De conſuetudine.I

reſiſtere pape licet non veniat ꝯtra fidem. vn̄ autēpapa habeat hāc poteſtatē dicit hic Inno. ꝙ ex illa poteſtate tradita petro ꝑ xp̄m qd̓cunqꝫ ligauerꝭſuꝑ terraꝫ. ⁊ exponunt quidā vt ip̄e refert qd̓cunqꝫ ligaueris ſuꝑ terrā .ſ. ꝑ cōſtitutiōes ⁊ p̄cepta. Etnota hͦ dictū exquo poteſt inferri ꝙ p̄ceptū principis tantū valet qͣntum cōſtitutio. ¶ In ꝯtrariumtn̄ facit illa diſtinctio Inno. dū diſtinguit inter legem ⁊ ſimplicē ꝓhibitionē que diſtinctō nō placetdo. An. hic dicenti ſe nō videre differentiā inter legem ⁊ p̄ceptum vel ꝓhibitionē in ipſo principe. ſꝫtu vide ſil̓em differentiā quā facit Bar. in. l. fi. C. ſiꝯtra ius vel vti. pub. Et credo ꝙ vbi ꝯcurrūt in p̄cepto ea que cōcurrunt in lege tantū ligat p̄ceptūprincipis qͣꝫtum lex. qꝛ qd̓ principi placet legis habet vigorē. inſti. de iu. na. gen. ⁊ ciui. in. §. ſꝫ qd̓ pͥncipi. puto tn̄ ꝙ Inno. habuit optimā ſnīam in hacſua diſtinctione. nā faciēdo legē ⁊ auferēdo ꝑ legēpoteſtatē ep̄is nihil ptātis quo ad actū ꝓhibitū remanet ip̄is ep̄is. ſꝫ qn̄ ſimpliciter ꝓhibet non tollitpoteſtatem ſed interdicit exercitiū. merito hoc caſu imprimit̉ character nō obſtante ꝓhibitione pape quia ſimplex ꝓhibitio nō impedit impoſitionēcharacteris in habentē poteſtatē etiam ſi in ꝓhibitione apponat̉ clauſula decreti irritās ⁊cͣ. Ad hͦ vide bo. tex. cū gl. in cle. inpleriſqꝫ de elect. Et hͨ opi.Inno. ſic intellecta plus placet qͣꝫ opi. do. An. quinō faciēdo differentiā inter legē ⁊ ꝓhibitioneꝫ dic̄ꝙ in ſacramentis in quibꝰ imprimit̉ character neclex nec ſimplex ꝓhibitio impedit imp̄ſſionē characteris cū iſti ep̄i al̓s habeāt poteſtate. ad hͦ allegatd. cle. ī pleriſqꝫ. ⁊ gl. in. c. ꝓuide de elec. li. vj. Sedego intelligerem mō p̄dicto. loquunt̉ em̄ illa iuraqn̄ ꝑ legē nō eſt ſublata poteſtas. ꝙ hoc ſit veꝝ probat̉ ꝑ iſtū tex. iunctis ſuꝑius dictis. nam ſimplicesſacerdotes habebāt olim poteſtatē ſacramēta illaꝯferendi. ſed ex ritu ⁊ diſpoſitōe apl̓oꝝ ſublata poteſtate nihil iuris ꝯferunt vt hic. ergo idē dicendūin ep̄is ſi ꝑ ſummū pontificē quo ad certum ſacr̄meis auferret̉ illa poteſtas. ⁊ ꝑ hͦ habes expeditamqōem ſcd̓am. ¶ Sꝫ quero nunquid laico liceat tēpore neceſſitatis ꝯferre vel ſacr̄a adminiſtrare. etvidet̉ pͥmo ꝙ non. nā ſicut nō licet ſacerdoti ꝯferreea que ſunt ep̄is reſeruata ita pari rōne nō dꝫ laicis licere attentare reſeruata ipſis ſacerdotibus.Sꝫ ꝯcludendo primo pone regulā ꝙ de ſpectantibus ad clericos illud ſolum licet laico qd̓ reꝑitur ſibi exp̄ſſe cōceſſum. ⁊ hāc regulā ponit hic Inno. etoriginaliter poſuit glo. xxiiij. q. j. in. c. fi. ⁊ tene eaꝫmēti. Que aūt ſunt ꝯceſſa laicis tꝑe neceſſitatꝭ? dic̄ꝙ ſacr̄m pnīe. nā tꝑe neceſſitatis pōt quis ⁊ dꝫ confiteri laico nō tn̄ ꝑ iſtū pōt abſolui ſed ex cōtritōne⁊ obedientia ex tali ꝯfeſſione eſt dignꝰ venia vt eſttex. notabilis auguſtini de pe. di. j. quē penitet. etvide bo. glo. in. c. paſtoralis in. §. p̄terea. de of. or.⁊ tetigit Inno. hic. Item licet laico conferre ſacr̄mbaptiſmi tꝑe neceſſitatis etiā ſi ſit mulier. de cōſec.di. iiij. in. c. ml̓ier. ⁊ j. q. j. qd̓ quidā. eſt tn̄ hic differentia inter clericū ⁊ laicū in collatōe huiꝰ ſacramēti. nam clericus licite baptizat lꝫ neceſſitas non vr

