Druckschrift 
1 (1488) Decretalium 1. P. 1
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

IDe reſcriptis.

intēdit grauare eundē collatorē ſuꝑ receptōe duorum niſi exprimat. vnde ẜm glo. iſta clauſula ſieo. ſemꝑ ſubintelligit̉. quod patet ex eo quādopapa vult ſcd̓m recipi apponit clauſulam obſtāte alio ſcripſerimus. ad hoc bo. tex. in. c. pe. infi. j. e. li. vj. alij tenent oppoſituꝫ dicentes niſi papa apponat illā clauſulā ſi alio. tenet̉ ordinariusreciꝑe ſcd̓m tertiū ⁊cͣ. ſi intentō pape eſſetgrauare eccleſiam ſuper receptione ſecundi niſihoc expreſſo ſuperfluo eſſet iſta clauſula ſi alionon ſcripſimus. Io. an.. in. c. pe.. alle. tenetprimū intellectum quē ſequit̉ gl. qꝛ al̓s fruſtra poneret̉ illa clauſula obſtante. nec ob. ſi dicaturẜm intellectū glo. ſuꝑfluit illa clauſula ſi alio. qꝛnon eſt abſurdū ſi exprimant̉ ea tacite inſunt. vtin. c. ſignificaſti. de elec. ſed abſurdū eſt tollereobſtantia vt obſtantia. vtputa ſi dicatur recipiastalē obſtante ſit doctor vel obſtante habeat tp̄s legitimū. Hoſti. poſuit tertiā lecturam.aut pͥma gr̄a pēdet. valet ſcd̓a niſi apponaturclauſula cōualidatiua vtputa obſtante alio⁊cͣ. Et eſt ẜm in odiū vacaturaꝝ ne pl̓es ſintexpectantes in eadē eccl̓ia vel ſub eodeꝫ collatore ſic daret̉ votū captādi mortē pl̓imoꝝ. Itē ſiapponat̉ clauſula obſtāte vident̉ iſte gr̄e pēdentes referri ad idē beneficium. Et ſic quodāmodo īduceret̉ ſectio p̄bende. ideo eſt opꝰ ad hoc vt valeat ſcd̓a gratia apponat̉ clauſula obſtāte Adidem adducit. c. pn̄ti. de offi. le. li. vj. vbi dicit̉ legatus poteſt facere duas gratias pēdere ſb̓ eodem collatore ſꝫ vna executa pōt facere ſcd̓aꝫ. fortius hoc pōt facere papa. aut prima gratia eſt executa tunc ẜm valet gratia niſi apponat̉ clauſula inualiditatiua. ī hoc caſu ꝓcedit iſte tex. et hāclec. tertiā ſecutus eſt Io. cal. in ſuo cōmēto. adducit hac lectura ſtilū hodiernuꝫ romane curie.apponit em̄ romana curia illā clauſulā obſtāte aliqui lr̄as nr̄as ſint recepti. vl̓ vt recipianturinſiſtant vel aliqui lr̄as nr̄as impetrauerāt ſuꝑuiſione de beneficijs eis fienda. vn̄ pōderat ipſeiſte clauſule ſolū concernant pendentiā gratiaruꝫ non gratias executaſ. qꝛ gratia executa non ob.ſcd̓e. ſed exequenda ſic rōne predicta. Ad. c. pe.alle. reſpōdet dupliciter. primo vbi gratie reflectebant̉ ad idē beneficiū. Item nulla erat executavel forte in vtriſqꝫ litteris erat clauſula ſi pro alio. ideo valebāt vtreqꝫ littere. hunc intellectuꝫHoſti. Cal. ſecutꝰ fuit quidā doct. ſolennis dumhoc. c. padue repeteret. adducebat iſtū tex. ī verbo eccl̓iam antedictā. em̄ papa hic ſimpliciterdicit intendit eccl̓iam grauare de duobꝰ. ſꝫ retulit ſe ad illā eccleſiā cui ſcpͥſerat ſi alio. quaſi dicat reſpectu alteriꝰ eccleſie cui non ſcribit̉ cum illaclauſula ceſſat intentio pape. ſꝫ Io. de lig. do. An.do. Cal. cōiter alij ſcribētes ſequūt̉ pͥmū intellectū glo. approbant do. ro. deci. xxxv. vbi dicūt ꝓcedere etiā ſi ambe vel altere littere eſſent ī forma paupeꝝ. fundamentū iſtoꝝ eſt. qꝛ littera fundat ſe ſuꝑ grauamīe ſuꝑ pendentia pͥme gratie vel ſuꝑ odio vacaturaꝝ. grauamen ꝟo magis

