Druckschrift 
1 (1488) Decretalium 1. P. 1
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De tempo. ordi.I

qꝛ agit̉ hic de ptāte ordinantiū ſꝫ de tꝑe. So. dic hic a greco fuit facta ordīatio extra quattuor tꝑa ſic facit ad titu. Opp. ordinatio iſta debeat fieri extra quattuor tꝑ̄a. vt pꝫ s. c. ij.. iij. So. dicit Phil̓. hoc ſeruabāt clerici orientales de iurefieri dꝫ. tn̄ ex eoꝝ more hoc fiebat valebit ꝓpitolerantiā pape. dicit glo. hodie mos iſte tolerat̉.. eo. ſecūdū. Dicit Hoſti. decre. qm̄. inpleriſqꝫ facit mos hodie toleret̉ hꝫ aliqualit̓ hocexcuſare p̄lati auctoritas ẜm Phi. Opp. tertioetiā ordinati ab alijs ep̄is ſūt ip̄o iure ſuſpenſiſuſpendendi. vt ptꝫ. ix. q. ij. c. j.. ij. lxx. di. c. j. ij. etiij.. de parochijs. nullus. So. dic ordinatio ē irrita quo ad depoſitionē qꝛ taliter ordinati debentdeponi niſi eis fuerit diſpenſatū. ix. q. ij. nulluꝫ. .vij. q. j. ep̄s in dioceſi. vel qꝛ habēt executiōeꝫquo ad ſe ſicut d̓r de peccato occulto. de coha. cle.mulie. c. fi. ſꝫ quo ad alios ſunt ſuſpenſi hoc īfert̉ celebrantes incurrunt irregularitatē. adidē de offi. ordi. ſignificaſti. pōt tn̄ eis interdici executio vt hic quo ad oēs eēt ſuſpenſus. ſi ſic interdictus abſtinet pōt excōicari. lxx. di. c. iiij. tūccelebrando incurrit irregularitatē priꝰ licet celebrando grauit peccet. de cle. ex. mi. ſi celebrat. adqꝛ ep̄s talia ratificat diſpenſat. qd̓ pꝫ incurrit irregularitatem. al̓s papa ſolus diſpenſaret. deſen. ex. cum illorū.. c. j. hoc ſtilus curie mandamus eo ad tēpus ſuſpēſo diſpenſes. ſi querꝭin quo diſpenſat̉. dic vt deponat̉ nec alit̓ grauit̉puniet̉ qd̓ fieri poſſet de iure ẜm Hoſti. lꝫ dicat aliquos dicere ꝯtra. ſꝫ ip̄e non iudicat aliquē irregula niſi vbi appareat a iure exp̄ſſū. de ſen. ex. is qui.Io. remittit ad no. eo. ti. c. eos. li. vj. ibi dicit glo. incurrat irregularitatē. Opp. quartotoleret̉ hic grecus ordinatꝰ.. c. ſecūdū. So. dic tolerabat̉ olim hodie tolerat̉ vt hic. ſic ibi loquit̉ de ordinatis an̄ celeſtinū qui tolerauit hūcmorem. vel licet ꝑmixtio rituū reprobetur vt ibi tn̄hodie poſſit fieri ordinatio a greco ẜm ſuū ritū nonreprobatū. ordinatꝰ grecus a greco tolerat̉ vt ordinatꝰ grecꝰ a latīo vl̓ ecōtrario vt ibi. Quero an quo ad hoc vt poſſit vti matrimonio contracto grecꝰ dictū Inno. ꝓcedat ſuꝑ originali. dic loquit̉ de ordinato latino a greco. ſic etiā ponit Io.an. hoc melius ſtat ꝓpter ea que ſubiungunturvel dic intelligit̉ de greco ad originē. latino tn̄ ad clericatū ſit dr̄ia an ſit ordinatꝰ a greco vel a latino indifferent̓ poſſit vti. dicit Inn. licet quo adordines fiat dr̄ia an a latino an a greco. tn̄ ad vtē. matrimonio cōtracto ē dr̄ia ſꝫ attendenda ēcōſuetudo eccl̓ie ad quā ordinat̉ in qua intitulat̉ē quā dꝫ obſeruare. viij. di. ꝯͣ mores. illius etiaꝫqui ordinari mādauit. Si vero ordinet̉ ad titulumcerte eccl̓ie ſeruabit cōſuetudinē ordinatorū. deben̄. ſecūdū. qd̓ placet Hoſti. qꝛ ſi latinusiugatus vxore ſua in ſcīa ordinatus fuit etiā profeſſus cogitur ad vxorem redire. ꝯuer. ꝯiuga.iugatꝰ.. c. ſane.. c. vxoratus. ſed Inno. forte ītelligit qn̄ ē ordinatꝰ eo ſciente et patiente.

