L

lectus plus mihi placet. Cōclude ergo ꝙ ī reẜuatꝭpape nō poteſt ep̄s facere ſtatutū nec etiā regulariter ꝯtra ius cōe. vt dixi. sͣ. c. ꝓxi. ſed p̄ter ius veladiuuando ip̄m ius pōt ſtatuere. Dicit tn̄ Goff. ꝙrequirit̉ ꝯſenſus capl̓i. Sed Archi. poſt Hoſti. dicit ſufficere ꝙ requirat̉ ꝯſiliū .i. ſi capl̓m ſine cauſarōnabili nō vult cōſentire valent ſtatuta. hͦ poſuitArchi. in. c. j. de conſti. li. vj. ⁊. xviij. di. in ſumma.⁊ vide qd̓ ip̄e no. in. c. ep̄us. xxiiij. di. qn̄qꝫ tn̄ reqͥritur conſenſus. vt ſi vult ſtatuere in ſpectantibꝰ adep̄m ⁊ capl̓m. ⁊ ſic poſſet intelligi ꝯtraria opinio. ⁊hoc mihi plus placet. nā quēadmodū in corrigendis exceſſibus ſubiectoꝝ ⁊ in iuriſditione exercenda nō tenet̉ habere ep̄s ꝯſenſum capl̓i. ſed ſufficitꝯſiliū. vt in. c. iij. jͣ. eo. li. vj. ⁊ in. c. nouit. ⁊. c. quanto. de his que fiūt a p̄la. ita in cōdendis ſtatutis regulariter non requirit̉ ꝯſenſus capl̓i ſed forte ſuꝑarduis deberet interuenire cōſenſus. facit qd̓ no.Inno. sͣ. de reſcrip. edoceri. ¶ Aduerte tn̄ ad vnāſingularē opi. quā poſuit do. Pe. de ancha. in repetitione. c. j. de ꝯſti. dicit em̄ ſe credere ꝙ ſi ep̄s p̄ſcribit ꝯtra capitulū qd̓ in exercēda iuriſditiōe nōteneat̉ requirere ipſius cōſiliū ꝙ in ſtatutis cōdendis nō eſt neceſſe habere ꝯſiliū capituli. quia ſtatuta dependēt a iuriſditōne. vnde p̄ſcriptio ꝯͣ vnuꝫextenditur ad reliquū. vt in regula acceſſoriuꝫ. dere. iur̄. li. vj. qd̓ eſt ꝓbabile dictū ⁊ ſemꝑ memorietenendū. Ego tn̄ de ſtricto iure nō teneo iſtud dictum. quia editio ſtatuti eſt quid ſeꝑatū ⁊ magꝭ arduū ab exercitio nude iuriſditōis. nam ſtatuta ſūtcerta ⁊ ꝑpetua. vt in. c. fi. de offi. dele. iuriſditō ꝟoſeu exercitiū variat̉ ex tꝑe. vnde notabiliter dicitBar. in. d. l. oēs ppl̓i. ff. de iuſti. ⁊ iure. ꝙ ptās habens arbitriū imponēdi penā non poteſt a principio ꝑ ſua ſtatuta declarare penas. qꝛ cum iſta recipiant varietatē ex tꝑe ⁊ ꝯditione ꝑſonaꝝ non debet fieri declaratio ante tp̄s. ar. in. l. cum pater. §a filia. ff. de le. ij. qd̓ eſt bn̄ notandū. hinc no. conſulit Frede. dicto ꝯſilio. xvij. ꝙ ep̄s nō poteſt ſtatuere in his in quibus haberet poteſtatē diſpenſandi. qꝛ diſpēſatio variat̉ ẜm neceſſitatē tꝑm etp̄rogationem ꝑſonaꝝ. ſtatutū ꝟo eſt firmuꝫ ⁊ certum. ⁊ no. hoc. Item q̄ro qn̄ debꝫ queri cōſenſusvel ꝯſiliū alterius. vide ꝙ dico in. c. ex ꝑte ſupͣ deꝯſti. ⁊ in. c. cū vos. de his que fiunt a p̄la. ſine conſen. ca. ⁊ hic ꝑ do. An. de bu.Nō valet ꝯſuetudo perPI I C. quā qͥs inducit̉ ad pecrcandū vel bona ꝓpria diſſipandum. Prima ꝑs fecitat duas ꝯſuetudīes irrationabiles qͣsſcd̓o reprobat ibi tenore. ¶ No. pͥmo ſignificatahoꝝ verboꝝ ꝓ ſue voluntatis libito ⁊cͣ. nō em̄ important arbitriū boni viri ſed inducunt voluntatem liberam freno ratōnis non ſubmiſſam quodnota propter ſtatuta. et no. de verbo libito. namimportat liberam voluntateꝫ. ⁊ idem tenet Bar.in extrauagan. ad reprimendam. Et facit iſte tex.ſic intellectus pro ſtatutis vniuerſitatis ſcholari.um huius ſtudij ſenen̄. dicūt em̄ inter cetera ꝙ rector ꝓ licentia habenda in examine ſuo nō tenet̉

