L

poſtea condēnare in expenſis quaſi per ꝓnunciationem deſierit eſſe iudex. Sed ego hoc dictuꝫ nōſoleo ſequi. Et credo firmiter ꝙ de iure non ſit verum. Et primo allego caſum fore expreſſum in cōtrarium in. c. cum appellationibus de appell̓. li. vj.vbi dicit tex. ꝙ iudex appellationis poteſt pronunciare appellationem friuolā ⁊ condēnare appellatorem in expenſis neduꝫ in eodē tempore ſꝫ ꝑ totaꝫillaꝫ diem. quia in iſtis acceſſorijs durat iuriſditioiudicis per totam illam diem. vt ibi. ⁊ in. l. paulusff. de re iud. Ecce ergo ꝙ ꝓnunciando appellatōeꝫfriuolam ꝓnunciauit per conſequens non eſſe iudicem. ſed quia habebat iuriſditionem ſuꝑ illo incidenti poteſt condemnare etiā in expenſis. ita dico in ꝓpoſito ꝙ non ſit neceſſe vt prius fiat condēnatio. quinīmo poſſet fieri poſt ꝓnunciationem ꝑtotam illā diem. Item ꝓbo ratione ꝓnunciādo reſcriptum non valere pronunciat ſolum ſe non habere iuriſditionem in principali non autem in incidenti. immo eo ipſo ꝙ ꝓnunciet videtur fateri ſehabere iuriſditionem in incidenti. ergo poteſt poſtea ꝯdemnare in expenſis cum iſtud ſit acceſſorium ad illam queſtionē incidenteꝫ. ⁊ hec bene no.In eadē glo. ibi dūmodo petituꝫ fuerit ab eis.no. glo. quia ſingularis eſt limitans multū. l. ſancimus. C. de iud. vt id qd̓ dicit̉ ꝙ iudex non cōdemnans partem ī expenſis tenet̉ reſartire de ſuo habet locum quando expenſe fuerunt petite ꝑ ꝑtem⁊ ratio huius dicti eſt. quia iudex non tenet̉ officium ſuū impartiri nō poſtulatum ad vtilitatē priuatam. vt eſt tex. notabilis in. l. iiij. §. hoc aūt iudiciū. ff. de dam. infec. ⁊ ibi Bar. tenet iſtā opi. huiꝰglo. ⁊ idem no. in. d. l. ſancimꝰ. facit qd̓ no. Inno.in. c. ad noſtrā. ij. de iureiur. Et facit hoc dictū adqōneꝫ. Statuto cauetur ꝙ ſi iudex nō finit qōneminfra certū terminū. debeat ſoluere certam penaꝫꝙ iudex non incidat in penam ſi nō fuerit petituꝫa partibus vt decideret̉ infra terminū. ⁊ hoc tenuit do. An. in. c. venerabilis. de iudi. qd̓ no. et facitiſta glo. ad alia qōnem nunquid poſſit appellari aiudice ſi non ꝯdemnauit victū in expēſis in caſu īqͥ nō fuerit petite. do d̓ rota deci. cccxlj. al̓s. ccclxj.ml̓tū ſingularit̓ dixerūt ꝙ ſic. qͥdā tn̄ ex eiſ tenuer̄tꝯtrariū. ¶ In contrariū tn̄ facit glo. iſta. qꝛ exqͥ iudex nō dicit̉ grauaſſe non debet eſſe locus appellationi. Et facit notabile dictū Spec. in ti. de offi. iudi. in. §. impedit. poſt princi. vbi dicit ꝙ nō poteftappellari a iudice ſi nō facit id quod potuit ex officio ſuo facere. imputari em̄ debet non poſtulanti.⁊ tene ſemꝑ menti iſtam glo. quam cōiter ſequunt̉doc. noſtri. in. c. exceptionē. de excep. Et ego plene examino iſtā queſtionē in. c. ſignificauerunt. d̓teſti. ⁊ dic vt ibi. ¶ In eadem glo. ibi poterunt iſtiiudices cōueniri corā ordinarijs. no. glo. ſingulariter. nam facit ad qōnem antiquoꝝ. nunquid delegatus delīquēs in legatione ſua poſſit conueniri corā ordinario loci. legiſte antiqui hanc queſtionem tractauerūt in aucͣ. qua in ꝓuintia. C. vbi decri. agi oꝑtet. ⁊ Io. an. hic. ⁊ ꝯcluſio ſit h̓. ꝙ aut delegatꝰ deliquit in nō ꝓcedendo. ⁊ tunc qꝛ ſoluꝫ ex

