L

ſecundo ꝙ omnis comparatiuus preſupponit ſuūpoſitiuum. ¶ Nota tertio ꝙ poſſibile eſt quemvti vita mixta partim actiua ⁊ partim contemplatiua. ¶ Nota quarto ꝙ facilius conceditur monacho vt aſcendat ad epiſcopatum qͣꝫ epiſcopo vt deſcendat ad monachatū. ⁊ nota ꝙ dato ꝙ poſſit aliꝰbeneficiatus ⁊ inferior prelatus tranſire abſqꝫ petitione licentie ad monachatum vt fuit nota. ſupͣeo. admonet. non tamē poteſt epiſcopus. ¶ Oppoſitum dicitur hic ꝙ fide media defigēdo manūapud extraneū epiſcopus ſponſaꝫ eccleſiaꝫ habetper quod innuit ꝙ deus ē extraneus a nobis. hocfalſum. quia īmo noſter pater. vnde extraneus dici non poteſt. ¶ Solutio. dicit glo. declarando textum ꝙ intellectus littere eſt ꝙ ſicut fideiuſſor int̓cedens pro debitore dicitur apud extraneum fidēſpondere hoc eſt apud creditorem ⁊ pro debitoreſicut apud deum vt extraneum a promittente ⁊ eccleſia dicitur quis epiſcopus fideꝫ eccleſie ſpondere. ⁊ extraneus dicitur deus a creatura inquantūipſe creator nō eſt. al̓s dicit glo. fateor ꝙ extraneꝰnon eſt altero reſpectu quia pater dicit̉ cuiuſlibetxp̄iani. ⁊ quilibet xp̄ianus eiꝰ filius. ¶ Nota glode illa dictione aliud. quia idem eſt ⁊ dicitur aliusqͣꝫ extraneus. quod nota pro his que dixi d̓ reſcpͥ.ſedes. vel ſecundo dicit glo. ꝙ quilibet xp̄ianꝰ licetfilius tamen filius emancipatus eſt quia deus dedit ei liberū arbitrium faciendi quicquid libet bonum vel malū. vnde ſicut filius emancipatus pōtdici extraneus in reſpectu ad filium in poteſtate.qui nō habet liberū arbitriuꝫ eſt ſubiectus patriepoteſtati ita diccitur extraneus quilibet xp̄ianusꝓpter arbitrij libertateꝫ. ¶ Oppono ꝙ non liceatſe cōmendare ⁊ tn̄ apoſtolus ſe commendauit. ibidum dixit ſe plus ceteris laboraſſe. xj. q. iij. ſi quiſvero. xviij. q. ij. quidam. in prin. vbi de hͦ. vj. q. j.imitare. xxiij. q. v. §. hinc notanduꝫ. Io. an. hic allegat omnes auctoritates ſacre ſcripture ꝓ ⁊ contra an liceat ſe commendare vel non. Finaliter cōcludit ꝙ d̓ virtutibus que ſibi inſunt quis licite ſecommendat ex caritate vt alios ad illas inducatvel vt a detractoribus ſe excuſet. xxj. di. nā. lxxxj.di. oportet. de cenſi. cum inſtantia. ꝟ. quia nos. ſꝫlaudare ſe cauſa ſuꝑbie vel elationis vel ad alteriꝰdetractionem hoc non licet vt in cōtrarijs. ¶ Quęro an ſit verum ꝙ nihil proficiat bonum abſqꝫ caritate. doctores dicunt ꝙ non quo ad vitaꝫ eternāꝓdeſt tn̄ ad minꝰ ſuppliciū ſb̓eundū. xc. di. neqꝫ. etvide qd̓ no. jͣ. q. j. quantū.Anto.Oſt tranſlationem.Epiſcopus qui propter crimen renunciauit epiſcopatui ⁊ ad religionē tranſiuitad epiſcopatum reaſſumi non poteſt. ſecus ſi renunciauit propter perſecutionem infirmitateꝫ defectum ſcientie ſimoniam ipſo ignorante cōmiſſaꝫvel alia ſimili cauſa. ¶ Sunt tres partes ¶ Primaponit poſtulationem ⁊ poſtulantium petitionem.¶ Secunda ibi verum. ponit canoneꝫ petitioni etpoſtulationi contrariuꝫ quod interpretatur ponē

