L

executionē. ⁊ ex hoc habes vnū caſū in qͦ ep̄i nō diſpenſant qꝛ diſpenſatio ē pape reſeruata. ¶ Opp.ꝙ ordinati extra quattuor tꝑa recipiant ordinē. s.eo. ſane. jͣ. eo. ꝯſulationi. So. nō recipiūt executōeꝫvt hic. ſic characterē vt hic ⁊ ibi. ¶ Quero an ipſoiure careant executione an ſint executione pͥnandidicūt aliqui ꝙ ip̄o iure. ar. jͣ. eo. c. lr̄as de qͦ diceturibi ⁊ in. c. pe. Io. an. ⁊ Inno. intelligūt .i. ꝑ ſnīam.ꝓpter verbū reddere debes. ¶ Quero an inferiora papa poterit cū iſto diſpenſare. tex. facit ꝙ nō. gl.hic tenet. doc. cōtra. vn̄ dicūt ꝙ licet ille nō poſſit diſpenſare qui male ordinauit diſpenſabit tn̄ ſucceſſor. metropolitanus aūt hic nō diſpenſat. qꝛ hoc fecit ex delegatione pape .ſ. ꝙ ſuſpendit vel qꝛ tales n̄ſūt archiepo ſubiecti cū eēt ſubditi ſuffraganeis.ar. de offi. iudi. ordi. paſtoralis. Ordinarius autēnō poteſt. qꝛ fuit ille qui peccauit ſicut nō poteſt diſpenſare cū illis in beneficio quibꝰ ignorantibꝰ ip̄iep̄o data eſt pecunia. ij. q. v. p̄ſentiū. licet al̓s eo caſu ſit ꝑmiſſa diſpenſatio vt ibi. ideo papa diſpenſationem ſibi reſeruat ẜm Abb.Greci a laUm ſecundum. ainis ordiari nō debēt nec econtra ſi in ritu ordinandi ſūt diuerſi. h. d. ¶ No. qͥd eſt ꝓprie ritꝰ qꝛ ē q̄dāꝯſuetudo in ordinādi modo vel alio actu exercēdoſolēnitatē p̄bens ita ꝙ vbi vſus diſponit erga ſolēnitatē actꝰ pōt ritꝰ dici ſeu obſeruātia. .sͣ. de cōſue. cfi. ¶ Scd̓o no. ꝙ circa modū ordines ꝯferendi pōtoꝑari ꝯſuetudo ⁊ ritꝰ vbi ſumꝰ in loco in qͦ lex circaordines canonica nō eſt recepta. ¶ Opp. ꝙ ẜm ritūgrecorū latinus poſſit ordinari. jͣ. o. qd̓ tranſlatiōeꝫSo. gl. dicit ꝙ illud olim hodie talis mos nō dꝫ ſeruari. ſi tn̄ ẜuet̉ ⁊ toleraret̉ ꝑ papā ſtandū ē tolerationi pape. vel dic greci ordinari pn̄t a latinis dum tn̄hͦ fiat de licentia ſuoꝝ ep̄orū vt ibi ⁊ ecōtra. dum tn̄ordinent̉ latini ẜm ritū latinorū ⁊ greci ẜm ritū grecoꝝ vt ibi. vel ꝓhibent̉ ordinari ꝯͣ ritū etiā ordinandi. vnde ſi ritus nō ſunt diuerſi nō ꝓhibet̉ ordinatio. ſi ſunt diuerſi nō pn̄t qꝛ cōtingeret neceſſario fieri aūt ꝯͣ ritū ordinati aūt ꝯͣ ritū ordinātis. ⁊ vtrūqꝫmalū eſt. ¶ Quid ſi ꝯiugatꝰ grecꝰ preſb̓r ſe tranſferat cū vxore ſua ad morandū inter latinos nunqͥderit ſibi licitū vxorē retinere. dicit Inno. ꝙ ſi breuēmoram faciūt apud latinos hoc poterit tolerari. ſivero lōgam illud ꝓpter ſcandalū tolerandū nō eēt⁊ niſi ꝓmittat cōtinētiam ſibi non dabit̉ eccleſia latinoꝝ. hoc vltimū n̄ approbat hoſti. ſꝫ remittēs ad decre. cū olim. de cle. cōiu. dicēs durū cōſentire vt ꝓpter ſcandalū matrimoniū licite cōtractū a greco qͥꝯtinētiā nō vouit. xxxj. di. nicena. debeat ſeꝑari cūgrecꝰ matrimonio poſſit vti. de vi. ⁊ ho. cle. c. vt cleriorū. in fi. niſi forſan cū ſcādalo alleget̉ ⁊ probeturſpecialis ꝯſuetudo regionis. de cognatione ſpūaliſuꝑ eo. Bar. brix. q. dn̄i. xxx. dixit eum a miniſtrando prohiberi nō debere.Si monachus vniꝰ ordiPAIIL. nis in ſcd̓o ordine ad quētranſiuit recipit ſacerdotiū. ad pͥmum ordinem rediens in eo libere miniſtrabit. Cōmunis di

