinde ſurgentem⁊ orantem erat enim angelus domini. ⁊ dixit ei. Sic fac ⁊ ſaluuseris. Cum quādam vice fratresde ſtatu aīaꝝ q̄ſiſſent: ſequēti nōcte vocauit eum dicēs Surge exi ⁊