vrget gr̄a executa qͣꝫ ea pēdēte. Itē ẜm do. An.bat̉ alio reſpectu. caſus omiſſus relinqͥtur diſpoſitioni iurꝭ cōis. l. ſi dotē. in pͥn. ff. ſolu. ma.c. ſuſceptuꝫ.. eo. li. vj. Sed papa. ꝯditionaueratgr̄am ſcd̓am in euētū pēdētie prime. prima aūtpendebat. qꝛ erat executa. ſic erāt exͣ ꝓuiſionem pape. nihilominꝰ papa voluit ſcd̓m admittiqd̓ ꝓfecto ꝯtīgit vi clauſule rōne p̄dicta ſꝫ ex diſpoſitiōe iuris cōis. Aduerte. motiua ceſſarētſi teneremꝰ opi. Cal. dicētis ꝯſecutꝰ p̄bendā pōtdici gr̄am ꝓſequi ex eo actualit̓ ꝑcipit redditꝰ etſic virtute clauſule ſcd̓s fuit expulſus extiteratꝯditio ſꝫ hoc obſtāte ſꝑ tenui pͥmā lec. ſuꝫ motus ex nouo fundamēto. dico eniꝫ iſta intentiopape inſurrexit ex ſtilo curie. nam a principio papa ſcribebat pro aliqͦ būficiādo. vn̄ in volumīedecreti non reꝑit̉ has gr̄as vnqͣꝫ fuiſſe cōceſſas fpoſtmodū papa incepit ſcribere moderaminedando primo monitorias. ſcd̓o p̄ceptorias. tertioexecutorias. al̓s non ſcribebat ſcd̓o qͥn apponeret illā clauſulaꝫ ſi alio non ſcripſimꝰ. vt hic cumduobꝰ ſe. nam ex ſtilo curie cōprehendimꝰ intētionem pape adeo ſolita inſeri in reſcriptis habent̉pro expreſſis. ad hoc. c. ex litteris. de ꝯſti.. c. cumcauſam. de elec.. c. ij.. eo. ex his colligit̉ iſtaclauſula ſi alio ſuꝑflue ponit̉ ſeu ſaltē antiqͥtus ponebat̉. qꝛ nullo iure exp̄ſſe cauetur papanon intēdat grauare eccl̓iam ſuper receptōe duorum ſꝫ vt dixi ex ꝯſuetudine pape inſurrexit illaſumptio tacite volūtatis. Et hec lec. ſit vera ptꝫ īc. capl̓m.. eo. non diuinādo ad illū tex: naͣm primo recepto excludit̉ ſcd̓us in eadē eccleſia. nec apparet ibi eēt clauſula ſi alio. nec ob. text. iſteſe referat ad illā eccl̓iam vbi fuit ſcriptū clauſula. qꝛ dico facere potiꝰ ꝯͣ illū inducentē iſtā lr̄amad hūc effectū. naꝫ ſi iutentio pape erat grauare illā eccl̓iam niſi clauſulā ꝓuidebat in vno caſutm̄ .ſ. in euētū pēdentie prime fortiꝰ videt̉ intēdat grauare cccl̓iam aliā vbi in ſcd̓is litteris nullam clauſulā apponit. qꝛ ꝓuidendo in caſu pēdentie videbat̉ tacite velle gratia executa non haberet obſtare. ar. c. nōne. p̄ſump. tn̄ hic ꝯͣriū deciditur. ad. c. pn̄ti. de offi. le. li. vj. multipliciter pōtrn̄deri. loquit̉ enī in legato qui tāqͣꝫ hn̄s ordinariam cōcurrit quolibet collatore. vn̄ dicit̉ grauare eccleſiā niſi ex ſola pendētia. cōferēdo vtitur iure ſuo. Itē ibi dicit̉ valeāt ſcd̓e lr̄e facta mētione de prioribꝰ. aūt loqͥmur in papa quilꝫ poſſit ꝯferre oīa bn̄ficia tn̄ vult vti hac ptāteordinariorū niſi exprimat. ar. in. c. ꝑuenit. xj. q. jQuid aūt ſi in ſcd̓is lr̄is nulla ponit̉ clauſula nunquid annullent̉ viſurreptionis? vide per Io. an.in. c. pe. p̄alle. Ego credo indiſtincte ſed ſolūvi exceptionis grauaminis cōpetentꝭ eccl̓ie grauate. et pro hoc facit. c. tibi.. e. li. vj. non diuinādoad illum tex. nam ſi littere ſecunde fuiſſent ſurrepticie non valuiſſet prouiſio illarum vigore facta. etde pluribus clauſulis de earū intellectu qui verſatur in litteris beneficialibus vide per Io. an. ind. c. pe. in. c. ſi bn̄ficia. de p̄bē. li. vj. Io. cal.