uiſio. ſcd̓a ibi mandamus ¶ Nota primo ꝙ monachus tranſiens ad aliud monaſterium neceſſarionō cōcludit̉ apoſtata ⁊ ibi recipiens ordinē non incurrit irregularitatē. nec per hoc ē ſuſpenſus ab executionē officij. ¶ Nota ſecūdo ꝙ ceteris paribusregula nigrorū monachoꝝ videtur durior qͣꝫ ſit regula monachoꝝ alboꝝ. ¶ Oppo. ꝙ exiens monaſteriū incurrat apoſtaſiā ⁊ ſi ibi ordinat̉ videt̉ ꝙ incurrat irregularitatē de apoſtatꝭ. c. fi. Sol̓. pōt decre. dupliciter intelligi. vno modo ꝙ monachꝰ hictrāſiuit illicite ad aliā religionē ⁊ ibi aſſumpſit ordinē ⁊ ẜm iſtū intellectū obſtat ꝯͣrium. Sed dic ꝙ quidam ſunt apoſtate ſtricte vt qui apoſtatāt ex toto relinquēdo habitū ⁊ ad mūdū redeūt vel qui apoſtatant a fide. ⁊ tales ordinati incurrūt irregularitateꝫ⁊ carent executione. vt in ꝯtrario. ¶ Quidam ſūiapoſtate late .i. retro redeūtes. ⁊ tales nō incurrūtirregularitatem ibi ordines aſſumendo ẜm gl. veltalem quin poſſint diſpenſare abbates. ita videturvelle glo. vel ẜm doc. qn̄qꝫ tranſitus ē publicꝰ ⁊ notorius ⁊ tranſiens ibi ordinatus incurrit irregularitatem. qn̄qꝫ tranſitus eſt occultus ⁊ non incurritirregularitatem ẜm Inno. ⁊ Abb. Et ſi dicat̉ cōtraqꝛ tranſitus eſt publicꝰ ⁊ nō pōt nō eē notoriꝰ. liiij.di. ſi ſeruꝰ. de tranſla. p̄la. licet. So. ib loquitur intranſitū ep̄i qui tranſiuit cum turba. monachꝰ aūtocculte. vt ptꝫ ex no. ꝑ glo. liiij. di. ſi ſeruus ſcientein verbo ꝑ trienniū. ¶ Alius intellectꝰ ē quē ponitgio. ij. ⁊ illa dicit ꝙ loquit̉ qn̄ tranſiuit licite vt licentia petita licet nō obtenta ad religionē nigroꝝ queerat ſtrictior ideo ex hͦ nō pōt dici apoſtata. ⁊ ſic nōeſt irregularis nec aliqua eget diſpeſatione. ꝯͣriumꝓcedit qn̄ tranſiuit illicite. ⁊ ſic ibi ordinatꝰ non debet miniſtrare niſi diſpēſet̉. ⁊ ſic loquit̉ ꝯtrariū. dicgͦ quidā ſunt apoſtate fidei vel ex toto religionē dimittētes. ⁊ tales ordinati in apoſtaſia carent executione ⁊ nō pōt ab alio qͣꝫ a papa diſpenſari. ¶ Quidā ſunt apoſtate late qui illicite tranſeūt de religiōein religionē. ⁊ tūc aut tranſeūt publice ita ꝙ factuē publicū. ⁊ tūc cū talibꝰ diſpenſat abbas. aut ē occultū ⁊ nō requirit̉ diſpenſatio. aut tranſeunt licite⁊ nō egent diſpenſatione.An. bu.Uod tranſlationem.Si grecus ep̄o latino ſubiectꝰ ordinatur agreco ſme latini licētia ei ordinis executio interdicitur ſi cū licētia tolerat̉. In prima ponit̉ deciſa cōſultatio. In ſcd̓a rn̄ſio. ibi ꝯſultationi q̄ diſtinguit. etſcd̓m mēbrū ꝓſequit̉ ibi. ſi vero. ¶ No. pͥmo ꝙ diuerſitas ritꝰ int̓ ſuꝑiorē ⁊ inferiorē dūmodo ſint ſb̓vna fide nō impedit ſubiectionē ſpūalē. ¶ No. ſecūdo ꝙ clericꝰ ep̄o ſubiectꝰ ab altero ep̄o abſqꝫ ſuiep̄i licētia ordinatꝰ lꝫ recipiat characterē nō recipitexecutionē vel ſi recipit interdicēda ē ſibi. ¶ Tertiono. ꝙ grecꝰ ſubiectꝰ latino pōt de licētia latini ordinari ẜm ritū grecoꝝ ⁊ ordinatꝰ recipit executioneꝫ.Quarto no. ꝙ circa ordines cōferendos vna ꝑsxp̄ianoꝝ pōt inducere ꝯſuetudinē ſi hoc papa toloret. ⁊ ſic papa hoc nō tolerante inducere illam nonpoteſt. ¶ Oppo. primo ꝙ decre. nō faciat ad titulū.