Um in diſtribuendisOrdinatus a papa ſine licētia pape ad ſuperiores ordines ꝓmouetur. Nota primo ꝙͣordinatus a papa pōt ꝓmoueri ab inferiori abſqꝫ licētia pape. Nota ſecūdo ꝙceptū a ſuperioreinferior ꝑficere pōt. eadem debet eſſe cauſaagens finis principij. Nota tertio ꝯceſſa gratioſę a papa trahunt̉ in exemplū ab inferioribꝰ Oppo. ſubſit inferiori a papa ordinatus. dema. obe. c. tuas. Preterea hic actꝰ ordinationisplus eſt oneris qͣꝫ honoris. ſic videt̉ debeatauferre cōmodū. dic hec ordinatio licet ſit onustn̄ in aliquibus eſt honor cōmodū. primo enī eſtcōmodi. qꝛ pōt talis niſi pluribꝰ teſtibꝰ ꝯuinci. ijq. iiij. p̄ſul.. c. nullā. Scd̓o qꝛ non pōt cogi ab ep̄orecipere ordines. de cōſe. di. ij. c. fi. poterit tamē ẜmUin. ꝓpter neceſſitatē eccl̓ie cogi ab ep̄o. vt petat licentiā a papa vt ordinet̉. Tertio qꝛ maior honordebet̉ tali qͣꝫ alijs. de maio. obe. tuas. dicit tamōgl. hoc eximit̉ a ptāte ſui ep̄i qͥn ab eo poſſitiudicari. vt in dicta decre. tuas. qd̓ intellige ī alioqͣꝫ in ꝑepoſitione ab ordine. vt in dicta decre. tuas. Nec ob. qui pōt ordinare pōt iudicare. ix. q. ij. nullus primas. qꝛ illud eſt regulariterverū. ſpeciale hic ꝓpter excellentiaꝫ ſuꝑioris manum impoſuit. illud niſi appareat ꝑmiſſum a quo poteſt ordinare poteſt iudicare illo reſpectuquo non pōt ordinare. ſic nec iſte pōt ordinare neciudicare reſpectu ordinis. Oppo. ordinatꝰ abvno poſſit ab alio ordinari. de temp. ordi. cuꝫ nullus. li. vj. So. dic aut loquimur in ordinato a papa. ꝓcedit diſpoſitio capl̓i. ꝓpter excellentiaꝫdignitatis. aut inferiore pōt. ordinatus ab vnopoteſt ab alio ordinari. etiam illo irrequiſito habet al̓s poteſtatem illum ordinandi.Duo ſacri ordines nonIII CAS. pn̄t cōferri eidē vno dievel duobꝰ cōtinuato ieiunio. primo narratfactū. qd̓ ſecundo improbat improbatiōis cām inſerēs. ibi in quo quātū. tertio punit ꝯͣfacientes ibifatū. Nota nōdū cōſecratus appellat̉ electus.Nota ordinatio ad ſacros ordines ꝑmittit̉ diedn̄ico poſt ſabbatū ordinationis cōtinuato ieiunio ſic ꝓpter cōtinuationē dies dominica fingit̉ eadēdies die ſabbati. Nota ſecundo d̓r euidensintellectus. qui habet̉ ex. l. vel ſtatuto. prudenter ſubtiliter intelligentē licet forte om̄s talem ſcirent extrahere in primum. ad de offi. dele. ſuperqueſtionū. Nota tertio diſpoſitio penalis loquens de vero extendit̉ ad fictū. qd̓ eſt licituꝫfieri vna die vere eſt licitū fieri altera die. fictiōovna intelligit̉ licet in veritate ſint duo dies. No.quarto ꝓpter cōtinuationē ieiunij. dies dn̄icadie ſabbati ordinatiōis fingit̉ vna dies. Quītono. q̄libet fictio hꝫ duo extrema principij et finis quādoqꝫ finis trahit̉ ad pͥncipiū. qn̄qꝫ principiuꝫad finē. Sexto no. ſicut ī die vna vere ē licitūꝯferre ordines duos ſacros ita nec eſt licitū ꝯferrein eadē die interp̄tatiue. Septimo no. quē puni

ē e 2