De renunc.I

¶ Incipit lectura excellentiſſimi vtriuſqꝫ iuris interpretis dn̄i Anto. de butrio a. c. in p̄ſentia. de renunc. vſqꝫ ad tituluꝫ de offi. dele. ſuꝑ quibus dn̄sAbbas nō ſcripſit vl̓ ſi ſcripſit reperiri nō potuit.QuiPreſentia. pponte renunciauit electuiōi ſue ſuꝑ eaampliꝰ nō audit̉ hͦ. d. In pͥma ponit generalē cām ꝯfirmatōis ſnīe.In ſcd̓a ſpālē ibi qꝛ tn̄. tertia cōfirmatōꝫ. ibi nos ei. Caſus. Dū inter quēdā Adbatēpoſſidentē eccl̓iaꝫ ⁊ monaſteriū ⁊ quendam aliū ſeAbbatē p̄tendētē queſtio verteret̉. cā fuit delegata qͥbuſdā iudicibꝰ ⁊ finaliter cā deciſa fuit ⁊ ſnīatūꝓ poſſidente ⁊ impoſitū ſilentiū agenti. tandeꝫ abhac ſnīa fuit appellatū per actorē ⁊ cauſa fuit commiſſa iudicibꝰ dulnien̄. ⁊ cuidā alteri cōiudici corāquibꝰ reus ꝓbauit per cōfeſſionē ⁊ etiā ꝑ quaſdaꝫlr̄as ep̄i qualiter actor renunciauerat p̄dicte eccl̓ienihil aliud fuit ꝓbatū ꝑ ipſuꝫ actorē vel reū ⁊ ſic deſerta fuit appellatio. poſt hͨ corā papa actor ꝓduxitact. ⁊ ſententiā petijt ipſam nullā pronunciari ⁊ dictā abbatiā ſibi aſſignari pretendēs nullitatē ſentētie ex eo ꝙ actis apparentibus nulla cōcludebat̉ cāex eis cū ꝓbaſſet intentōeꝫ ſuā ꝓpter quā ſibi filentiū debuiſſet imponi. ergo ex actꝭapparebat iniuſticia ſentētie ⁊ ſic nulla debebat decerni. papa cōſiderans ꝙ ex eo nō iuſtificat̉ ſnīa ꝙ ex actis productis nō appareat cauſa ſententie vel aliqͥd ꝓbatumꝑ qd̓ ſnīa debeat eſſe valida cū iudex nō ſemꝑ applicet mentē ad vnā ſpeciē ꝓbationis. ſed ex allegarionibus ⁊ cōfeſſionibꝰ ⁊ alijs que in eius pn̄tia proponunt̉ formet animi ſui motū vnde ex eo ꝙ nonappareat aliqͥd ꝓbatū nō cōcludit̉ iniuſticia ſi illaꝫaſſumat ꝓ nō probatione ſufficiēte ⁊ dato ꝙ nō appareant ꝓbatōnes de eo ꝙ ſentētia potuit ex alijsmoueri acta nō cōcludebant neceſſario apertaꝫ iniuſticiam ꝯſiderans etiā ꝙ in dubio ꝓ ſnīa p̄ſumit̉donec aliqͥd aliud ꝓbet̉ ꝑ que apparet ꝙ ſtante ſententia que tranſiuit in rē iudicatā dato ꝙ nihil probet̉ ſtandū erat dicte ſnīe. cōſiderans ꝙ ſuꝑuacuocorā iudice appellationis fuerat ꝓbatū ꝑ cōfeſſiōeꝫ⁊ lr̄as qualiter dictꝰ actor renūciauerat abbatie eiſilentiū impoſuit papa ꝑpetuū. hoc. d. ¶ No. pͥmoꝙ ad cōcludendā iniuſticiā ſnīe nō ſufficit oſtendore ex actis ꝓbationē cōtra quā ſententia ſit lata qꝛnon ſꝑ iudex in ſententiando applicat mentem advnā ſpēm ꝓbatōis ⁊ quāta fides ꝓbatōi adhibeat̉pendet ex iudicis arbitrio. ff. d̓ teſti. l. iij. ⁊ qͥa aliapotuit ſubeſſe ſpēs ꝓbationis vel cōfeſſionis vl̓ allegatōis ad quā iudex aīm applicauit. ad hoc. d̓ reiudi. ſicut. ¶ No. ſcd̓o finē ꝓbationis qꝛ eius finiseſt allicere animū iudicis ⁊ eius mentē ad quid credendū firmiter applicare ⁊ ſic iudex iudicat ex hisq̄ credit. ad hoc. de re iudi. ſicut qꝛ in hoc cōcordatquo ad pͥmuꝫ ⁊ ſcd̓m. ¶ No. tertio multiplicē ſpeciem ꝓbationis animū iudicis allicientē ꝓut cōfeſſio. dicūt tn̄ doc. ꝙ cōfeſſio ꝓprie nō eſt ꝓbatio ſedꝓbatōis releuatio. de ꝓba. ſuꝑ rubrica. de elec. bo

