L
dulgētie. An aūt late intelligat̉ qͣtenꝰ ageret̉ de pͥiudicio cōcedētis variauit h̓ do. An. Nā in notabilibꝰ videt̉ velle ꝙ nō. ſꝫ ī maͣ voluit ꝯͣriū. ⁊ iſtud videt̉ veriꝰ ꝑ ea q̄ no. ꝑ Io. an. jͣ. de ꝟbo. fig. in. c. olitibi ¶ No. ꝙ ex ꝑmiſſiōe trāſitꝰ ad maiorē dignitatem nō videt̉ ꝑmiſſū trāſire ad minorē. Et rō ē qꝛcā ꝯceſſionis fūdat̉ ſuꝑ maioritate vtilitatis. qꝛ maior reꝑit̉ vtilitas in maiori dignitate qͣꝫ in minori.ſecꝰ ſi ꝑmiſſio fundaret̉ ſuꝑ habilitate ꝑſone qꝛ ſialiqͥs habilitat̉ ad maiora videt̉ etiā habilitatꝰ admīora. facit qd̓ no. ⁊ le. in. c. j. de fi. p̄ſ. in. vj ¶ No.ꝙ ar. etiā a maiori nō ꝓcedit ī exorbitātibꝰ. ⁊ iō nōſequit̉ diſpēſatū eſt in maiori gͦ cōceſſū vel diſpenſatū cenſet̉ in minori. facit qd̓ hr̄. jͣ. de p̄ben. cui denō. li. vj ¶ No. de effectu iſtoꝝ ꝟborū dum tn̄ ⁊cͣ.qꝛ reſtringit gr̄aꝫ ⁊ diſpoſitionē generalē. ⁊ ꝑ illaꝫclauſulā dat̉ cognitio ſuꝑ eo qd̓ ſb̓ijcit̉. ⁊ ſic nō ſimplicit̓ ſonat in monitōeꝫ īmo ⁊ tribuit cognitōeꝫ ⁊examīatōnē. facit qd̓ no. in cle. j. de offi. dele. ⁊ qd̓no. ꝑ Inno. jͣ. de p̄ſūp. c. fi. ¶ Et ex p̄dictis no. ꝙgr̄a ꝯditionalis nō oꝑat̉ ante purificationē cōditionis ⁊ eiꝰ certificatōeꝫ. facit qd̓ habet̉ ī. c. prudentiā. jͣ. de offi. dele. ⁊ qd̓ no. in. l. in illa. ⁊. l. iure. ff. d̓ꝟbo. obli. ¶ In gl. j. ibi quātū ad ſubſtātiā matrimonij ⁊ vinculū ip̄m mr̄imoniū nō diuidit̉ ī ꝑtes.Nec mirū qꝛ tūc in momēto ꝑ cōſenſum eligentiū⁊ electi p̄eſt cōſenſus canonicorū eligētiū ſtatī mr̄imoniū ſpūale ꝑficit̉. ⁊ ſic qͦdāmō eodeꝫ tꝑe recipitpͥncipiū mediū ⁊ finē qͦ ad eſſe ip̄iꝰ mr̄monij ſꝫ qͦ adſolēnitates qͣ p̄cedūt ⁊ ſequunt̉ mr̄imoniū ſpūalevidet̉ habere ꝑtes. Qualit̓ aūt hͦ cōtīgat nō declarat hic prima ſo. ſed hoc declarabit glo. in ſequenti ſolutione q̄ ꝓprie loquēdo nō videt̉ alia ſol. ſedpotiꝰ declaratio huiꝰ pͥme. ¶ In ea. gl. ibi variarenō pn̄t. ⁊ ſic pōt dici qͦdāmodo prīcipiatum eē matrimoniū ſpūale ex qͦ ꝓcedit qͦdāmō pͥncipiū neceſſitatis ad ip̄m mr̄imoniū ſpūale ſicut etiā cōtingitin mr̄imonio carnali qn̄ ꝓcedūt ſpōſalia d̓ futuropōt dici qͦdāmō mr̄imoniū carnale iniciatuꝫ qꝛ ꝑip̄m deuenit̉ poſtea ad mr̄imoniū carnale ⁊ neceſfitat etiā ad illud. facit qd̓ habet̉. jͣ. d̓ ſpō. ij. q. j. etiam. l. oratio. ff. de ſpō. Et hͦ mō cōſiderādo cōſiderari poſſūt qͣttuor ꝑtes mr̄imonij ſpūalis vt patere pōt ex his q̄ ſequunt̉ in glo ¶ Nā pͥmo initiat̉ ꝑcōſenſum eligētiū. ſcd̓o ꝑficit̉ ꝑ cōſenſuꝫ electi. tertio ſit ratū ꝑ cōfirmationē. qͣrto cōſūmat̉ per cōſecrationē. tn̄ tex. hic non poſuit niſi tres ꝑtes ex eoqꝛ ꝓprie loq̄ndo nō pōt dici initiatū mr̄imoniumqd̓ nōdū ē in eē. ⁊ qd̓ nō ē nō pōt dici habere ꝑtesfacit qd̓ no. legiſte in ſil̓i. in. l. ſtipulatōes non diuidunt̉. ff. d̓ ꝟbo. obli. ⁊ iō hͦ reſpectu lr̄a dicit ꝙ iniciat̉ ꝑ cōſenſū eligētiū ⁊ electilꝫ eſſet verū ſic dicere ꝙ etiā ꝑficit̉. Et no. ꝙ cōſecratio per ſil̓e inducitꝯfirmationē in mr̄imonio ſpūali ſicut copula carnal̓ īducit cōſūmatōeꝫ ī mr̄imonio carnali. Nā ſic̄demū poſt copulā carnalē pōt ſeqͥ cōſecutio filioꝝī mr̄imonio carnali. ita in mr̄imnio ſpūali. demūpꝰ ꝯſecratōeꝫ pōt cl̓icos ordīare ¶ Itē adu̓te qꝛ matrimoniū carnale ꝑ actū ꝯſūmatōis ⁊ ſic ꝑ actū copule carnalis fit ratū ſeu indiſſolubile. ⁊ ſicut ꝑ eūdem actū videlicet ꝑ copulā carnalē recipit ꝯſūma-
tionē ita etiā ſit ratū ſeu indiſſolubile. Secꝰ in mr̄imonio ſpūali. qꝛ ꝑ diuerſū actū recipit cōſūmationem ab actu ꝑ quē fit ratū ſeu indiſſolubile. naꝫ ꝑactū ꝯſecratōis recipit cōfirmationē ſꝫ ꝑ actū cōfirmatōis fit ratū ſeu indiſſolubile ¶ Quia lꝫ an̄ cōfirmationē poſſit diſſolui ſine aucͣte pape nō tn̄ poſtvt dictū fuit. sͣ. e. inter corꝑalia. ⁊ no. sͣ. d̓ ele. ſi electio. li. vj. Et rō diuerſitatis inter mr̄imoniuꝫ carnale ⁊ ſpūale eſt. qꝛ in mr̄imonio carnali nō exigit̉extrinſeca approbatio ſꝫ ſufficit ꝙ eccl̓ia non ꝯͣdicatnec habeat caꝫ ꝯͣdicēdi ſecꝰ aūt eſt ī mr̄imonio ſpirituali. qꝛ oportꝫ ꝙ ꝑſona examīet̉. ⁊ ꝙ etiā videat̉an electio ſit canonica ⁊ ꝙ ꝯn̄ter approbet̉ ꝑſona ⁊etiā ip̄a electio. ⁊ iſtud fit ꝑ actū cōfirmatiōis. sͣ. deelec. cū nobis olim. ⁊ in mr̄imonio ſpūali actꝰ perquē ratificat̉ eſt diuerſus ab actu ꝑ queꝫ cōſūmat̉lꝫ ſecꝰ ſit in carnali. ¶ In gl. ad pare ī fi. ⁊ ſic vult gl.