ē egenꝰ ⁊ in ſimplici bn̄ficio. qꝛ ⁊ talibus prouideretenet̉. lxxxvj. di. nō ſatis. puto tamē ꝙ ī iſtis caſibꝰin quibus dixi preces illicitas vrgente neceſſitate ⁊vtilitate eccleſie. papa in ep̄atibus ⁊ inferior ordīarius in inferioribus diſpenſare poſſet. ⁊ ſubmittitꝙ tanta poſſit eē neceſſitas circa epiſcopatuꝫ ꝙ metropolitanus cum cōſenſu capituli poſſet epiſcopatus cuſtodiam cōmittere idonee ꝑſone vſqꝫ ad beneplacitum pape. de elec. nihil. §. pe. s. e. a multis.de ſimo. ſicut nobis. vide de ſup. neg. p̄la. ſi ep̄s. li.vj. ⁊. c. ſe. de hac materia vide .j. q. j. ordinationes.viij. q. ij. in ſumma. viij. q. j. moiſes. ⁊. j. q. j. quibuſdam. Hoſti. in ſūma. de ſimo. §. qualiter cōmittat̉.ſub. §. lingua. Hec ꝓcedūt in dignitatibus ſpūalibus ⁊ beneficijs. in temporalibus auteꝫ ponūt qͥdiuris. doc. de offi. preto. l. barbariꝰ. dic̄ ſi dignitasē priuata cui nō eſt iuriſditio annexa vt ꝙ ſit aduocatus ⁊ licet palam nō clam. ff. de polli. l. j. §. j. ff. demū. ⁊ ho. l. exiſtimo hoc. ſi autē habet annexam iuriſditioneꝫ olim ſicut diſtinguebat̉ ⁊ in eis vt in p̄allegatis iuribus. ſed hodie nō ē licitū illam p̄cibuſpetere etiā palā. qꝛ p̄ſumit lex ꝙ rem publicā grauaret. in aucͣ. vt iudi. ſiue quoquo ſuffra. §. j. ⁊. §. cogitādū. colla. ij. ⁊ qd̓ no. Bar. in. d. barbariꝰ. vbi plenius dicit. qn̄qꝫ petit̉ officiū publicum per viam iuſticie vt qꝛ aliquid p̄tendit ex quo debet̉. aut ꝑ modū virtutis aut ꝑ modū ambitionis. aut eſt dubiūprimo caſu licet petere. hoc dic veruꝫ qn̄ eſt debitūꝑ viam iuſticie ſecus ſi ꝑ viā gratie. vt noͣ. de poſtup̄la. c. bone. el. ij. ⁊. c. fi. ⁊ in hoc dānat̉ Bar. qui dicit ꝙ per viaꝫ poſtulationis pōt. dic ꝙ Ba. nō male loquit̉ ſi ꝑ viam gratie non iuſticie. hec vera niſiquādo a iure vocet̉ vt ꝓſequat̉. de elec. cuptentes.li. vj. ⁊ tūc bene admittit̉ cuꝫ prouocatus veniat. ſecūdo caſu cōcedi nō impetrari conſueuit. ff. de ori.iuris. l. ij. in fi. Tertio caſu qn̄ ꝑ ambitionē nō cōceditur licet vt temerarius repellatur. l. j. ff. ad. l. iul̓.de ambi. in dubio dicit ibi quid iuris in ſpūalibꝰ. ⁊multa dicit falſa. iō in hoc ſta canoniſtis. In dubiodicit in temporalibus ꝙ p̄ſumitur contra eum qͥ verecūde petit. tn̄ ſi cōcedat̉ licite retinet. vt ī. d. l. barbarius. hec vera niſi pecunia cōſequat̉. vt. d. §. cōgitandum. in aucͣ. vt iudi. ſine quoquo ſuffra. hocverū qn̄ habet adminiſtrationē vel iuriſditionē. ſiautē eſt nuda illa dignitas pōt dari pecunia exquoalij non nocet. l. j. §. ſed ⁊ ſi quis. ff. de polli. ⁊ hoc ſipublice fiat. ſecus ſi priuatim. qꝛ tunc p̄ſumit̉ cōtraillum. l. j. C. de fam. libellis. non inſiſtamus in iſtishodie. qꝛ temporale ⁊ ſpūale venalitati expoſitumeſt. Quid ſi nō collatori ſed familiari collaterali dedit pecuniam vel preces porrexit vt daret operamꝙ promoueat̉ ad beneficium. dic ẜm Inno. ꝙ ideꝫac ſi datū vel dictum fuiſſet promotori vel beneficijcollatori .j. q. j. preſentium. Quid ſi quis adulat̉ alteri vt beneficium cōſequat̉. dicit Inno. ꝙ videturſimoniacū. ⁊ poteſt munus dici ab obſequio. j. q. j.ordinationes. ⁊ quattuor. c. ſe. nō tn̄ tenet̉ ad beneficiū renunciandū. de ſimo. c. ff. credo ꝙ ſi ſpecificeadularetur verbis tm̄. idem qd̓. sͣ ī precibus ſi adularetur ſeruitio vel alio munere ſimonia expreſſa

