Druckschrift 
1 (1488) Decretalium 1. P. 1
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

IDe eta. et quali.

mandatū ibi mandamꝰ. Nota primo precesdigno inducūt ſimoniā. nec iniuſte p̄ſumunturqn̄ fiunt ab extraneo iudex ꝓmouens principalit̓ mouet̉ ad preces ſꝫ ex ſuo officio. No. ſcd̓op̄ces viciant ꝓmotionē alicuiꝰ qn̄ ſuꝑior plus a precibus mouet̉ qͣꝫ moueatur ꝓpter vtilitatē eccleſie.Et nota vbi p̄ces ſunt cōſanguineoꝝ in ꝓmouendo p̄ſumūt̉ ꝓceſſiſſe ex ambitōe ꝓmouēdi. vitiare vident̉ ꝓmotionē. No. tertio ex ꝯſanguinitate ꝓximitate aliquid p̄ſumit̉. ad de teſta. reqͥſiſti. de coha. cle. c. pe. Io. an. Nota qͣrto de irregulari pōt eccl̓ie etiā regulari ꝓuideri niſi inſtante neceſſitate qn̄ valde vtilis ē opportunꝰ eccleſie. tūc aſſumit̉ diſpenſatiue. Nota qͥnto īminoribus iure cōi pōt in abbatē aſſumi. ſicſicut in ep̄atu ita in abbatia opportet ꝓmouendūſaltē in ſacris. Nota ſexto p̄cedente petitiōeid qd̓ factū ē cōſecutiue p̄ſumit̉ factū ad inſtantiaꝫpetentis ꝓprio motu. Nota ſeptimo proprius motꝰ cadit in inferiore a papa. vide de offi. lega. c. ij. li. vj. Nota octauo pōt iudex in tāgentibus publica vtilitatē ex officio ſupplere. qd̓ not̓. Opp. preces inducāt ſimoniā vitient promotionē. viij. q. j. in ſcripturis. So. dicit glo. qn̄qꝫces interponunt̉ a ꝓmouendo. qn̄qꝫ ab alio. ſi int̓ponunt̉ a ꝓmouendo. dic pͥmo ẜm Hugo. ſiuedigno ſiue indigno ſimoniā inducūt. qd̓ non admittit glo. ſꝫ dicit qn̄qꝫ interponunt̉ indigno etſimoniā inducūt. qn̄qꝫ interponūt̉ digno inducūt ſimoniā. qꝛ tūc p̄ſumit̉ ambitioſus ſed potius ꝓpter neceſſitatē. qd̓ fatet̉ niſi preces porrigat p̄latura. Si interponant̉ ab alio. ſi indigno eſtſimonia. ſi digno ſint ſpūales vitiant. ſi prodigno ſūt carnales ſi principalit̓ mouēt inducūt ſimoniā. In dubio ſi interponunt̉ a parētep̄ſumunt̉ carnales illicite vitiant niſi cōſtatdigno ſi ſunt interpoſite ab extraneo p̄ſumunt̉ ſpirituales digno potius qͣꝫ indigno. vt. Inn.dicit hic qn̄qꝫ preces interponunt̉ a ſe preces interponēs habet reſpectū ad ſolū deū ip̄ius obſequiū potentias vel diuitias ſeculares. hoc intendit in aliquo obligari ꝓmouēti in hocpeccat nec ſimoniacꝰ eſt tn̄ ꝑſona ſit digna. viij.q. j. qui ep̄atum. hoc tenuit verū. Ray. in ſūma. etHug. qd̓ ſequit̉ Archidi. .j. q. j. ordinatōes. Hoſt.in ſūma. de ſimo. §. qualit̓. ſub. §. lingua. qn̄qꝫ p̄cesinterponūt̉ ex neceſſitate beneficio ſimplici al̓sindiget. ſi aūt curato vel dignitate vel indigetp̄ces ſunt iniuſte etiā digno. de reſcrip. ad aures. q. ij. clericos. xij. q. ij. illi qui. vide Ray. in ſūma.de ſimo. §. qualiter cōmittatur. Idem Goff. in ſū.ſimo. §. minime aūt. qn̄ preces ſe interponūturqn̄qꝫ interponit p̄ces ſe digno reſpectuꝫ hn̄sad vtilitatē eccleſie deū intendit tn̄ obligari propt̓hoc ꝓmouenti. qꝛ aliter forte non pōt ip̄m moueread cōferendū hic foret ſimoniacꝰ. qn̄qꝫ īterponitp̄ces ſe ē dignus hoc ſi intendit hoc obligari. eſt ſimoniacꝰ. iniuſte tn̄ cenſet̉ facere peccat. qꝛ p̄ces cōſilium ē iniuſtū turpe. vnde dicit taliter promotus tenet̉ ad reſignationē ſꝫ ſuſ