ne. j. ⁊. C. d̓ ꝓba. l. actor. qd̓ aſſeuerat. vbi ꝑ Iaco.de are. ⁊ Cy. teſtiū depoſitio allegatō ⁊ ſic ex allegationibus inducit̉ ꝓbatio. quod eſt verum qn̄ parsallegat principal̓ ſi aduocatꝰ idem ſi pn̄te clientulo⁊ nō reuocante de appell. cū cauſam. de cenſi. cumolim. Iteꝫ poſitiones. vnde ſi aliqͥd in poſitionibꝰponit̉ id hr̄ loco probationis. ¶ No. quarto ꝙ proiuſticia ſnīe preſumit̉. ⁊ aduert̓e vn̄ ſumit̉ hec preſumptio quia ſumit̉ ex auctoritate iudiciali. ad hoctex. de re iudi. ſicut. vbi bo. tex. Et noͣ. ꝙ hec preſuptio nō eſt iuris ⁊ de iure ſed eſt iuris tm̄ qd̓ patetquia admittit legitimā probatōem in cōtrariuꝫ. ꝙqualiter intelligat̉ dicā. jͣ. ⁊ vide. quod no. glo. d̓ ꝓba. qm̄. ¶ No. quinto. ꝙ litteris teſtimonialibꝰ p̄latoꝝ credit̉ etiā in his que ſunt grauis preiudicijquod eſt verum quo ad aliqualē preſumptionē coadiuuantē. ⁊ ſcd̓m doc. hic quo ad ſemiplenā ꝓbationem. quod no. non quo ad plenam probationem. bonus tex. sͣ. de elec. cum inter. R. ma. ⁊. jͣ. d̓proba. poſt ceſſionem. ¶ No. ſexto ꝙ vbi ex nouiter deductis fert̉ ſententia in cauſa appellatōis ſententia debet ferri ſuꝑ iure deducto principali nonautē debet eſſe cōfirmatoria vel infirmatoria. ad hͦde fide inſtru. cū Iohānes. Oppo. ꝙ ſi appareat exactis cauſaꝫ falſam ex qua iudex eſt motꝰ ſentētiareddat̉ nulla. de re iudi. inter ceteras. de re iudic.cle. paſtoralis. de appel. ſollicitudinē. no. de appel.ꝑ tuas. ⁊. c. paſtoralis. So. qn̄qꝫ cauſe falſitas eſtin facto ⁊ non in iure qn̄qꝫ apparet falſitas cauſein facto ⁊ iure vel iure ſaltē. primo caſu ſi falſitas ēnotoria ſententia eſt nulla. vt in iuribus prealleg.ad hoc ꝙ habet̉ de ſen. ex. romana. §. in vniuerſitatem. et eo. ti. venerabilibꝰ. li. vj. ſi falſitas nō ē notoria tūc ſententia eſt valida qꝛ cōtra ius eſt litigatoris. vt. jͣ. de re iudi. cū inter. ⁊ fortius valet ſi ſubeſt cauſa licet nō ſit expreſſa. de re iudi. ſicut. ⁊ idēqn̄ eſt dubiū an ſubſit cauſa quia in dubio p̄ſumit̉vt h̓. ⁊ d̓ re iudi. ſicut. qn̄qꝫ ſententia ē lata ex falſacauſa in iure ⁊ tunc ſi due cauſe ſunt in ſentētia expreſſe quarū vna eſt vera altera falſa in iure per hͦnō vitiatur ſententia quia ſuſtinet̉ ex vera. caſusno. qui fi. ſunt. per tuas. ⁊ hoc tenet Innoc. hic vtres potius valeat qͣꝫ pereat. ſi vna tm̄ eſt expreſſa⁊ illa falſa ⁊ ex alia nō pōt ſuſtineri q̄ patet ex actisſententia eſt nulla. jͣ. de re iudi. c. j. ij. q. vj. §. diffinitiua. cum ſi. ⁊ hec vera etiam ſi ſententia ferat̉ cuꝫdictione preſertim vel maxime ex eo quo falſa eſtexpreſſa ⁊ alia non apparet qua ſuſtineat̉ ſententiaſententia remanet nulla quia idē error p̄ſumit̉ intacita qui adeſt in expreſſa. de reſti. in inte. tū ex litteris. de pur. cano. cuꝫ dilectus. ſi cauſa vna falſaeſt in ſententia expreſſa ⁊ alia iuuari pōt ſententiaque patet ex actis tunc ſi iudex ſimpliciter tulit ſententiā ⁊ ad illā cauſaꝫ ſe reſtrinxit nō valet ſentētiaqͣꝫqͣꝫ altero iure poſſꝫ iuuari. ad hͦ tex. ⁊ dicta doc.de cōceſ. preben. ex parte. ⁊. c. dilectꝰ. hec uera niſi ſententia ferat̉ cū adiūcto maxime vel preſertimvl̓ alia adiecta dictione ſimili ꝑ quā patet iudicē ſenō reſtringere ad illam cauſaꝫ. ⁊ ſic ſꝑꝓpter hͦ ꝯſulit Butri. ſententiari ⁊ cōſulit in. l. atlethas. §. qui

c C.