do caſus in quibus canon obſtat ⁊ in quibus nōobſtat. ¶ Tertia ihi cum ergo. committit poſtulationem certis caſibus admittendam ⁊ certis repellendam. Caſus. Dum quidam epiſcopus ceſenas obtenta licentia cedendi iuiſſet ad monachatum in monaſterio ſancti friduani Lucan̄. dioceſis. contigit ꝙ fauentina eccleſia vacāte fuit poſtulatus a quodam Ioanne compromiſſario in quēcapitulum compromiſerat de eligendo preſentata fuit poſtulatio pape. papa cōſiderans quoddāconcilium in quo diſponebatur ꝙ tranſiēs ad monachatum de preſulatu cauſa penitētie non poterat rurſus ad epiſcopatum reaſſumi. prima facieallegauit non indifferenter tamen de iure talē admittendam poſtulationem cum ſi adeſſet vitiumillius concilij non erat defacili diſpenſabile cuꝫ papa de facili non conſueuerat contra tam ſolenneconcilium diſpenſare cum ſit vnū ex quattuor pͥncipalibus venerandum ſicut quattuor euangeliatamen quia illud concilium non ſemper procedit⁊ in ſuo etiam intellectu eſt plurimuꝫ intelligibile.Primo excludit tres caſus in quibus nō habetlocum illud concilium cum in illis caſibus non ꝓportionetur. ¶ Primo quando perſecutiōis cauſa vel infirmitatis ad monaſticam vitam tranſiuitnam runc recuperata ſanitate poterit abſqꝫ dubioreaſſumi ad epiſcopalem dignitatē. ¶ Secundusquando propter litterature defectum de epiſcopatu deſcendit ad monachatum quo caſu lectiōis exercitio inuenta margarita ſcientie iterato poteritad epiſcopatū aſcendere. ¶ Tertius caſus quādocupiditate parentum per ſimoniaꝫ eſt promotusad epiſcopatum ⁊ ꝓpter conſcientiam hoc cōſtitotranſiuit ad monachatū iterato licet non ad eūdōad aliū poterit aſſumi nec aliquid dicit̉ opponi ipſicōcilio predictꝭ caſibus quia diuerſo caſu loquuntur. ¶ Secūdo principaliter ponit tres caſus ex qͥbus concluduntur tres intellectus ad dictum concilium. ¶ Primus quando victus vl̓ confeſſus d̓delicto et depoſitus ab epiſcopali dignitate tranſiuit ad monachatum propter penitentiam agendam. epiſcopatus enim ſicut ⁊ cetere dignitates aſordibus immunes fore debent. ꝑ huiuſmodi em̄dignitates ſi bene obtente fuerint poloꝝ agminaꝯſcendimus ad que nō intrabit aliqd̓ cōinquinatum domino in euangelio teſte. ¶ Secundus qn̄ꝓpter graue crimen de quo retinendo dignitateꝫnon poterat fructuoſe agere penitentiam ideo vtageret tranſiuit. ¶ Tertius quando crimen commiſit graue in quo iniuncta penitentia non poteſtillam agere retento epiſcopatu. ⁊ ſic nota ꝙ omnedelictum graue impedit beneficij retentionē poſtperactam penitentiam. ⁊ eſt cauſa quia nō poteſtdigne fieri habita penitentia retēta dignitate. Penitentia enim iniuncta ſi contritione permixta fuerit delictum delet. quia ſicut elementaris aquacorporis maculam abluit ſic penitentia delicti cōfeſſi et attriti onus perimit. ¶ Quartus eſt caſus quando eo tranſeunte ad monachatuꝫ abſqꝫeo ꝙ eligat̉ vel ꝓmoueat̉ vult epiſcopatuꝫ ad ſe re