eēt. ſi vtroqꝫ intenderet̉ ſi ſolum adulat̉ non idem.¶ Oppo. cum gl. ij. innuit ꝙ hic nō poſſit ad ſuꝑiores aſcendere. ꝯtra. ſi enī nō erat ſimonicus ex talidatione nulla cauſa ſuberat propter quā deberet īpediri. sͣ. de tempo. ordi. c. fi. So. dicit gl. ꝙ al̓s eratirregularis. ſed tunc vltra ſi erat irregularis ꝓmoueri nō poterat ad abbatiā qꝛ oportet ꝙ ſit in ordine p̄ſbyteratus. sͣ. c. j. So. dicit glo. ꝙ ex neceſſitatepōt quis eē abbas ⁊ diſpenſatiue irregularis ⁊ ī minoribus cōſtitutꝰ ſicut ⁊ diaconus. l. di. accedens. ⁊infamis qui curam monaſterij gerere pōt vt ibidēNon enī infamis a quibuſſibet muneribꝰ exclud t̉C. de his qui nō imple. ſtipen. l. j. li. x. ad hoc qꝛ nomē abbatis plus eſt oneris qͣꝫ honoris. xviij. q. ij.hoc tantū. Itē abbas pōt eē laicus. xxiij. di. a ſb̓diacono. xvj. q. j. generaliter. ſed habito reſpectu adius cōe nō. dic ꝙ olim poterat laicus eē abbas ⁊ īfamis ⁊ habēs maculas p̄cedētes. ſed hodie qꝛ oportet ꝙ ſit preſbyter nō niſi diſpenſatiue ⁊ ſic fuit hic. īeo autē qd̓ dicit glo. ꝙ potius ē ſollicitudinis qͣꝫ honoris. dicūt doc. ꝙ melius ſtaret ⁊ plus. qꝛ negarinon pōt quin ſit honoris ⁊ dignitatis. de priuil̓. vtapoſtolice. li. vj. qꝛ omne qd̓ īminet. ⁊cͣ. xiij. di. nerui. l. di. ante omnia. ⁊ vide de corpo. viti. expoſuiſtiNo. gͦ. in duobus. primo in eo ꝙ dicit ꝙ īfamispōt eē abbas. ſecūdo ꝙ licus poterit eſſe abbas. ⁊alle. tex. qui hoc dicit. ¶ Quero an hic abbas irregularis ſit benedicendus. videt̉ ꝙ nō qꝛ datur illabenedictio vt monachos ſuos benedicere poſſi. sͣ.de ſuꝑ. ne. prela. c. j. ⁊ vt poſſet minores ordines cōferre quos nō cōfert niſi ſacerdos. jͣ. c. proxi. hic autem nō ordinat̉ in ſacerdotem. ⁊ ꝯſequēter nec bn̄dicit necͣ confeſſiones audit nec abſoluit. jͣ. de pe. ⁊remiſſi. omnis. habet ergo curam ſupra illa q̄ ſuntiuriſditionis nō que ſunt ordinis. ⁊ ſic non benedicēdus. In cōtrarium. benedictio abbatialis nō eſtordinis .sͣ. c. j. ⁊ abbas poteſt eſſe laicus. ad hoc qꝛcuria abbates nō preſbyteros benedicit. ad hoc dere iudi. in cauſis. So. dicit Hoſti. talē nō bn̄dicēdūper prius allegata. Nō ob. jͣ. c. proximo. vt ibi dicetur. nō ob. ꝙ laicus poteſt eſſe abbas. qꝛ correctumeſt. nam oportet eē clericum vt diſpenſet̉ vt hic. dearbi. cōtingit. de iudi. c. ij. Nō ob. ꝙ curia hoc facitqꝛ hoc facit ex ſpeciali prerogatiua. iō ab inferioribus nō vſurpādū. de temp. ordi. c. j. ⁊. ij. ad hoc. qꝛex quo debet eē preſbyter .sͣ. eo. c. j. ⁊. jͣ. eo. ti. c. j. ſpecialē debet benedictionē recipere. primo igit̉ debꝫordinari. ſecūdo bn̄dici vt gradatim aſcendat. xciijdi. legimꝰ. ff. de mune. ⁊ hono. l. vt gradatim. Quero qͣlis ē hec benedictio. ordinaria nō qꝛ ꝑ ip̄aꝫ nōdatur certuſ ordo nec imprimit̉ character. ſimplexnō qꝛ habet annexā ptātem cōferendi ordines dūmodo preſbyter ſit. jͣ. c. proximo. dicit Hoſti. ꝙ eſtmixta. ad hoc vide glo. in cle. attendētes. ꝟ. ſtatuimus. d̓ ſta. reg. inter ſimplicē ⁊ ordinatoriā vtroqꝫꝑticipans ſicut de iure emphi. dicit̉. C. de iure em̄phi. l. iij. habet tn̄ ẜm eum maiorē ꝑticipationē cuꝫordinaria qꝛ manus impoſitionē epiſcopalem reqͥrit que nō fit abbatiſſe. quia eius manus impoſitioſimplex eſt. vt patet in libro pōtificali. ad hoc quod