De conſuetudine.I

ſuetudines vicinoꝝ qd̓ mihi nō placet. qꝛ in eccleſia dei nil officit diuerſa cōſuetudo. vt in. c. de trina. de ꝯſe. di. iiij. qͥnīmo papa non p̄cipit vt ſequamur ꝯſuetudines romane eccl̓ie niſi in cōcernentibus fidē. vt ī. c. j. d̓ ſum. tri. li. vi. in. ꝟ. decuit. Necviolat̉ aliaꝝ ꝯſuetudo cū illa remaneat valida ī loco vbi viget: nam vides hic ꝙ reſpectu eiuſdem dignitatis varie poſſint eſſe cōſuetudines eccl̓iaꝝ ineadem ꝓuincia. ¶ In glo. in ꝟbo p̄iudiciū in finetenebis menti ſemꝑ fi. glo. ex qua habes notabiledictū ꝙ ep̄s nō pōt ꝓ libito ꝯſtituere nouā dignitatem ſeu nouū beneficiū ſeu nouā eccl̓iam in p̄iudicium aliaꝝ eccleſiaꝝ ſecus ſi iuſta cauſa interueniente. ⁊ pro hoc vltimo dicto glo. adde bo. text. inc. ad audientiam. jͣ. de eccle. edi. ⁊ facit hec glo. adqōnem nunqͥd poſſit ep̄s oī cauſa ceſſante ꝯſtruere eccl̓iam in parochia alteriꝰ. vel ꝯſtituere dignitatē in eccl̓ia. Do. An. multū inſtat ⁊ final̓r videt̉ꝯcludere ꝙ poteſt exquo non vult auferre alteri p̄iudiciū. nam hoc tendit in augmentū cultus diuini. Ego hͦ dictū admitterē reſpectu dignitatis erigende in eccl̓ia cathedrali qꝛ illud tēdit in augmētum cultus diuini ⁊ nemini nocet. Sꝫ ꝙ poſſet cōſtruere eccl̓iam in parochia alteriꝰ ceſſante cauſanon admitterē indiſtincte. qꝛ ex cōſtructōne noueeccleſie generat̉ p̄iudiciū antique ſaltē de facto vtreſpectu oblatōnū que fiūt in eccl̓ia noua. ⁊ ꝙ hͦ ſitveꝝ adduco. c. j. jͣ. de no. ope. nun. vbi eccl̓ia parochialis ꝑ denunciationē noui oꝑis obtinuit vt deſtrueret̉ capella ibidē edificata qd̓ ꝓfecto non obtinuiſſet niſi p̄iudiciū p̄tendere potuiſſet. ⁊ vide ibiad hͦ gl. fi. q̄ hͦ ſatis videt̉ ſentire. nec videt̉ augericultꝰ diuinꝰ. qꝛ ſi illa eccleſia nō eſt neceſſaria potiꝰvileſcit ex minoroſitate. ar. ī. c. j. de priuile. in fi. et.xciij. di. legimꝰ. facit. d. c. ad audientiā. ⁊. c. paſtoralis. de his que fi. a p̄la. ¶ In glo. in verbo illamibi ꝙ minorē. dic ꝙ hic non dicit ꝯtrariū ſed eligit̉illa ꝯſuetudo que minꝰ eſt alteri p̄iudicatiua ⁊ magis rōnabilis ⁊ iura allegata in ꝯtrariū loquūturin alijs caſibꝰ. ⁊ dicit Uin. jͣ. eo. in. c. fi. ꝙ primo dꝫattendi ius cōe. Si ꝟo ius cōe nihil diſponit ⁊ tūcattendēda eſt ꝯſuetudo generalis vel ſpecial̓ illiꝰloci. vt in. d. c. catholica. ea deficiēte recurrendumeſt ad ꝯſuetudinē vicinaꝝ eccl̓iaꝝ vt hic. Si ꝟo cōſuetudo eſt difformis attendat̉ ꝯſuetudo minꝰ nociua vt hic in ꝟbo quocirca. ⁊ ī. c. ex ꝑte. jͣ. d̓ cenſibꝰoībus deficientibꝰ recurrendū eſt ad. c. fi. xx. di. vtſ. ꝯgregent̉ ſapiētes ⁊ ſeniores quoꝝ ꝯſilio ſtetur.⁊ no. hͦ dictū eſt em̄ general̓r obſeruandū vbicūqꝫagit̉ de tribuēdis honoribꝰ alicui dignitati vl̓ vbidubitaret̉ qͣlit̓ p̄latus ſe dꝫ habere in ſubditos vl̓quid ſimile. vt in. c. ſuꝑ eo. de cenſibus. vnū tn̄ mihi nō placet ex dictis Uin. in eo ꝙ dicit pͥmo recurrēdū eſſe ad ius cōe ⁊ ſcd̓o ad ꝯſuetudinē ꝑticularem loci. Nā videt̉ primo recurrēdū ad ꝯſuetudinem. qꝛ ꝯſuetudo derogat iuri cōi vt in. c. fi. jͣ. eo.Sed ſaluādo Uin. potes ſic diſtinguere ꝙ aut cōſuetudo verſat̉ circa illā dignitatē. de cuiꝰ honoreꝯferendo querit̉. ⁊ ſerua illud qd̓. sͣ. dixi. ſicut patꝫꝑ totū titulū de offi. archidi. vbi ꝯſuetudo p̄ualet