ceſſit ꝯtra papam in nō parendo mandatis ip̄iusnon poteſt ꝑ alium inferiorē puniri. aut deliquitper ſe agendo. ⁊ tunc poteſt puniri ꝑ ordinariumloci. qꝛ nō ꝯuenit̉ vt delegatꝰ ſed vt criminoſus. ſꝫdicit Io. an. ſe nō credere ꝙ pendente cauſa coraꝫeo poſſit ꝯueniri coram ordinario ſaltē vbi impediretur ꝓcedere in cauſa ſibi delegata. Naꝫ reſpectu illiꝰ cauſe dumtaxat eſt maior ordinario. vt inc. ſtuduiſti. de offi. dele. ¶ Ultra glo. quero nunquid iſti abutētes reſcripto apoſtolico poſſint puniri criminaliter. nam hic ſolū imponit̉ pena ciuilis ſeu cuꝫ agitur ciuilit̓. Inno. dicit ꝙ ſic. Iſti .n.qui tradūt litteras alijs eiuſdē noīs ⁊ recipientespoſſūt puniri pena falſi. ſicut illi qui ſibi ſupponūtꝑtū alienū. vt in. l. falſi noīs. ⁊ in. l. qui falſam. ff. d̓falſis. ¶ Alij ꝟo aliter abutētes poterint puniri d̓crimīe ſtellionatꝰ. ⁊ eſt crimen ſtellionatꝰ cum delictum nō ſumit ſibi ſpecificū nomē. vnde puniunt̉iſti delinquentes extraordinarie. de quo dicendūvt habet̉. ff. de crimine ſtellio. ꝑ totū. ꝑ hͦ ego dicerem ꝙ impetrans reſcriptum apoſtolicum vel priuilegium per ſurreptionem doloſam ꝙ non ſoluꝫpunitur cōmodo reſcripti ſed etiam poterit aliterpuniri criminaliter. pro hoc bonus tex. in. l. ſi qͥsobrepſerit. ff. de falſis. ⁊. l. et ſi legibus. C. ſi cōtraius vel vtilitatem publicam. vbi videtur expreſſum.¶ De conſuetudine. ℟ica.Hec vica ꝯtinuat̉ ad p̄cedentia hoc ordine viſum eſt. sͣ. de iure ſcripto quod ꝯſiſtit in ꝯſtitutionibus ⁊ in reſcriptis merito ſubijcitur de iure nōſcripto qd̓ ꝯſiſtit in cōſuetudinibus. Quid aūt ſitꝯſuetudo vario mō diffinit̉. habes bonū tex. Iſidori in decre. vbi diciur ꝙ eſt quoddā ius moribꝰvtentiū approbatū qd̓ ꝓ lege ſuſcipit̉ cū deficit lex.vt habet̉. jͣ. di. cōſuetudo. Io. an. ponit varias diffinitōes ī tractatu ꝯſuetudinis quē poſuit. jͣ. in fi.huius ti. ⁊ inter ceteras diffinitiones ponit diffinitionem Iac. de rafani. q̄ videtur placere Bar. ī. l.de quibus. ff. de legibus. vt dicamꝰ ꝙ conſuetudoeſt quoddam ius quod eſt moribus ſeu vſibꝰ ppl̓itotius vel maioris ꝑtis ratione initiatū. ꝯtinuatū⁊ conſtitutū legis habens auctoritatē. vel breuiẜm Io. an. Conſuetudo eſt quoddā ius moribꝰ illius introductū qui auctoritate publica legem cōdere poteſt. hec aūt vltima diffinitio aliquantulūpoſſet calūniari per tex. in. c. fi. jͣ. eo. vbi patet ꝙ cōſuetudo poteſt induci ꝯtra canones per īferioresa papa. ⁊ tamē inferiores non poſſunt edere legēſeu ſtatutū ꝯtra canones. xxv. q. ij. inſtitutionis. ⁊jͣ. de ma. ⁊ obe. in. c. ꝙ ſuꝑ his. no. Io. an. in c. fi. d̓offi. archip̄ſbyteri. et videt̉ hoc mirabile. ſed videquod circa hoc dicam in. d. c. fi. Ex cōtinuationerubrice ⁊ ex dictis diffinitionibꝰ infertur ad queſtionē qͦtidianā ⁊ notabilē. fuit cōpromiſſū ī qͥſdāarbitros hoc adiecto vt ꝓnunciarent ẜm iura nūquid poterūt ꝓnunciare ẜm cōſuetudines ⁊ ſtatuta loci? Guido de ſuzaria in queſtione ſtatutorum