geat. laicus ꝟo licite nō attentat niſi inſtāte neceſſitate ſꝫ tn̄ ſi p̄ter neceſſtateꝫ baptizat tenet baptiſmꝰ⁊ ip̄e laicus puniendus eſt quia vſurpauit officiūclericis deputatū. vt in. d. c. quod quidem. ¶ Dubitatur de ſacr̄o eūchariſte nūquid laicus in heceſſitate poſſit illud miniſtrare vtputa decedit quis ⁊nō reꝑitur preſbyter nūquid laicus poſſit capereeuchariſtiā de eccleſia ⁊ exhibere infirmo? Quidāvt refert hic Inno. dicūt ꝙ ſic vt ſicut in p̄cedētibꝰſacramentis poteſt laicus ſe ingerere neceſſitatistꝑe. ita ⁊ in iſto. nec ob. c. fi. xxiiij. q. j. qꝛ loquit̉ deheretico a quo nō eſt licitū reciꝑe eūchariſtiā etiaꝫneceſſitatis tꝑe. ⁊ no. ad hoc illuꝫ tex. quinīmo dixerunt pleriqꝫ ꝙ tꝑe neceſſitatis pōt quis ꝑ ſe illd̓ſacramētū reciꝑe. Sed Inno. nō firmat hāc opi. ſꝫvidet̉ recedere dicēdo ꝙ. §. veꝝ. xxxij. di. qui ſoletallegari ad p̄dicta nō loquit̉ de laico ſed de clericoal̓s p̄ciſo ab eccl̓ia vel quia eſt ſimoniacꝰ vel notorius fornicator. Collectariꝰ ꝟo pꝰ Inno. videt̉ firmare ꝙ nedum laico ſed nec etiā diacono licet iſtd̓ſacr̄m attētare qd̓ no. ⁊ ꝯtra laicū facit regl̓a quā.sͣ. poſui. et ꝑ hoc ſoluit̉ qō. Quid de extrema vnctionē. ⁊ lꝫ quidā voluerūt ꝙ laicus poſſit illā conferre neceſſitatis tꝑe. cōiter tn̄ hͦ nō tenet̉ ꝑ regulāſuꝑiꝰ dictā. reliqua ꝟo impendere nō pōt licet poſſit mr̄imoniū ꝯtrahere ¶ Ultimo poteſt dubitariquid de clericis p̄ciſis ab eccl̓ia. vt ſunt heretici excōicati ſuſpenſi ab hoīe vel a iure. de his dic vt habes tex. cū gl. in. d. §. veꝝ. Et reſpectu ſacr̄i baptiſmi habes hic glo. fi. que dicit neceſſitatis tꝑe etiaꝫab heretico recipi pōt. ⁊ tene mēti glo. ⁊ etiam tex.cū glo. in. d. §. veꝝ. ſed collecta. refert ſe audiuiſſeclementē. vij. dū piſis legeret quartū ſnīaꝝ in mīoribus cōſtitutꝰ tenere ꝯtrariū. mouebat̉. qꝛ excōicatis ⁊ hereticis nō poſſumꝰ cōmunicare ſine peccato. vt ī. c. nuꝑ. de ſen. excō. nō gͦ dꝫ cōmitti malūꝓpter ſequens bonū maxīe exquo iſta neceſſitasnō nocꝫ adulto omiſſo illo ſacr̄o. qꝛ ſuccedit baptiſmꝰ flaminis. jͣ. d̓ baptiſmo in. c. debitū. ad. c. ſiquēxxiiij. q. j. qd̓ facit in ꝯtrariū rn̄det ꝙ loquit̉ quando ignorabat̉ ꝙ ille eſſet hereticꝰ. Et ad tex. Gratiani. §. veꝝ dū dicit ꝙ meliꝰ eſt reciꝑe ab heretico qͣꝫin eternū perire rn̄det ꝙ ille nō perit exquo nō reꝑit idoneū a quo recipiat ſacr̄m. ⁊ qͣꝫqͣꝫ he rōes videant̉ vigere tn̄ in pͥmā ſnīam q̄ canoniſtis ē cōisme vehement̓ impellit. d. c. ſiquē. vbi tex. Aug. clare p̄ſupponit illū fuiſſe hereticū ⁊ de hͦ ꝯſtare volēti reciꝑe ſacr̄m. Itē ſi ꝓ corꝑali neceſſitate licitū eſtcōicare excōicato. vt in. c. qm̄. xj. q. iij. ⁊ ī. c. ſi vere.jͣ. de ſen. excō. gͦ fortius hͦ dꝫ licere ꝓ neceſſitate ſpirituali. Ad idem facit. c. j. prope finem. sͣ. de ſum.tri. vbi dicitur ꝙ a quocunqꝫ conferatur hoc ſacramentuꝫ proficit ad ſalutem dūmodo rite ⁊ ẜm formam eccleſie. ⁊ idem videtur velle Inno. in. c. j. debaptiſmo.4 Non valet conſuec GIMN INI C. tudo per quaꝫ interdicti ſententia violatur In prima poniturquerela. In ſecunda exceptio. ibi procurator. Intertia ſententia. ibi nos. ¶ No. primo ꝙ epiſcopꝰ