iuri cōi. aut ꝯſuetudo ꝟſat̉ circa cōſil̓em dignitatē⁊ tūc pōt ſaluari dictū Uin. vt ſi dignitas ſil̓is denouo erigit̉ prius recurrendū ſit ad ius cōe qͣꝫ adꝯſuetudinē que ſeruat̉ in alia eccl̓ia ꝑticulari. pone exemplū ꝙ ſint tres archidiaconi in diuerſis eccleſijs nō in eadē ciuitate habētes varias cōſuetudines ſi ꝯſtituit̉ de nouo archidiaconatꝰ in alia eccleſia credo ꝙ in honoribꝰ deferēdis ſit pͥmo recurrendū ad ius cōe qͣꝫ ad ꝯſuetudinē aliarū eccl̓iaꝝ.qꝛ ꝯſuetudo ſpālis nō p̄iudicat iuri vniu̓ſalit̓ ſꝫ tm̄ſpāliter. ⁊ in hͦ caſu dꝫ intelligi. l. q̄ dicit ꝙ lꝫ ꝯſuetudīs nō ſit ꝑua aucͣtas nō tn̄ vincit legē .ſ. vniu̓ſalit̓vt in. l. ij. C. q̄ ſit lon. ꝯſue. ⁊. viij. di. ꝯſuetudiuis.Et ꝑ hͦ infero ad noͣbile dictuꝫ ꝙ ſi hodie de nouoexigeret̉ ſtudiū gnaͣle in aliqͦ loco deberet illa vniuerſitas habere integra priuilegia. aucͣ. habita. Cne filiꝰ ꝓ pr̄e. vt etiā ī crimīalibꝰ haberēt ſcholaresiudices ꝓprios nō obſtāte ꝙ ibi glo. dicat ꝙ doctores ⁊ ſcholares renūciauerūt illi auc. in crimīalibꝰꝑ nō vſum ſeu ꝑ ꝯſuetudineꝫ appoſitā. Dico em̄ ꝙꝯſuetudo nocet dūtaxat in illis locis vbi viguit. ſꝫexqͦ ſtudiū erigit̉ de nouo dꝫ prius recurri ad iuscōe. ⁊ ſic ꝓcedat iſtud noͣbile dictū Uin. qd̓ ſic ītellectū ⁊ limitatuꝫ tenebis menti qꝛ ad multa facit.nec ob. tex. iſte vbi nō recurrit̉ ad ius cōe ſꝫ ad conſuetudinē vicinarū eccl̓iaꝝ. qꝛ hͦ iō qm̄ in iure cōinihil diſponit̉ de iſta p̄centoria. ⁊ iō fuit opꝰ recurrere ad ꝯſuetudinē. ſecꝰ ſi fuiſſet ꝯſtituta dignitascuiꝰ officiū diſponeret̉ a iure cōi. vt eſt archidiaconatus ⁊ archipſbyteratus ⁊ ſil̓es. qꝛ tunc obſeruabitur dictum Uin.NonUm venerabilis. vale.cōſuetudo ꝑ quā p̄latus ſine ſuꝑioris licētia pōt dimitte̓ p̄laturā etiā ſi vellet trāſire ad aliādignitatē. vel aliter ⁊ ſic. Nō pōt induci ex ꝯſuetudine vt qͥs poſſit dimittere dignitatē ſine ſuꝑiorislicentia vel vt poſſit electꝰ admīſtrare nō hīta ꝯfirmatōe a ſuꝑiore. In pͥma ꝑte ponit̉ temeraria trāſlatio. ⁊ ī ſcd̓a trāſlati excuſatō. ibi poſtmodū. tertōexcuſatōis reprobatio. ibi cū igit̉. ¶ No. pͥmo ꝙabbas pōt eligi ī abbatē alteriꝰ monaſterij. ⁊ ꝙ iſtefuerit electꝰ denotat iſtd̓ ꝟbū ꝯfirmatōeꝫ poſitumin tex. Et hodie eſt caſus noͣbilis ⁊ magꝭ clarꝰ ī. c. ſiabbatē. d̓ ele. li. vj. ꝑ quē tradit̉ noͣbil̓ regl̓a ꝙ qͥlibet p̄latꝰ citra ep̄m qͣntūcūqꝫ ſit ſue p̄lature alligatus oōt eligi ad aliā p̄laturā ita ꝙ nō eſt opꝰ ꝙ poſtulet̉. nō tn̄ pōt iſte ꝯſentire ſue electōi niſi hīta licētia a ſuo ſuꝑiore. vt h̓. ſecꝰ ē ī ep̄o. Nā ip̄e nō pōteligi ad aliā dignitatē ſꝫ dꝫ poſtulari. vt ī. c. fi. d̓ poſtu. p̄la. vbi d̓ hac materia. No. ſcd̓o ibi romane eccleſie. ꝙ lꝫ oēs eccl̓ie ſint ſb̓iecte romane curie vt īc. cūcta ꝑ mūdū. ix. q. iij. eccl̓ie tn̄ exēpte dicūt̉ ſpeciales ip̄ius romane eccl̓ie. de qͦ in. c. ſi papa d̓ pͥuile. li. vj. ¶ Itē no. ꝙ legatꝰ d̓ latere pōt ꝯfirmare electōes exeptoꝝ ⁊ dare p̄latꝭ exēptꝭ licentiā trāſeūdiad alias dignitates. ꝯcordat. d. c. ſi abbatē etiaꝫ ſiſit electio ad aliquē ep̄atū. Un̄ licꝫ legatꝰ de laterenō poſſit trāſferre ep̄m. vt in. c. ꝙ trāſlationē. d̓ of.le. p̄t tn̄ ꝯfirmare electōꝫ factā ad ep̄atū etiā exem