ficit aliter pnīam agat. de ſimo. c. fi. hec ſunt demente Inno. aliqualiter ampliata. hec vera putoſi digno interponunt̉ etiā ſi ſubeſt aliꝰ equalit̓ dignus. Si aūt p̄ces interponit ſe digno ī hoc videat magis dignū ſupplantari. puto ſi eſt regularis in hoc peccet in eo notat̉ ambitio. qꝛ pōt ſtareſine beneficio. ſi aūt ſit ſecularis ſi al̓s ſit cōpetenterbeneficiatus. idē ſi ē bn̄ficiatꝰ. vel cōpetentertūc de iure petere poſſit vt bn̄ficiet̉ in impetrarefortius preces porrigere. ꝓpter qd̓ ſatꝭ credo peccant redditus habūdantes impetrādo videantidoneiorē ſe hoc ſupplantari. credo tn̄ tale peccatū pnīa deleat̉. Qn̄qꝫ p̄ces interponunt̉ ab extraneo. vt.. dixi. ſi p̄ces legitimas fortiꝰ ſi ſuntcarnales. ſerua in hoc diſtinctionē glo. bn̄plete dicit. vnū tn̄ aduerte. ꝓut etiā.. dixi. qn̄ interponunt̉ a ſe ſiue etiā qn̄ interponunt̉ ab extraneo inducūt ſimoniā niſi interponat eas aīo ſeobligādi ex p̄cibꝰ collatori. vel intēdens ſe exonerare ab aliquo ſeruitio vel debito ei tenet̉. tunc enīdicet̉ ſimonia. tn̄ qꝛ in talibꝰ idē eſt remittere quoddare etiā ſi remittat̉ obligatio naturalis tm̄ obligatus ē ad tantūdē antidota. ff. de calū. l. ij.. l.iij. in pͥn. ff. de pe. here. l. ſꝫ ſi lege. §. cōſuluit. qꝛ adhoc vt cōmittat̉ ſimonia opportet munꝰ interueniat .j. q. j. ſūt nōnulli. de ſimo. querelā. tales auteꝫp̄ces frequētius interponūt̉ munere ẜꝫ proſilio licet ſepe iniuſto inhoneſto. ē ſimoniaqͣꝫuis peccatū ſit. vn̄ tenent̉ ad reſignationē ſedſufficit pnīa. de ſimo. c. fi. Item dic ẜm opi. dicentiū ſit ſimonia qͣꝫtū ad rogantē.. de ſimo. tua tn̄ qꝛ rogatꝰ bn̄ficiū ꝯfert tn̄ habeat reſpectū ad illas p̄ces īiuſtas vt. re iudi.. I. A. iūc nec renūciare tenet̉ taliter ꝓmotus niſi ꝓmotor exp̄ſſiſſet ꝓpter p̄ces hoc faciebat etiā ſi pecunia data eēt. de ſimo. c. fi. ego credo in oībꝰ caſibin quibus glo. dicit ſimoniā ſimonia non ſit ſi caſus eſt certus dederit aīo obligandi. ſi ē certū aīo obligandi ſit ſimonia. ſi ē dubiū ſi indignop̄ces cenſent̉ violente p̄ſumo aīo obligādi inducūt ſimoniā. ſi fiant digno tūc p̄ſumūt̉ violente. ſꝫ ad exercitandū qd̓ facere dꝫ ſuꝑior non inducūt ſimoniā. ſecꝰ tene in datione etiā indigno. ē qꝛ tūc aliquid adeſt ꝓmouenti ſꝫ p̄ces perditvbi p̄ces interpoſuit. vt dicit j. q. j. quibuſdā. Sidigno ad excludendū magis dignuꝫ illicite ſunt. etpoſſet in dubio p̄ſumi aīo obligandi ſic inducerent ſimoniā vbi eēt regularis vel al̓s bn̄ficiatꝰ al̓s. qꝛ cōcurrerēt in iure. Qn̄qꝫ ſūt p̄ces ſpūales tales ſūt licite vitiant nec peccatū inducūt inter quas cōputat Hoſti. p̄ces patronoꝝ ad qͦs ſpectat ptās p̄ſentandi. de ele. cum terra. de iurepa.nobis. Oīa p̄dicta ꝓcedūt qn̄ ſciente eo p̄ces interpoſite ſūt ab extraneo. ſi eo ignorāte in eiª odiumei ꝯtradicat. de ſimo. nobis.. c. ſicut. ſi aūt nonin odiū ſꝫ in fauorē funditꝰ inducūt. ꝓcedat qd̓. ſi inducāt collationē nocēt. vt dicit Hoſti. in loco p̄alle. Per p̄dicta dicit Hoſti. putat ſi appraēte digniori ep̄s ꝯſanguineū ꝓmoueat dignūdūmodo dignꝰ exiſtat peccat qn̄ ꝯſanguine

ffꝫ