ꝙ lꝫ aliqͥd etiā pͥma facie videt̉ eē maius tn̄ alio reſpectu dicit̉ eē minus videlicet ꝙ minus eſt ꝯͣ iuscōe ⁊ minus illud ledit iō faciliꝰ cōcedit̉ qͣꝫ illud qd̓pͥma facie ē minꝰ ſꝫ magis ledit ius cōe. naꝫ illo reſpectu pōt dici eſſe maius lꝫ pͥma facie in ſe videatur eſſe minꝰ. facit qd̓ habet̉ in ſil̓i in. c. nemo deinceps. de elec. in. vj. vbi ptꝫ ꝙ lꝫ minꝰ videat̉ eē eccleſiā ꝑrochialē dare in cōmēdā ſolū qͣꝫ dare in titulū ꝑpetuū cum cōmēda nō valeat dari vltra. vj.mēſes vt ibi ptꝫ. ⁊ ſic videret̉ ꝙ cui pōt conferri eccleſia ꝑrochialis ī titulū multo fortiꝰ poſſit in commēdā. tn̄ ꝯͣriū ibi ſtatuit̉ qꝛ eccl̓ia prochialis pōt cōferri in titulū ⁊ nō ſacerdoti. c. licet canon. ⁊. c. cuꝫex eo. de ele. in. vj. ⁊ de p̄bē ſi clericus. e. li. ⁊ tn̄ nopōt dari in cōmēdā niſi exiſtēti in ſacerdotio. vt īd. c. nemo. Et rō eſt qꝛ lꝫ prima facie in ſe dare ī cōmēdā videat̉ minꝰ qͣꝫ dare in ti. tn̄ alio reſpectu p̄tdici eſſe maiꝰ qꝛ magꝭ ē ꝯtra ius ⁊ magis ledit iuscōe qͣꝫ dare in tituluꝫ. qꝛ ẜm ius cōe dari debꝫ in titulū ꝑpetuū nō tꝑaneū. vij. q. j. paſtoral̓. ⁊ ad idēetiā fac̄ qd̓ habet̉ in cle. ſi vna. d̓ re. ec. nō alie. vbiptꝫ ꝙ tota eccleſia etiā vacāte ſede. ⁊ ſic ſi careat rectore p̄t vniri alteri eccl̓ie ⁊ ſic alienari. vt ī. d. cle.ſi vna ⁊ tn̄ vnū p̄diū eccl̓ie nō poſſet alienari vacāte ſede. vt. d. c. Ad idē etiā poſſet induci qd̓ hr̄ ī ſil̓ide elę. ſi religioſus. li. vj. iūcto. c. ij. ne cle. vel mo.e. li ¶ Itē adu̓te qꝛ videt̉ ꝙ lr̄a h̓ male dicat dū dic̄ꝙ faciliꝰ diſpēſat̉ in maiori digītate qͣꝫ in mīori. nāīmo faciliꝰ videt̉ diſpēſari ī miori qͣꝫ in maiori. vn̄faciliꝰ diſpēſat̉ in ordinibꝰ mīoribꝰ qͣꝫ in ſacris. defil̓. p̄ſ. c. j. li. vj. ⁊ faciliꝰ diſpēſat qͥs ad ep̄atuꝫ qͣꝫ adarchiep̄atuꝫ. vt no. ꝑ glo. sͣ. de ele. ſcpͥtū. ⁊ facit adhͦ. lvj. di. c. cenomanen̄. Sꝫ potes dicere ꝙ ꝯͣria ꝓcedūt qn̄ daret̉ impedimētū reſpectu ꝑſone defectus forte ꝓpt̓ accidēs crimīs vel̓ aliū defectū puta illegitimatōis. nā tūc faciliꝰ diſpēſat̉ in mīori dignitate vel ordīe qͣꝫ ī maiori. qꝛ ī maiori reqͥrit̉ maior humilitas ꝑſone qͣꝫ ī mīori. ⁊ iō faciliꝰ qͥs approbat̉ ⁊ diſpēſat̉ ad mīorē qͣꝫ ad maiorē. ſꝫ h̓ loqͥt̉ qn̄ſb̓eſt īpedimēdū vīculi qꝛ alligatꝰ ē eccl̓ie mr̄imonialit̓ ſb̓ſiſtēte habilitate ꝑſone ad vtrūqꝫ bn̄ficiū iōtunc in diſſoluendo vinculo per tranſitum ad aliam dignitatem facilius conceditur diſpenſatio inmaiori qͣꝫ in minori vt ſic potius aſcendat qͣꝫ deſ-