aliquid ſoluere niſi ꝓut ꝓceſſerit ex ſua libera voluntate. ⁊ ita al̓s in facto rn̄di. ¶ No. ſcd̓o ꝙ ſtatutum inducēs ꝓnitatē ad peccandū nō valet. namquemadmodū nō valet ꝯſuetudo vt hic ita ⁊ fortius ſtatutū nimiꝝ qꝛ lex dꝫ eſſe rationabil̓ ſancta⁊ honeſta. iiij. di. erit aūt lex. ¶ Ultimo no. quemſe poſſe defendere ꝯtra antiquam ꝯſuetudiueꝫ allegando ip̄ius irrationabilitatē. nā papa hic nonreuocauit iſtas ꝯſuetudines d̓ nouo. ſed declarauit iſtas nō teneri ad obſeruantiā iſtaꝝ ꝯſuetudinum. Ille em̄ qui declarat nihil de nouo agit vt īl. heredes palā. ff. de teſta. ⁊ no. in. c. cū tu. d̓ vſurꝭSed ꝯtra hͦ ⁊ ꝯtra tex. opponit̉. naꝫ iſti erāt laici. gͦ nō ad papā ſed ad imꝑatorē recurrendū eratvt in. c. cauſam. qui fi. ſint le. ⁊. xcvj. di. in. c. duoſunt. Solū. dicit Io. an. ꝙ rōne peccati qd̓ nutriebant iſte ꝯſuetudines papa fuit aditus. nā decernere rōne peccati ſpectat ad papā ⁊ nō ad imꝑatorem. vt in. c. nouit. de iudi. ⁊ in aucͣ. vt clerici apd̓ꝓprios ep̄os in. §. ſi ꝟo. ⁊ no. bene hͦ dictuꝫ ꝙ vbiꝯſuetudo vel ſtatutū nutrit peccatū vel p̄ſtat ꝓnitatem peccandi pōt adiri iudex eccleſiaſticꝰ vt declaret talia ſtatuta vel ꝯſuetudines nō tene̓. Egoputo ꝙ etiā iudex ſecularis pōt ſuꝑ hͦ adiri. nā adipſum etiā ꝑtinet obuiare peccato. vt in. l. ſenatꝰ.ff. d̓ offi. p̄ſidis. ⁊ in. c. rex debet. xxiij. q. v. Undecompellit̉ ad obſeruantiā iuramenti. vt in. c. licꝫ.de iureiuran. li. vj. ⁊ ſic locus erit inter iſtos p̄uentioni. fateor tn̄ ꝙ in caſu dubij p̄ferendus eſt eccleſiaſticus. ar. in. c. venerabilem. de elec. facit quodno. Bar. in. l. titia. ff. ſo. ma. ¶ In glo. ij. ibi largus mediū tenet. no. glo. quē quotidie allegaturex qua habes ꝙ ꝓdigalitas ⁊ auaricia ſunt extrema ⁊ ambo vitioſa. largitas ꝟo tenet mediū et ſiceſt virtus. quia in medio ꝯſiſtit virtus vt dicit philoſophus ꝙ mediū attingere difficilimū eſt. ⁊ vid̓glo de pe. di. iij. in. §. hec q̄ de charitate. que dicitꝙ in omnibꝰ ſeruare mediū vltra hoīem eſt. quaſidicat magis eſt diuinū qͣꝫ humanū. nam res peneꝯtra naturā eſt ꝙ aliquis ſit ſine peccato. xxv. di.in. §. criminis. Hoſti. vltra glo. ponit aliū verſumParcus ſic retinet ſed nummū plorat auarꝰ. ⁊ dicꝙ inter parcū ⁊ largū hec differentia eſt. qꝛ parcoplus placent retenta. largo ꝟo data plus placent.⁊ vide ad materiā pulchre ꝑ Tulliū in ſcd̓o d̓ officijs vbi inter cetera dicit. Nec ita laudāda eſt resfamiliaris vt eam benignitas aꝑire nequeat. necita apienda vt omnibus placeat. ⁊ eadē eſt habenda rō rei familiaris quē quideꝫ dilapidare temere flagitioſum eſt. ſed ita vt auaricie abſit ſuſpitioEt Hieronymꝰ ad Paulinū. Xp̄i ſubſtantiā ne imprudent̓ effundas ne liberalitate liberalitas ꝑeat.quod no. ¶ In glo. in ꝟbo alienat ibi in cauſa primipillarij. No. illuꝫ cāſum in quo bona mulierisſunt obnoxia ꝓ culpa mariti. ⁊ etiaꝫ in bonis filijetiā emancipati in. l. fi. C. de primipillarijs. li. xij.Et dicunt̉ primipillarij illi qui deferebant ī belloprima pila. id eſt tela. Et ꝓpter magnuꝫ ꝑiculumquod in eis vertebat̉ cuꝫ erant primi in bello fuitinducta iſta ſpecialitas vt ſi ip̄i cōdēnati ꝙ ſe pra-